تندتر از راهبران جنبش حرکت نکنیم
چکیده :طرح شعارهای تند حرکت در سیکل باطلی است که یکبار آنرا آزموده ایم،هر چند آنچه در این مدت بر مردم رفته است سخت و طاقت فرسا است و زمینه طرح مطالبات رادیکالی مقبولیت بیشتری در نگاه اول دارد اما یادمان نرود جنبش سبز برای اولین بار در معادلات سیاسی کشور منادی گفتمان عقلانی و مسالمت آمیز و بدور از کینه جوئی بوده...
سایت جرس در یادداشتی به قلم رضا رئیسی نوشت:
در فضای سایبری موجی از فراخوانی و دعوت به راهپیمائی 25 بهمن شکل گرفته است، ایجاب احساسی در این فضای سراسر هیجان زده همراهی بی چون و چرا با این رویکرد را میطلبد،خصوصا که بعد از مدتها چنین زمینه ای برای بروز احساسات فروخورده و دغدغه های بی شمار سرکوب شده فراهم آمده است،در چنین فضائی شاید راحت ترین رویکرد می تواند جذب و هضم شدن در این فضا و همراهی با موج به راه افتاده باشد؛اما دقیقا در این بزنگاه ها است که باید لختی تامل نمود و با نگاهی به گذشته از اشتباهات تبری جست و به راهی استوار و سرشار از عقلانیت و آگاهی و بدور از افراط و تفریط فرصت سوز اهتمام ورزید
پس از انتخابات پر مناقشه دهمین دوره ریاست جمهوری موجی از اعتراضات فراگیر و چند میلیونی در اعتراض به نتایج اعلام شده در جامعه شکل گرفت،بی شک اصلی ترین رکن شکل گیری این اعتراضات تاکید و ممارست دو کاندیدای معترض به نتایج انتخابات بر خواسته های مغفول مانده ملت در جریان انتخابات بود؛در این راه توفیق رفیق راه شد و همراهی مردم با این دو صحنه های بدیع و غرور انگیزی از اعتراضات معقولانه و مسالمت آمیز را در مقابل دیدگان جهانیان قرار داد،امری که تا آن لحظه نه تنها در سپهر سیاسی همیشه سرشار از افراط و تفریط کشور ما مسبوق به سابقه نبود بلکه در دنیا نیز بدین شکل و سیاق و با این حجم بی بدیل می نمایاند
جمعیت چند میلیونی در سکوت بزرگترین جلوه های مردم سالاری و دموکراسی مداری را فریاد زدند و طلیعه دار عقلانیت در سپهر سیاسی خاورمیانه شدند آنچنان که امواج عظیم آن مرزها را درنوردید و به آنسوی خاورمیانه نیز راه یافت،اکنون بعد از یکسال از فروکش کردن اعتراضات خیابانی در سطح کشور و با خیزش مردمی در کشورهای تونس و مصر راهبران جنبش سبز درخواستی برای صدور مجوز براي راهپيمايي مردمي در جهت حمايت ازقيام مردم مصر و تونس را به وزارت کشور داده اند،چنین درخواستی به سرعت مورد اقبال عمومی از سوی کنشگران جنبش سبز قرار گرفت و فضای مجازی مملو از همراهی با این درخواست گردید
بی شک این رویکرد در بدو امر گواه چندین مطلب است:
اول:پویائی و زنده بودن جنبش سبز با وجود تمامی فشارها و برخوردها
دوم:جایگاه یگانه و بی بدیل میر حسین موسوی و مهدی کروبی در بدنه مردم علیرغم تخریب مداوم رسانه های حکومتی و حملات زیاده خواهان خارجی بر عدم کارائی ایشان
سوم:تاثیر گذاری متقابل جنبش های مردمی بر یکدیگر که می تواند پتانسیل بالقوه مردمان کشورهای دیگر را به حالت بالفعل درآورد و موتور محرکی برای آن باشد
چهارم:وجود نارضایتی گسترده مردمی از وضعیت موجود که از آن به آتش زیر خاکستر می توان یاد کرد
