شبهای قدر و نگاهی به کارنامهی جنبش سبز
چکیده :جنبش سبز استوارتر از همیشه ایستاده و با تکیه بر کنش های به دور از خشونت، بسط آگاهی و شکل گیری هسته های سبز را با جدیت پی می گیرد. امروز جنبش سبز با تکیه بر خرده توان های موجود و بضاعت مالی متکی بر هوادارانش، رسانه های خود را گسترش داده و خواهد داد... جنبش سبز در همه حال به صبر و استقامت ادامه خواهد داد تا فردایی بهتر برای این سرزمین رنج دیده به ارمغان آورد. دست هایمان را در این روزها و شب های گرانقدر به پیشگاه آنکه تمامی عزت و قدرت از آن اوست بلند می کنیم و با یاد همهی شهدای سرافراز و قهرمانان دربند، از او می خواهیم که حرکت هایمان را بیش از پیش برکت دهد....
کلمه: در ماه مبارک رمضان و در میانهی شب های قدر قرار داریم، شب هایی که برای یکایک ما فرصتی فراهم می آورد تا به کارنامهی خود بنگریم و خوب و بد گفتار، پندار و کردارمان را در ترازوی سنجش قرار دهیم. این سنجش اما تنها به زندگی و اعمال فردی ما محدود نمی شود بلکه دامنهی آن به کنش های اجتماعیمان به عنوان عضوی از جامعه نیز گسترده است. از این روست که از این فرصت مبارک برای ارزیابی کارنامهی جنبش سبز نیز می توان بهره برد؛ جنبش اجتماعی ای که بیش از دو سال است زندگی ما ایرانیان را در هر کجای دنیا که هستیم، تحت تأثیر خود قرار داده است.
سرآغاز این جنبش، حرکت خودجوش و خودانگیختهی میلیون ها مردمی بود که در فردای رأی گیری، به گسترده ترین و سازماندهی شده ترین تخلفات و تقلبات انتخابات 22 خرداد 1388 معترض بودند و با سردادن شعار «رأی من کجاست؟» در شهرهای گوناگون، مطالبهی حق بنیادین خود به عنوان شهروند را به نمایش گذاشتند. خواسته های اساسی مورد نظر اکثریت رأی دهندگان را باید در امتداد مطالبات یکصدسالهی ساکنان این سرزمین یعنی آزادی، استقلال، عدالت و پیشرفت قلمداد کرد. خواسته هایی که از جنبش مشروطه به این سو، در سرلوحهی مبارزات این مردم قرار داشته است. مردمی که با شور و شعوری بی نظیر برای حق تعیین سرنوشت خود و ایجاد تحول در نظام مدیریت کشور با جان و دل به پای صندوق های رأی رفته بودند، با اعلام شتابزده و از پیش مهندسی شدهی نتایج انتخابات، احساس کردند به شعورشان توهین شده و گروهی اقتدارگرا برای پیشبرد اهداف از پیش تعیین شدهی خود، آرای آنها را به سرقت برده است.
حاکمیت اما به جای شنیدن صدای مردم و برخورد منطقی و رسیدگی به مسئله، با فتنه گر خواندن خیل معترضان و متهم ساختن آنها به وابستگی به قدرت های خارجی، دست خود را به سرکوب و کشتار و دستگیری و تجاوز آلوده کرد. اعتراضات اما ادامه یافت و علیرغم اعلام مکرر اقتدارگرایان در موفقیتشان در سرکوب کامل آن، همچنان ادامه یافت. دستگاه های تبلیغاتی اقتدارگرایان آنچه توانستند علیه جنبش سبز بافتند و و سعی کردند با پخش مصاحبه های اعترافاتی که تحت فشارهای جسمی و روحی تهیه شده بود، معترضان را فریب خورده جلوه دهند. اما صدای شهروندان معترض بلندتر شد و با وجود حاکمیت سانسور و اختناق، دامنهی موج انفجار آگاهی که صورت گرفته بود به هر گوشه و کنار کشور رسید و پردهی نفاق و دروغ کودتاگران دریده و چهرهی کریه خودکامگی آشکار شد. نه خطابه های آتشین سراپا افترا و توهم و دروغ، نه پخش اخبار و برنامه های رنگارنگ از چندین کانال تلویزیونی سیمای قدرت، نه ایجاد امواج پارازیت شبانه روزی و ارتش سایبری، نه برپایی نمایشگاه های پرهزینه تحریف وقیحانه تاریخ، نه اعلام پیروزی های دروغین در عرصه دیپلوماسی، نه برپایی راهپیمایی های مهندسی شده، نه دستگیری های پیاپی و گسترده، نه کهریزک و نه کوی دانشگاه، آبروی برباد رفته و اعتماد از کف رفتهی حاکمیت را باز نگرداند.
