کشته شدن چند تن از معترضان سوری در تظاهرات امروز / تلویزیون سوریه: نفوذیهای شورشی متفرق شدند!
چکیده :تلویزیون سوریه اعلام کرد که عده ای "نفوذی" در شهر درعا در جنوب این کشور "هرج و مرج و شورش" به راه انداخته بودند و به اتومبیل ها و اموال مردم خسارت وارد می کردند که مورد تعقیب مأموران پلیس ضد شورش قرار گرفتند. اما خبرگزاری های بین المللی می گویند که چند هزار تظاهرکننده در این شهر پس از نماز جمعه، شعارهایی در انتقاد از فساد حکومتی و فساد اعضای خانواده بشار اسد سر داده اند و تعدادی از آنها هم کشته شده اند....
در حالی که تلویزیون دولتی سوریه می گوید که مأموران امنیتی تجمع مخالفان دولت را در شهر درعا “متفرق” کرده اند، شاهدان عینی از کشته شدن عده ای از مخالفان خبر می دهند.
به گزارش بی بی سی، تلویزیون سوریه روز جمعه ۲۷ اسفند اعلام کرد که عده ای “نفوذی” در شهر درعا در جنوب این کشور “هرج و مرج و شورش” به راه انداخته بودند و به اتومبیل ها و اموال مردم خسارت وارد می کردند که مورد تعقیب مأموران پلیس ضد شورش قرار گرفتند.
اما خبرگزاری های بین المللی می گویند که چند هزار تظاهرکننده در این شهر پس از نماز جمعه، شعارهایی در انتقاد از فساد حکومتی و فساد اعضای خانواده بشار اسد، رئیس جمهوری سوریه و همچنین در ستایش از “آزادی” سر داده اند.
به گزارش تلویزیون دولتی سوریه، معترضان در شهر ساحلی بانیاس در غرب سوریه هم تظاهرات کردند که بدون درگیری خاتمه یافت.
شاهدان عینی به خبرگزاری های بین المللی گفته اند که تعدادی از مخالفان دولت در درعا به وسیله نیروهای دولتی کشته شده اند. یکی از ساکنان این شهر به خبرگزاری رویترز گفته است که تعداد کشته شدگان ۳ تن بوده اند، اما شاهد عینی دیگری در گفت و گو با خبرگزاری فرانسه از کشته شدن ۴ نفر خبر داده است.
گزارش های تأیید نشده ای هم از تجمع گروهی از مخالفان دولت سوریه در دمشق، پایتخت این کشور، منتشر شده است. بنا بر این گزارش ها، تجمع کنندگان که خواهان آزادی بیشتر بودند، توسط مأموران دولتی متفرق شدند.
دمشق در طول هفته گذشته شاهد چند تظاهرات اعتراضی بود. مخالفان دولت در روزهای سه شنبه و چهارشنبه در مقابل ساختمان وزارت کشور سوریه تجمع کردند و خواهان آزادی زندانیان سیاسی شدند. مأموران امنیتی هر بار با مخالفان درگیر می شوند و آنها را متفرق می کنند.
گروهی از هواداران دولت هم همزمان با تجمع های مخالفان، در محلی نزدیک به تجمع آنها گرد هم می آیند و شعارهایی در دفاع از حکومت سر می دهند.
چقدر حرف تمام این حکومت مثل همه.
دولت سوریه تعدادی شبهه بسیجی (شاخه ی جوانان حزب دولتی بعث) در اختیار دارد که پس از هر حرکت اعتراضی مردمی آنان را با عکسهای بشا ر اسد وشعار ” جانم فدای بشار ” به خیابان می آورد و نام این کار را می گذارد تظاهرات خود جوش مردمی! ! منتقدان حزب بعث در این کشور وابسته به اسرائیل و آمریکا معرفی می شوند! ولی در عصر رسانه ها نمی توان برای همیشه ملتها را فریفت.
خب این چیز جدیدی نیست به خصوص در این چند ماه اخیر به عینه مشاهده کردیم که همه ی دیکتاتور ها مانند هم می اندیشند و حرف می زنند… چه دیکتاتور دینی (دین فروش) چه غیر دینی….بشار اسد هم مانند دیکتاتورهای ما جدا از این قضیه نیست….آنها مخالفان خود را زندانی می کنند شکنجه می دهند و می کشند و می گویند اینها عوامل خارجی/ نفوذی/ بیگانه/ گوساله/ خس و خاشاک/ میکروب/ و …. هستند!!!!