حال که چنین درخواستی داده شده و با توجه به این نکات گفته شده و موج گسترده ای که در فضای مجازی به راه افتاده؛باید چه رویکردی را در نظر گرفت؟آیا رویکرد تندروانه بعضی از عزیزان در فضای مجازی به فرجام خوبی رهنمون خواهد شد؟آیا تند کردن فضا و حرکت در بستر رادیکالی می تواند انگیزش عمومی را به همراه داشته باشد؟مرور بر بعضی شعارهای پیشنهادی که دعوت به یکسره کردن وضعیت و سرنگونی نظام را دارد بر واقعیات موجود و پتانسیل عمومی جامعه قابل قرین شدن است؟آیا اصولا چنین رویکردی با درخواست راهبران جنبش و ایده آل های مد نظر جنبش سبز قابل تطابق است؟آیا حرکت های آنارشیست طلبانه که بعضی در پی آن هستند با رویکرد مسالمت آمیز جنبش همخوانی دارد؟
در ابتدا به چرائی تند شدن فضا و تاثیر پذیری منتقدین می پردازم:
اول:بی توجهی حاکمیت به خواسته های مشروع و قانونی معترضین و برخورد خشن و غیر قابل توجیه با هر گونه اعتراض مسالمت آمیز و در چهارچوب های شناخته شده که قانون اساسی بر آن تصریح دارد و آن را محترم می شمارد اما حاکمیت آن را بر نمی تابد و به شدید ترین وجه با آن برخورد می کند
دوم:تاثیر پذیری از جو اعتراضات مردمی در تونس و مصر که شعارهائی چون “اسقاط نظام” سر داده می شود و یا فرار بن علی از تونس بواسطه شکل گیری اعتراضات یکماهه در این کشور که خود بخود عده ای را معطوف به سیر در چنین فضائی می کند
سوم:مشکلات فزاینده اقتصادی که بواسطه سیاستهای ناکارآمد چند سال اخیر دامنگیر مردم شده و طاقت آنان را طاق نموده است؛آنان در پی تغییر این روند و تصحیح این وضعیت هستند اما افقی امیدوار کننده را در پیش رو نمی بینند.
البته موارد گفته شده در مورد افرادی است که به شکل ساختاری با نظام در تعارض نیستند و خواهان بهبود شرایط هستند،اما بعضی از افرادی که اکنون دعوت به حرکات آنچنانی می کنند در پی تسویه حساب های سیاسی خود با نظام جمهوری اسلامی هستند و در این راه به هر دستاویزی تمسک می جویند برای آنان جنبش سبز و یا مردم در اولویت نیستند بلکه انتقام جوئی از حاکمیت در اولویت است،آنان که محبوبیتی نزد مردم ندارند از این بستر مهیا شده در پی کلاهی برای خود هستند،در ثانی نباید از نفوذ عوامل اقتدارگرا در فضای مجازی غافل شد بدیهی است که تند شدن فضا زمینه های برخورد و سرکوب هر حرکتی را مهیا تر نموده و دست آنان را برای برخورد بازتر خواهد کرد
اکنون به پاسخ سئوالات گفته شده باز می گردم:به یاد داشته باشیم تظاهرات میلیونی مردم در چند روز ابتدائی پس از انتخابات که به شکل مدوام تکرار گردید همگی در سکوت برگزار شد،بعد از خشونت های عریان صورت گرفته در روز سی ام خرداد این تظاهرات تداوم نیافت،در این میان عده ای از تحلیلگران خشونت صورت پذیرفته از سوی حاکمیت را دلیلی بر عدم تداوم اعتراضات ذکر کردند،هر چند بدون شک این فعل و انفعال خشونت محورانه بدون تاثیر نبود(خصوصا که رسانه ها با به نمایش گذاشتن مداوم این صحنه ها در برانگیزی چنین فوبیائی بی تاثیر نبودند)اما نمی توان آن را به تمامی قرین با درستی دانست چرا که در راهپیمائی روز قدس و برغم وجود تهدیدات مردم حضور میلیونی به نمایش گذاشتند،اما تند شدن فضا و شعارهای آنچنانی که در راهپیمائی بعدی به منصه ظهور رسید و خشونت عریانی که همزمان از سوی عوامل نظامی و انتظامی صورت پذیرفت فضا را به سمتی برد که بسیاری علیرغم میل باطنی خود نتوانند در این راهپیمائی ها حضور یابند،و آن شد که همه می دانیم.
