فروش کالای چینی با عنوان تولید اروپا / کلاه برداری رسمی از مصرف کنندگان ایرانی
چکیده :این در حالی است که مجموعه هایی که با استفاده از تبلیغات دروغ در بازار حضور پیدا می کنند از یکسو به مصرف کننده نهایی کالایی را تحمیل می کنند که با دروغ و غش در معامله به فروش رفته است و از سوی دیگر با توجه به سود سرشاری که از این طریق کسب می کنند درعمل تولید این سود را از حساب تولید کنندگان داخلی کسر می کنند که مجبور هستند با تحمل هزینه های مترتب به فعالیت در بازار ایران و با کار آفرینی به تولید کالا...
بازار تبلیغات بازار آلوده ای است، متاسفانه به دلیل حجم بالای نقدینگی که در این بازار رد و بدل می شود همیشه حواشی زیادی در آن شکل می گیرد که نداشتن متولی مشخص باعث می شود بازنده اصلی تولید کنندگان واقعی و مصرف کنندگان نهایی باشند» بیان این جملات از سوی یکی از دست اندرکاران قدیمی تبلیغات سید فخرالدین بلادی نشان از آشفته بازار دارد که دست اندرکاران آنراهم عاجز کرده است.
سالهای زیادی است که بازار ایران پذیرای کالاهای خارجی است و به نوعی تولیدات داخلی در ذهن مصرف کنندگان هایی متاسفانه تداعی کننده کالاهای بی کیفیت هستند. این مسئله باعث می شود تولید کنندگان داخلی برای عرضه های کالاهایخود از عناوین خارجی و مارک هایی استفاده کنند که در اصطلاح خارجی نما هستند، این روند البته تا حدی توسط مصرف کنندگان نهایی نیز پذیرفته شده است ولی این فرایند طی سالهای اخیر به عرضه مارکهای خارجی نمایی شده محدود نمانده و در عمل در فرایند های تبلیغاتی نیز کشیده شده است.
به طور مثال یک شرکت شناخته شده عرضه کننده لوازم آشپزخانه که با مارک «…D» کار می کند بخاطر آنکه بتواند کالای خود را به فروش برساند تولیدات خود را با عنوان محصول یکی از کشورهای اروپایی عرضه می کند در حالی که در سبد کالاهای عرضه شده این شرکت شاید تنها 5 درصد از محصولات از کشور اروپایی مورد اشاره وارد شده باشد و بخش اعظم این تولیدات محصول کشور پین هستند که با کیفیت نازل و بنابر سفارش شرکت عرضه کننده ایرانی تولید شده اند و حتی بر روی برخی از بسته بندی کالاهایی که عرضه می شوند عنوان تولید چین به چشم می خورد ولی این محصولات چیدمان این محصولات در فروشگاههای بزرگ با عنوان تولید فلان کشور اروپایی مزین شده است که این مسئله باعث این سئوال می شود که آیا این نحوه عملکرد شرکت به معنی انجام تبلیغات دروغ نیست؟
شعوری که نادیده گرفته می شود
علیرضا احمدی،محقق و مشاور بازاریابی طی گفتگویی با سایت خبری ام بی ای نیوز با اشاره به این که در برخی مواقع ،این جامعه است که به تولیدکننده فشار می آورد که محصول خودرا با نام خارجی به بازار عرضه کند،گفت: اصولا برخی شرکت ها با توجه به سلیقه مشتری که نام خارجی را می پسندد محصولشان را با نام خارجی به بازار معرفی می کنند اما ادعا ندارند که هویت شان خارجی است در مقابل ،برخی شرکت ها نیز هستند که در ایران ثبت شده اند،محصول خود را در چین تولید می کنند و درتبلیغاتشان محصول خود را با هویت آلمانی،ایتالیایی و …معرفی می کنند که این کار توهین مستقیم به شعورمصرف کننده است.
