دولت خودش را با آنها مقایسه کند که هشت سال جنگ را با بشکه ای هفت دلار اداره کردند و از امام زمان هم مایه نگذاشتند
چکیده :فرخ اميني صالح پور، يكي از هزاران مادر شهيدي است كه با آنكه 5 جانباز تقديم انقلاب كرده امروز با جسم بيمارش مجبور است به دليل مشكلات مالي در زيرزمين كثيف و محقر خانهاي در محله شادآباد زندگي كند. اين مادر 77 ساله به مدت سه سال است كه در اين مكان استيجاري زندگي ميكند و به دليل كمبود اكسيژن موجود در فضاي زيرزمين چندين بار بيهوش شده است. نكته تأسف بار ديگر اينست كه بارها از طرف شهرداري تهران براي ايشان اخطاريه صادر شده است كه اين مكان انباري بوده و مجوز مسكوني...
روزنامه جمهوری اسلامی چاپ تهران، در سرمقاله امروز خود، ضمن یادآوری گوشه ای از وضعیت اسف بار اقتصادی و اجتماعی مردم و همزمان کشاکش های سیاسی میان طیف دولتی ها و مجلسیون، از اینکه طی چند سال اخیر “زمان قابل توجهی با سرگرم كردن مردم به كرامات ادعائی و جادوگری و رمالی و خرافات و معجزه هزاره سوم و مالك اشتر علی دانستن یك مسئول اجرائی و اطاعت از او را اطاعت از خدا و انتقاد از او را با انكار همه اصول و فروع و افتادن در دام شیطان همسان كردن گذشت”، از اینکه “كاروان علم و پیشرفت جهان بیتاب امروز به سرعت در حركت است و ما هنوز نتوانستهایم خود را از قید و بند این افراط و تفریطها نجات بدهیم و برهانیم و به افقهای بالاتر نگاه كنیم”، اظهار تاسف کرد.
سرمقالۀ بیست و هشتم خرداد ماه ١٣٩۰ روزنامه جمهوری اسلامی، که تحت عنوان “بازگشت به متن” منتشر شده، همچنین به داشته ها و مدعیاتِ دولت محمود احمدی نژاد طی شش سال اخیر اشاره ای واضح دارد و خاطرنشان می سازد: “از آغاز استخراج نفت و ورود پول نفت به خزانه دولت ایران تاكنون ١۰۶ سال میگذرد و پول نفتی كه در این شش سال اخیر عاید دولت شده برابر است با كل پول نفت صد سال قبل از آن و تحویل گیرندگان این پول هنگفت افتخار میكنند كه فلان راه را ساختهایم و فلان پل را قرار است بسازیم. خدا قوت كه اینها را با نفت بشكهای ١٢۰ دلار ساخته اید، اما چرا یك مقایسه میان خودتان با آنها كه ٨ سال جنگ را و ٨ سال ساختن كشور جنگ زده را با نفت بشكهای هفت دلار پشت سر گذاشتند و خم به ابرو نیاوردند و بدون آنكه از مدیریت امام زمان خرج كنند كشور را با زیرساختهای آماده تحویل شما دادند نمیكنید و به جای آنكه یك خدا قوت به آنها بگوئید آنها را به چپاول بیت المال متهم میكنید؟ ”
وضعیت اسف بار مادر پنج جانباز در دخمه ای بدون اکسیژن
روزنامه جمهوری اسلامی، در مقدمۀ سرمقالۀ امروز خود، ابتدا خاطرنشان می کند “در آستانه سالروز ولادت مولای متقیان و درست همان روز كه نمایندگان مجلس بر سر نامه نگاری غیرمتعارف رئیسجمهور درحال جدال بودند، خبری همراه با تصاویری نگران كننده به رسانهها راه یافت كه از وضعیت اسفناك زندگی مادر پنج جانباز در همین تهران، مركز نظام جمهوری اسلامی و بیخ گوش مجلس شورای اسلامی و نهاد ریاست جمهوری، حكایت داشت.
