سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » احمد شیرزاد: اصولگرایان با خودشان هم نمی‌توانند جز با زبان قدرت حرف بزنند...

احمد شیرزاد: اصولگرایان با خودشان هم نمی‌توانند جز با زبان قدرت حرف بزنند

چکیده :وی با اشاره به اختلافات موجود در جناح اقتدارگرا تاکید کرده که اختلافات موجود نه تنها موجب خوشحالی نیست، بلکه نگران کننده هم است. به هر حال وقتی عده‌ای با خود نمی‌توانند با زبانی به جز زبان قدرت حرف بزنند، به طور طبیعی احتمال مسالمت‌شان با چهره‌های رقیب به صفر می‌رسد....


احمد شيرزاد با تاکید بر اینکه مسایلی که رییس دولت اصلاحات بیان کرد، کف مطالباتی است که هر جریان یا تشکل سیاسی می‌تواند از صاحبان قدرت جامعه خود طلب کند،  گفت: شرط‌ هایی که سید محمد خاتمی برای حضور اصلاحات در انتخابات گذاشته است، اگر تحقق پیدا کنند، می‌توان امیدوار بود که انتخابات در شرایطی مجلس نهمی‌ها را تعیین می‌کند که همه جامعه از نحوه برگزاری آن رضایت خواهند داشت و در نتیجه فضای سیاسی را بعد از دو سال تنش، به فضایی بدل خواهد کرد که همه در آن احساس رضایت‌مندی را تجربه کنند.

نماینده ی اصلاح طلب مجلس ششم با اشاره به اینکه شخصیت‌های اصولگرایی با واقع‌بینی به این نتیجه رسیده‌اند که بدون اصلاحات کارها درست پیش نمی‌رود خاطرنشان کرد: این اشخاص در روند انتخابات تاثیرگذار نیستند و به همین دلیل نمی‌توان اظهاراتشان را نشانه‌ای از بهبودی شرایط دانست.

به گفته ی این استاد دانشگاه اصلاح‌طلب‌ها از پایگاه مردمی بالایی برخوردار هستند و به همین دلیل دنبال این نیستند که با استفاده از اختلافات رقیب، به موفقیتی برسند.

وی با اشاره به اختلافات موجود در جناح اقتدارگرا تاکید کرده که اختلافات موجود نه تنها موجب خوشحالی نیست، بلکه نگران کننده هم است. به هر حال وقتی عده‌ای با خود نمی‌توانند با زبانی به جز زبان قدرت حرف بزنند، به طور طبیعی احتمال مسالمت‌شان با چهره‌های رقیب به صفر می‌رسد.

گفت‌وگوي ايلنا با احمد شيرزاد فعال سياسي اصلاح‌طلب در مورد رويكرد اين جريان به انتخابات مجلس نهم به شرح زير است:

تحلیل‌تان از حضور احتمالی اصلاحات در انتخابات چیست؟

ببینید! همه تشکل‌های سیاسی حضور انتخاباتی را یکی از اصلی ترین برنامه‌های خود می‌بینند تا بتوانند با جذب رای مردم در تصمیم گیری‌ها و همچنین اجرایی شدن برنامه‌ها نقشی مستقیم داشته باشند و البته بتوانند نقطه نظرات خود را به اتفاق‌های مختلف تحمیل کنند. بر همین اساس است که می‌توان به این نتیجه رسید که مشارکت در انتخابات مجلس و هر انتخابات دیگری امری لازم و اتفاق خوبی برای جبهه اصلاحات است.

این نظریه یعنی ایتکه شما حضور اصلاح‌طلبان در انتخابات مجلس را لازم می‌دانید؟

حضور و ارایه لیست هم لازم است و هم باید جدی گرفته شود، هیچ کس نمی‌تواند تحلیلی مبنی بر این داشته باشد که جریانی نباید رغبتی برای حضور در انتخابات داشته باشد.

اما اصلاح طلبان تردیدهایی برای شرکت در انتخابات مجلس نهم دارد؟

حرف من این است که انتخابات باید از سوی تشکل‌ها جدی گرفته شود، اما این را هم باید در نظر گرفت که انتخابات زمانی انتخاباتی آزاد است که فضایی رقابتی داشته باشند و گروه‌های مختلف هم شرایط لازم را برای حاضر شدن در آن در اختیار خود ببینند. دقیقا به همین دلیل است که اصلاحات تردیدهایی جدی دارد و به نظر من دلیل‌های تردید آنها مسایلی نیست که بتوانند از کنارش به راحتی بگذرند.

