سی گام برای خودسازی / گام بیست و دوم: رضا (گشادگی چهره)
چکیده :سالك به آنچه خدا براي وي خواسته، خرسند است و با اين كار زمينهی خشنودي خدا را فراهم ميآورد. يكي از زمينههاي خشنودي خداوند، دوست داشتن ذات حق است به گونهاي كه عشق به مولا، ديگر عشقها را از دل او بيرون كند. / دوست داشتن مستمندان، بيچارگان و نيازمندان نیز باعث خشنودي خداوند است؛ چراكه اينها عيال خداوندند....
قسمتهای پیشین مجموعه مطالب «رمضان، سيگام در راه خودسازي» به قلم محمود صلواتی تا اینجا منتشر شده بود. اکنون بخشی جدید از این مطالب را به نقل از وبسایت مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم بخوانید:
گام بيست و دوم: رضا (گشادگي چهره)
«وَوَفِّقْنى فيهِ لِمُوجِباتِ مَرْضاتِكَ» *
«بارخدايا دراين روز مرا به آنچه زمينهی خشنودي تو را فراهم آورد، موفق فرما.»
سالك به آنچه خدا براي وي خواسته، خرسند است و با اين كار زمينهی خشنودي خدا را فراهم ميآورد. يكي از زمينههاي خشنودي خداوند، دوست داشتن ذات حق است به گونهاي كه عشق به مولا، ديگر عشقها را از دل او بيرون كند. در روايتي از امام صادق (ع) نقل است كه فرمود: «ايمان كسي خالص نميشود تا اينكه خدا را از خود، پدر و مادر، فرزند، اهل و عيال، مال و از همهی مردم بيشتر دوست بدارد.»[1]
دوست داشتن مستمندان، بيچارگان و نيازمندان نیز باعث خشنودي خداوند است؛ چراكه اينها عيال خداوندند. حضرت موسي (ع) از خدايش خواست تا يكي از نشانههاي خشنودي خود از بندگانش را باز گويد. به او وحي رسيد كه «اي موسي، هرگاه ديدي بيچارگان و مسكينان را دوست داري و از ستمگران بيزاري، بدان كه اين خشنودي و دشمني تو نشانهی خشنودي من است.»[2]
چهرهگشادگي و خرسندي به آنچه خدا براي انسان مقدر کرده، از چيزهايي است كه مورد رضاي خداوند است. در روايت است: «من لم يرض بقضايي . … فليطلب ربأ سوايي»،[3] «هر كس به قضاي من رضايت ندهد، پروردگاري جز من را جستجو كند.»
«فراق و وصل چه باشد رضاي دوست طلب كه حيف باشد از او غير او تمنايي.»[4]
پير هرات در كتاب صد ميدان گويد:
«ميدان بيست و سوم رضاست. قوله تعالي: «رضي الله عنهم ورضوا عنه»،[5] «خدا از آنان خشنود است و آنان از او خشنود.» رضا خشنودي است و بسندكاري. و آن سه چيز است: به دين وي چنان كه فرستاده راضي باشي، به روزي خود و ديگران چنان كه مقرر كرده راضي باشي و به مولاي خود به جاي هرچه از اوست راضي باشي.»[6]
«جاني است مرا به عشق تو خورده رقم خواهياش به شادي كش و خواهيش به غم.»[7]
ذكر امروز «اللهم وفقني لموجبات مرضاتك» است.
* دعاي روز بيست و دوم ماه رمضان: «اَللّهُمَّ افْتَحْ لى فيهِ اَبْوابَ فَضْلِكَ وَاَنْزِلْ عَلَىَّ فيهِ بَرَكاتِكَ وَوَفِّقْنى فيهِ لِمُوجِباتِ مَرْضاتِكَ وَاَسْكِنّى فيهِ بُحْبُوحاتِ جَنّاتِكَ يا مُجيبَ دَعْوَةِ الْمُضْطَرّينَ.»
1. «لايمحض رجلُ الايمان بالله حتي يكون الله احب اليه من نفسه وابيه وامّه وولده وماله ومن الناس كلهم»، مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۴۲، ۲۵.
2. مجلسی، محمدباقر، بحارالانوار، ج۱۲، ص۲۴۱.
3. کاشفی واعظ، ملا حسین، جواهر الاسرار، ج۱، ص۲۳۳.
4. حافظ شیرازی.
5. قرآن، مجادله:۲۲.
6. انصاری، عبدالله، رساله صد ميدان، ص۵۰.
7. فضلالله میبدی، ابوالفضل،كشف الاسرار و عدةالابرار، ج۵، ص۲۸.
