سایت خبری تحلیلی کلمهhidden pichidden pichidden pichidden pichidden pic
  • صفحه اصلی
  • » مصر بدون دیکتاتور، مصریان غرق در شادی و امید...
» شتری که در خانه همه فراعنه می‌خوابد

مصر بدون دیکتاتور، مصریان غرق در شادی و امید

چکیده :امروز در شهرهای مختلف مصر، بساط رقص و پایکوبی به راه بود. پایمردی و ایستادگی مصریان نتیجه داده بود و آنها به اولین و مهمترین هدف خود که استعفای دیکتاتور اصلی بود، رسیده بودند؛ هرچند نیم نگاهی نیز به فردا داشتند. شاید برای همین بود که طبق گزارش آسوشيتدپرس، مردم در خیابان‌ها پلاكاردهايى را بلند کرده بودند كه رويشان نوشته بود: «ببخشيد اگر زحمت داديم، ولى داريم مصر را...


کلمه – گروه سیاسی: یک هفته بیشتر طول نکشید از زمانی که دیکتاتور مصر، شترها و مزدوران شترسوار را به جان مردم معترض انداخت تا روزی که مجبور به کناره‌گیری شد؛ سقوط سریعی که به همه جهانیان پیام داد: این شتری است که در خانه هر دیکتاتوری می‌خوابد.

حسنی مبارک پنجشنبه شب اعلام کرد که همچنان رئیس‌جمهور خواهد ماند، اما یک روز نگذشته بود که مجبور به کناره‌گیری شد. او رفت و مردمی را که سی سال مجبور به تحمل او بودند، با شادی امروز و امید فردا رها کرد.

امروز در خیابان‌های قاهره نه از لباس‌شخصی‌های حامی مبارک خبری بود و نه از شترسواران مزدوری که هفته قبل، بنا به گزارش‌ها، با 500 لیره به جنگ معترضان بی‌پناه آمده بودند.

اما تا چشم کار می‌کرد و دوربین‌ها نشان می‌داد، آدم بود که در خیابان‌ها و به ویژه در میدان تحریر موج می‌زد؛ میدانی که برخی پیشنهاد داده‌اند نام آن از التحریر (به معنای آزادسازی) به میدان شهدا تغییر یابد.

میدان تحریر، مرکز شادی و پایکوبی

امروز در شهرهای مختلف مصر، بساط رقص و پایکوبی به راه بود. پایمردی و ایستادگی مصریان نتیجه داده بود و آنها به اولین و مهمترین هدف خود که استعفای دیکتاتور اصلی بود، رسیده بودند؛ هرچند نیم نگاهی نیز به فردا داشتند. شاید برای همین بود که طبق گزارش آسوشيتدپرس، مردم در خیابان‌ها پلاكاردهايى را بلند کرده بودند كه رويشان نوشته بود: «ببخشيد اگر زحمت داديم، ولى داريم مصر را مى‌سازيم!»

میدان تحریر قاهره که در هفته‌های اخیر مرکز اصلی تجمع معترضان بود، دیشب و امروز هم از جمعیتی که سراسر میدان و اطراف آن را پوشانده بودند، خالی نشد. به طوری که وقتی یکی از فعالان سیاسی از مردم خواست کم کم آماده ترک کردن میدان شوند، مردم شعار دادند که: ما به این میدان عادت کرده‌ایم، چطور آن را ترک کنیم.

این عادت البته ظاهرا جدی‌تر از آن است که از سر اهالی قاهره بیفتد. آنطور که خبرگزاری فرانسه نوشته، برخی از حاضران در میدان تحریر اعلام کرده‌اند که حاضر به ترک میدان نیستند و صاحبان تعدادی از چادرها که از چند روز پیش در این میدان بنا شده‌اند، می‌گویند که تا ارتش به وعده‌هایش عمل نکند، از میدان تحریر بیرون نمی‌روند.

