40 درصد دارندگان طلای المپیاد از ایران رفته اند
چکیده :با کمک باشگاه دانشپژوهان جوان آمار دارندگان مدال طلای المپیادهای دانشآموزی جمعآوری و مشخص شد از سال 65 تا کنون بیش از 900 نفر دارنده مدال طلای المپیادهای دانشآموزی کشوری هستند....
آمار 40 درصدی خروج از کشور طلاآوران المپیادهای دانشآموزی در حالی از سوی قائم مقام بنیاد ملی نخبگان و رئیس پیشین دانشگاه صنعتی شریف اعلام شد که این مقام مسئول از سیر نزولی خروج نخبگان المپیادی طی سالهای اخیر خبر میدهد.
سعید سهرابپور در گفتگو با مهر با یادآوری آغاز المپیادهای دانشآموزی از سال 65 گفت: با کمک باشگاه دانشپژوهان جوان آمار دارندگان مدال طلای المپیادهای دانشآموزی جمعآوری و مشخص شد از سال 65 تا کنون بیش از 900 نفر دارنده مدال طلای المپیادهای دانشآموزی کشوری هستند.
وی افزود: در صورتی که وضعیت دارندگان مدال طلا تا سال 84 را حساب کنیم ملاحظه میکنیم که تقریبا یک سوم آنها در ایران و دو سوم خارج از کشور هستند و خیلی از آنها در حال حاضر اساتید دانشگاههای کشور هستند و خیلیها هم استاد دانشگاه صنعتی شریفاند.
قائم مقام بنیاد ملی نخبگان خاطرنشان کرد: دارندگان مدال طلای المپیادهای دانشآموزی معمولاً پس از پایان مقطع کارشناسی تصمیم به خروج از کشور می گیرند.
وی درباره وضعیت دارندگان مدال طلای المپیادهای دانشآموزی از سال 65 تا کنون گفت: بیش از 500 نفر از آنها در ایران هستند و خیلی از آنها دانشجوی مقاطع لیسانس، فوق لیسانس و دکتریاند. بقیه هم در خارج کشور به سر میبرند.
قائم مقام بنیاد ملی نخبگان افزود: 60 درصد دارندگان مدال طلای المپیادهای دانشآموزی در داخل کشور و 40 درصد در خارج کشور هستند. البته آن دسته از طلاییها که در خارج کشور هستند نیز به تدریج برمیگردند.
البته این مسئول دلیل این ادعای خود را بازگشت تنها دو نفر از طلایی ها عنوان کرد و گفت : به عنوان نمونه سال گذشته یکی از طلاییها به ایران بازگشت و به دانشکده مکانیک دانشگاه صنعتی شریف رفت و دو ماه پیش نیز یک طلایی دیگر پس از بازگشت به ایران در دانشکده برق دانشگاه صنعتی شریف مشغول شد.
سهرابپور در ارائه نتیجه ارزیابیهای آماری درباره آهنگ خروج از کشور نخبگان المپیادی گفت: ارزیابی وضعیت دارندگان مدال طلای المپیادهای دانشآموزی در سالهای 82، 83 و 84 نشان میدهد که خروج طلاییهای المپیادها از کشور در این سه سال نسبت به سالهای قبل از 82 کمتر شده است.