امروز، دستگاه های امنیتی هستند که نگران از هرگونه حرکت غیرقابل پیش بینی، خواب راحت را مدت هاست که فراموش کرده اند. امروز هر تجمعی، چه برای دعا و نیایش باشد، چه برای تشییع جنازه و ترحیم باشد، چه برای پیاده روی یا تفریح باشد، چنان هراسی در دل سرکوبگران می اندازد که گویی از آن همه نمایش های قدرت، هیچ نمانده است. فضاحت آشکار شدن دروغ و فساد و ناکارآمدی دولتمردان طی تنها دوسال پس از انتخابات، چنان بی بصیرتی مدعیان بصیرت را به رخ خاص و عام کشانده و سرافکندگی نصیبشان ساخته که در دستورالعمل های تبلیغاتی، از به کار بردن واژهی «بصیرت» نهی شده است. همهی مبلغان رسمی و نیمه رسمی مأموریت دارند اثبات کنند که جریان به اصطلاح «انحرافی» از ابتدا منحرف نبوده تا مبادا به بی بصیرتی تصمیم گیرندگان سطوح عالی اعتراف شود. تیغ ارعاب بازداشت و زندان چنان کند شده که قاضیان و مأموران را رغبتی برای پیروی کورکورانه از دستگاه های امنیتی و و تصمیمات بازجویان باقی نمانده است. زندان که قرار بود ابزاری برای ارعاب و سرکوب باشد، کارکرد خود را از دست داده و زندانیان سیاسی بعنوان قهرمانان دفاع از حق، چنان محبوبیتی در دل همگان دارند که گفتارهایشان به گوش جان شنیده می شود و با اعمال فردی یا جمعی آنها، هر از چندی نسیم نشاط بر پیکرهی جنبش می وزد. امروز، بحران های افتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی ناشی از سیاست های نابخردانه را دیگر نمی شود با انتساب به توطئه دشمنان یا سیاه نمایی منتقدان توجیه کرد. انتساب جنبش سبز به منافقان و براندازان و دستگاه های اطلاعاتی قدرت های بزرگ نیز نخ نما شده است.