طرح شعارهای تند حرکت در سیکل باطلی است که یکبار آنرا آزموده ایم،هر چند آنچه در این مدت بر مردم رفته است سخت و طاقت فرسا است و زمینه طرح مطالبات رادیکالی مقبولیت بیشتری در نگاه اول دارد اما یادمان نرود جنبش سبز برای اولین بار در معادلات سیاسی کشور منادی گفتمان عقلانی و مسالمت آمیز و بدور از کینه جوئی بوده، بی شک تدوام این مسیر می تواند در منتهای حصول خود نفع آوری عمومی را با کمترین هزینه برای تمامی مردمان کشور به ارمغان آورد.
دوستانی که از ماندن در خیابان تا حصول نتیجه سخن می رانند؛نیم نگاهی به میدان التحریر دارند و حرکت اعتراضی مردم مصر را سرلوحه تمایلات خود قرار داده اند اما این عزیزان به این حقیقت واقف نیستند که حضور مردمی در میدان التحریر در فضائی میسر گردیده که نقش آفرینی ارتش کشور مصر در آن یکی از ارکان اصلی است؛حضور فیزیکی ارتش در اطراف میدان و اعلام بیطرفی آنها و حائل شدن میان مخالفین و موافقین حکومت است که از شدت گرفتن خشونت ها میان دو طرف جلوگیری می کند،در پیش گرفتن چنین رویکرد مستقلانه ای از سوی ارتش زمینه ساز و تسهیل کننده حضور گسترده و شبانه روزی مردم در این میدان است حال آنکه می دانیم نیروهای نظامی در کشور ما حداقل در این برهه خاص فاقد چنین استقلال و رویکردی هستند و انتظار اینچنینی از آنان با واقعیت های موجود همخوانی ندارد.
مهمترین مسئله ای که باید مد نظر کنشگران جنبش قرار بگیرد دوری جوئی از تندروی و همراهی معقولانه با رهبران جنبش است آنان هنوز هم به جد خواهان اصلاح امورند و این درخواست را هم با چنین انگیزه ای ارائه کرده اند آنان به خوبی واقفند که تند کردن فضا به نفع تمامیت خواهان است و بهانه سرکوب را به آنان می دهد،در فضای رادیکالی و خشونت برآمده از آن توده های مردم انگیزش عمومی و همراهی همه جانبه نخواهند داشت؛بدیهی است که خفه کردن هر حرکتی در نطفه بدین شکل و سیاق راحت تر خواهد بود
دوستانی که از فرصت استفاده نموده و مطالبات تندی را مطرح می کنند از اساس با رویکرد موسوی و کروبی در تضاد هستند،هیچکدام از مولفه هائی که ایشان مطرح می کنند(چون ضدیت با دین و یا براندازی که در فیس بوک و بالاترین نمونه های آن فراوان است) در سخنان این دو جائی ندارد و آنان اهتمامی به این رویکرد ها ندارند اگر کسانی می گویند ما از این فرصت استفاده نموده و مطالبات خود را بیان می کنیم بی تعارف مزورانه عمل می کنند،این افراد خواسته یا ناخواسته موجبات انشقاق را در میان کنشگران جنبش مهیا می سازند و در راه مطامع تمامیت خواهان گام بر می دارند،آیا دعوت ایشان به حضور در خیابان(فارغ از رهبران جنبش) اعتنائی از سوی مردم یافت؟آیا وقت آن نرسیده که ایشان به راه آیند و واقعیات جامعه را در رفتار گزینی خود لحاظ کنند؟!
شاید بسیاری بگویند الان وقت پرداختن به این مقولات نیست و فقط باید تاکید به خیزش عمومی بشود اما استفاده از تجربه گذشته و دوری جوئی از اشتباهات صورت پذیرفته می تواند چراغ راهی برای آینده باشد،دقیقا در بهمن ماه گذشته بود که عده ای از آکسیون آخر سخن می راندند و سطح مطالبات را چنان بالا بردند که مردم را دچار سردرگمی و پریشانی نمودند و خوراک تبلیغاتی برای ناخیرخواهان اقتدارگرا در طول این یکسال فراهم نمودند که صحبت از مرگ و پایان پذیرفتن جنبش را تبلیغ کنند.!