اما حال و هوای این میدان نیز متفاوت با روزهای گذشته گزارش شده و آنطور که بی بی سی گزارش داده، از دهها هزار جمعیت حاضر در این میدان، بسیاری از آنها یه تمیز کردن میدان مشغول‌اند، برخی مشغول بازی شطرنج و فوتبال شده‌اند و برخی دیگر هم دارند سنگفرش پیاده‌رو را که در دو هفته اخیر با مواد منفجره تخریب شده، بازسازی می‌کنند. گزارش شده که بیشتر افراد این گروه، دختران نوجوان هستند.

علاوه بر این گروه، گروههای دیگری هم مشغول تمیز کردن محوطه میدان و و اطراف آن هستند. کیسه‌های زباله دور تا دور میدان انباشته شده و مردم برای تمیز کردن این میدان از آثار مبارزه سه هفته‌ای‌شان با دیکتاتوری، به یکدیگر کمک می‌کنند؛ به طوری که یک خبرنگار گفته است: «این اولین باری است که می‌بینم در انقلابی که رخ داده است، مردم بعد از پایان اعتراض‌ها، صحنه را تمیز و آشغال‌هایشان را جمع می‌کنند. شاید این کار، نشانه مردمی است که میراث‌دار یکی از قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین تمدن‌های جهان هستند.»

گوشه و کنار میدان تحریر، امروز هم شاهد دسته‌های مختلفی است که در حال رقص و شادی هستند؛ آلات موسیقی و سیستم‌های کوچک صوتی برقرارند و جمعیت حاضر در میدان تحریر قاهره، همچنان به شادمانی مشغول‌اند. تعدادی از حاضران در میدان نیز که در وسط جمعیت، فوتبال بازی می‌کنند و با رد و بدل شدن هر گل در این بازی، شور و شادی جمعیت را فرا می‌گیرد.

شادی کارگردانان مصری در برلین، شادی مردم تونس، غزه و لندن

کیلومترها دورتر از قاهره، در جشنواره فیلم برلین که سومین رویداد سینمای معتبر در جهان است، کارگردانان مصری حاضر در جشنواره به ابراز شادی از پیروزی انقلاب مصر پرداختند.

این در حالی بود که تعدادی از کارگردانان مشهور مصری ترجیح داده بودند به این جشنواره نروند و برای مبارزه با حکومت مبارک در کنار مردم کشورشان بمانند.

به علاوه، در تونس و غزه هم مردم برای ابراز همبستگی با مصریان به خیابان‌ها آمدند و به جشن و شادی پرداختند. در لندن هم تجمعی در حمایت از مردم مصر گزارش شده است.

واکنش رسانه‌های دولتی مصر به پیروزی مردم

رسانه‌های دولتی مصر نیز امروز واکنش‌های جالبی به پیروزی مردم بر دیکتاتور مصر داشتند. آنها که تا دیروز معترضان مخالف حسنی مبارک را به فتنه‌جویی و اغتشاش‌گری متهم می‌کردند، امروز از «انقلاب بزرگ» و «انقلاب جوانان» سخن گفتند.

آسوشیتدپرس گزارش داد که روزنامه دولتی الاهرام، تیتر اصلی صفحه اول را اینگونه برگزیده است: «انقلاب جوانان، مبارک را مجبور به ترک قدرت کرد.»

الجمهوریه، دیگر روزنامه دولتی مصر نیز در تیتر یک خود آورده است: «انقلاب 25 ژانویه پیروز شد؛ مبارک استعفا داد و ارتش حاکمیت پیدا کرد.»

واکنش تلویزیون دولتی مصر نیز جالب بود. شبکه تلویزیونی نیل پس از هفته‌ها دروغ‌پراکنی درباره اعتراضات مردم، ناگهان رنگ عوض کرد. این شبکه اقدام به پخش آهنگ‌های شاد کرد و اتحادیه رادیو و تلویزیون مصر نیز در اطلاعیه‌ای، «انقلاب بزرگ مردمی به رهبری جوانان برگزیده کشور» را تبریک گفت.

انقلاب شاعرانه

فضای اعتراضات چند هفته اخیر در مصر، تنها در یکی دو روز به خشونت گرایید و در روزهای دیگر، نسبتا لطیف بود. شعر و شاعری هم یکی از ارکان انقلاب مصری‌ها بود. در چند هفته اخیر نیز شعراي اين كشور و ترانه‌سرايان و خوانندگان حماسي به ميدان آمدند تا با مردم در انقلاب همراهي كنند.