اما کارنامهی جنبش، با همهی فراز و فرودهایش، نقاط درخشان بسیاری در خود دارد. جنبشی که توانست از دایرهی معمول کنشگران صحنهی سیاست فراتر رود و در اقشار گوناگون و گوشه و کنار این سرزمین اهورایی گسترده شود. جنبشی که موفق شد نگاه های غریبه و گاه کینه توزانه ای که حاصل مرزبندی های تصنعی و خط کشی های بی پایه بود را به همبستگی و همدلی تبدیل کند. این روزها در هر جمع کوچکی که به طور اتفاقی در کنار هم قرار می گیریم، گفتوگوی کوتاهی کافی است تا به رغم جو سنگین امنیتی که اقتدارگرایان خواسته اند بر جامعه تحمیل کنند، این همدلی ها آشکار گردد. این روزها بسیاری از کسانی که تا دیروز بر اثر تحریک احساسات دینی و انقلابی شان توسط دستگاه های تبلیغاتی رسمی و به خاطر مصلحت اندیشی برای کشور به دفاع از عملکرد حاکمان و سرزنش طرفداران جنبش سبز می پرداختند، واقعیت ها را با چشم دل و جان دریافته اند. امروز یاد گرفته ایم که با حفظ احترام به گوناگونی دیدگاه ها و تفسیر هایمان در قبال آنچه بر مملکت رفته و می رود، می توانیم در کنار هم زندگی کنیم و برای نجات آیندهی آن دست در دست هم نهیم. دیگر کمتر نیازی به ارائهی تحلیل وقایع روز از سوی رسانه های سبز احساس می شود چرا که شهروندان به چنان درجه ای از آگاهی دست یافته اند که دیگر مانند گذشته صرفا منتقل کنندهی اخبار نبوده و خود به تحلیلگرانی روشنبین تبدیل شده اند. عالمان دینی بسیاری هستند که دیگر مایل نیستند خود را در مقابل مردم قرار دهند و شجاعانه به روشنگری می پردازند و یا دست کم از همراهی با امواج تبلیغات رسمی خودداری می کنند. دانشجویان و دانشگاهیان همچنان در صف اول مبارزه قرار دارند و سفیران آگاهی بخشی به سراسر کشور، و صدالبته هدف سنگین ترین تهاجم ها از سوی مدیریت های پادگانی که بر آموزش عالی حکمفرما شده است. کسبه، بازاریان، صنعتگران، کارمندان و کارگران حتی روستانشینان، امروزه در اوج قلهی آگاهی قرار دارند. امواج جنبش سبز به قومیت یا پیروان آئین و دین خاص محدود نمانده و گروه های سنی و اقشار گوناگون جامعه را درنوردیده است. در این میان، نقش انکارناپذیر زنان را نباید از یاد برد که از دانشگاهیان و فعالان عرصهی کارآفرینی گرفته تا کارمندان و زنان خانه دار، با جدیت و شهامتی غرورآفرین به پیشگامان مقاوم جنبش سبز مبدل شده اند. دستگیری ها و سرکوب ها و حتی حبس خانگی رهبران جنبش کارساز نبوده و فعالان جنبش را مأیوس نساخته، چه این حرکت پویا و فراگیر به درستی «راه سبز امید» نامیده شده است. آن روز که رهبران دربند جنبش پیام صبر و استقامت می دادند می دانستند که پایه های کاخ امپراتوری دروغ تا چه اندازه سست و لرزان است، و تنها دغدغهی خاطر آنها این بود که حاکمیت برای توجیه خطای بزرگی که مرتکب شده، بیش از این بر سرمایه های اجتماعی و منابع اقتصادی کشور چوب حراج نزند و بجای لجاجت و تداوم نابخردی، سر تعظیم و عذرخواهی به پیشگاه مردم فرود آورده، کژراهه را بازگردد و منافع ملی و سرمایه های تاریخی را پاس دارد.
امروز، جنبش سبز استوارتر از همیشه ایستاده و با تکیه بر کنش های به دور از خشونت، بسط آگاهی و شکل گیری هسته های سبز را با جدیت پی می گیرد. امروز جنبش سبز با تکیه بر خرده توان های موجود و بضاعت مالی متکی بر هوادارانش، رسانه های خود را گسترش داده و خواهد داد. امروز کنشگران و طرفداران جنبش سبز صداهای تفرقه انگیز را ناشنیده می گیرند و از طرح مباحثاتی که به انحراف جنبش از مسیر اصلی اش منجر می شود پرهیز می کنند. شورای هماهنگی راه سبز امید که تدبیر هوشمندانه راهبران جنبش بود با توجه به مسئولیتی که همراهان دربند جنبش در واپسین روزهای پیش از حبس بر دوش آن گذارده و در چارچوب منشور سبز، به بیان مواضع اصولی خود در قبال آنچه در کشور می گذرد ادامه می دهد. جنبش سبز در همه حال به صبر و استقامت ادامه خواهد داد تا فردایی بهتر برای این سرزمین رنج دیده به ارمغان آورد. دست هایمان را در این روزها و شب های گرانقدر به پیشگاه آنکه تمامی عزت و قدرت از آن اوست بلند می کنیم و با یاد همهی شهدای سرافراز و قهرمانان دربند، از او می خواهیم که حرکت هایمان را بیش از پیش برکت دهد.
