فضای تهدید و ارعاب ادامه دارد/مردم بر این باورند که رای آن ها تعیین کننده امور نیست

چکیده :پس از انتخابات سال ۸۸ و فشارها و سرکوب های شدیدی که علیه عده ای از مردم انجام شد و در حال ادامه است همچنان فضای تهدید و ارعاب ادامه داشته و هیچ نشانی از یکپارچگی و وحدت در بین نیست/اگر به شکلی کدورت ها برطرف شود، زندانیان آزاد و از آسیب دیدگان دلجویی شود و زمینه برای حضور تمامی گرو ه ها و سلیقه ها و آحاد ملت ایران مهیا شود و اصلاح طلبان به عرصه سیاسی کشور بازگردند، می توان وضعیت را بهبود بخشید و کشور را از این شرایط بحرانی خارج...

رسول منتجب نیا روحانی مبارز قبل از انقلاب است که به مدت ۱۱ سال بر صندلی های قرمز مجالس اول، دوم و سوم تکیه داد نماینده امام در خمین و دزفول، به طیفی از حاکمیت روحانیون تعلق دارد که بر جمهوریت نظام و حاکمیت قانون تاکید می کنند. وی که در اواخر عمر امام به عنوان نماینده ایشان در شهربانی کل کشور منصوب شد، در زمره نمایندگانی بود که ۷ آذر ۱۳۶۷ در نامه ای به امام خمینی خواستار بازگشت به قانون شدند.

وی که قائم مقام حزب اعتماد ملی است در گفتگو با سایت تغییر با تاکید بر آنکه “ آن سبو بشکست و آن پیمانه بریخت و لذا اوضاع به هیچ وجه به روال اولیه خود باز نخواهد گشت”، گفت: ” اما اگر به شکلی کدورت ها برطرف شود و زندانیان آزاد و از آسیب دیدگان این حوادث تلخ دلجویی به عمل آید و اصلاح طلبان به عرصه سیاسی کشور بازگردند، به عقیده بنده می توان وضعیت را بهبود بخشید و کشور را از این شرایط بحرانی خارج کرد. “

این گفت و گو پیش روی شماست:

* جنابعالی در ماه گذشته طی مصاحبه ای رفع پلمپ دفتر حزب اعتماد ملی را اعلام فرمودید که اندکی پس از آن سخنگوی قوه قضاییه آن را رد و اعلام نمود رفع پلمپ شده اما هنوز رفع توقیف نشده است. بنابراین آیا دفتر حزب برای ادامه فعالیت رفع پلمپ گردیده است یا خیر؟ و با توجه به اینکه هیچ منع قانونی برای ادامه فعالیت حزب اعتماد ملی وجود ندارد. چرا تاکنون دفاتر این حزب پلمپ شده اند؟ و چه توجیهی برای این اقدامات وجود دارد؟

پس از انتخابات سوال بر انگیز سال ۸۸ و اعتراض آقای کروبی و طرح برخی سوالات از سوی ایشان متاسفانه دفاتر ایشان  مانند دفتر شخصی ایشان واقع در سعد آباد و همچنین دفتر حزب اعتماد ملی واقع در شهرک غرب از سوی ماموران امنیتی پلمپ شد در صورتیکه مشخص نبود علت پلمپ دفتر حزب چه بوده و چرا از ادامه فعالیت حزب جلوگیری کردند و حتی روزی که مامورین برای پلمپ دفتر آمده بودند چند ساعتی نیز کارمندان دفتر را به حالت توقیف و بازداشت نگه داشتند تا اینکه دفتر را بازرسی و تمامی درب ها را پلمپ کردند و سپس کارمندان را نیز از دفتر خارج نمودند. پس از وقوع این رویداد همچنان این سوال برایمان وجود داشت که ممانعت از ادامه فعالیت حزب به چه دلیل اتفاق افتاده است تا اینکه وکیلی را برای پیگیری این موضوع مشخص نمودیم و ایشان نیز پس از پیگیری های انجام گرفته به نقل از دادستان اعلام نمود که: من ممانعتی با فک پلمپ دفتر حزب اعتماد ملی ندارم اما چند تن از برادران اطلاعاتی موافق این کار نیستند و از من درخواست کرده اند که این کار صورت نگیرد. همچنان وکیل حزب در پی یافتن پاسخ منطقی و حل مساله بود و صاحب آن ملک؛نیز هر ماه جهت دریافت اجاره بهای آن ملک می آمد تا اینکه ایشان هم کاسه صبرشان لبریز شد و خودشان وارد عمل شدند و پیگیری ایشان نیز ۴ الی ۵ ماه طول کشید و جالب اینکه به هر کجا که ایشان مراجعه می کردند با اظهار بی اطلاعی آنان مبنی بر پلمپ دفتر روبرو می شدند و با این پاسخ که : ما پلمپ نکرده ایم و نمی دانیم چه کسی آنجا را پلمپ کرده است. در نهایت پیگیری ایشان منتهی به این نتیجه شد که روزی از طرف قوه قضاییه افرادی به محل دفتر حزب مراجعه نموده و پلمپ دفتر حزب را برداشته و تمامی وسایل و لوازم داخل ساختمان را صورتجلسه نموده و در حضورما لک نیز امضا نموده و ساختمان را تحویل دادند حال اینکه آقای سخنگوی قوه قضاییه می فرمایند حزب اعتماد ملی رفع پلمپ نشده؛ مگر حزب پلمپ می شود،ساختمان حزب پلمپ میشود نه حزب، وگرنه خود حزب که پلمپ نمی شود و همچنین هیچ دلیلی برای توقیف حزب وجود ندارد و دلیل منطقی برای منع فعالیت حزب وجود ندارد و هیچ کس هم تا کنون به ما اعلام نکرده که حزب اجازه فعالیت دارد یا ندارد!!!

