سی گام برای خودسازی / گام بیست و سوم: توبه (پیراستن تن و روان از آلودگی)
چکیده :فيض بيكران خداوندي در طول ماه مبارك رمضان، كه ماه ضيافت الهي است، بر همگان جاري و گستردهتريناش در شبهاي مبارك قدر است. سالك همواره انتظار چنين لحظاتي را ميكشد تا نفخهی رحماني بوزد و دل مردهاش با نسيم بهاري و نغمهی ملكوتي زنده شود....
قسمتهای پیشین مجموعه مطالب «رمضان، سيگام در راه خودسازي» به قلم محمود صلواتی تا اینجا منتشر شده بود. اکنون بخشی جدید از این مطالب را به نقل از وبسایت مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم بخوانید:
گام بيست وسوم: توبه (پيراستن تن و روان از آلودگي)
«اَللّهُمَّ اغْسِلْنى فيهِ مِنَ الذُّنُوبِ وَطَهِّرْنى فيهِ مِنَ الْعُيُوبِ»، (1) «بار خدايا مرا از گناهان شسته و از عيبها پيراسته کن.»
شب قدر، شب توبه و بازگشت به درگاه خداوند متعال است. شب شست و شوي اندام و اعضای ظاهري از آلودگي به گناهان است؛ این شب، شب پيراستن روح و جان از عيوب معنوي مانند كبر، ريا، حسد و عُجْب با آب توبهای است كه همهی گناهان را پاک میکند؛ در همین زمینه فرمودند: «التائب من الذنب كمن لاذنب له»، «توبه كننده از گناه گويي هيچ گناهي مرتكب نشده است.»
فيض بيكران خداوندي در طول ماه مبارك رمضان، كه ماه ضيافت الهي است، بر همگان جاري و گستردهتريناش در شبهاي مبارك قدر است. سالك همواره انتظار چنين لحظاتي را ميكشد تا نفخهی رحماني بوزد و دل مردهاش با نسيم بهاري و نغمهی ملكوتي زنده شود.
پير هرات در ميدان توبه پيرامون آیهی شريفهی: «توبوا الي الله توبة نصوحا»،[2] «به درگاه خدا با توبهاي بي بازگشت توبه كنيد»، گويد: «توبه نشانِ راه است و سالار بارگاه و كليد گنج و شفيع وصال و ميانجي پذيرش و شرط قبولي عمل و سرِّ همهی شاديها. و اركان توبه سه چيز است. پشيماني در دل، پوزشخواهي به زبان و بريدن از بدي و بَدان. و اقسام توبه سه است: توبهی مطيع، توبهی عاصي و توبهی عارف. توبهی مطیع از بسيار ديدن طاعت است، توبهی عاصي از اندك ديدن معصيت و توبهی عارف از نسيان است و منت. بسيار ديدن طاعت را سه نشان است: يكي خود را به كردار خود ناجي ديدن، ديگر مقّصران را به چشمخواري نگريستن و سه ديگر عيب كردار خود باز ناجستن. و اندك ديدن معصيت را سه نشان است: يكي خود را مستحق آمرزش ديدن، ديگر بر اصرار آرام گرفتن و سه ديگر با بَدان الفت داشتن. و نسيان و منت را سه نشاني است: چشم احتقار از خود بر گرفتن، حال خود را قيمت نهادن و از شادي آشنايي فروايستادن.»[3]
ذكر اين روز «استغفرالله ربّي واتوب اليه» است.
1. دعاي روز بيست و سوم ماه رمضان: «اَللّهُمَّ اغْسِلْنى فيهِ مِنَ الذُّنُوبِ وَطَهِّرْنى فيهِ مِنَ الْعُيُوبِ وَامْتَحِنْ قَلْبى فيهِ بِتَقْوَى الْقُلُوبِ يا مُقيلَ عَثَراتِ الْمُذْنِبينَ.»
2. قرآن، تحریم:۶۶.
3. خواجه عبدالله انصاری، صد ميدان، ميدان توبه، ص۳۱.