خداوندا! از تو می خواهم تمامی دوستانی که به دلیل عقیده خود در زندان هستند به دامان خانواده خود بازگردند. خداوندا از تو می خواهم مرهمی بر دلهای شکسته بازماندگان شهدای سبز ایران باشی. خداوندا آنچه که گفتی شنیدم و پیروی کردم. مرا یاری فرما و این شب تاریک را هرچه زودتر به صبح صادق برسان. آمین یا رب العالمین.
مسجد قبای شیراز شاید تنها مسجدی در ایران که در پشت بلند گو برای آزادی میر حسین وکروبی وتمامی زندانیان سیاسی دعا میکنند ومردم با صدای بلند وچشمان اشکبار وقلوب شکسته آمین میگویند
خواهش میکنم:1—- در یک ارتباط دو طرفه برای کار آمد تر شدن جنبش خود را به نقد مخاطبان گذاشته تا به شکل کامنت نظر خود را بگذارند 2—-فکری برای افراد دور از اینتر نت شود
مسئولین محترم جنبش با سلام با نظر جنابعالی موافقم که نباید کار عجولانه ای کرد اما این به این معنی نیست که نباید هیچ کاری نکرد ومنفعل بود رهبری جنبش از لحاظ تئوری واخلاق مداری در سطح بالاییست اما از لحاظ برنامه های اجرایی وبرنامه ریزی در عمل موفق نبوده چرا که نتوانسته فشار روانی به رِِژِیم وارد کند وجو روانی را به دست بگیرد واین موجب ریزش تدریجی نیروهای فعال از لحاظ روانی وایجاد یک جو بی تفاوتی در جوانان جنبش میگردد بر عکس طرف مقابل از هر تاکتیکی که بتواند فشار روانی ایجاد کند بهره برده وحتی برای خالی کردن مکرر انرژی فیزیکی مردم به طور بی سابقه ای برنامه پیاده روی خانوادگی(البته غیر از ماه مبارک) با تبلیغات وجوایز انچنانی در تمامی شهرستانها برگذار میکند کاری که به ذهن شاه هم نرسید اما آیا ما از تمامی ابزارها استفاده کرده ایم واز تمامی استعدادهایمان بهره برده ایم ؟درست است که رژیم تاکتیکهای غیر اخلاقی دارد که ما اینگونه نیستیم کارکنان دولت را به زور در 9دی به خیابانها میکشاند آنگاه در رسانه های سپاه از صدا وسیما انتقاد میکند که در به تصویر کشاندن عظمت این حماسه موفق نبوده !!شرم وحیا مانع از این میشود که در سایت بخشی به آرشیو وگنجنینه اعلامیه ها وکاریکاتورها گذاشته شود ولی آیا نمیشود با یک خلاقیت در اینگونه موارد جوانان را به سایت دیگری (ویا حتی قسمتی از همین سایت)به نام کلمه نوجوان ارجاع داد وآنرا آثار هنری نوجوانان جنبش نامید وآثار نوجوانان را به تصویر کشید بنده با فراخوان راهپیمایی وحتی الله اکبر بر پشت بام در شرایط فعلی مخالفم زیرا به دلیل جو خفقان قابل اجرا در تمامی نقاط کشور نیست آنگونه که خود شاهد بوده اید ونتیجه آن نا امیدی بیشتر جوانان ویا ایجاد خطر میشوداما آیا نمیشود فراخوان شعار نویسی بر اسکناس همراه با آموزش ریز کارهای آن با جملات مسالمت آمیز استفاده کرد (برای آزادی سید میر حسین صلوات)(مگر گناه میر حسین چه بود؟)[ ویا اعلامیه های کوچک تیتر وار که درسایت طراحی وجوانان چاپ وتوزیع کنند]واز جوانان مرتبط با اینترنت خواسته شود تا خبر ونحوه عمل آنرا به شکل حضوری چهره به چهره (face to face) به دیگر عزیزان آشنا بدهند که موجب تقویت روحیه در این جبهه وایجاد فشار روانی در جبهه مخالف شود نیروی انسانی ما بی نظیر است اما بی برنامه ——ودر آخر بدانید که به زودی بعد از جمع آوری انتن ها قطعاً نوبت به قطع اینترنت می رسد یا حد اقل سرعت آن آنچنان کم میشود که هیچ کارایی ندارد وارتباط ما با شما قطع خواهد شد آنگاه حسرت استفاده از فضای آزادی نسبی قبل از انتخابات جهت آگاهی مردم در این فرصت سوزی خواهیم خورد=
