برنامه دانشجویان سبز دانشگاه علم و صنعت برای تجمع سکوت در سالروز حمله لباسشخصیها به این دانشگاه
چکیده :ما دانشجویان دانشگاه علم و صنعت در اعتراض به این جنایات و همچنین در اعتراض به عدم رسیدگی رییس انتصابی دانشگاه به فاجعه ی یورش نیروهای امنیتی به دانشگاه علم و صنعت و در اعتراض به مسامحه ی نیروهای حراستی و انتظامی در مقابله با حمله ی نیروهای بسیجی و لباس شخصی و برای تاکید بر زندگی و پویایی جنبش دانشجویی، در روز هفتم دی ماه ۱۳۸۹، به یاد سه شنبه های سبز دانشگاه علم و صنعت و همزمان با فرا رسیدن سالروز یورش چکمه پوشان به ساحت دانشگاه، راس ساعت ۳۰/۱۲ ظهر در سلف های دانشگاه جمع می شویم و در جای خود می ایستیم و دقایقی را به احترام شهدای عاشورای سبز، سکوت می کنیم....
دانشجویان سبز دانشگاه علم و صنعت به مناسبت فرا رسیدن سالگرد هجوم نیروهای لباسشخصی به این دانشگاه در هشتم دی ماه 88 بیانیه ای را صادر کردند.
آنها در این بیانیه نوشتهاند: ما دانشجویان دانشگاه علم و صنعت در اعتراض به این جنایات و همچنین در اعتراض به عدم رسیدگی رییس انتصابی دانشگاه به فاجعه ی یورش نیروهای امنیتی به دانشگاه علم و صنعت و در اعتراض به مسامحه ی نیروهای حراستی و انتظامی در مقابله با حمله ی نیروهای بسیجی و لباس شخصی و برای تاکید بر زندگی و پویایی جنبش دانشجویی، در روز هفتم دی ماه ۱۳۸۹، به یاد سه شنبه های سبز دانشگاه علم و صنعت و همزمان با فرا رسیدن سالروز یورش چکمه پوشان به ساحت دانشگاه، راس ساعت ۳۰/۱۲ ظهر در سلف های دانشگاه جمع می شویم و در جای خود می ایستیم و دقایقی را به احترام شهدای عاشورای سبز، سکوت می کنیم.
دانشجویان همچنین تاکید کردهاند: ما دانشجویان دانشگاه علم و صنعت، هیچگاه خاطره ی ۸ دی ۸۸ را از ذهنمان دور نخواهیم کرد و اسامی و مشخصات آنها که با سنگ و چماق و چاقو به دانشجویان یورش بردند، اعم از نیروهای بسیجی و حراستی، از یادها نخواهیم برد و به آنها هشدار می دهیم «خشم فروخوردهی مردم آگاه و مظلوم، بسیار خطرناکتر از فریادهای تظلمخواهی آنها خواهد بود.»
متن کامل این بیانیه که برای کلمه ارسال شده، بدین شرح است:
محرم آمد؛ اما فرق محرم امسال آن بود که با خود خاطره ای به همراه داشت. زخمی سر باز که همچنان از آن خون می چکد. محرم امسال با خود خاطره ی عاشورای ۸۸ را به همراه داشت؛ روزی که یک ملت به تبعیت از آنچه که سال ها درباره ی نهضت عاشورا شنیده بودند، پا به میدان گذاشتند و حق مسلم خود را فریاد زدند؛ آزادی. اما آنان که داعیه ی حکومت علوی و پرچمداری نهضت حسینی دارند، پاسخی یزیدی به جمعیت عزادار دادند.
چه شد بعد از ۳۰ سال انقلابی که با نام اسلام شکل گرفت، با انبوه مردمی که با شعار «ما جنبش سبزیم و علمدار حسینیم…» به خیابان آمده بودند، با باتوم و گاز اشک آور و سنگ و گلوله برخورد می شود؟ کدام آموزه ی دینی، اقتدارگرایان را به پرت کردن مردم از بالای پل مجاز کرد؟ اقتدارگرایان، زیر گرفتن مردم با ماشین های جنگی نیروی انتظامی را از نهضت حسین فرا گرفته اند؟!!!
محرم امسال فقط خاطره ی عاشورای ۸۸ را برای ما زنده نکرد؛ هشت دی ۱۳۸۸ و یورش وحشیانه ی نیروهای بسیج و لباس شخصی به دانشگاه ما به همراه محرم زنده می شود؛ وقتی دانشجویان سبز علم و صنعت در اعتراض به کشتار وحشیانه هموطنان خود در روز عاشورا و با درخواست آزادی کامران آسا (برادر شهید کیانوش آسا، دانشجوی نخبه دانشگاه علم و صنعت) از زندان، در محوطه دانشگاه گرد هم آمده بودند.