اما سرانجام این مردم هستند که پیروزاند…زیرا حکومت از آن مردم است
تره به تخمش میره ،ابولی به باباش -فقط همین .چرا که همین مثل قدیمی هزاران حرف میزند.
روش مردم علیه مردم درست روشی است که در کشور دوست و برادر ایران سالهاست به کار گرفته می شود
چرا اقتدار گرایان در این مورد سکوت کرده اند
سوریه ایران را الگوی سرکوب قرار داده است . بدا به حال انقلابی که زمانی الگوی فرهنگی به دنیا صادر می کرد و امروز الگوی سرکوب و خفقان …
تازه فهمیدم انقلاب اسلامی ایران چگونه به کشورهای دیگر صادر شده است. حتی کشور غیر دینی سوریه هم از روشهای اسلامی ایران استفاده میکند.
درسهای تحولات لیبی
سون تسو، استراتژ عصر باستان چین:
« در یکصد جنگ شرکت کردن و در همه آنها پیروز شدن نشانه مهارت جنگی نیست بلکه در همه این جنگها، بدون جنگیدن پیروز شدن و جنگ را بدون جنگیدن بردن هنر است»*.
در برنامه خبری رسانه های جهان، دیگر خبری از پسر و یا خود قذافی با آن ژست های تهدید آمیزشان نیست در عوض امروز سخنگوی دولت لیبی با ژستی بسیار فروتنانه و با لباس مرتب و کراوتی شیک روی صفحه تلویزیون ظاهر شد و با لحنی خیلی فروتنانه و خوار، ضمن تأکید بر رعایت اکید آتش بس از سوی دولت متبوعش تقاضا کرد تا «هرچه سریعتر» ناظران بین المللی برای نظارت بر آتش بس به لیبی فرستاده شوند و تا آنجا در این خواهش پیش رفت که با چهره ایی رقتبار گفت اگر ناظران نیایند فاجعه رخ خواهد داد.
برداشت من از دعوت دولت قذافی از ناظران بین المللی اینست که او دیگر فقط بفکر جان خود و اطرافیان خود و ترس از تکه پاره شدن بدست مردمیست که از استبداد او جانشان بلبشان رسیده است.
رژیم قذافی بطور کامل جنگ را درعرصه روانی باخته است. با بهم خوردن موازنه کامل روانی بسود مخالفین، شاید دولت های غربی احتیاجی به عملیات نظامی چندانی پیدا نکنند مگر اینکه نیتشان فرم دادن به آنچه باید بعد از قذافی شکل گیرد باشد. یعنی کمک به شکل گیری دولتی که زیر نفوذ بنیاد گرایان دینی نبوده و با هنجار های دنیای مدرن سازگار باشد، زیرا تردیدی نیست که همه آنهایی که بر علیه قذافی برخاسته اند آمادگی پذیرفتن هنجار های مرسوم دموکراسی و حقوق بشری نیستند.
همزمان در همان بخش خبری، دولت فرانسه بنمایندگی از ائتلاف جهانی ضد قذافی اطلاع داد که حمله نظامی، امروز پس از اجلاس پاریس از طرف این ائتلاف، آغاز خواهد شد.
رسانه های جهانی همزمان با اجلاس دیروز شورای امنیت از حمله قریب الوقوع ظرف چند ساعت خبر میدادند و امروز دولت سارکوزی از حمله نظامی پس از اجلاس پاریس خبر میدهد. از سوی دیگر هیلاری کلینگتون با صراحت اعلام کرد که اعلام آتش بس کافی نیست و دولت قذافی باید از تمامی شهرها و مناطقی که از نیروهای مخالف گرفته است بیرون رود واین «شرط» قابل مذاکره هم نیست.
چنین اظهاراتی ذره ایی از اعتماد بنفس و روحیه مقاومت در رژیمی که 42 سال با تکیه برسرنیزه حکومت کرده و یکباره در اوج خوش خیالی غافلگیر شده است باقی نمیگذارد.
تصور اینکه تا پیش از کنفرانس امروز بعد از ظهر پاریس قذافی استعفاء را پذیرفته و برای خود و خانواده خود تقاضای امنیت جانی و پناهندگی کند کم نیست. تصور پیشروی سریع مخالفان و بیداری جنبش اعتراضی ضد حکومتی در مناطق تحت کنترول حکومت قذافی نیز خارج از انتظار نیست. ولی قضایا بهر صورتی که پیش روند در چند چیز تردید نیست:
1 ـ عمر سیاسی و حتی شخصی خود قذافی طولانی نخواهد بود.