این فرایند در حالی صورت می گیرد که طی سالهای گذشته مسئولین وزارت ارشاد برای نظارت بر روی تبلیغات ادعا داشتند که رسانه ها باید پیش قدم باشند ولی به نظر می رسد و حتی به طور مثال در بخشی مانند پیش فروش واحدهای مسکونی نشریات مکتوب مورد خطاب قرار گرفتند که باید برای دریافت تبلیغات به نوعی عمل کنند که این نوع کلاهبرداری ها مقدور نباشد.
اما امروز به نظر می رسد با توجه به آنکه ارزش کالای عرضه شده کمتر از یک واحد مسکونی است و از سوی دیگر مصرف کنندگان نهایی از حقوق خود بی اطلاع هستند کسی در مورد تبیغات دروغی که صورت می گیرد حساسیت ندارد و مسئولین ناظر بر تبلیغات کشور هم تنها نظارت خود را محدود به استفاده ابزاری از تصاویر مستهجن می کنند و یا در نهایت تبلغاتی را رصد می کنند که از سوی شرکتهایی که حساسیتهای امنیتی در مورد انها وجود دارد.
در حالیکه در شرایط کنونی دولت هدفمندسازی یارانه را کلید زده است و حمایت از مصرف کننده نهایی را در کنار تولید کنندگان مد نظر قرارداده است نباید بحث حساسی مانند تبلیغات و نظارت منطقی بر آنرا بدون متولی رها کند.
از ان جهت این بحث را بدون متولی می دانیم که علیرضا کریمی مدیرکل دفتر تبلیغات و اطلاع رسانی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در گفتگو با ام بی ای نیوز عنوان می کند که رصد کردن تبلیغات رسانه ای از نظر محتوا و رعایت حقوق مصرف کننده هیچ متولی قانونی در کشور ندارد.
نکته ای که از سوی این مدیر کل وزارت ارشاد بیان شده درست است و تنها زمانی بحث تبلیغات در کشور مطرح می شود که شاکیان خصوصی در مورد کلاه برداری به دادگاه مراجعه می کنند و در جریان رسیدگی پرونده مواردی از تبلیغات صورت گرفته نیز به عنوان شواهد مورد رسیدگی قرار می گیرند.
این در حالی است که مجموعه هایی که با استفاده از تبلیغات دروغ در بازار حضور پیدا می کنند از یکسو به مصرف کننده نهایی کالایی را تحمیل می کنند که با دروغ و غش در معامله به فروش رفته است و از سوی دیگر با توجه به سود سرشاری که از این طریق کسب می کنند درعمل تولید این سود را از حساب تولید کنندگان داخلی کسر می کنند که مجبور هستند با تحمل هزینه های مترتب به فعالیت در بازار ایران و با کار آفرینی به تولید کالا بپردازند.
قانونی که قرار است بیاید
البته نکته قابل توجه آنکه قرار است سند قوانین و مقررات تبلیغات کشور تا پایان سال تدوین شود و بر اساس این سند نحوه نظارت و حدود اختیارات ناظرین بر تبلیغات ساماندهی شود به گفته علیرضا کریمی در این سند چند محور نظارتی مورد تاکید قرار گرفته و در توضیح این محورها می گوید: حدود شش بند را ملاک قرار داده ایم و به تمامی رسانه ها ابلاغ کرده ایم. به عنوان مثال همه می دانند که نمی توا نند از شخصیت های تاریخی، مذهبی و فرهنگی درامر تبلیغات استفاده کنند و یا همه رسانه ها آگاه هستند که نمی توانند تبلیغات گمراه کننده داشته باشند. اگر در تبلیغات مواردی مطرح می شود باید قابل اثبات باشد. رسانه ها در امر تبلیغات نمی توانند به مردم دروغ بگویند و استفاده ابزاری از زن و مرد و حتی از کودک داشته باشند. ابن موارد را به همه رسانه ها ابلاغ کرده ایم و بر همین اساس بر همه نظارت می کنیم.
باید امیدوار بود این قانون حتی اگر نقایصی دارد هرچه زودتر به تصویب برسد زیرا همانظور که در ابتدای مطلب اشاره شد به نظر می رسد علاوه بر حقوق مصرف کنندگان حقوق تولید کنندگان نیز با این نوع تبلیغات کذب ضایع می شود ومتاسفانه هیچ کس نیز در این زمینه پاسخگو نیست.