به گزارش فارس، در 18 روز حركت انقلابي مردم مصر، شعراي جوان و نوپا و قديمي و باسابقه مصر علاوه بر حضور در تظاهرات‌ها هر روز شعرها و شعارهاي جديد را به ميان مردم مي‌فرستادند و پايگاه‌هاي ادبي و هنري مصر و كشورهاي عربي و همچنين فيس‌بوك و توئيتر پر از اشعار آنان در حمايت از انقلاب مردم مصر بود.

از جمله مهمترين اشعاري كه سروده شد، «قصيده ميدان» سروده شاعر بزرگ مصري «عبدالرحمن الابنودي» بود كه در بخشي از آن آورده است:

پيرمردان به شدت در حال بلعيدن كشور من هستند/ به نظر مي‌رسد كه سيري‌ناپذير هستند/ ناگاه جوانان برخاستند و پاييز را به بهار تبديل كردند/ معجزه تحقق يافت و كشته نجات يافت از معركه/ مرا بكشيد كه اين حكومت ديگر برنمي‌گردد/ با خون من بنويسيد حيات دوباره براي وطنم/ خون من نشانه‌اي از بهار است/ كه گفته رنگ سبز نشانه بهار است؟/

«هشام الجخ» از ديگر شعراي مصري، شعر خود را در جشنواره «امير الشعراء» خوانده است و در آن مي‌گويد:

قصائد قديمي خود را به كنار بنه/همه دفاتر قديمي‌ات را پاره كن

قصائد قديمي خود را به كنار بنه/و براي امروز مصر شعري بنويس

از امروز ديگر سكوت از ترس سيطره نخواهد يافت/پس به نيل و مصر و اهل آن سلام كن

چشمان زيباي دو كودك مي‌گويند/ديگر اين ترس رفت و به پايان رسيد

خيابان‌ها را سرما فراگرفته است/وقتي براي بقاي شبنم نمانده است

اما ما در كنار هم [وبا اتحاد] گرما يافته‌ايم/هنگامي كه لبخند يكدگر را به چشم ديده‌ايم

«هشام الجخ» در شرح اين شعر مي‌گويد: اين شعر را بر اساس آنچه كه در مصر در اين ايام ديده‌ام، سروده‌ام و بسياري از شاعران از آغاز انقلاب مصر حوادث آن را با زبان شعر مستند كرده‌اند.

وي مي‌افزايد: امروز در مصر، شعر به مستند سازي انقلاب مردمي اين كشور مي‌پردازد و به سلاحي ديگر براي مقابله با نظام مبارك تبديل شده است.

او در حالي این سخنان را می‌گفت كه حاضران به ياد شهداي مصر اشك مي‌ريختند و در حمايت از مردم مصر شعار مي‌دادند و سرود ملي مصر را زمزمه مي‌كردند.

شعر در تجمع ميدان تحرير قاهره نیز حضور پررنگی داشت؛ به خصوص در چهارشنبه گذشته که یک شب شعر ميليوني در این ميدان برگزار شد. اين شب شعر ميليوني با عنوان «گل‌هاي سرخي كه درهاي بهشت را بازكردند» تقديم به روح 300 شهيد انقلاب مصر، به درخواست «جمعيت مبدعان و شاعران مصري» به رياست «محمد عبدالقوي» در ميدان التحرير قاهره برگزار شد.

البته شعر همراه با موسيقي و آواز در انقلاب مصر حضور بيشتری داشت؛ چه آنكه بسياري از خوانندگان حماسي مصري با حضور در ميدان تحرير، سرودهاي ملي و ميهني اين كشور را با ميليون‌ها نفري كه در ميدان التحرير قاهره بودند، زمزمه كردند. در اين بين بودند كساني كه در اين وقت اندك دست به توليد آثاري زدند كه از جمله آنها «تامر حسني» خواننده مشهور مصري بود. «تامر حسني» ترانه‌اي را براي شهداي انقلاب مصر و به‌ويژه شهداي تظاهرات روز خشم مردم مصر (25 ژانويه) بر روي سايت يوتيوب قرار داد كه به نام «شهداي 25» بود و در آن آمده است:

بپاخيز و حكايت كن مردانگي، كرامت و شهامت ساليان سال را/ [حكايت كن] از برادر و خواهراني كه رفتند و قرباني شدند تا ميليو‌ن‌ها نفر ديگر زندگي كنند/ اي خدا صبر بده به پدران و مادران در فراقشان/ به قلب آنها اطمينان بده كه شهدايشان در درگاه تو بالاترين مكان را دارند/ فرزندانت اي مصر كه در دو روز به تاريخ پيوستند/ پاك مي‌كنند زخم ساليان را/ شهداي 25 [ژانويه]/

همچنين «عبدالله كحله» خواننده ديگر مصري نيز ترانه‌اي را به نام «ميدان التحرير» مصر خوانده و تقديم به شهداي تظاهرات 25 ژانويه مصر كرده است. در بخشي از اين ترانه آمده است:

ميدان تحرير/ از آن شروع شد تغيير/ از سوي صغير و كبير/ به آن بگو با صداي بلند/ اگر تغيير درست و صحيح است/ بنگر به تغيير/كه ما براي آن كشته مي‌شويم/براي اين كشور مرده آنها به دنبال آزادي هستند/و در برابر تانك‌ها ايستاده‌اند تا كشورشان قوي شود.

اين در حالي است كه خوانندگان مصري ديگري چون «محمد ضياء» و «محمد منير» نيز با اشعار جديدي ترانه‌هاي ملي و حماسي براي انقلاب مصر سرودند. اما مردم مصر نيز در اين بين، طبع شعري خوبي داشتند و هر روز و با اقتضاي پيشرفت انقلاب خود شعارهاي جديدي سرمي‌دادند. از جمله شعارهايي چون:

حسني مبارك يا خسيس، دم المصري مش رخيص

حسني مبارك‌اي خسيس، خون مصري ارزان نيست

ارحل ارحل يا سليمان، مش عاوزينك انت كمان

‌اي سليمان برو برو تو را هم نمي‌خواهيم

لا مبارك لا سليمان، الاثنين، عملاء الامريكان

نه مبارك و نه سليمان، هر دو مزدور آمريكا هستند

ارحل ارحل يا جبان يا عميل الامريكان

برو برو‌اي ترسو،‌اي مزدور آمريكا

يا جمال قول لابوك، كل الشعب بيكرهوك

‌اي جمال به پدرت بگو همه مردم از تو متنفرند

بن علي بنياديك… فندق جده مستنيك

بن علي تو را مي‌خواند، هتل جده در انتظار توست

ارحل ارحل يا فرعون، هذا مطلب 80 ميليون

اي فرعون برو، برو، اين خواسته 80 ميليوني است

يا زين قول لمبارك، الطياره في انتظارك

زين العابدين به مبارك بگو هواپيما در انتظار توست

يا زين قول لمبارك، مصر خلاص مش دارك

اي زين العابدين به مبارك بگو، مصر خانه تو نيست، تمام


10 پاسخ به “مصر بدون دیکتاتور، مصریان غرق در شادی و امید”

  1. يک ميکروب بی بصيرت حامی سران فتنه گفت:

    فردا هم نوبت ماست.. ما نيز ميتوانيم ديکتاتور را فراری دهيم.

    فقط با اراده و اتحاد. چيزی که حکومت با ايجاد فضای رعب و وحشت و تفرقه افکنی ميخواهد از ما بگيرد اما کوچکتر از آن است که بتواند.

  2. ناشناس گفت:

    مباركشون باشه!