باز هم می گویم آنکه میتواند کاری برای آزادی ایران بکند همین توده مردم هستند که حاکمیت آنهارا سرباز خود کرده وما از انجام کار فرهنگی در فضای غیر مجازی برای اینها نهایت کوتاهی را کردیم ——–فکر میکنید اگر 60 ملیون امضاء هم جمع شود اینها به روی خودشان می آورند؟ مگر اعتصاب 1 ماهه طلا فروشان را به روی خودشان اوردند؟ مگر حضور حماسی پای صندوق رای را به خودشان آوردند ؟ اعلامیه عکس دار در سایز A5تیتر وار در سطح فهم عوام بدون عنوان مرجع صادر کننده (اکثریت عوام مخصوصاً شهرستانها ذهنیت منفی روی جنبش سبز دارند) وفرا خوان چاپ وتوزیع
امروز مواضع جنبش سبز بیش سایر مواقع بر همگان روشن است. روزی که به ما برچسب های فتنه، منافقین جدید، میکروب سیاسی و غیره را می زدند غباری از ابهام را در جامعه پخش کرده بودند تا مردم را بفرینید اما گذشت زمان که کمتر از 2 سال بوده همه چیز را بر مردم روشن کرد و حقانیت راه سبز را بر آحاد ملت روشن کرد
به نام خدای امام بر حق ما خامنه ای.به این شب های عزیز بیایم با هم صادق باشیم!شما میگید تقلب شده و سندی رو نمیکنید!گفتید تجاوز میشه در زندانها و باز سند رو نکردید که هیچ!در اخر گفتیدما هم به این امر مطمئن نبودیم(یعنی تهمت زدن به نظام)!جناب موسوی هنوز رای گیری تمام نشده گفت که من د رانتخابات پیروزم و شایعه هایی مثل 2 میلیون خودکار که رنگش پاک میشود را گفتید که این نشان از برنامه ریزی شما بر روی توهم و دروغ تقلب است!پیشنهاد نظام را برای شمارش دوباره ارا در حضور نماینده هاتون رو نپذیرفتید!که این نشان از دروغ بودن ادعاهای خودتان دارد!خانم رهنورد در مصاحبه با رسانه بی بی سی دلیل تقلب را داماد لرستان بودن موسوی میداند نه چیز دیگر!خیلی از لیدرهاتون از انگلیس سر دراوردند و علنا در رادیو اسرائیل شرو ع به خدمت کردند!بعضی از انها مثل گنجی تقلب را انکار کردند و بعضی مثل محتشمی پور گفتند مصداقی برای تقلب ندارند!بی حرمتی به امام و امام حسین هم که بماند!گفتید نه غزه نه لبنان ولی خواستید به بهانه حمایت از مصر اشوب درست کنید و جالب بود که هیچ شعاری در حمایت از مصریها ندادید!حمایت بی سابقه همه دشمنان ملت!از ابر قدرتها تا سلفی ها و تروریستها و در اخر مطربان!از شما مشی اعتقادی شما را نشان میدهد!انکار امام زمان و وحیانی ندانستن قران هم دیگر شاهکار شما سبزها بود!کشته سازی و سو استفاده از مرگ افراد معروف مانند اقای حجازی!هم دیگر دستاورد شما بود!کوبیدن مقاومت و تخریب چهره انها همکه دیگر جای خودش را دارد!بالاترین هم که سایت معروف و معلوم الحال شما هست را هم بگذریم!در اخر هنوزم به دنبال مدارک محکم شما هستیم!!!یا حق.
