جنایت کهریزک و ریشه های بحران حاکم بر کشور

چکیده :ریشه اتفاقاتی نظیر کهریزک را در باید در طرز فکری دانست که یک گرایش منتقد را هم ارز دشمنی با خدا میداند و تا این نوع نگاه به منتقد وجود دارد و در بین اعضای نهادهای نظامی- امنیتی ترویج میشود، تکرار فاجعه کهریزک هم محتمل است....

کلمه- حسین رستم خانی: در آستانه دومین سالگرد فاجعه کهریزک جا دارد که فارغ از نگاه احساسی به این ماجرا ریشه های این واقعه دردناک و ارتباط آن با فضای اسفبار کنونی واکاویده شود. آیا آنچه باعث بوجود آمدن این جریان شد بلاموضوع است یا همچنان در شرایطِ مشابه، امکان رخدادن چنین واقعه ایی وجود دارد؟ مسوولان قضایی که متاسفانه بیشتر بدنبال بهره برداری سیاسی از این پرونده بودند تا خشکانیدن ریشه ایی موضوع، که چه بسا اساسا مساله ذهنی ایشان نیست. رئیس قوه قضائیه ضمن مقایسه این رخداد با شکنجه های زندان گوانتانامو رسیدگی به این پرونده را افتخار نظام دانست، پرونده ایی که هیچ یک از آمران اصلی مجازات نشدند و تنها چند مامور رده پایین فرضی بدون ذکر نام تنها محکوم شدند. براستی ریشه این فاجعه و برخوردهای مشابه با متهمان حوادث پس از انتخابات چه بود؟ چه چیزی بخشی تحت عنوان بسیج و سپاه را توجیه میکرد تا مردم عادی کوچه و بازار را با این شدت مورد ضرب و شتم قراردهند تا حتی زیر شکنجه جان دهند( مانند آنچه در کهریزک رخ داد)؟ برای پاسخ دادن به این سوال کافیست تا جرایدی نظیر کیهان که این اقشار عمدتا از آنها تغذیه می شوند مورد بررسی اجمالی قرار گیرد تا لیست بلند بالایی از بدترین تهمتها در حق منتقدان وضع موجود مشاهده شود تهمتهایی که از فتنه گر و جاسوسی برای صهیونیزم شروع میشود و به دشمنی با ائمه و خدا ختم میگردد. تبارشناسی این نوع نگاه به منتقدان هم چندان دشوار نیست. رهبری اخیرا با صراحت جناح چپ را به دشمنی با امام حسین (ع) متهم کرد. نتیجه ترویج این نوع نگاه به معترضان هم تحریک آن بخش از اقشار برای گرفتن انتقام خون امام حسین(ع) از معترضان است که عاقبتی بهتر از کهریزک ندارد.

اما مگر معترضان چه میگفتند که دشمن امام حسین شدند؟ خواسته اولیه معترضان که در نخستین بیانیه های میرحسین موسوی منعکس است، تحقیق یک گروه مستقل درباره نتایج انتخابات 88 بود چراکه مراجع قانونی نظیر شورای نگهبان با حمایت صریح از یک کاندیدا صلاحیت خود برای رسیدگی به شکایات را از دست داده بودند. مگر انتخابات 88 هولوکاست بود که نمی شد راجع به آن تحقیق و تشکیک کرد. معترضان پس از آن هم چیزی فراتر از قانون اساسی نخواسته اند. اساسا میرحسین موسوی و همان جناح چپ برای چه پا به این میدان پرهزینه گذاشته بود؟ مگر نه اینکه از سپردن امورات کشور به رمالها و جن گیرها احساس خطر می کردند. آیا این احساس مسوولیت معادل دشمنی با سیدااشهداء است؟ ظاهرا یکی از علل این کینه ورزی عملکرد همین جناح چپ در مجلس ششم است. آیا نمایندگان مجلس ششم که در راستای وظیفه نمایندگیشان نسبت به اداره کشور بر اساس یک رویکرد افراطی-که اکنون ورشکستگی اش بر همگان آشکار شده- هشدار میدادند دشمن امام حسین بودند؟ تحصن نمایندگان مجلس پس از ردصلاحیتشان با کدام قانون در تضاد بود که ریشه این همه دشمنی با یک گرایش شده است؟ ظاهرا توقع بر این بوده که نمایندگان رد صلاحیت شده از شورای نگهبان تشکر کنند. هرجناح و گرایشی در جامعه نقاط ضعف و قوتی دارد و راه نجات کشور استفاده از توانمندی های همه جناحهاست نه دشمنی و کینه ورزی با یک جناح و بخش وسیعی از مردم که آن جناح نمایندگیشان را میکند. آیا این نوع دشمنی با یک جناح با دستور خداوند متعال در قرآن همخوانی دارد که وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ

و البته نبايد دشمنى گروهى شما را بر آن دارد كه عدالت نكنيد عدالت كنيد كه آن به تقوا نزديكتر است و از خدا پروا داريد كه خدا به آنچه انجام می ‏دهيد آگاه است.

راه حل بحران فعلی کشور نیز بازگشت به همین عدالت و انصاف قرآنی در مواجهه با جناحهای و گرایشهای جامعه است. فقیه اگر ولایتی دارد به دلیل علم و پایبندی به کتاب خدا و سنت پیامبر و ائمه اطهار است. اگر بنای بر حاکم شدن کینه وغرض باشد و طرد دستور قرآن، از عدالت و تقوای مد نظر قرآن ساقط شده ایم و نسبت دادن دشمنی با خدا و امام حسین به این و آن هم، مشکلی را حل نمیکند. خلاصه اینکه ریشه اتفاقاتی نظیر کهریزک را در باید در طرز فکری دانست که یک گرایش منتقد را هم ارز دشمنی با خدا میداند و تا این نوع نگاه به منتقد وجود دارد و در بین اعضای نهادهای نظامی- امنیتی ترویج میشود، تکرار فاجعه کهریزک هم محتمل است. ایکاش همزمان با دستور تعطیلی این بازداشتگاه، دستور تعطیلی این نوع نگاه نیز صادر میشد تا کشور امروز با چنین بحران عمیقی مواجه نباشد.