منبع: خبرآنلاین
من محصولی رو میشناسم که به اسم ایرانیه و به عنوان کارخومه مشغول کاره و خیلی هم معروف ولی فقط اونجا جنسایی که از چین آورده میشه تو ایران بسته بندی ایرانی می کنن.
اینکه شما باور کنی جنسی که نوشته ساخت آلمان ولی چینی باشه واقعا جای یه احسنت به چینی ها داره
چون من مطمئنم ما هنوز خودمون نمیتونیم یه بسته بندی یا محصولی تولید کنیم و روش بنویسیم ساخت آلمان اما کسی نفهمه که ایرانیه !!!!!!
خداییش خیلی از محصولات چینی هست که وقتی اروپایی ها میبینن دهنشون باز میمووونه
من در نمایشگاه کانتون 107 در گوانجو بودم و دیدم که اروپایی ها و امریکایی ها با چه تعجب و بهت زدگی تو نمایشگاه میچرخیدن
سلام
دوستان بزرگوار !
خطر ترویج فروش کالاهای نامرغوب بعنوان کالای اوریجینال خطری جدی است و صدالبته در مورد سبد کالاهای ارائه شونده در صنفی که بنده در آن شغلی دارم یعنی توزیع تجهیزات پزشکی هم جدی است و هم خطرناک.
پیش از این سه یادداشت با عنوان ” بیماری تجهیزات پزشکی در کشور” منتشر نمودم که در اینجا بخش اول (مرتبط با این خبر) را می آورم .امید است مسئولین کشور که این روزها تمام هم و غم شان شده است از فیلد قدرت خارج کردن دگراندیشان ولو اصلاح طلب های مدافع اصل نظام ، به خود آمده ، بخش ناقابلی از توجه مبارکشان را به حفظ جان و مال مردم از خطر سودجویی های تشدید شده بواسطه بی توجهی های مسئوالان اختصاص دهند :
بیماری تجهیزات پزشکی در کشور
بخش اول (شیوع کالاهای پزشکی چینی نامرغوب )
شیوع استفاده از تجهیزات پزشکی نامرغوب عارضه ای است که اپیدمی امروز کشور ما شده است.این تجهیزات دایره وسیعی از کالاهای مورد نیاز مردم را در بردارد که از وسائل زیبایی تا آیتم های تخصصی جراحی مغز و اعصاب ، قلب و …. را شامل می شود اما حداقل یک وجه مشترک استفاده از نوع نامرغوب این کالاها را به هم پیوند می زند :خطر مرگ یا آسیب جدی!
وسایل یکبار مصرف و همینطور تجهیزات(اموالی) پزشکی مانند وسائل لوکس نیستند تا حداکثر آسیب آنها زیان مالی باشد بلکه مستقیما با جان انسانها سر و کار دارند و از این رو حتما باید محل دقت درست اندرکاران تهیه ، تولید ، توزیع و نظارت باشند.
علاوه بر علل عمومی قاچاق کالا ، تجهیزات پزشکی(و در کنار آن دارو) خصیصه ای دارد که مشوقی انکار ناشدنی است و آن، ضرورت استفاده از این کالاها می باشد. به عبارت بهتر می توان گفت در مورد بسیاری از کالاها ،عدم دسترسی به نوع مرغوب آن اقلام می تواند منجر به کاهش تقاضا گردد اما ایا در مورد تجهیزات پزشکی (و دارو) نیز شرایط همان است؟
توجه به نکات ذیل می تواند در تببین علل قاچاق محصولات پزشکی روشنگر باشد گرچه احتمالا بتوان موارد بیشتری را به این فهرست اضافه کرد:
1- بسیاری از اقلام مورد معامله در اصناف پزشکی ، آزمایشگاهی و دندانپزشکی جزء ضروریات نجات جان بیمار است و قابل صرف نظر نیست.