حرکت هوشمندانه رهبران جنبش برای درخواست مجوز راهپیمائی در حمایت از خیزش مردمی مردم تونس و مصر یک بازی برد-برد است،حاکمیت بهانه ای برای جلوگیری از این حرکت ندارد،با حمایتی که رسما از این کنش خاورمیانه ای اعلام نموده نمی تواند مردمان خود را در دفاع از چنین حرکتی باز دارد مگر اینکه صراحتا اذعان به تصنعی بودن حمایت خود کند و بر وجود فضای خفقان صحه بگذارد،مطرح نمودن شعارهای تند و خواسته های آنچنانی بهانه ای است که حاکمیت آن را طلب می کند تا در مقابل این حرکت هوشمندانه خلل ایجاد نماید.
دو گروه مصداق این یادشت میشوند : اول آنهایی که بقول نویسنده، دنبال کینه جوئی های خود هستند و یا دنبال فرصتند تا خود را مطرح کرده و شعار ها و اهداف خود را به حرکت مردم تحمیل کنند و گروه دیگر امنیتی ها و اطلاعاتی ها هستند که میخواهند با سرعت دادن به جنبش در دنیای مجازی، رهبری جنبش را در تنگنا و گاز انبر : یا دنباله روی، از افرط گرایی در شیب تند دنیای مجازی( که با واقعیت اجتماعی هم اصلاً خوانایی ندارد) بیندازند تا با سر به زمین بیایند یا در معرض اتهام تسلیم طلبی قرار گیرند. در زبان سیاسی به هردوی این روشها را ؛ پروواکاسیون می گویند. در این پرووواکاسیون، اطلاعات چی ها و امنیتی ها و افراطیون برانداز چه چپ شبه کمونیستی چه شاه الهی هر دو در یک ائتلاف نانوشته با هم قرار دارند. و نیروهای امنیتی از پوشش سیاسی مؤتلفین خود استفاده میکند.
bayad be shedat parhiz kard az shoarhaee kharejeaz charchobe ahdafe jonbesh sabz chera ke in kar bahane ra be rasanehaye hamyane eghtedar gara midehad ta bishatr dar takhrib va sar kobe in jonbesh dar ayand.hame teribonha ra ham ke daran az seda sima gerefte ta roznameye aghaye shariat madary ke ba pole beytolmal hazine mishavad alahye melat.be shedat bayad az radial bodan va tond ravi parhiz kard hata shayd bar khi gheyre khodi dar leabe khodiha vared shavnd.be yad byavarid pare kardane axe emam ra ?ahnoz yademan narafte an jaryane mashkok
یک سوال بسیار بسیار مهم: من حتم دارم در صورت برگزاری راهپیمایی عده ای نفوذی و یا بعضا تندرو در بین تظاهر کننده ها سعی خواهند کرد جو رو به خشونت بکشن. در اینصورت چه باید کرد؟
vaghan doroste az mardome khoobo fahim khahesh mikonim az shoarhaye radikali jedan khoddari konand
با تحليل شما کاملا موافقم ولی يک نکته مغفول مانده. استراتژی رهبران جنبش در صورت حضور ميليونی يا حتّی چند هزار نفري مردم چه خواهد بود؟ در فضايي که رهبران استراتژی تعيین نکنند مردم سردرگم شده و هم راه حرکات راديکال و هم راه سرکوب باز ميشود
ممنون از نگارنده
ایشان به مطالب خوب و به جایی اشاره کرده اند که امیدوارم همه ی یاران سبز آن ها را در نظر داشته باشند و دچار افراط و تفریط نشویم ….
نباید انتظارها را بالا برد… این اعلام حضور و درخواست راهپیمایی در جهت حمایت از حرکتهای مردمی منطقه بر علیه استبداد، که توسط میرحسین و شیخ کروبی با درایت و هوشمندی اعلام شد تا همین حد نیز برای جنبش سبز مردم یک پیروزی محسوب می شود
و در صورت عدم دادن مجوز از سوی حکومت و یا مقابله و ابراز خشونت بر علیه مردم ، رسوایی و ننگ بزرگی برای آنان به همراه خواهد داشت
خدا یار و یاور همه ی مردم سبز و شجاع و عدالت خواه ما باشد
با سلام
هر موقعیتی احتیاج به عکسالعمل خاصی دارد .شاید کافی باشد که در محل حضور داشته باشیم بدون اینکه شعاری بدهیم و کافی است حضور خود را نشان دهیم.ولی در هیچ موقعیت تن به دادن شعارهای انحرفی ندهیم.
