16 آذر هنوز هم پشت مستبدان و خودکامگان را میلرزاند
چکیده :هنوز دیر زمانی نگذشته است از آن روزها که جان در گرو ایمان نهادیم و با استعانت به امام حسین (ع)، با اعتقاد به فردایی بهتر و با باوری عمیق به آرمان عدالت و آزادی راهی نو درکنار همراه سبزمان میر حسین موسوی گشودیم. از آن روزها که دسترنج پدران و وعده های شیرین کودکی مان را بر باد دیدیم. دیر زمانی نگذشته است از سوگ یاران و داغ مادران واندوه همسران. دیر زمانی نگذشته است از آن روزها که لباس مکر بر تن حقیقت کردند و حقیقت را در زیر چکمه ها و پشت میله ها پنهان ساختند در حالی که خود می دانستند. امروز اگرچه زخم هایمان به کهنگی گراییده و داغ هایمان به سردی، اما آتش آگاهی و شور دانستن آن چنان در وجودمان زبانه می کشد که یاد یاران سفر کرده و حقیقت پایمال شده را از خاطرمان نخواهد زدود....
شاخه جوانان و دانشجویان جبهه مشارکت ایران اسلامی بمناسبت فراسیدن 16 آذر و روز دانشجو بیانیه ای صادر کرد .در این بیانیه با اشاربه تهدیدهای امنیتی بوجود آمده و با اشاره به عدم حضور یارانی و بزرگانی چون دکتر سلیمانی ،سید مصطفی تاج زاده، دکتر میردامادی، سعید نور محمدی ، مهدی محمودیان ، مهدی اقبال ، محمد صابر عباسیان و زینب بحرینی تاکیده شده است که جوانان و دانشجویان جبهه مشارکت ایستاده اند و همه این مشکلات نمی تواند مانع از حق قانونی آنان در ادامه مسیر پیش رو برای رسیدن به آزادی باشد. همچنین در بخشی از این بیانیه آمده است: “در این روزگار گفتن از حذف علوم انسانی ، بازنشسته کردن اساتید، گزینش های سلیقه ای هیئت علمی و دانشجویی ، اخراج فعالان دانشجویی و ستاره دار کردن آن ها حرف جدیدی نیست. اینکه دانشگاهمان را به ناگاه منحل وپاره پاره، اساتیدمان را بازنشسته، همشاگردی هایمان را محروم از تحصیل و یا در زندان بینیم دیگر به امری روزمره تبدیل شده است .آنچه امروز در دانشگاه های ما در حذف اساتید و دانشجویان منتقد، استحاله و یا محو علومی که بشر را به آن چه که هست و آن چه باید آگاه می سازد و ایجاد گروه های دانشجویی مصنوعی و وابسته ، کوششی است برای تئوریزه کردن استبداد و ماله کشیدن به تناقضات درونی بسته های ایدئولوژیکی که به اسامی مختلف خلق می شوند و کاربردهایی زودگذر و دفعی برای جریانات ساختگی و گروه های مهندسی شده دانشجویی واجتماعی دارند.”
به گزارش نوروز متن کامل این بیانیه به شرح زیر است :
بسم الله الرحمن الرحیم
در این روزگار گفتن از حذف علوم انسانی ، بازنشسته کردن اساتید، گزینش های سلیقه ای هیئت علمی و دانشجویی ، اخراج فعالان دانشجویی و ستاره دار کردن آن ها حرف جدیدی نیست. اینکه دانشگاهمان را به ناگاه منحل وپاره پاره، اساتیدمان را بازنشسته، همشاگردی هایمان را محروم از تحصیل و یا در زندان بینیم دیگر به امری روزمره تبدیل شده است .آنچه امروز در دانشگاه های ما در حذف اساتید و دانشجویان منتقد، استحاله و یا محو علومی که بشر را به آن چه که هست و آن چه باید آگاه می سازد و ایجاد گروه های دانشجویی مصنوعی و وابسته ، کوششی است برای تئوریزه کردن استبداد و ماله کشیدن به تناقضات درونی بسته های ایدئولوژیکی که به اسامی مختلف خلق می شوند و کاربردهایی زودگذر و دفعی برای جریانات ساختگی و گروه های مهندسی شده دانشجویی واجتماعی دارند. پشت کردن به تجربه های انبوه بشری و نیز نگاه گزینشی و انتخابگرانه به دین تلاشی برای ایجاد فرهنگ سلطه پذیری و کشتن آزادی خواهی در جامعه است. تسخیر بدن دانشگاه و گرفتن زایندگی و نواندیشی ازروح آن، دانشگاه را به سمتی خواهد برد که تبدیل به کارخانه تولید ایدئولوژی های سفارشی و یا توجیه های فرمایشی استبداد شود.
آنچه که امروز از دانشجو طلب می شود اطاعت پذیری و جمود یا بی آرمانی و بی هدفی است، تهی از هر گونه دغدغه و پرسش، مشغول تئوری هایی بی فایده یا به بازی هایی بچه گانه ،و ترس و یأس دو ابزاری است که با آن آرمان دانشجویی را هدف گرفته اند. امنیتی کردن فضای دانشگاه و دانشجویی، فعالیت سخت گیرانه کمیته های انضباطی و اجرای برنامه های پرهزینه و پوچ تبلیغاتی در دانشگاه ها اگرچه عرصه را برمدافعان آزادی تنگ کرده اما هنرما آن است که در طوفان با طوفان زندگی کنیم . زنده نگاه داشتن آرمان عدالت و آزادی وظیفه ای بس خطیر است که از دانشجویان و جوانان ایران زمین انتظار پاسداری آن می رود.