من یکی از همون افرادی هستم که آقای سهراب پور داره در موردشون حرف میزنه. البته من ایشان رو خوب میشناسم چون تمام مدت تحصیلم در دانشگاه شریف ایشان رییس دانشگاه بودند و ارادت خاصی به ایشان دارم. فردی بسیار زحمتکش و دلسوز هستند. اما از آنجا که در بطن این جامعه ۹۰۰ نفری بودم جا داره برای یادآوری به چند نکته اشاره کنم:
۱) لطفا وقتی آمار میدهید از کسانی آمار بدهید که دوره فوق لیسانس رو تمام کرده اند. کسی در دوره لیسانس از ایران خارج نمیشه و برخی هم ترجیح میدهند که بعد از پایان فوق لیسانس خارج بشوند. به هرحال میتوان گفت که اگر کسی پس از فوق لیسانس همچنان در ایران هست قصد ماندن دارد. پس لطفا از آمار ۶۰ درصدی مورد اشاره خود افراد مشغول تحصیل در لیسانس و فوق لیسانس رو کسر بفرمایید
۲) بنده هم مثل شما موافقم که در سالهای ۸۲-۸۵ به دلیل رشد علمی قابل توجه و بهبود شرایط زندگی در ایران تمایل به رفتن کم شد اما لطفا آماری از ۲-۳ سال اخیر هم ارایه بدهید (البته اگر باعث شرمندگی نیست!) به جرات به شما عرض میکنم که در حال حاضر نه تنها دوستان المپیادی بلکه بسیاری کسانی هم که پیش از این قصد رفتن نداشتند در حال حاضر به فکر خروج از ایران هستند. از آن بدتر اینکه در بین کسانی که خارج میشوند تمایل به بازگشت به شدت کم شده است. اگر به حرف بنده شک دارید در فرمی که از طرف بنیاد نخبگان به من و دوستان من ایمیل میزنید و سوالاتی که مطرح میکنید این سوال رو هم اضافه کنید که آیا قصد بازگشت به ایران را دارید یا خیر؟
۳) جناب سهراب پور عزیز شما بهتر از من میدانید که در سال ۶۵ کسی به خارج از کشور نمیرفت. لطفا با وارد کردن این سالها به وضعیت اسفناکی که در حال حاضر داریم التیام نبخشید. ببینید که چند درصد از کسانی که دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد آنها در طی ۷-۸ سال اخیر به پایان رسیده در حال حاضر در ایران هستند . به شما عرض کنم که در مورد سالی که بنده مدال طلا گرفتم از تمام کسانی که در المپیاد فیزیک طلا گرفتند صفر نفر از ۷ نفر- در المپیاد ریاضی ۲ نفر از ۱۰ نفر-المپیاد کامبپیوتر ۱ نفر از ۶ نفر و المپیاد شیمی ۱ نفر از ۶ نفر در ایران هستند و بقیه خارج شده اند. وضعیت سایر سالها هم مشابه است!
۴) نکته دیگری که بهتر است به آن توجه کنید این که در سالیان گذشته فقط برخی از المپیادی ها و نفرات برتر کنکور از کشور خارج میشدند اما آمار بگیرید و ببینید ظرف چند سال اخیر چه تعداد از سایر دانشجویان هم از کشور خارج شده اند. خوب یا بد (اگر متهم به سیاه نمایی نشوم) خدمت شما باید عرض کنم که در حال حاضر هرکس توان خروج از کشور دارد اینکار را انجام میدهد.
این چه طرز آماردادن است،خدا رحم کرده است که عدد سه رقمی است.
وی می گوید،ازسال ٦٥، ٩٠٠نفر دارای مدال طلابوده اند. سپس می گوید: “در صورتی که وضعیت دارندگان مدال طلا تا سال ۸۴ را حساب کنیم ملاحظه میکنیم که تقریبا یک سوم آنها در ایران و دو سوم خارج از کشور هستند و خیلی از آنها در حال حاضر اساتید دانشگاههای کشور هستند و خیلیها هم استاد دانشگاه صنعتی شریفاند.”
خوب ازسال ٨٤ چند نفر مدال طلا گرفته اند؟ این “خیلی” ها وبیش های که درمتن صحبت گفته شده است ،چند نفرند؟! اگر ازسال ٨٤، یک سوم ماندند ودو سوم رفتند، این که ننگ برسیستم فرهنگی ومملکتی مان است که به آسانی سرمایه های کشور راازدست داده ایم!
خوب مبنای ٤٠درصدی گفته اید اگر از سال ٦٥ باشدکه این ٤٠ درصد نمی شود، واگر ازسال ٨٤ گرفته اید که ،این سیرنزولی ممکن است ناشی از سیرنزولی تعدادگیرندگان طلا نسبت به سال ٦٥باشد! مبنا چیست؟!تعداددارندگان مدال طلا ازسال ٨٤ چقدربوده است.
تنوع رشته ای این مدال آوران چه بوده است؟!
نگفتید که چندنفرازهمین نخبگان واساتید درزندانند؟! چند نفرکلا” درداخل شاغل هستند؟!