یا حسین میر حسین -وعده ما ۲۵ بهمن.
az melate hamishe fahm va por shor mikham ke hamchon rahpeymaee sokot sale ghabl sathe balaye shoore in jonbesh ra be goshe hame donya beresanand.ke chegone be dor az har gone morde bad va razi be marge kasi bodan khastare eslahat va tagheere montabegh bar edalat ahstand.baayd havaseman be afrady bashad ke dar haghighat dar lebase khodi varede ma misavand va mikhahand shoare radiali bedehand khodshan ham yegoshee fil migirand bad an ra tabdil be pirhane osma miknad ba amshine sarkobeshan va rasanehaye ke adrand.shomare ma bayaddar mehvaryate sheikhe shojae eslaaht va aghay mohandes mosavi be onvane rahbarane manavye jnbesh bashad.va dar hmayat az anha zendanuaye syasy daneshjoyane dar band be dor az har gone morde bad.
سوال حسام سوال من هم هست. لطفا نویسنده جواب بدهد
خیلی اوضاع بدی شده. مخصوصا تو فیس بوک ملت دیگه فکر کردن قله های پیروزی و موفقیت رو فتح کردن و حسابی رو ابرها راه میرن. بابا هنوز هیچی نشده چرا هی شعارای قلمبه سلمبه میدین. ما پیروزیم…. شک نکنید ما پیروز میشیم…. در هر شرایطی پیروز میدان ما سبزهاییم…. آقا جان برای چی اینهمه افراط؟؟ آخه شما از کجا میدونید تا روز 25 بهمن چی میشه. بعضیا که دارن برای بعد از پیروزی نقشه میکشن. خدایا خودت ملت رو هدایت کن.
felan darde ma nabude ye harkate jedi hast ke mardom betunan hes konan kenare hamdige hastan.ejaze bedin hese hambastegi v yek sedaee beyne mardom ijad beshe.bad shoru konid be daste bandi va goruh sazi beyne mardom.in hokomat dark v fahme ensani nadare,be jonbeshe madani mige bar andazi be eteraz mige ekhteshash v …
سکوت-ارامش-درگیر نشدن-بی اعتنائی
دوستان! هنوز نه به باره و نه به دار و هنوز اجازه شان را از دولت کودتا نگرفته اند ولی ترمز را کشیده اند! همین ترمز کشیدن ها باعث شده که بعد از گذشت حدود دو سال، جنبش در این وضعیت باشد.
به این حرف ها کاری نداشته باشید!
در جواب بعضی از دوستانی که سوال در مورد عناصر رخنه گر و افراطی میپرسند میتوان گفت ما چگونه در خانواده با اینگونه افراد برخورد میکنیم جز زبان خوش است وقتی کسی افراط گری کرد و از سوی افراد زیادی مواخذه شد اگر از خود باشد و با حس کینه جویانه وارد عمل شده باشد وقتی ببیند که همه با او همصدا نیستند سعی میکند خودش را با دیگران همصدا کند و اگر هم از عوامل وعناصر نفوذی باشد که با برخورد صحیح مردم فهیم از صحنه کنار میرود و باور کنید من به پیروزی این نوع حرکت که منطقی و صبورانه است واقعا ایمان دارموبه امید پیروزی نوای سبز دلنشین و خدایی یار نزدیک امام (ره) و رییس جمهور بر حق ایران اسلامیمان میرحسین موسوی
به نظر من قدرت جنبش سبز باید با نظام یکی شود و یک وحدت ایجاد شود تا بتوانیم مشکلات را از سر راه برداریم .