دستیابی به آرمان عدالت و آزادی در سایه حاکمیت قانون و مردمسالاری پیمودن راهی دشوار و ناهموار را پیش روی ما می گذارد که باید با صبر و استقامت و درهمراهی با مردم آنرا بپیمائیم . بی شک حرکات تندروانه و پرهزینه تنها زمینه را برای خشونت ورزی اقتدارگرایان حاکم و القای جو ترس و یأس مهیاتر خواهد کرد. افتادن در دام رادیکالیزه کردن فضا و جدایی از متن جامعه تمامیت خواهان را به هدفشان که همانا نشان دادن حرکات دانشجویی در قالب یک حرکت مقطعی بر اساس شور جوانانه است را نزدیکتر می کند.
دانشجو فراتر از جامعه نیست و پیوندی عمیق و تعاملی با متن جامعه دارد. دانشجو از جامعه تاثیر می پذیرد و بر آن اثر می گذارد. آنچه در دانشگاه می گذرد و دانشجو می خواهد همان است که در درون جامعه آن را حس کرده و در تعامل با اطرافیان آن را درک نموده است. دانشجو پیشرو جامعه است نه از آن جهت که توان رهبری یا سر نترسی دارد بلکه از آن رو است که می بیند، می اندیشد و می فهمد و این فهم را در بین سایر دانشجویان و متن جامعه گسترش می دهد.
شاخه جوانان و دانشجویان جبهه مشارکت ایران اسلامی اگرچه این روزها در تهران و برخی از استان ها هدف برخوردها و تهدیدهای نهادهای امنیتی است، اگرچه بزرگانی چون دکتر سلیمانی ،سید مصطفی تاج زاده و دکتر میردامادی همچنان در زندان به سر می برند و یارانی چون سعید نور محمدی ، مهدی محمودیان ، مهدی اقبال ، محمد صابر عباسیان و زینب بحرینی را در کنارمان نداریم اما همه این مشکلات نمی تواند مانع از حق قانونی ما در ادامه مسیرمان به سوی ایرانی آباد و آزاد و سبز در جبهه مشارکت شود.
هنوز دیر زمانی نگذشته است از آن روزها که جان در گرو ایمان نهادیم و با استعانت به امام حسین (ع)، با اعتقاد به فردایی بهتر و با باوری عمیق به آرمان عدالت و آزادی راهی نو درکنار همراه سبزمان میر حسین موسوی گشودیم. از آن روزها که دسترنج پدران و وعده های شیرین کودکی مان را بر باد دیدیم. دیر زمانی نگذشته است از سوگ یاران و داغ مادران واندوه همسران. دیر زمانی نگذشته است از آن روزها که لباس مکر بر تن حقیقت کردند و حقیقت را در زیر چکمه ها و پشت میله ها پنهان ساختند در حالی که خود می دانستند. امروز اگرچه زخم هایمان به کهنگی گراییده و داغ هایمان به سردی، اما آتش آگاهی و شور دانستن آن چنان در وجودمان زبانه می کشد که یاد یاران سفر کرده و حقیقت پایمال شده را از خاطرمان نخواهد زدود. هنوز می پرسیم که ” لم تلبسون الحق بالباطل و تکتمون الحق و انتم تعلمون” و می دانیم و باور داریم که حقیقت سرانجام عیان گشته و بر تارک جهان خواهد درخشید.
” وَيُحِقُّ اللّهُ الْحَقَّ بِكَلِمَاتِهِ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُجْرِمُونَ ”
شاخه جوانان و دانشجویان جبهه مشارکت ایران اسلامی 16 آذر روز دانشجو است ، روزی که به جهت جویندگی و پویندگی دانشجویان به نام آنان در آمده است. 16 آذر نماد آگاهی و بیداری نسل آینده ساز ایران است ، روز شناختن و شناساندن، روز فهمیدن و فریاد زدن. 16 آذر روزی جاودانه در تاریخ مبارزه ملت ما برعلیه استعمارخارجی و استبداد داخلی است . در طول تمامی این سال ها هرسال هزاران آذر اهورایی بر شب تیره ظلم خروشیدند و راهی سبز به آینده گشودند. هر سال حماسه ای است که رخ می دهد، آتشی است که زبانه می کشد، فریادی است که به آسمان می رود و پشت مستبدان و خودکامگان را می لرزاند. هر روز دانشجو برای ما یادآور آرمان آزادی و برای آزادی ستیزان کابوسی است که خود میدانند که روزی تعبیر خواهد شد.














یا حسین میر حسین
باز هم فریاد یا حسین میر حسین و مرگ بر دیکتاتور از گلوی دانشجویان زخم دیده و قربانی داده و زندانی کشیده ما شنیده شد .پیشواز ۱۶ آذر و محرم که ماه پیروزی خون بر شمشیر و حق بر ناحق میباشد ،از این بهتر نمیشد .اقتدار گرایان با دردست داشتن تمامی بیت المال و رسانه ها هنوز هم نفهمیده اند که این شیوه حکومت داری ظالمانه ایشان است که به تولید و باز تولید مخالفان و ناراضی میپردازد. آقاین بدانند “تا احمدی نژاده،هر روز همین بساطه “
۱۶ آذر روز فهمیدن و فریاد زدن
16 اذر روز مبارزه دانشجویان با استکبار جهانی به سرکردکی امریکای جنایت کار است شما که پشتتان به امریکا گرم است دیگر چه میگویید یا حسین دست خائنین به اسلام و میهن اسلامی را در این عزایت کوتاه کن