دانشگاه علم و صنعت همان گونه مورد هجوم قرار گرفت که حسینیه جماران در تهران، دانشگاه رازی کرمانشاه، مسجد قبا و بیت آیتالله دستغیب در شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی مشهد، بیت آیت الله منتظری در قم، بیت و دفاتر آیتالله صانعی و … مورد هجوم قرار گرفتند. جای شگفتی نیست که الگوی حمله به نهادهای منتقد، یکسان است؛ گویی شعبان بی مخ ها دوباره زنده شده اند و فقط صورت و پوشش خود را تغییر داده اند. بسیجیانی که با چوب و چماق و چاقو و با شعار »حیدر حیدر …« و »ماشاا… حزب ا… ایول ا… حزب ا…« به جان همدانشگاهی های خود افتاده بودند.
نیروهای لباس شخصی که تحت حمایت نیروی انتظامی در اطراف دانشگاه مستقر شده بودند، با گشودن درهای دانشگاه و تحت حمایت نیروهای حراست، وارد دانشگاه شدند و بار دیگر دانشگاه مورد هجوم چکمه پوشان و ایادی قدرت له شد. بسیاری از دانشجویان، بر اثر اصابت سنگ و چماق مجروح شدند؛ اما نیروهای بسیج حتی با دیدن سر و صورت خونین همدانشگاهی های خود، حاضر نشدند آنها را رها کنند. در این میان مردم آزادیخواهی که بیرون دانشگاه به همراهی با دانشجویان شعار می دادند، با هجوم وحشیانه نیروی انتظامی مورد ضرب و شتم شدید قرار گرفتند. بسیاری از دوستانمان در داخل و بسیاری بعد از خروج از دانشگاه توسط نیروهای انتظامی و لباس شخصی بازداشت شدند و به پایگاه های بسیج اطراف و یا اداره حراست دانشگاه انتقال یافتند و توسط نیروهای بسیج و حراست مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. بسیاری از دانشجویان دانشگاه که در راهپیمایی روز عاشورا و نیز هشتم دی ماه بازداشت شدند هفته ها در زندان حبس بودند.
گفتنی است که این جو تهاجمی تا چند روز بعد هم ادامه یافت و دانشگاه علم و صنعت با حضور انبوهی از نیروهای اطلاعات و نظامی های لباس شخصی، از حالت آکادمیک خارج و به حالت پادگان درآمده بود. در این روزها ماموران اطلاعات و بسیج در داخل دانشگاه و جلوی در ورودی دانشکده ها، گشت زنان و با به کار بردن الفاظ تحریک کننده، سعی داشتند دانشجویان را به واکنش وادارند؛ که خوشبختانه موفق به این کار نشدند. اما با این حال همچنان به بازداشت دانشجویان در داخل دانشگاه و انتقال آنها به پایگاه های بسیج اطراف و یا اداره حراست و ضرب و شتم آنها ادامه می دادند.
اینک یک سال از حوادث خونین عاشورا و حمله به دانشگاه علم و صنعت می گذرد. شکی نیست که بسیج و حراست، انتقام یک سال اعتراض و انتقاد دانشجویان در نشریات و راهپیمایی های پی در پی روزهای سه شنبه در اعتراض به کشتارها و اعدام ها، بزرگداشت آیت الله منتظری، بزرگداشت مقام کیانوش آسا و … را با حمله وحشیانه به منتقدین پاسخ دادند. علی رغم پیگیری ها و درخواست محاکمه ی آمران و عاملان یورش، رییس انتصابی دانشگاه، دکتر جبل عاملی، هیچگاه پاسخی ارایه نکرده است و حتی در مواردی به کل منکر این حادثه شده اند. جالب آنکه باز هم جای شاکی و متهم تغییر کرد! و دانشجویانی که مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و نسبت به عملکرد نیروهای بسیجی و حراستی و انتظامی شکایت داشتند، با شدیدترین احکام انضباطی و محرومیت از تحصیل روبرو شدند. در اعتراض به این هجوم وحشیانه و شکستن حرمت دانشگاه، در ۲۰ دی ماه ۱۳۸۸، ۵۶ تن از اساتید دانشگاه علم و صنعت نیز با نوشتن نامه ای سرگشاده خطاب به دکتر جبل عاملی، نسبت به صدور احکام سنگین انضباطی و همچنین احضارهای گسترده دانشجویان به کمیته انضباطی و نیز ورود غیرقانونی “افراد غیر دانشگاهی” به دانشگاه و ضرب و شتم دانشجویان، اعتراض کردند. که متاسفانه اقتدارگرایان در پاسخ این نامه، حکم به اخراج دو تن از اساتید دانشگاه دادند.