پس از مصاحبه سخنگوی قوه قضاییه هم خواستیم پاسخ بدهیم که آخر خود حزب را که نمی شود پلمپ کرد مگر شی است یا جایی است که بشود آنرا پلمپ کرد و رفع پلمپ دفتر حزب به چه معنایی است؟! به چه دلیل پلمپ کردید که الان فک پلمپ کردید و چرا فک پلمپ کرده اما اعلام توقیف می نمایید؟!

* آیا حزب قصد ادامه فعالیت دارد؟ در اینصورت و با توجه به تغییر شرایط سیاسی کشور، حزب با چه رویکردی فعالیتش را از سر خواهد گرفت؟

در اینباره هنوز به اتفاق نظر نرسیده ایم و هیچ جلسه ای نیز تاکنون با اعضای شورای مرکزی حزب برگزار نکرده ایم که در این باره صحبت کنیم و حزب حتما قصد ادامه فعالیت دارد اما هنوز رویکرد خاصی اتخاذ نشده.

* بعضا خبرهای گه و بی گاهی از جناح اصولگرا مبنی بر پیش شرط حذف دبیر کل محترم حزب اعتماد ملی برای ادامه فعالیت حزب شنیده شده است! لطفا به عنوان قائم مقام حزب اعتماد ملی صریحا در اینباره اظهار نظر فرمائید؟

راجع به شایعه مبنی بر حذف آقای کروبی از دبیر کلی حزب صراحتا عرض میکنم که تا کنون شورای مرکزی حزب هیچ جلسه ای مبنی بر بررسی این موضوع نداشته است و بنده تمامی این شایعات و اخبار را صریحا تکذیب میکنم.

* جنابعالی از سابقه حضور در سه دوره نمایندگی مجلس شورای اسلامی برخوردار هستید. به عنوان یک نماینده، عملکرد کنونی نمایندگان مجلس را چگونه ارزیابی می کنید؟ آیا مجلس کنونی توانسته است، نقش نظارتی خود را به خوبی ایفاء کند؟

اینکه کل مجلس را نفی کنیم یا تایید کنیم که نمی شود. اما طبیعتا مجلس از افراد متنوع و سلایق مختلفی تشکیل می شود و گرچه این عده که در مجلس هستند همه با رای قاطع ملت انتخاب شده و به مجلس وارد شده اند و با عبور از فیلترهای متعددی به مجلس راه یافته اند و در عین حال بسیاری از این کاندیداها رد صلاحیت شده اند تا این عده توانسته اند به خانه ملت راه یابند.

در این میان نیز بسیارند نمایندگانی که وامدار برخی جریانات هستند که به آنها کمک کردند تا بتوانند وارد مجلس شوند و در کسوت نمایندگی قرار گیرند اما به هر حال نمایندگان باید نقش مهم نظارتی خود را ایفا کنند. یک اقلیتی هم در مجلس هستند که دقیقا برای مردم و برای حل و رفع مسائل مردم تلاش می کنند اما در مجلس رای و نظر این اقلیت به وسیله رای منفی و مخالفت اکثریتی که به نحوی وام دار و مدیون یکسری جریانات خاص هستند، از دستور خارج شده و رای نمی آورد و کارها و فعالیت و تلاش خوب یک عده قلیلی توسط یک افرادی که وام دار سیاستهای دیگران هستند از بین می رود.