برادران وخواهران چیزهای خوبی می گویید اما در عمل چه کاری برای تشکیل شبکه های اجتماعی در فضای غیر مجازی ——آموزش عوام جامعه —–داشتن یک شعار وهدف واحد وعمل به ان داشته اید[ خیلی منفعل وتئوری پرداز هستید]
كلمه ؛ لطفا جواب سبز عملگرا را بده. بسياري هستند كه امكان چاپ و تكثير دارند. شما اعلاميه را روي سايت بگذار. الان فقط گزيده هايي از سخنان مير حسين عزيز را ميگذاري. خبر جرس رو ديدي؟ اعلاميه هاي كوچك از شهداي سبز. بذار روي سايت.
به امید آزادی ایران….
درود بر شیرازی های سبز… هر شب در مسجد قبای شیراز و توسط آیت الله العظمی دستغیب برای آزادی میر حسین موسوی و مهدی کروبی دعا میشه و هزاران نفر در این مسجد با دستان بلند کرده به طرف خدا و با چشمان خیس ” آمین ” می گویند. دعایی که آیت الله دستغیب در شب 21 رمضان کرد :
” از خدا بخوایم همه زندانیان سیاسی رو آزاد کنه . امشب آزادی دو مرد بزرگوار ، آقایان میر حسین موسوی و حجت الاسلام حاج آقا کروبی رو از خدا بخوایم. آخه مگه این دو بزرگوار چه گناهی کردند که باید محاصره باشند. امشب اونا به دعای ما نیاز دارند. خدایا این عزیزان رو آزاد کن”
آمییییییییییییییییییییییییییییییین.
از همه عزیزان خواهش می شود هر خدمتی را که به مردم روا می دارند در جاهایی امثال بالاترین عنوان نکنند.
لزومی ندارد کسی بیاید و همه چیز را در دست عزیزان اقتدار گرا و غیر منطقی بگذارد.
با سلام
اگر فرض کنیم تمام حرفهای شما هم درست باشد . فقظ یکی به ما جواب بدهد افرادیکه در 30 خرداد توسط عمال رژیم به شهادت رسیدند به چه گناهی کشته شدند ؟
در سالگرد کودتای ننگین آمریکایی انگلیسی بیست و هشتم مرداد 1332، تا آنجا، که من دیدم، تنها یک مقاله ی کوتاه از خانم ابتکار منتشر شده است. در بررسیهای راهبردی رهبران اسیر جنبش سبز مسلما این بخش از تاریخ معاصر میهن اهمیت بیشتری داشته است. باز خواهید گفت: «دیدگاه تکراری شنانسایی شد؛ شما پیش از این هم چنین چیزی گفته بودید!»، آری، چون گوش شنوا نمی یابم، تا زبان در دهان دارم، ناچار می گویم!
چقدر جالبه که شاید هزار بار اراجیف این دوستان فتنه گر تکذیب شده اما این طرفداران تعصبی نمیخوان قبول کنند که ول معطلند و چنگ به ریسمان پوسیده دارند میزنند واقعاً متاسفم براتون دروغگویان تعصبی …