  3. بسیجی سبز گفت:

    الیوم یوم الرحیل…یا رب ساعد کل ناس فی بلد طیبه و بلاخص الایرانیین

    خدایا نوبت مردم شریف و مظلوم ایران کی فرا میرسد…

  4. ناشناس گفت:

    این پیروزی دلنشین گوارای وجود تن خسته و رنجورتان باد

  5. خجالت بکش سردار گفت:

    ارتش مصر را ببین سردار، تانک هایشان در میدان تحریر و آدم ها روی چرخ های تانک می خوابند سردار. ارتش آنها ولایی نیست. پز علوی هم نمی دهد. جای مهر روی سر فرماندهانشان ندوخته است. بحث بهشت و جهنم هم ندارد. آن وقت در روزی که صدها هزار نفر می آيند تا رفتن رئیس جمهور که فرمانده کل ارتش هم هست مطالبه کنند کسی به رویشان آتش نمی گشاید. این را مقایسه کن با خواسته مردم کشورت و حرفهای پر از نفرت و کینه ات سردار. تو مثلاً فرمانده سپاه تهرانی. فرمانده سپاه !، چه عنوان پر طمطراقی. جای باکری نشسته ای و جای همت. جای خرازی. شرم نمی کنی می گویی که سپاه با هرگونه تجمعی از سوی مخالفات “با شدت” برخورد می کند. “با شدت” یعنی چه؟ می زنی؟ می کشی؟ کهریزکی می کنی؟ چه کار می کنی؟ تکلیف این “شدت” را معلوم کن.
    آخر می دانی سردار. این همه مدت که از 22 خرداد گذشت و فته گران هر روز بیشتر از پیش رسوا شدند و به قول تو به جنازه تبدیل شدند و فریب خوردند و پول موساد و سیا را گرفتند، در تمام این مدت اسم آنها که می آمد اما چرا کهیر می زدی؟ مگر نمی گویی این ها جنازه اند و مرده اند. بعد چرا ادامه می دهی “با هرگونه تحرکشان برخورد می کنیم.” جنازه مگر راه می رود. مگر متحرک است؟
    سردار همدانی، تو فرمانده سپاه پایتخت هستی. خارجی به تو حمله نکرده. آمریکایی ها پشت دروازه تهران نیستند. اسرائیلی ها موشک نینداخته اند. مردم پایتخت اما می خواهند اعتراض کنند. سئوال دارند و این سئوال ذهن آنها را 18 ماه است که مشغول کرده است. هیچ کس به این سئوال جواب نداد. یک روز “خس و خاشاک” شدند. فردایش “بزغاله و گوساله” و روزی دیگر هم “میکروب سیاسی”. این پاسخ سئوال آنها بود. اینها اما یک بار دیگر می خواهند بیایند و دوباره سئوالشان را تکرار کنند. بازهم به شماها اعتماد کردند تا درخواستشان را در میان بگذارند. به اعتماد آنها خیانت نکن. این فرصت ها را همیشه به دست نمی آوری تا با مردم آشتی کنی. این آخرین درخواست آشتی آنها را رد نکن که دیگر بار فرصتی در اختیار نخواهند گذاشت. اگر مردم بیایند و اگر بخواهند، نه تو و نه خیلی ها بزرگ تر از امثال تو جرات و جسارت برخورد با آنها را نخواهید داشت. روسیاهی ات اما می ماند به زغال و شرمندگی ات مثقال مثقال. خجالت بکش سردار

  6. میر محممد مهدی سبز گفت:

    ضمن تبریک به مردم سرافراز مصر به امید روزی که چنین جشن وسروری در ایران عزیز به پا شود
    به امید آبادی و آزادی ایران عزیز

  7. يكي از سبزها گفت:

    يوسف گمگشته باز آيد به كنعان غم مخور / كلبۀ احزان شود روزي گلستان غم مخور
    اندكي صبر سحر نزديك است
    تا رفتن ديكتاتوري از ايران ،يك يا حسين ديگر

  8. علی گفت:

    پیروزی مبارک و خجسته باد! ایام به کام!

  9. ناشناس گفت:

    الشعب التونسي و المصري الأبي يطالبون برحيل الدكتاتوريين و عمال اسرائيل . ما يخصكم ؟ و انتم عمال اسرائيل . لم ننسا في 2009 بعد الانتخابات الرئاسية في بلدكم، كنتم تدينون الدعم الايراني للشعبين اللبناني و الفلسطيني و كانت دولة نتانياهو الخبيثة تحامي عنكم و تسميكم بالعملاء.

    رجائاً اخرصوا فقط.

  10. IRANI گفت:

    IRAN MEYDANE AZADI RA TASAROF

    KONIM BRAYE HAMISHE