* رئیس دولت کنونی معتقد است مجلس در راس امور نیست و امام این حرف را در آن شرایط و زمان گفته است. نظر شما در اینباره چیست؟ مجلس در کشور چه جایگاهی دارد؟ چگونه است که مجلس در زمان حضرت امام در راس امور قرار دارد و اینک بسیاری از دولتمردان آنرا نه در حرف و تبلیغات و کشمکش های سیاسی بلکه عملا نیز مجلس را در راس امور نمی دانند!

اینکه یک شخصی می گوید مجلس در راس امور نیست؛ نقش و جایگاه مجلس را زیر سوال می برد که البته امام همیشه می فرمودند: مجلس در راس امور است. اما ببینید متاسفانه واکنش جدی از سوی همین اکثریت که قدرت نظارتی و قانونی بیشتری در دست دارند در قبال چنین سخنانی دیده نمی شود و لذا اینگونه است که مجلس فعلی جایگاه واقعی خود را از دست می دهد.

* انتخابات سال آینده مجلس را چگونه ارزیابی می کنید؟ نظر به اتفاقات تلخ یکسال گذشته و دلسردی درصد چشمگیری از مردم، آیا انتخابات مجلس مورد توجه و اقبال عمومی مردم قرار خواهد گرفت؟ اصولا چه راهکارهایی برای برگزاری یک انتخابات پرشور توصیه می کنید؟

با توجه به انتخابات سال گذشته و یاس و نا امیدی و رخوتی که در دل مردم به وجود آمده برگزاری انتخابات پرشور کار مشکلی است چرا که انتخابات بدون حضور پر شور مردم جلوه ای ندارد و مردم باید ایمان داشته باشند که رای آنهاست که تعیین کننده است. پس از انتخابات بحث بر انگیز سال ۸۸ مردم این تصور را دارند که رای آنها نیست که تعیین کننده امور است! لذا چند عامل در برگزاری انتخابات پرشور حتی برای انتخابات مجلس شورای ضروری مینماید:

ابتدا اینکه مردم اطمینان داشته باشند رای آنها خوانده شده و تعیین کننده است.

دوم اینکه سلایق و دیدگاههای مختلف سیاسی فرصت حضور داشته باشند.

سوم اینکه نگاه ابزاری به مردم و طیف های سیاسی حاضر در رقابت انتخابات وجود نداشته باشد به این معنی که فقط حضورشان جهت نمایش و هرچه داغتر کردن فضای تبلیغاتی انتخابات بوده و یا از گروه های خاصی دعوت شود به صرف اینکه ابزاری شوند جهت آوردن مردم به صحنه انتخابات؛ اما متاسفانه در حال حاضر این ذهنیت برای مردم به وجود آمده و ایجاد شده است.

* ترور های اخیر علیه دانشمندان فیزیکی و هسته ای کشور، هزینه های سنگینی و بعضا جبران ناپذیری را متحمل کشور می سازد و از سوی دیگر اذهان عمومی نیز به دلیل اهمیت موضوع و اتفاقات تلخ یکسال و نیم گذشته، به شدت پیگیر و بعضا نیز دچار تردیدهایی در این زمینه می شوند. نظر جنابعالی در مورد ترورهای اخیر چیست؟ چگونه می توان از بروز چنین حوادث تلخی جلوگیری کرد؟

در اینکه عوامل اسرائیل و آمریکا در پی حذف عناصر تاثیر گذار ملت ایران هستند هیچ شکی نیست و آنها به انواع روشها دست به این ترورها میزنند؛ به شکل ترور فیزیکی، شخصیتی. به هر حال حکومت باید از نخبه ها و متفکران و سرمایه های کشور بخصوص اندیشمندان هسته ای و فیزیکی حمایتهای همه جانبه ای انجام دهد و به هر نحو ممکن آنها را محافظت نماید. تا انشا الله شاهد چنین حوادث تلخ و پرهزینه ای برای کشور نباشیم.

* همانطور که مستحضرید، بحران داخلی پس از انتخابات بحث برانگیز سال گذشته، یکسال و اندی است که بر کشور سایه افکنده و موجبات صدمات سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی بسیاری از منظر داخلی و بین المللی گشته است و به همین جهت کشور در شرایط سختی قرار گرفته است. از سویی در داخل با بحران های متعددی مواجه هستیم و دولتمردان و دکترین های سیاسی آنان نه تنها سهم معنوی و سیاسی درصد بالایی از شرکت کنندگان و حامیان اصلاح طلبان را ندادند بلکه سعی در حذف همه جانبه این قشر از مردم هستند و با مطرح سازی تک حزبی در کشور تمامیت خواهی را به اوج خود رساندند و از سوی دیگر تحریم های روزافزون و همه جانبه از سوی غرب که بعضا با همراهی بلوک شرق نیز بوده بر ایران فشار مضاعف می آورد تا جاییکه سخن از احتمال جنگ می رود. حاکمیت چه راه حلی برای خروج از این بحران دارد؟ آیا اصلاح طلبان می توانند برای خروج از این بحران به یاری نظام بشتابند و مفید واقع گردند؟ در اینصورت چه نقشی برای خروج از بحران کنونی ایفاء خواهند کرد؟