به نظر من باید مردم مثل سالهای 57 ,58 با هم متحد شوند تا یک جمهوری اسلامی قدرتمند داشته باشیم . اگه هر کدوم از طرفین به دنبال حذف دیگری باشند 100 در 100 نظام و مردم با مشکلاتی جدی روبرو می شوند و هردو ضربات جبران ناپذیر خواهند خورد . همین 1 ساله چقدر به نظام ضربه خورده و یا ضعیف تر از یک سال قبل شده. مثلا اگر نظام در انتخابات آینده ازادی ندهد 100 در 100 دچار ظربات جبران ناپذیر خواهد شد .
به نظر من جنبش سبز قدرتمند است و با همین روال قدرتش بیشتر بیشتر خواهد شد .
امیدوارم که این تنگنای سیاسی ادامه نداشته باشد و اگه ادامه داشته باشد 100 در 100 به زیان مردم و نظام است .
دوستان نگران نباشند . جریان مردم مثل آب مسیر خودش رو پیدا می کنه . از 25 خرداد بزرگتر که نداریم که همه سکوت کردن .
دوشنبه 25 بهمن ساعت 3 امام حسین تا آزادی : حماسه ای دوباره
اولا:سیاست جنبش سبز رو رهبران اون تعیین نمی کنند بلکه مردم این کار رو می کنند.
دوما:کدام رهبران خودشان که می گویند که رهبر نیستند و تا انجایی که من در اطرافم می بینم دیدگاه شما و بقول شما رهبران جنبش با دیدگاه مردم متفاوته و مردم هم اونها رو به عنوان رهبر نمی شناسند بلکه به اونها به عنوان هماهنگ کننده ی اعتراضات نگاه می کنند.
سوما:این جنبش تکثر گراست و از همه ی تفکرات در ان حضور دارند پس باید به مخالفان کلی هم احترام گذاشت و انها را اینگونه که شما می گویید مورد خطاب قرار نداد.
خلاصه به نظر من رسانه ی شما هم به مانند رسانه های دولتی جهت دار هست و جایی برای مخالفان شما در ان جایی نیست و براستی که هر تمامیت خواهی کسی مثل خودش رو بوجود میاره و اون شمایین!!!!!!!!!
این جنبش بر امده از انتخابات و در چارچوب قانون اساسی هست و همه باید به ارزش های مشرک احترام بگذارند
این راهبران جنیش هستند که باید پشت شعار مردم قرار گیرند، نه اینکه مردم خود را با خواسته های آنان سازگار کنند.
با احترام من اعتقادى به خشونت ندارم ولى مكر در طول اين يكسال كه مردم حضورى در خيابانها نداشتند حكومت دست از خشونت اشكار وبنهان خود برداشته است بس براى سركوب وخشونت ورزيدن نيازى به بهانه ندارد
جناب مهدی خان. اگر ترمز رو نمیکشیدن معلوم نبود زیاده رویهای بعضی از این دوستان سبز میخواست چه بلایی سرملت بیاره.خواهشا تعادل رو رعایت کنید
در کنار رهبران جنبش خواهیم بود
نه یک قدم عقبتر
نه یک قدم جلوتر
با این حرف که مردم نیومدن چون خشونت دیدن کاملن مخالفم
عاشورا بالقوه یه 22 خرداد بود، ولی در سطح گسترده.
ولی ما نباید درگیر خشونت بشیم و جلویه کسانی که می خوان شیشه بشکنن و خراب کاری کنن بگیریم
به هرحال، خواسته رو مردم تو خیابون تعریف می کنن… شما لازم نکرده بگی چی می خوایم چی نمی خوایم
Rahbarane Jonbesh bayad harekateshoon ra ba taghazahaye jedi mardom tanzim va hamahang konand
با سلام به همراهان سبز
من هم با نظرات نویسنده محترم موافقم
سکوت – سکوت – سکوت
اداره کردن راهپمائی در صورت دادن مجوز
و جلوگیری از شعارهای تند
یا حسین – میرحسین
احسنت
واقعاً به مورد خوب و دقیقی اشاره کردن دوستان خواهشن شعار تند ندید که این حکومت بدجور سواستفاده میکنه.
اگر این راهپیمایی خوب پیش بره برا دفعات بعد هم میتونیم بازم راهپیمایی داشته باشیم.