خبر این بود: “آقای مسئول، آیا تا به حال با تور سیاحتی پابرهنگان این مملكت، كه به صدقه سر آنها شما امروز رئیس شده اید، به گردش رفته اید؟ بیائید یكبار هم شده از آن صندلی مخملتان پائین آمده و با اتوبوس فقرا همراه شوید و ببینید كجا میبردتان. ببینید آن مادرانی كه هزاران شهید و جانباز را در دامان خود پرورش دادهاند در كدامین دخمه زندگی میكنند… فرخ امینی صالح پور، یكی از هزاران مادر شهیدی است كه با آنكه پنج جانباز تقدیم انقلاب كرده امروز با جسم بیمارش مجبور است به دلیل مشكلات مالی در زیرزمین كثیف و محقر خانهای در محله شادآباد زندگی كند. این مادر ٧٧ ساله به مدت سه سال است كه در این مكان استیجاری زندگی میكند و به دلیل كمبود اكسیژن موجود در فضای زیرزمین چندین بار بیهوش شده است. نكته تأسف بار دیگر اینست كه بارها از طرف شهرداری تهران برای ایشان اخطاریه صادر شده است كه این مكان انباری بوده و مجوز مسكونی ندارد. اما سؤالی كه اینجا مطرح میگردد اینست كه وظیفه كدام ارگان است به خانوادههای شهدا و جانبازان رسیدگی نماید؟ آیا باید برویم سراغ سازمانهای هوانوردی و تربیت بدنی كه كسی جوابگو باشد؟ و چه خوش گفت مولای متقیان كه: تو را این درد بس است كه شب با شكم سیر بخوابی و در اطراف تو گرسنگانی در آرزوی پوست بزغالهای باشند.”
مشغول بودن مسئولان كشور به امور حاشیهای و غفلت آنها از متن
روزنامه جمهوری اسلامی، همچنین با اشاره به جنجال های سرگرم کنندۀ دولت و مجلس، و غفلت آنها از امور مردم، منتقدانه می نویسد “در اظهارات نمایندگان مجلس در همان جلسه پرسروصدای مربوط به نامه غیرمتعارف رئیسجمهور برای معرفی وزیر ورزش و جوانان، این نكته قابل توجه بود كه عدهای رئیسجمهور را به تشنج آفرینی متهم كردند و گفتند با این اقدامات درصدد پنهان ساختن تخلفات خود از قانون است و بعضی از نمایندگان نیز همین اتهام را متوجه دیگر نمایندگان مجلس كردند كه چرا بر سر نامه رئیسجمهور جنجال بپا كرده و موضوع را بیش از حد بزرگ جلوه دادهاند. با قطع نظر از این هر دو ادعا و اینكه كدامیك درست است و كدامیك نادرست، آنچه در این میان واقعیت دارد و نمیتوان آنرا نادیده گرفت، مشغول بودن مسئولان كشور به امور حاشیهای و غفلت آنها از متن است. اینكه سوت این بازی را چه كسی به صدا در میآورد و چه كسانی با شنیدن صدای آن وارد صحنه میشوند مهم نیست، مهم اینست كه چنین صحنهای برپا میشود و همه را به خود مشغول و از كارهای اساسی غافل میكند. ”
همین مردم که…
این سرمقاله تصریح می کند “مردم، همان مردمی كه با فداكاریهای خود و با شهید و جانباز دادنها و تحمل سختیها و مقاومت كردنها آن آقا را بر كرسی ریاست جمهوری نشاندند و آن حضرات را نیز به مركز قانونگذاری فرستادند و دیگرانی را نیز بر مسندهای دیگر مستقر كردند، كاری به دعواها و دلایل دعواها و امور حاشیهای و این قبیل امور ندارند، آنها از مسئولان، در هر پست و مقامی و در هر قوه و دستگاهی كه هستند، میخواهند به وظایفی كه قانون برعهده آنها قرار داده عمل نمایند، آرامش را حفظ كنند و راه را برای رشد و تعالی آحاد جامعه و پیشرفتهائی كه این كشور و این ملت استحقاق آنرا دارند هموار نمایند. این، انتظار زیادی از كسانی كه مسئولیت برعهده میگیرند و سوگند امانتداری برای مردم، وفاداری به قانون اساسی و عمل به قانون را میخورند، نیست. ”