لطفا در اين مورد كه دلیل‌های تردید آنها مسایلی نیست که بتوانند از کنارش به راحتی بگذرند توضیح ‌دهید؟

خب. پر واضح است که اصلاحات با رفتارهای آنچنانی جناح حاکم حاشیه‌نشینی اجباری را در حال تحمل کردن است و به همین دلیل آنها نه تنها نمی‌توانند از تمام داشته‌های خود در انتخابات بهره ببرند، بلکه شواهد نشان می‌دهد که طیفی از تصمیم‌گیران در روند انتخابات هم علنا مخالفت خود را با این گروه مورد توجه مردم، نشان می‌دهند.

اما این روزها چهره‌های از اصولگرایان از ضرورت حضور اصلاحات در انتخابات سخن می‌گویند.

این خیلی خوب است که شخصیت‌های اصولگرایی با واقع‌بینی به این نتیجه رسیده‌اند که بدون اصلاحات کارها درست پیش نمی‌رود. اما اگر دقت کنید، این اشخاص در روند انتخابات تاثیرگذار نیستند و به همین دلیل نمی‌توان اظهارتشان را نشانه‌ای از بهبودی شرایط دانست. با نگاهی به گفته‌های مسئولانی که هر کدام در یک دستگاه یا نهادی در انتخابات نقش دارند، نشان می‌دهد که غالب آنها همچنان مواضع ضداصلاحاتی را پیگیری می‌کنند و در نتیجه اعتماد و اطمینان عمومی به برگزاری انتخاباتی سالم به پایین‌ترین حد ممکن خود می‌رسد،چون به هر حال سرنوشت انتخاباتی چهره‌های اصلاح‌طلبی با عملکرد این افراد گره خورده است.

این یعنی ناامیدی اصلاحات برای برگزاری انتخاباتی آزاد؟

شرط‌هایی که سید محمد خاتمی برای حضور اصلاحات در انتخابات گذاشته است، اگر تحقق پیدا کنند، می‌توان امیدوار بود که انتخابات در شرایطی مجلس نهمی‌ها را تعیین می‌کند که همه جامعه از نحوه برگزاری آن رضایت خواهند داشت و در نتیجه فضای سیاسی را بعد از دو سال تنش، به فضایی بدل خواهد کرد که همه در آن احساس رضایت‌مندی را تجربه کنند.

اما اصولگرایان واکنش خوبی به شروط خاتمی نداشتند.

همین رفتارهای اشتباه است که مردم را به شرایطی رسانده است که واقعا درباره برگزاری انتخاباتی که همه چیز سر جای خودش باشد، تشکیک‌هایی جدی دارند. مسایلی که رییس دولت اصلاحات بیان کرد، کف مطالباتی است که هر جریان یا تشکل سیاسی می‌تواند از صاحبان قدرت جامعه خود طلب کند.

ذهنیتی هم رای به این می‌دهد که شاید اصولگرایان دنبال این هستند که اصلاحات بیایند تا تنور انتخابات را داغ کنند. این نظر از کجا نشات می‌گیرد؟

به هر حال وقتی برخی از اصولگرایان در حرف و عمل منطق را از یاد می‌برند، طبیعی است که تودهای از مردم به چنین برداشتی می‌رسند. به نظر من بر همه واجب است تا اطمینان عمومی را حاصل کنند و بدانند که نگاهی که وجود دارد، نگاهی نیست که در شان کشور ما باشد.

از این بحث بگذریم، حضور یا عدم حضور اصلاحات چه تاثیری در مشارکت عمومی می‌گذارد؟

شاید در گذشته می‌توانستیم بگوییم که حضور اصلاحات می‌تواند موجب ریخته شدن رای‌های بیشتری به صندوق می‌شود. اما در فضایی که هم اکنون مشاهده می‌شود، آمدن یا نیامدن اصلاحات در مشارکت تاثیر چندانی ندارد و اصل همان است که پیشتر گفتم، مسئولینی که در انتخابات مسئولیتی را برعهده خود می‌بینند، باید با منطق‌مداری اذهان عمومی را به این نتیجه برسانند که می‌توانند به سلامت انتخابات اطمینان کنند.