برای نمونه شنت های مغزی که در انتقال مایعات ترشح شده در فضای جمجه به خارج از بدن بیماران مربوطه استفاده می شوند کالایی است که فقط چند براند مورد اعتماد داشته و در هنگام نیاز بیمار به این وسیله ، پزشک زمان محدودی را در اختیار دارد تا جراحی را انجام داده ، این وسیله را در محل مناسب نصب و راه اندازی نماید .در غیر اینصورت قطعا مرگ یا اسیبی غیرقابل جبران انتظار بیمار را می کشد.
2- بسیاری از کالاهای مذکور در کشور تولید نمی شوند و الزاما باید در مورد آنها واردات صورت گیرد.
نمونه ارائه شده برای مورد اول در این مورد نیز صدق می کند.
3- بسیاری از کالاهای تولید داخل در زمینه پزشکی ، آزمایشگاهی و دندانپزشکی از کیفیت مطلوب برخوردار نیستند فلذا پزشکان از توصیه انها به بیماران شان اکیدا خودداری می ورزند.
اگرچه بسیاری از کالاهای مورد نیاز بیماران در داخل تولید شده است اما در موارد زیادی محصولات داخلی از کیفیت مناسب برخوردار نیستند که این مورد در باره وسائل تخصصی مصادیق فروان تری دارد.لازم به ذکر است کم نیستند پزشکانی که تائیدیه های مراکز کنترل و نظارت را هم ملاک قرار نداده و حاضر نمی شوند ریسک استفاده از کالاهای تولید داخل را پذیرفته ، جان بیمار و آبروی خود را در معرض آزمون و خطا قرار دهند . این مسئله در مورد پزشکان و مراکز درمانی نام آشنا بیشتر مصداق دارد.
4- بسیاری از کالاهای مذکور برای تولید در داخل نیازمند واردات برخی از اجزاء تشکیل دهنده آنها می باشند.
اگرچه برخی از کالاها در کشور تولید می شوند اما گاهی امکان تولید حساس ترین بخش آن ها وجود ندارد و آن قطعه باید بصورت واردات در اختیار شرکت داخلی قرار گیرد .باید توجه داشت این امر گاهی موجب می شود تا قیمت کالای تولیدی از مشابه خارجی آن بالاتر رود.
5- اختلاف قیمت بازار بسیاری از کالاهای مذکور تولید داخل از مشابه خارجی آن غیر منطقی است .حال آنکه برخی از همین محصولات تولید داخل با داشتن قیمتی بمراتب گرانتر، کیفیتی نازل تر دارند.
چند سال پیش بود که متوجه شدیم کالایی ایرانی که در بازار وسائل پزشکی برای خود جایی باز کرده بود با قیمتی بسیار نازل تر از پیش عرضه می شود.از آنجا که نزول بها بسیار غیر طبیعی بود پیگیر شده و در نهایت متوجه شدیم که این کالا با همان نام و همان بسته بندی در یکی از کشورهای همسایه تولید و روانه بازار داخلی شده است.لازم بذکر است که انصافا کیفیت کالا هم افت محسوسی نداشت.سئوالی که پیش می آید این است که اگر این کالا را می شود با چنین قیمتی تولید و عرضه کرد پس چرا کارخانه ایرانی چنان قیمت بالایی را بر روی کالای خود گذاشته بود حال آنکه با وجود هزینه های سنگین واردات قاچاق باز هم کالای تولید خارج حدودا یک دهم قیمت کالای تولید داخل عرضه می شد؟
6- تکنولوژی تولید برخی از این کالاها انحصارا در اختیار قدرتهای اقتصادی جهان است.
نمونه ارائه شده در مورد اول در این جا نیز مصداق دارد اما باید توجه داشت این مسئله در موارد بسیار قابل توجهی وجود دارد و محدود به چند ایتم نیست.
7- جان بیماران محل مناسبی برای آزمون و خطا نیست که پزشکان رغبتی به استفاده از براندهایی غیر از آنچه از قبل به آن اطمینان یافته اند نشان دهند.
توضیحات بند سوم در مورد این بند نیز صادق است.
