یادداشتی برای دخترخردسال محمودیان: دل قوی دار!

چکیده :زینب جان! مطمئن باش دلبندم که این روزگار تلخ تر از زهر هم می گذرد و تلخی آن تنها در کام ستمکاران می ماند. یقین بدار با هر آه سوزان و اشک جان گداز تو عرش خدا به لرزه افتاده و باران لعنتش بر ظالمین فرو می...

مهدی محمودیان روزنامه نگار و عضو کمیته ی اطلاع رسانی جبهه مشارکت ایران اسلامی، که بیشتر از یک سال است در زندان رجایی شهر نگهداری می شود، در شرایط جسمی نامساعدی ست.

وی ماه رمضان سال گذشته به جرم افشای گورهای دسته جمعی و وقایع کهریزک بازداشت و پس از برگزاری دادگاه به 5 سال حبس محکوم شد و در این مدت نتوانسته حتی یک روز به مرخصی بیاید. این درحالی ست این روزها دچار بیهوشی های کوتاه مدت و فراموشی های مقطعی می شود.

مریم شربتدار قدس، همسر فیض الله عرب سرخی، در یادداشتی برای زینب، دختر مهدی محمودیان، می گوید: دل قوی دار دخترکم! که عزت و ذلت را خدا می دهد و آنهایی باید نگران باشند که خداوند در کمینشان بوده و روزی مهلت را برایشان تمام خواهد کرد. “إن ربک لبالمرصاد”

متن کامل این یادداشت که در اختیار کلمه قرار گرفته بدین شرح است:

چگونه می توانستم در چشمان معصوم و بی گناهش بنگرم و سؤالش را پاسخ دهم؟ هنوز همه ی 9 شمع کیک تولدش را خاموش نکرده بود که زنگ تلفن همه را به سکوت وا داشت، چرا که قرار بود پدرش زنگ بزند و تولد دختر و تنها فرزندش را از فاصله ای بسیار دور تبریک گوید. پدری قهرمان از پشت دیوار هایی خشن و سنگدل، دیوار هایی که به تعبیر دخترک، انتهای دنیا ست و پدرش “مهدی محمودیان” برای دومین سال متوالی فقط می تواند از آن سوی دنیا تولدش را تبریک گوید.

زنگ تلفن کمک خوبی شد تا بتوانم دقایقی از سؤالش فاصله بگیرم و بیندیشم که پرسیده بود : “اونایی که بابام رو بردن و حالا به جای اینکه شب تولدم کنارم باشه پیش اوناست، شب تولد بچه های خودشون هم پیش بابای من می مونن یا میرن کنار بچه های خودشون؟”

چه سؤال سختی! به زینب کوچولو که نامش نیز یادآور مصیبت ها و حرمان های زینب کبری(س) و کربلا ست چه بگویم؟

فقط توانستم در مقابل دیدگان مهربان مادر مقاوم و صبور مهدی محمودیان که با وجود خبرهای نگران کنندۀ بیماری پسر بی گناهش در آن سو و عمل جراحی خود در این سوی میله ها، به قلب کوچولو و غصه دار زینب نیز می اندیشد، بگویم :

عزیز دلم! زینب جان! همانگونه که پدر قهرمانت در پیامش تو را به خدای بزرگ سپرده و از او خواسته نگهدارت باشد، باید بدانی خدایی که تو را آفریده و نظاره گر همۀ رفتارها و اتفاقات است، همواره همراه و در کنار توست.

مطمئن باش دلبندم که این روزگار تلخ تر از زهر هم می گذرد و تلخی آن تنها در کام ستمکاران می ماند.

یقین بدار با هر آه سوزان و اشک جان گداز تو عرش خدا به لرزه افتاده و باران لعنتش بر ظالمین فرو می بارد.

دل قوی دار دخترکم! که عزت و ذلت را خدا می دهد و آنهایی باید نگران باشند که خداوند در کمینشان بوده و روزی مهلت را برایشان تمام خواهد کرد. “إن ربک لبالمرصاد”