جادوگری و رمالی و خرافات و معجزه هزاره سوم و…
در این سرمقاله همچنین به فضایی که طی سالهای دولت نهم برای محمود احمدی نژاد ساخته و پرداخته شده بود و امروز گریبانگیر همان سازنده ها شده، اشاره کرده و می نویسد “وقتی به گذر زمان و سپری شدن اوقات نگاه كنیم با این واقعیت تأسف بار مواجه خواهیم شد كه بخش قابل توجهی از فرصتهای مسئولان به تبلیغات سوء و بدگوئی از این و آن به ویژه مسئولان گذشته میگذرد، یك بخش عمده دیگر صرف مشاجرات سیاسی میشود و در این چند سال اخیر بخش قابل توجهی نیز با سرگرم كردن مردم به كرامات ادعائی و جادوگری و رمالی و خرافات و معجزه هزاره سوم و مالك اشتر علی دانستن یك مسئول اجرائی و اطاعت از او را اطاعت از خدا و انتقاد از او را با انكار همه اصول و فروع و افتادن در دام شیطان همسان كردن گذشت و البته حالا كه ورق برگشته مردم ناچارند از زبان همان تقدیس كنندگان سابق بشنوند كه پای علی محمد باب در میان است و فراماسونها نفوذ كردهاند و همه چیز در معرض شدیدترین خطر تاریخ قرار دارد! ”
مجلس به جای … به دنبال پولهای گم شدهای بگردد كه…
روزنامه جمهوری اسلامی با اشاره به عملکرد نفتیِ دولت و اینکه طی شش سال اخیر، به اندازۀ صد سال گذشته پول نفت به کشور سرازیر شده، اما محل خرجکرد و واریز آن مشخص نیست، می گوید “مجلس اگر در رأس امور است به جای سرگرم شدن به حاشیه پردازیهائی از قبیل نامه غیرمتعارف رئیسجمهور برای معرفی وزیر ورزش و جوانان، دنبال پولهای گم شدهای بگردد كه هرچه زمان میگذرد حجمش بیشتر میشود و چاهش عمیق تر! گرسنگانی درحال جان كندن هستند كه مادر آن پنج جانباز فقط یكی از آنهاست! آیا این وضعیت، مسئولان ما را به یاد فرمایش مولا نمیاندازد كه: تو را این درد بس است كه شب با شكم سیر بخوابی و در اطراف تو گرسنگانی در آرزوی پوست بزغالهای باشند؟”
هشدار
در انتهای این سرمقاله خاطرنشان و هشدار داده شده است که “همه مسئولان وظیفه مندند تا دیرتر نشده از حاشیه به متن برگردند … چنین فرصت ارزشمندی فقط یكبار در اختیار قرار میگیرد. این، فرصتی است برای استفاده حداكثری از عقل، بهره بردن حداكثری از نیروهای انسانی لایق و آزاداندیش و مستقل، پرهیز حداكثری از بیراهه رفتنها و حاشیهپردازیها و بكارگیری عناصر كم ظرفیت و اختلاف افكن و سرانجام حركت بیكم و كاست در متن همراه با اعتراف به اشتباهات و جبران مافات. “














البته مقصود از 7دلار همان دلار هفت تومانی است. والله باز صد رحمت به انصاف این روزنامه جمهوری اسلامی که پا روی حقیقت نگذاشته و به این ترتیب برای خود ارزش و احترام قائل شده است.
بله – زنده باد***** موسوی و هاشمی و خاتمی*****
احسنت بر این نویسنده خیرخواه و خیر اندیش اما یک چیز را فراموش کرده اید برگشتن به متن ممکن نیست زیرا متن را نمی توانند اداره کنند و به همین دلیل به حاشیه می روند و همه از زیر بار مسئولیت جاخالی می دهند. البته همه هم می دانیم که چه کسی کشور را به این وضع کشانده البته اگر همه مردم بمیرند هم زیاد مهم نیست از قدرت مطلقه ایشان چیزی کم نشود فقط!