متاسفانه در شرایط کنونی که بسیار شرایط سخت و دشواری است حاکمیت در فضای داخلی نیاز به وحدت هرچه بیشتر و یکپارچگی ملی دارد زیرا در چنین وضعیت دشواری که علیه ایران اجماعی بین المللی در حال تشکیل است و فضای داخلی بحران زده است این وحدت و انسجام داخلی است که خطرات و حوادث جدی را از کشور و ملت دور می کند؛

خداوند متعال به حضرت محمد می فرمایند: “خداوند با مردم به شما یاری و کمک میرساند . “

متاسفانه پس از انتخابات سال ۸۸ و فشارها و سرکوب های شدیدی که علیه عده ای از مردم انجام شد و در حال ادامه است همچنان فضای تهدید و ارعاب ادامه داشته و هیچ نشانی از یکپارچگی و وحدت در بین نیست. در عرصه بین المللی نیز با سیاست های اشتباهی که دولت از ابتدا در پیش گرفته بسیاری از کشور ها اکنون در کنار بلوک غرب و آمریکا و اسرائیل قرار گرفته اند و حتی چین و روسیه نیز در بسیاری از موارد بر علیه ایران رای داده و در کنار اجماع جهانی که مقابل ایران شکل گرفته است قرار دارند. تحریم های انجام گرفته و قطعنامه ها نیز فشار زیاد و هزینه های فراوانی را بر کشور وارد می آورد و حال اینکه ما به تعدادی کشور ضعیف و کوچک و بعضا بی ثبات تکیه کرده ایم. نتیجه اینکه در شرایط فعلی اجماع جهانی علیه ایران در حال شکل گیری است و در داخل کشور نیز با شرایط کنونی و حذف اصلاح طلبان و منتقدین و حتی برخی از معتدلین، اوضاع نا بسامان و بسیار ضعیف است. طبیعی است که کشور در چنین شرایطی با خطرات بسیاری از جمله حمله نظامی نیز مواجه می شود و اگر وضعیت با همین روند ادامه یابد اوضاع بدتری خواهیم داشت.

اصلاح طلبان که فی الحال از سوی اقتدارگرایان مرده محسوب می شوند و به همکاری با آمریکا، موساد، سازمان سیا و اسرائیل متهم شده و نسبت داده می شوند. یک روز گفته میشود اینها (اصلاح طلبان) مرده اند روز دیگر می گویند فتنه گرند، پس اگر مرده ایم و از نظر اقتدارگرایان وجود نداریم لااقل ما را در گورستان خودمان آزاد بگذارند.

اما بنده معتقدم در صورتیکه این رویه تغییر یابد و اصلاح طلبان بتوانند به صحنه سیاسی کشور بازگردند، قطعا اصلاح طلبان می توانند جهت از میان بردن مسائل و مشکلات کشور طرح های نتیجه بخش و سازنده ای ارائه نمایند.

اینکه اقتدارگرایان همچنان این مسیر و روش فعلی را ادامه دهند و مردم بیش از پیش تحت فشار قرار گیرند که عاقبت بسیار بدی را پیش رو خواهیم داشت چرا که مردم بسیار تحت فشار و سختی هستند. به هر حال مردم هم تا جایی تحمل و ظرفیت دارند، اما اگر وضعیت به شکل و روال سابق بازگردد، البته اینکه عرض میکنم شکل سابق هیچگاه نمی توان وضعیت را به شکل قبل از انتخابات ۸۸ بازگرداند ؛ آن سبو بشکست و آن پیمانه بریخت اما اگر به شکلی کدورت ها برطرف شود، زندانیان آزاد و از آسیب دیدگان دلجویی شود و زمینه برای حضور تمامی گرو ها و سلیقه ها و آحاد ملت ایران مهیا شود و اصلاح طلبان به عرصه سیاسی کشور بازگردند، به عقیده بنده می توان وضعیت را بهبود بخشید و کشور را از این شرایط بحرانی خارج نمود.

با تشکر از فرصتی که در اختیار سایت تغییر قرار دادید.