خوب نهایتا” بااین آمارپریشان حال می خواهید به چه برسید؟!خروج حتی یک نفرازاین نخبگان،هدررفتن سرمایه فعلی وآتی این مملکت است. سیب زمینی نیستند که بطور فله بخواهید درموردآنان آماربدهید.
حقیقت این است، هنگامی که سیستم به راحتی این سرمایه هاراازدست می دهد، کشورهای دیگر با آغوش بازاینان را می پذیرند، آنان را پرورش می دهند وفرصتهای شغلی بسیارخوبی برایشان فراهم می کنند. وبعید به نظر می رسد که اینان حتی خیال برگشت به سر خطور دهند. درشرایطی که میدانند چیزی جز بیکاری وبگیروببند درانتظارشان نیست!
چقدر فتنهانگیزی میکنید!!!!!!!
این المپیادیهای مزدور استکبار و غرب باید بروند تا مکتبیهای خالص که البته … هم هستند و … مملکت را بچاپند.
در استبداد دینی دانستن جرم بزرگی است که اگر هم نروند میشوند مانند دکتر امید کوکبی.
آره راست ميگه بنده خدا چون تو چند سال اخير طلايي هاي المپياد يا اوين بودن يا اگر برگشتن رفتن اوين يا كلا خودشونو مس كردن تا پيداشون نكنن
شصت در صد بقیه هم در حال ویزا گرفتن و رفتن هستند. مملکته داریم؟
با عرض سلام
بنده المپيادي نيستم اما خوبه كه يادمون باشه حتي ليسانسه ها و فوق ليسانسه هايي هم كه از كشور خارج ميشوند سرمايه هاي عظيمي هستند چرا كه چندين سال براي تربيت آنها زحمت كشيده شده است.
با جوي كه من از دانشگاه خودمان سراغ دارم از بچه هاي رشته هاي فني و مهندسي به جز افراد متاهل و كساني كه ظرفيت ادامه تحصيل را ندارند كسي را نميتوان پيدا كرد كه نرفته باشد يا براي رفتن اقدامي نكرده باشد يا تصميم به رفتن نداشته باشد.
كاشكي يه خبري از عدم اجازه خروج براي دوره ليسانس به مشمولين و 4 برابر كردن مبلغ خريد مدرك (براي دانشجويان روزانه ورودي 89) مينوشتيد تا روشن بشه كه سياست هاي كشور هم در جهت سنگ اندازي براي كساني هست كه قصد خروج از كشور رو براي ادامه تحصيل داشته باشند.
تا 2 سال پيش خودم هميشه شعار ميدادم كه ما بايد بمانيم و به كشور خدمت كنيم و مسخره ميشدم, امروز خودم يكي از كساني هستم كه از چندين دانشگاه خارج پذيرش گرفته ام و اگر بروم و شرايط اينجا درست نشود هرگز بر نميگردم
ارادتمند همه بچه هاي جنبش سبز.
به اميد پيروزي هر چه سريعتر حق بر باطل
یک سوال از شما دارم چرا وقتی یک فوتبالیست و یا یک هنر مند از ایران، در یک میدان جهانی حاضر می شود از او به عنوان افتخار یاد می کنیم و ایشان در صورت لزوم پس از فرا گرفتن علوم روز و کسب شهرت و ثروت به عنوان افتخار به کشور باز می گردند اما در مورد نخبگان علمی، دائم حالت خاص و منفی ایجاد کرده و از این اتفاق به عنوان چماق برای تهاجم به مخالفان خود استفاده می کنیم؟؟؟ باید بپذیریم در حوزه های مختلفی در هر کشور، افرادی هستند که در شرایط یک کشور در حال توسعه، استعدادهایشان بارور نمی شود و نبایست با تنگ نظری مانع پیشرفت کسانی که استعدادهای جهانی در زمینه ای خاص دارند شویم؟! به جای این فشارهای پوچ باید توان خود را با استفاده از علوم نوینی که این افراد در آینده با خود به ارمغان می آوردند افزایش دهیم تا فاصله علمی و تکنولوژیک خود را با کشورهای برتر کم کنیم تا احتیاجی به سفر نخبگان برای احراز شرایط مناسب نباشیم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!