آقای محمد جواد، ما تلاش های سازنده آقای هاشمی را از یاد نبرده ایم ولی لطفا نام ایشان را در کنار نام بزرگی چون مهندس موسوی قرار ندهید که یکرنگی را در کنار نفاق و آزادگی را در کنار خودخواهی قرار داده اید
زنده باد آزادیخواهان
درود بر موسوی ، کروبی و خاتمی
ماخاک پای مادران شهیدهستیم خدالعنت کندکسانی راکه از نام پاک شهداسواستفاده میکنن
آری اینچنین بود آن زمان میرحسین عزیز کاربلد و روراست بود صداقت اخلاص در ستی پاکی خدمت فقط برای رضای خداوند .
ولی اکنون دروغ ریا تزویر فریب رمالی جن وجن پرست فقر فحشا ء دسپخت عده ای متظاهران عوام فریب شده .
های خدا مددی کن روز رسوایی این قوم همه دروغگو عیاش و مکار را برسان
خيلي قشنگ و البته تاسف بار بود. واقعا سرمقاله قشنگي بود روزنامه جمهوري اسلامي.
حکایت پیروزی مموتی درانتخابات نهم ودهم حکایت رنگ کردن خر و غالب کردن بجای قناری به ملت هوشیار و فهیم ایران بود
البته دردوره نهم مردم با اختیار خررو انتخاب کردند ولی در دوره دهم خره به زور تحمیل شد
ولی درنهایت این وقایع به نفع مردم تموم خواهد شد چون مردم فهمیدن رئیس قوه مجریه دراین کشور درواقع پالان خره که عوض میشه به همین خاطر درحال حاضر
اکثریت به فکر پایان دادن به حکومت خر بزرگ افتادن که این امرسبب شده خر بزرگ به گازگرفتن و جفتک انداختن بپردازه
با تشکر از روزنامه…….. واقعا بیایید ببینید که خیلی از جانبازان خصوصا شیمیایی چقدر با مشقت زندگی می کنند .. این هیات هایی که با نام رزمندگان درست کرده اند وبا نام آنها نان می می خورند شاید درصد بسیار کمی رزمنده باشند!
درود بر نویسنده این مقاله مردم فهیم ایران همه این نامردمی ها را هشیارانه رصد می کنند شما که به مادر گرامی پنج جانباز عنایتی ندارید که آن شیر زن گرامی را در دخمه ای به حال خود رها کرده اید شرمتان باد از همتها از باکریها از خرازی ها از کلهر ها باز هم بگویم خجالت و سر افکندگی برای شما کم است شما روزی از همین خانواده های مکرم سیلی خواهید خورد که تاریخ ثبتش نماید ننگ بر شما بی مقداران که شان یک مادر دلاور این مرز و بوم را تا این حد پایین آوردید که برای احقاق حقش باید گدایی تان را کرد بمیرید بمیرید دزدیدن خلخال از پای زن یهودی فقط برایتان به مثابه قصه فولکلر شده.
روسیاهیتان را بیش از این عیان می بینم رمالان مردم فریب
اگرچه برای آقایان موسوی ، خاتمی و کروبی احترام زیادی قائلم، و از رای سبز خودم پشیمان نیستم ، ولی هیچ یک از این آقایان، آن طور که باید، از خود مایه نگذاشتند و عافیت طلبی و منفعل بودن آنها، باعث شد که این جنبش به نتیجه ای نرسه. ای کاش این آقایان ، همراه عزیزان در بند و زندان و جوانان در خیابان، کمی شجاعت و جسارت از خود نشان می دادند و با آنها همراه میشدند. چرا هدی صابر در زندان هم تونست اعتراض خودشو با اعتصاب نشون بده ولی این آقایان در خونه هاشون اعتصابی نکردند و با سایر عزیزان همراه نشدند. حرف زدن کافی نیست. مردم از رهبران جنبش!!!!! انتظار همراهی و پیشگامی دارند نه نصیحت، وعظ و حرف . چرا آقایان در حبس خانگی خود دست به اعتصاب غذا نزدند یا کار مشابهی نکردند که اعتراض و مخالفتشون به گوش دنیا برسه، اونوقت می دیدند که مردم چطور همراهیشون می کنند. هر اعتصاب غذایی به مرگ منجر نمیشه. واقعاً آقایون از چی می ترسند. چرا اینقدر سکوت، بی تفاوتی و انفعال. واقعاً ناامیدم و از دست این آقایان گله مند.