ارجاع طرح رسیدگی به دارایی مسئولان نظام به مجمع تشخیص مصلحت
چکیده :مجلس با اصرار بر مصوبه پیشین خود درباره طرح رسیدگی به دارایی مقامات، مسوولان و کارگزاران جمهوری اسلامی ایران، تصمیمگیری در این رابطه را به مجمع تشخیص مصلحت نظام واگذار کرد. نمایندگان مجلس با 119 رای موافق ، 22 رای مخالف و 17 رای ممتنع به ارجاع این طرح به مجمع تشخیص مصلحت نظام رای دادند....
نمایندگان مجلس در جلسه علنی امروز با وجود ایراد شورای نگهبان، با اصرار بر مصوبه پیشین خود درباره طرح رسیدگی به دارایی مقامات، مسئولان و کارگزاران جمهوری اسلامی ایران، تصمیمگیری در این رابطه را به مجمع تشخیص مصلحت نظام واگذار کردند.
به گزارش ایسنا، نمایندگان مجلس با 119 رای موافق ، 22 رای مخالف و 17 رای ممتنع به ارجاع این طرح به مجمع تشخیص مصلحت نظام رای دادند.
مجلس پیش از این اعلام فهرست اموال و دارایی مسئولان، همسر و فرزندان تحت تکفل را شرط تصدی سمتهای موضوعی این قانون جهت افزایش اعتماد عمومی عنوان کرده بود که این موضوع مورد ایراد قانون اساسی شورای نگهبان قرار گرفته بود.
پس از بررسی گزارش اعاده شده از شورای نگهبان در صحن علنی سیدکاظم دلخوش در اخطاری مستند به اصل 142 قانون اساسی گفت: در این طرح افزایش اعتماد عمومی مردم به مسئولین دلیل اعلام فهرست اموال و دارایی مسئولان عنوان شده در حالی که در اصل 142 قانون اساسی این محدوده شامل رهبر، رییسجمهور، معاونان رییسجمهور و وزیران است و ما فراتر از این محدوده تعیین شده محدوده گذاشتهایم.
لاریجانی رییس مجلس این اخطار را وارد ندانست و گفت: کمیسیون معتقد است به دلیل اینکه اعلام فهرست اموال شرط تصدی سمتها عنوان شده ایراد شورا را قبول ندارد.
موسی قربانی نیز در مخالفت با اصرار بر مصوبه پیشین در این باره گفت: شورای نگهبان چهار ایراد از این طرح گرفته که یکی از آنها قابل رفع نیست و جای آن مجمع تشخیص است، اما سه ایراد دیگر قابل رفع است و ما باید تا جایی که امکانپذیر است ایرادات شورا را رفع کنیم.
مهرداد لاهوتی در موافقت اصرار کمیسیون بر این مصوبه خاطرنشان کرد: کمیسیون تصمیم درستی در این رابطه گرفته و مسوولان باید به جهت افزایش اعتماد عمومی لیست اموالشان ر ا ارائه دهند.
به موجب این طرح مقامات و مسوولینی که موظفند صورت دارایی خود، همسر و فرزندانشان را قبل و بعد از خدمت به رییس قوه قضاییه اعلام کنند به این شرح هستند:
1- اعضای حقوقدان شورای نگهبان ،2- نمایندگان مجلس ، 3-معاونان رییس قوه قضاییه و روسای سازمانها و دستگاههای وابسته به این قوه و معاونان آنان ، 4-دادستان کل کشور ، ریس دیوان عالی کشور، رییس دیوان عدالت اداری و تمامی دارندگان پایه قضایی 5- روسای دفاتر سران سه قوه 6- معاونان وزرا 7- دبیر شورای عالی امنیت ملی 8- رییس و دادستان دیوان محاسبات کشور 9- رییس، معاونان و دبیرکل بانک مرکزی 10- روسا و معاونان سازمانها و موسسات دولتی، نهادها و موسسات عمومی غیردولتی 11- فرماندهان عالیرتبه نیروهای مسلح با جایگاه سرتیپ تمام و بالاتر 12- مدیرعامل و اعضای هیات مدیره بیمهها، بانک ها و موسسات مالی و اعتباری دولتها و شرکتها و موسسات وابسته به آنها 13- استانداران و معاونان آنان و فرمانداران و شهرداران مراکز شهرستانها و معاونان آنان، 14- سفرا و کارداران سفارتخانههای جمهوری اسلامی ایران 15- روسای سازمانها و مدیران کل دستگاههای موضوع این قانون 16- اعضای مجامع عمومی، هیأت مدیره، هیأت امنا و مدیرعامل شرکتهای دولتی یا وابسته به دولت 17- اعضای هیأت مدیره و مدیرعامل مناطق آزاد تجاری و معاونان آنان.














خیلی که شلوغ بشه، نه رسیدگی میشه و نه … فقط میشه یه دکور. لطفا محدود باشه، اما موثر و شفاف اجرا شه.
اعضای فقها چی؟؟؟؟؟؟؟؟؟
اولا: همون طرح اول رو اجرا کنند کافیه.
دوما”: ارائه چنین طرحی یعنی اینکه ماشاءالله دزدی آنقدر زیاد شده در سطوح دولتی و دولتمردی که ارائه یک همچین طرحی ضروری بنظر میرسه
سوما: با توجه به متن طرح و بیان برخی مقامها باید بگم طرح بیخود و چرتی هست نه به اون بی نمکی نه به این شوری و از الامن معلومه سرنوشت این طرح چی میشه.
چهارما: ارائه این طرح به طور تلویحی ورورد به زندگی و حریم خصوصی برخی افراد هست که لازم نیست.
پنجما”: چطور نیروهای مسلح با درجه سرتیپی و بالاتر مشمول این طرح میشند ولی سرداران مسلح مشمول این طرح نمیشند. راه در رو براش باز گذاشتین.
…
وقتی ملت و مردم غزیبه هستند و غیر خودی و به قولی گوسفند و بنا بر روایتی باید چوپانی کرد بر این مردم و دو دیگر بلیط بهشت و جهنم کلیدش در اختیار اقایان است.نتیجه ای در کار نخواهد بود. خودشان میدوزند و خودشان میبرندوتصمیمیم میگیرند کی داماد و کی عروسو در نهایت سر مردم با شندر غاز وتوزیع فقر به طاق اسمان کوبیده میشود.جایی و کشوری باید این قانون در ان پیاده شود که همه خودی و اصل بر اعتماد و اگاهی باشد.این امور وسمه ایست بر ابروی کور .شفا که نمیدهدادم های سالم را عفونی میکند.تا در بر پاشنه زدن و گرفتن ونادانی میچرخداش همین اش است که داریم میخوریم.ترا حدا کمتر شیره بمالید تا از مگسان در امان باشیم.
راستی کسی به این نکته استثنایی توجهی کرده؟
نکنه فقها اساساً از اشتباه مبرا هستند؟