8- تحریم اقتصادی مشکلات فروانی را در مسیر واردات به موقع و در حد نیاز این کالاها قرار داده است ولو آنکه کشورهای غربی مدعی می شوند تحریمهایی که از اوائل انقلاب تا کنون به کشور تحمیل شده شامل اقلام مورد نیاز بیماران نمی باشد.
یک نکته مهم:
ورود کالاهای شرقی خصوصا چینی به بازار تجهیزات پزشکی کشور بخودی خود معضل و در عین حال نوعی رحمت است .معضل از آن باب که در تولید و صادرات این کالاها مانند هرکالای شرقی دیگر به کمیت بیش از کیفیت بها داده شده است و رحمت از آن باب که اگر همین کالاهای بی کیفیت یا کم کیفیت هم نبود آنوقت معنای واقعی تری از جای خالی کالاهای مرغوب را تجربه می کردیم.
برای مثال در بسیاری از حوادث ارتوپدیک (مانند تصادفات) در مورد شکستگی های استخوان نیاز به ایمپلنت هایی است که در اصطلاح عامه به آنها پلاتین گفته می شود.
شرکتهای معتبر تولید کننده این ایمپلنتها عمدتا در سوئیس و آلمان قرار دارند اما کالاهای براندهای مذکور با قیمتی تا چند ده برابر کالای مشابه شرقی آنها عرضه می گردند .اگرچه این اختلاف قیمت خود می تواند دلیلی بر تفاوت کیفیت فاحش بین آنها باشد اما تقلید نام براند در چنین مواقعی برای اهل تجارت سیاه وسوسه انگیز و برای پزشکان و بیماران خطرافرین است.ضرورت و حجم بالای نیاز به این بخش از تجهیزات پزشکی عاملی بود تا کارخانجاتی در کشور اقدام به تولید این ایمپلانتها نمایند اما حتی در مواردی که با اصرار یا نفوذ ذینفعان ، در جایگزینی کالاهای داخلی با مشابه خارجی موفقیتی حاصل شد متاسفانه آمارهای جسته گریخته ای که از مراکز جراحی مذکور بدست می آمد خبرهای امیدوار کننده ای نداشت و حاکی از شکست عملیات جراحی بدلیل نامرغوب بودن برخی از آن کالاها بود (پلیت فیلیر) . البته باید توجه داشت اگرچه پلیت فیلیر حتی با استفاده از مرغوبترین نوع این کالاها محال نیست اما تاثیر روانی عدم استفاده از براند معروف بجای براند ایرانی تاثیرات خودش را خواهد گذاشت.
از سویی باید توجه داشت که قیمت مناسب ایمپلنت های شرقی برای بیماران کم بضاعت چاره ساز بود . در مورد اینکه مقایسه موارد پلیت فیلیر در کاشت ایمپلنت های ارتوپدیک با براندهای داخلی و براندهای شرقی چه تغییراتی را نشان می دهد آماری در اختیار نیست اما صرف مشاهده مراجعات مجدد متعدد بیمارانی که از براندهای داخلی در مورد آنها استفاده شده است و اینکه برخی بیمارستانها استفاده از براندهای داخلی و شرقی را ممنوع نموده اند خود حاکی از رضایت بخش نبودن کیفیت این کالاها است.
چاره چیست؟
در اکثر کشورهای دنیا تجهیزات پزشکی تحت پوشش کامل سیستم های تامین اجتماعی است . باید پذیرفت که سیستم درمان جایی مناسب برای زورآزمایی دلالان داخلی و بین المللی نیست . بسیار بجاست اگر از ابتدا تا انتهای خط سیر هر آیتم کالای پزشکی (و همینطور دارو) در دست سیستم های تامین اجتماعی صورت گیرد تا اولا قاچاق کالا محلی از اعراب نداشته باشد و ثانیا پزشک و بیمار وی در سرگردانی بازار دلال زده تجهیزات پزشکی حیران نمانند و صرف تقبل پرداخت هزینه توسط سیستم های بیمه و تامین اجتماعی در این مورد کافی نیست.
مهرداد نصرتی (مهرشاعر)/ *شاغل در صنف تجهیزات پزشکی