ما دانشجویان سبز دانشگاه علم و صنعت، همچون یک سال گذشته، کشتار عزاداران در روز عاشورای سال ۱۳۸۸ را محکوم می کنیم و همچون آحاد ملت، خواستار معرفی، محاکمه و مجازات آمران و عاملان آن جنایت ها هستیم. ما دانشجویان دانشگاه علم و صنعت در اعتراض به این جنایات و همچنین در اعتراض به عدم رسیدگی رییس انتصابی دانشگاه به فاجعه ی یورش نیروهای امنیتی به دانشگاه علم و صنعت و در اعتراض به مسامحه ی نیروهای حراستی و انتظامی در مقابله با حمله ی نیروهای بسیجی و لباس شخصی و برای تاکید بر زندگی و پویایی جنبش دانشجویی، در روز هفتم دی ماه ۱۳۸۹، به یاد سه شنبه های سبز دانشگاه علم و صنعت و همزمان با فرا رسیدن سالروز یورش چکمه پوشان به ساحت دانشگاه، راس ساعت ۳۰/۱۲ ظهر در سلف های دانشگاه جمع می شویم و در جای خود می ایستیم و دقایقی را به احترام شهدای عاشورای سبز، سکوت می کنیم. ما دانشجویان دانشگاه علم و صنعت، هیچگاه خاطره ی ۸ دی ۸۸ را از ذهنمان دور نخواهیم کرد و اسامی و مشخصات آنها که با سنگ و چماق و چاقو به دانشجویان یورش بردند، اعم از نیروهای بسیجی و حراستی، از یادها نخواهیم برد و به آنها هشدار می دهیم «خشم فروخوردهی مردم آگاه و مظلوم، بسیار خطرناکتر از فریادهای تظلمخواهی آنها خواهد بود.»
دانشجویان سبز دانشگاه علم و صنعت ایران
دی ماه ۱۳۸۹
احسنت و درود بر يكا يك شما مرگ بر حكومت فله اي و مرگ بر جمهوري نظامي كه سپاه پاسداران را به سپاه سرمايه تبديل كرده
رهبر معظم انقلاب، قاضیالقضات کشور، ریاست جمهور! و ریاست محترم مجلس
بسیاری از مردم ایران که رای خود را سبز دانستند؛ همچو فرزندان اندیشمند و دانشجوی خویش، خواستار معرفی، محاکمه و مجازات آمران و عاملان آن جنایت ها هستند. لطفا درایت و بصیرت را به معنای واقعی کلمه به کار گرفته و نخست از خود بپرسید چرا محمودخان در این مدت، حتی به یکی از نقدهایش پاسخ نداد! شاید بگوید که آنها دشمن و فتنهگرند! باشد. شما بپرسید. شما که خطاهای مسلم وی را بهتر از ما میدانید. بپرسید و ببینید چه پاسخ میشنوید. آنگاه شاید به حق مردم ایمان آورده و از آنچه بر آنها واقع شده احساس ندامت و پشیمانی و از تاخیر احساس رنج و از ظلم احساس دلتنگی کنید. شاید.
زنده باد دانشجویان بیدار و مبارز
اون وحشی هایی که به دانشجویان سبز حمله کردند دانشجو نبودند یکسری ادم نما بودند که مغزشون رو پر از اراجیف کرده بودند
….
محرم امثال در یکی از حسینیه های شرق تهران نیروهای بسیج کفن هایی که روی آن نوشته بود” لبیک یا خامنه ایی” بین زنجیر زنان توزیع می کردند. بنده به عنوان یک جانباز که واقعا از رفتار این افراد ناراحتم بسیار حساس شده بودم. باور کنید اکثر عزاداران از پوشیدن این کفن ها خودداری کردند و فقط شاید 4 یا 5 نفر پوشیدند. این رفتار مردم مرا به وجد آورد و تازه متوجه شدم که مردم ما چه جالب راه های مبارزه را با کمترین هزینه یافته اند.
kheili zahmat mikeshan saate 12/30 tu self ke bache ha baraie nahar mian ro bename khodeshun tamum konan
خدا از شرّ این بسیجی نماها حفظتون کنه! به نظرم همین که بیانیه دادین کافیه و لازم نیست قربانی بشید. من می گم یه کم صبر کنید تا تشتِ ورشکستگی این دولت از بام بیافته و دوباره با هم اعتراض کنیم. می ترسم دل و تنِ جوونتون آماج چوب و چماق این سه نقطه های بی شرف بشه.