2 ـ از درون قیام مردم لیبی نه یک چهره قهرمان لیبیائی بلکه دولتهای آمریکا، انگلیس و فرانسه بعنوان قهرمانان و فرشتگان آزادی بیرون آمدند. این پیروزی درمقایسه با جنگ بالکان که در آن، به هزینه ناتو، کشورهای منطقه به آزادی و استقلال رسیدند بسیاربیشتر است. غرب از آن سرمایه حیثیتی د رآینده بهره ای خواهد برد که در تمام طول تاریخش نبرده است. این سرمایه برای تغیر چهره سیاسی منطقه مصرف خواهد شد. نکته بسیار جالب اینجاست که اکثر اعتراضات منطقه از اجتماعات نماز جمعه شروع میشوند و به تظاهرات اقشار کراواتی و متمایل به غرب ختم میشوند. روندی دقیقاً عکس آنچه در انقلاب اسلامی ما رخ داد. انقلاب اسلامی از دانشکاه ها شروع شد و به مساجد، تکایا و هیئت های عزادری ختم گردید.
گویا مردم منطقه در مصر و تونس لیبی و..، درحال پس گرفتن رأی ما ملت ایران هستند، نه تنها آرایمان در انتخابات دهم ریاست جمهوری بلکه آرایمان در رفراندم فروردین 32 سال پیش.
3ـ امروز صبح، بانکیمون، دررابطه با رویدادهای سوریه به مقامات سوریه اخطار داد که از خشونت و استفاده از سلاحهای مرگبار علیه مردم خود داری کند. این اولین بار است که برای حادثه ای این چنین، کم اهمیت بمقیاس کشورهای منطقه، دبیر کل سازمان ملل چنین واکنشی نشان میدهد. توضیح اینکه برابر گزارش های خبری بین 3 تا 5 نفر در رویدادهای دیروز سوریه کشته شده اند.
3 ـ در جریان عملیات «نجات» مردم لیبی از دست جلادشان؛ این، کشورهای چین و روسیه بودند که با زمین نهادن آرایشان قافیه دیپلماتیک را در تحول منطقه باختند.
4 ـ طوفان سونامیکی که از سواحل لیبی و شمال آفریقا برخاسته است، تمام منطقه را فرا خواهد گرفت و دولتهای غربی و طراحان استراتژیک آنها بقدر کافی با آموزه های «سون تسو» که در پیش نوشتار فوق آمد، آشنائی دارند تا آن آموزه ها را در رویداد های جاری بکار گیرند.
غرب مصمم است تا، با هزینه ای بسیار کم، بدون درگیری زیاد نظامی سیمای سیاسی منطقه را تغیر داده و به منطقه آرامش دهد. آرامشی نه بر پایه آمریت استعماری یا امپریالسیتی و یا بقولی استکباری بلکه آرامشی بر پایه تعاملات دموکراتیک و مبتنی بر حقوق انسانی و شهروندی در این منطقه استبداد زده از جهان. محوری ترین مقصد اصلی این تحولات کشور ما ایران است که درآن رژیم نشان داد که در استفاده از ماشین جنگی و نظامی علیه مردم و تظاهرات مسالمت آمیزشان کمترین تردیدی بخود راه نخواهد داد.
درسهای لیبی هم برای دولتمردان حکومتی ما، هم برای جنبش سبزمان و حاشیه های رنگین کمانی اش، دربردارنده درسهائیست که درک درست آنها از هزینه زیاد برای همه و در درجه اول برای مردممان در به کرسی نشان دموکراسی بجای اقتدار خداوندگاری ولایی، میکاهد. مرور درسها و رخدادهای امروز لیبی، بویژه برای گوشهای سنگین حاکمان ما، حد اقل بخاطر فردای خودشان بسیار لازم است.
در پایان باید گفت که هرچند نگارنده این یاداشت در سیر عمده حوداث طبق آنچه در بالا آمد تردید ندارد، ولی عرصه جنگ روانی عرصه ای مملو از سورپرایزهاست. سارکوزی گفت بعد از ظهر امروز حمله میکنند ولی هیچ بعد نیست این حمله ده دقیقه دیگر رخ دهد و بهمین میزان ممکنست اصلاً اتفاق نیفتند.
*
The Art of War
Oxford University Press
P80
حبب تبریزیان
http://www.iranesabz.se
ای کاش می شد نمازگزاران نمازجمعه در سراسر ایران هم انصاف داشته باشند به دنبال حقیقت باشند نه احساسات چند تا ادم معرکه گیر.
حکومت های دیکتاتوری عین هم عمل می کنند.