اختلافات اصولگرایان چقدر میتواند در سرانجام انتخاباتی اصلاحات نقش داشته باشد؟

اصلاح‌طلب‌ها از پایگاه مردمی بالایی برخوردار هستند و به همین دلیل دنبال این نیستند تا با استفاده از اختلافات رقیب، به موفقیتی برسند. اختلافات موجود نه تنها موجب خوشحالی نیست، بلکه نگران کننده هم است. به هر حال وقتی عده‌ای با خود نمی‌توانند با زبانی به جزء زبان قدرت حرف بزنند، به طور طبیعی احتمال مسالمت‌شان با چهره‌های رقیب به صفر می‌رسد.

دلیل اصلی اختلافات را که حتی به دعواهای سیاسی درون گروهی اصولگرایی بدل شده است، چیست؟

آنها وقتی توانستند مجلس هفتم و دولت نهم را در اختیار خود بگیرند، مسرور بودند و گمان می‌کردند که کشور را در دست خود گرفته‌اند. اما نمی‌دانستند که بدرفتاری و کارهای غیرمنطقی در حالی که فقط یک گروه مسئولیت‌های قوا را در دست دارد، خیلی زودتر از تاثیرات منفی خود را نشان می‌دهد. این شرایط فعلی که به طور حتم کشور را با مشکلات و آسیب‌های زیادی مواجه کرده و از این پس هم محدودیت‌هایی را برای مردم به وجود خواهد آورد، نتیجه خود مختاری و نادیده گرفتن توانایی‌های دیگران است.

آقای شیرزاد، حرفی مانده است؟

مردم باید به صندوق‌های رای اعتماد داشته باشند، این اصلی‌ترین نیاز جامعه در سال انتخابات است.


2 پاسخ به “احمد شیرزاد: اصولگرایان با خودشان هم نمی‌توانند جز با زبان قدرت حرف بزنند”

  1. ماهستیم گفت:

    آزادی آقای میرحسین موسوی و بانو
    آزادی مهدی کروبی و بانو
    آزادی تمامی زندانیان سیاسی
    محاکمه عاملین و آمرین جنایت های و شکنجه ها
    انتخابات با حضور نمایندگان حقوق بشر و سازمان ملل
    باید بگم آقایون وجود محقق کردن حتی یکی از این موارد را ندارند
    ماهستیم

  2. ناشناس گفت:

    گروه ها و دسته و باند هاي قانون گريز و دزدان سرگردنه و همچنين باند هاي خلافكار سياسي چكمه پوشي كه حقوق ملت را غارت ميكنند ، در موقع ارتكاب به عمل خلاف قانون همه باهم يكدست و متحد ميشوند . اما بعد اتمام كار بر سرتقسيم اموال چپاول شده ، غنائم بدست آمده و يا شغل هاي سازماني وغصب پست هاي پر در آمد دولتي يا فقط حب مقام به جنگ با يكديگر مي پردازند. قبل از شروع كودتاي انتخاباتي– نظامي خرداد 88 هم همه فتنه گران اصولگرا براي تجاوز به آراي ملت و چپاول قدرت يكدست و متحد شده بودند. بعد از اتمام مرحله عملياتي كودتا است كه اين “اصولگرايان به حفظ قدرت مطلقه ” بر سرتقسيم تمامي غنائم مالي و موقعيت هاي اجتماعي با هم به تنازع پرداخته اند. خاطر جمع باشيد با خبر نزديك شدن قافله ديگري به گردنه ، اينها دوباره مانند يك روح در چند كالبد متحد ميشوند. البته نبايد از جنگ زرگري آنها براي سرگرم كردن خلق خدا جهت چپاول اموالي كه افراد قافله مخفي كرده و بدست حراميان نرسيده است ، هم غافل بود. و اما اين حراميان آراي ملت در خرداد 88 هم براي تظاهر به مشروعيت بين المللي احتياج به يك صحنه سازي انتخاباتي دارند ، كه شايد برخي از انتقاد هاي ايراد شده به دولت ” مورد اعتماد” هم صحنه هائي از همين معركه انتخاباتي براي غصب مجدد خانه ملت و تشكيل يك مجلس فرمايشي ديگر باشد. بعد از اين دوباره براي تقسيم غنائم بجان هم مي افتند.