موافقم و امیدوارم رهبران جنبش مردم تنها نذارن
در رابطه با عوامل نفوذی که قصد ایجاد اختلال رو دارن، فکر میکنم بهتر باشه ما برای اینکه کسی شعار خاصی نده و روز بیست و پنجم بهمن فقط تعدادمون رو به رخ بکشیم، برای این روز راهپیمایی سکوت (به نشانه احترام به شهیدان اعتراضات مصر و البته خودماون) و حمل پلاکاردهای حمایت از مردم مصر و تونس و به همراه داشتن نمادهای سبز رنگ و علامت پیروزی باشه. و حداکثر شعارمون “الله اکبر” و “یا حسین، میرحسین” باشه. اگر هم کسی خواست شعاری غیر از این بده جلوش رو بگیریم و بهش بگیم که اینکار باعث ایجاد تنش میشه و نذاریم شعاری بده.
ضمنا انتشار اخبار راهپیمایی سکوت ما به احترام شهیدان مصر و حمل پلاکاردهایی به زبان انگلیسی و یا عربی در حمایت از مردم مصر احتمال داره همبستگی مردم حاضر در میدان التحریر مصر رو با ما علنی تر کنه و شاید اونا هم با علامت های ما از ما حمایت کنن (شاید) و این امر میتونه حمایت حنبش های آزادی خواهی که الان برخاستن رو از همدیگه در راهپیمایی هاشون علنی کنه و مردم کشورهای دیگه در کنار اعتراضاتشون به دواتشون از ما هم حمایت کنن. به این ترتیب ما قدرتمندتر هم میشیم و در صورت پیروزی هر کدوم از جنبش های منطقه، حمایت رسمی اون کشور از ما بیشتر هم میشه (آینده نگری رو داشتین؟!)
حالا کی موافقه؟
بايد ارام وبدون خشونت ولي محكم راه پيمائ انجام بگيرد .اين حق مسلم هر انسان ازاده است .. طبق قانون اساسي راه پيما ئ بدون اسلحه
نياز به مجوز ندارد . ضمنا الله اكبر شب25بهمن يادتان نرود.در راه پيمائ با خانواده تشريف بياوريد .از جنبه رواني خشونت گران ارامتر ميشوند.
فکر می کنم باید یک هسته ی اجرایی برای مراسم تدارک دید، نوعی انتظامات با علامت مشخص که همه به دستورات آنان گوش دهند. لازمه ی چنین چیزی، یک برنامه ریزی تشکیلاتی ست که با توجه به وقت کم، ممکن به نظر نمی رسد. اگر مجوز تا فردا (پنج شنبه) صادر شود -که بعید است- جبهه ی مشارکت و سازمان مجاهدین می توانند از کادرهای جوان خود استفاده کرده، آنان را سازماندهی کنند. در غیر این صورت این کار، که نیازمند تجمع اولیه ی کادرها ست، غیر ممکن خواهد بود.
فکر کنم کار خودمان است، مثل عاشورا که توانستیم تا حدی مانع خشونت بعضا طبیعی برخی از مردم شویم. بنده آن روز توانستم چند نفر را از شکستن شیشه های یک بانک و سنگ پرانی به سوی بسیجی ها منصرف کنم.
مقاله ي بسيار هوشمندانه و زيبا و بجايي بود در شرايطي که واقعا به وجود همچين نگرش و آگاهي نياز بود.
من خودم واقعا از صحبت هاي تندي که تو اين مدت بيان ميشد نگران بودم. خدا رو شکر که همچين مقاله اي نوشته شد تا همه يک مقدار در افکار و اعمالشون تامل کنند.
با تشکر
مردم يارانه ها رو گرفتن عمرا بيان.اين دولت دست حكومت معاويه رو از رو بسته
مگر جنبش رهبر دارد؟!! این آقایان میرحسین و کروبی و خاتمی و غیره هستند که باید دنباله روی مردم باشند. ما رهبر نداریم و مدیریت کلیه ی تظاهرات به عهده ی خود مردم است. این شما هستید که باید با ملت همراه شوید. تنها نقشی که این آقایان باید بازی کنند تعیین یک روز برای راهپیمایی است. نیاز دیگری به شما نیست.
جنبش رهبر ندارد
مطلب عالی بود فقط بگوییداگر به خشونت کشیدند ما چه کنیم؟