اخراج دکتر محمد شریف از دانشگاه علامه طباطبایی

چکیده :محمد شریف ضمن تایید خبر اخراج خود اظهار داشت: "در اولین روز دانشگاه نامه‌ای به دستم دادند و گفتند که صلاحیت عمومی من رد شده و به خدمات دانشگاهی‌ام پایان داده...

دکتر محمد شریف، وکیل برجسته دادگستری و استاد حقوق دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبایی، در اولین روز بازگشایی دانشگاهها در سال ٩۰، از دانشگاه علامه طباطبایی اخراج شد.

به گزارش کمیته گزارشگران حقوق بشر، شریف ضمن تایید این خبر اظهار داشت: “در اولین روز دانشگاه نامه‌ای به دستم دادند و گفتند که صلاحیت عمومی من رد شده و به خدمات دانشگاهی‌ام پایان داده می‌شود.”

این اخراج که به گفته‌ی محمد شریف با ابلاغ کتبی انجام شده است، در شرایطی صورت می‌گیرد که اول بهمن ماه گذشته نیز، مسئولان دانشگاه علامه، بدون هیچ گونه توضیح و دلیل قانونی، کلیه واحدهای این استاد دانشگاه، در سه مقطع کارشناسی، کارشناسی ارشد و دکترا را حذف کرده بودند.

محمد شریف در خصوص این که مبنای این رد صلاحیت چه بوده است، گفت:”تنها یک نامه چهار صفحه‌ای است مبنی بر اینکه صلاحیت عمومی من در وزارت علوم رد شده و در واقع انشای ان اینطور است که صلاحیت عمومی در اولویت قرار نگرفته و تقریبا مشابه همان نامه‌ای است که برای دکتر مردیها هم صادر شده بود. قبلا در مواردی اساتید را بازنشسته می‌کردند و من هم با وجود ۲۵ سال سابقه این امکان را داشتم اما بی‌انصافی کردند.”

این استاد دانشگاه با اشاره به این که این برخوردها از پیش هم سابقه داشته است گفت: “با توجه به این‌که من قبلا عضو هیأت علمی دانشگاه آزاد بودم و جاهای دیگر و بعد به دانشگاه علامه آمدم، حدود ۲۵ سال سابقه کار در دانشگاه را دارم. قبل از آن در دوره دکترا یک بار سال ۷۱ در دانشگاه قبول شده و از گزینش رد شدم و این سومین بار بود که بعد از پیش دفاع از دکترا اخراج شدم. چون وقتی دفاع اصلی انجام می‌شود پیش دفاع حالت فرمی را پیدا می‌کند. در مرحله ی بعد واحدهای درسی را از من گرفتند و بعد هم در سومین برخورد، یک نامه‌ای مبنی بر اینکه به دلیل قرار نگرفتن صلاحیت‌های عمومی در اولویت قرار ندارم به ادامه وضعیت استخدامی‌ام خاتمه داده می‌شود و اعلام کرده اند که برای تسویه حساب مراجعه کنم.”

دکتر شریف در خصوص حذف واحدهای درسی خود در بهمن ماه گذشته گفت: “این اقدام بدون هیچ گونه نامه و دلیل مکتوب و تنها با تلفن رییس دانشگاه به رییس دانشکده و بی‌هیچ توضیحی انجام شد و کلیه کلاس‌هایم در مقاطع مختلف را حذف کردند.”

این وکیل برجسته دادگستری و استاد دانشگاه، با اعلام این که موضوع اخراج خود را در دیوان عدالت اداری پیگیری خواهد کرد، ادامه داد: “من طرح قضیه در دیوان عدالت اداری را انجام می‌دهم برای اینکه بعد‌ها با این ایراد مواجه نشوم که چرا راه حل‌های قانونی را طی نکردید، اما قبلا در مورد وضعیت آقای دکتر مردی‌ها پیگیری کردم که به نتیجه‌ای نرسید ولی به هر روی این را هم پیگیری می‌کنم.”

محمد شریف که وکالت بسیاری از فعالان سیاسی و مدنی را بر عهده دارد در انتها گفت: “من چون تقریبا پرونده‌های وکالتی‌ام انحصارا پرونده‌های سیاسی بوده و با توجه به این آب باریکه، همیشه تمام وقتم را صرف این پرونده‌ها می‌کردم. برای همین این موضوع اخراج مسالهٔ جدی مالی پیش می‌آورد و این نگرانی است که در حال حاضر ذهنم را به خود مشغول کرده است.”

روند اخراج اساتید از دانشگاه از زمانی شدت گرفت که کامران دانشجو، وزیر علوم، تحقیقات و فناوری در اسفندماه سال ۱۳۸۸، اعلام کرده بود پرسنل علمی که “با نظام همسو نیستند” و “التزام عملی به ولایت فقیه ندارند”، اخراج خواهند شد. دانشجو با اعلام این سیاست جدید وزارت علوم، گفته بود:”ما به دانشگاهیانی که تمایلات و فعالیت هایشان با نظام جمهوری اسلامی همسو نیست نیازی نداریم.”

در پی این اعلام موضوع از سال گذشته تا کنون، اساتید مجرب و پرسابقه ی بسیاری از دانشگاه اخراج شده اند که از جمله می توان به دکتر مرتضی مردیها، استاد فلسفه در دانشگاه علامه طباطبایی، سید علی اصغر بهشتی شیرازی؛ استاد برجسته ارتباطات و باسابقه در دانشگاه علم و صنعت، پرفسور محمد شهری، استاد سابق مهندسی الکترونیک، پرفسور تورج محمدی؛ اشاره کرد. در ادامه اجرای سیاست اعمال فشار و سرکوب دانشگاهیان، در سال گذشته، بیش از ۵۰ استاد برجسته به صورت اجباری بازنشسته یا اخراج شدند که در میان این گروه نیز نام اساتید برجسته ای همچون امیر ناصر کاتوزیان، کریم مجتهدی، علی شیخ الاسلام، حسن بشیریه، محمد عرفانی، ابولقاسم گرجی، محمد آشوری، جمشید ممتاز، محمد رضا شفیعی کدکنی، رضا داوری به چشم می خورد.