استاد و دانشجو را به حبس افکندند و بر خود بالیدند

چکیده :دانشگاه هرگز سر تعظیم در مقابل بی خردان در قامت دولتمرد که می خواهد با خاک یکسانش کند فرو نمی آورد و تمام قامت می ایستد که شانش به ایستادگی است و صد البته این افراد شایسته دولتی اند که در راسش مردی ایستاده که دروغ از ارکان کلامش است و هرگز ابا نمی کند از دروغ...

«مجید دری» دانشجوی محروم از تحصیل و زندانی دانشگاه علامه که از 18 تیرماه 88 بدون استفاده از مرخصی دوران حبس در تبعید خود را می گذراند ، به مناسبت روز دانشجو پيامي را خطاب به دانشحويان نوشته است . او پيام خود را از زندان بهبهان در حالي مي نويسد كه اين روزها چشمانش ديد مناسبي ندارد و تحت شديدترين فشارها دوران حبسش در زندان بهبهان را مي گذراند . وقتي مجيد به دليل مشكل بينايي اش از مسوولان زندان خواست كه او را به نزد پزشك ببرند به اين دانشجوي دربند در روزي كه به نام او ناميده شده پا بند زدند موضوعي كه موجب شد مجيد از رفتن به پزشك هم خودداري كند وضعيت جسماني وي اكنون نامناسب گزارش مي شود .اين دانشجوي ستاره دار اما با اين همه روز دانشجو را از ياد نمي برد و خطاب به همه دوستانش  نامه مي نويسد.

متن نامه این دانشجوی زندانی که در اختیار کلمه قرار گرفته است به شرح زیر است:

زنان ومردان سوزان هنوز دردناک تربن ترانه ها شان را نخوانده اند

سکوت سرشار است سکوت بی تاب از انتظار چه سرشار است

احمد شاملو

تا کی می خواهید قرآن را بر سر نیزه ها کنید و با اعمال زور و فشار از واقعیت بگریزید ؟! تاکی می خواهید با نام قانون و دین بر دگراندیشان و معترضیت بتازید و آنچه رخ خواهد داد را به تعویق اندازید ؟! تاکی می خواهید سبزی اعتراض را نبینید و سرخی خون را انکار کنید و با سیاهی حبس و تبعید دیدگانتان را بیازارید ؟!

یک بار دیگر 16 آذرماه آمد . روز دانشجو ، روز دانشگاه و روز پیشاهنگی دانشگاهیان .اینک نیروهای امنیتی تان را گوش به زنگ كرده ايد وآنها اكنون در آماده باشند مي دانم و همین ترس و اضطراب بس که بنماید دانشگاه ها ي سبز زنده اند و نمرده اند . اگر از کمیتش کم شده بر کیفیتش افزوده شده است ، مترصد فرصتی مناسب که بار دیگر خواب را بر چشمانتان حرام کنند .

دانشگاه را با چه اشتباه گرفته اید ؟ با جبهه وگمان برده اید فرمانده اید و دانشجویان مشتی سرباز گوش به فرمان؟! زهی خیال باطل که چشم وگوش بسته آنچه میگویید اطاعت شود که دانشجو نه تنها فرمان نمی برد که در مقابل هر زور و ستمی می ایستد هر چند که قدرت مقابل تا بن دندان مسلح باشد .

دانشگاه هرگز سر تعظیم در مقابل بی خردان در قامت دولتمرد که می خواهد با خاک یکسانش کند فرو نمی آورد و تمام قامت می ایستد که شانش به ایستادگی است و صد البته این افراد شایسته دولتی اند که در راسش مردی ایستاده که دروغ از ارکان کلامش است و هرگز ابا نمی کند از دروغ گویی . هنوز ستاره دار شدن جاری است و محرومیت از تحصیل برای فعالان دانشجویی رواج دارد ،کسانی را بر دانشگاه ها می گمارند که اندیشه شان چیزی جز تخریب نیست و راهکارشان مشت آهنین .

از دانشگاه علامه من در کنار استادم در زندان بودم و چند قدم آنطرف تر « مهدیه گلرو» در بند زنان . استاد و دانشجو ، دختر و پسر را به حبس افکندند و بر خود بالیدند . اما با اين همه دانشجو و استاد ايستاد و ایستاد . کشته شد و ايستاد . به خوابگاهش حمله شد و ایستاد . کشته می شود و می ایستد . حبس می کشد و می ایستد . و این شد که ایران دانشگاه شد و تمامی مردمان دانشجو . دانشجویان راه آزادی و دموکراسی . دانشگاه در دلها نشست و در فکرها جای گرفت و بر زبان ها جاری گشت .

پس سلام دوباره بر فعالان دانشجویی ، سلام بر ستاره داران ، سلام بر محرومان از تحصيل . سلام بر تمامی دانشجویان که نفس دانشجو شدن شان جرم تلقی شده است . سلام بر اساتید… و سلام بر تمام خس و خاشاکانی که دلشان از استبداد گرفت و به نام آزادي فریاد بر آوردند و سلام و درود بر جنبشی که سبز بود و سبز خواهد ماند و سبز خواهد ایستاد .

ای آزادی از ره خون می آیی اما می آیی و من در دل می لرزم

این چیست که در دست تو پنهان است ؟ این چيست که در پای تو پیچیده است ؟؟

ای آزادی آیا با زنجیر مي آیی ؟

مجید دری

زندان بهبهان

آذر 1389