حوزه بهداشت و درمان، زیر فشار بدهیهای هزار میلیاردی دولت و بیمه
چکیده :مرضیه وحید دستجردی، میزان مطالبات وزارتخانه تحت مدیریت خود از بیمهها را 900 میلیارد تومان اعلام کرد، در حالی که دبیر شورای عالی سازمان تامین اجتماعی هم از بدهی کلان 18 هزار میلیارد تومانی دولت به سازمان تامین اجتماعی خبر داده بود. کارشناسان معتقدند برداشتهای غیرقانونی و بیحساب و کتاب دولت از منابع تامین اجتماعی باعث بروز این مشکلات شده است، اما در نهایت دود همه خاصهخرجیها و برداشتهای بیحساب و فراقانونی دولت از منابع تامین اجتماعی، به چشم مردم...
کلمه – حسین ناصری نیا: در حالی که سازمان تامین اجتماعی تاکید میکند دولت بیش از 18 هزار میلیارد تومان به این سازمان بدهکار است، امروز وزیر بهداشت ادعا کرد که 900 میلیارد تومان از بیمهها طلبکار است که بخش عمده آن مربوط به بیمه تامین اجتماعی است.
مرضیه وحید دستجردی، میزان مطالبات وزارتخانه تحت مدیریت خود از بیمهها را 900 میلیارد تومان اعلام کرد و در حاشیه سفرش به مازندران، به خبرنگار ایرنا گفت: این میزان مطالبات مربوط به سال جاری تا یک ونیم ماه پیش است، میزان مبلغ جدید مطالبات از بیمهها باید محاسبه شود ولی مقدار کمی از این مطالبات نیز پرداخت شده است.
این ادعا در شرایطی مطرح میشود که در هفته جاری رئیس انجمن داروسازان با انتقاد از تاخیر چند ماهه دولت در پرداخت بدهی خود داروخانهها، به نسبت به بروز هرج و مرج در داروخانهها و تهدید آنها برای قبول نکردن نسخه بیماران و دریافت نقدی پول دارو از آنها هشدار داد.
مژدهیآذر همچنین با اشاره به مشکلات مالی داروخانهها، وضعیت داروخانههای تهران و شهرستانها را در ارائه خدمات دارویی مناسب ندانست و گفت: این داروخانهها در حال حاضر دارو را با وقفه به بیماران میدهند، به یک بیمار دارو می دهند و به دیگری نمیتوانند بدهند و مجبور می شوند موقت از شرکتهای دارویی خریداری کنند.
پیش از آن هم رئیس دانشگاه علوم پزشکی دانشگاه تهران از بدهی هفتاد میلیارد تومانی بیمه ها به بیمارستانهای وابسته به این دانشگاه خبر داده بود، و امامی رضوی معاون وزیر بهداشت هم این مبلغ را در خصوص کل بیمارستانها و تنها برای چهار ماه ابتدایی سال جاری، به 450 میلیارد تومان رسانده بود.
رئیس بیمارستان روزبه هم اصلیترین مشکل حوزه بهداشت و درمان کشور را بدهی بیمه به بیمارستانها دانسته و از بدهی 500 میلیون تومانی بیمه به بیمارستان روزبه خبر داده بود.
حسن هویدا، رئیس انجمن پزشکان عمومی ایران، نیز در نامهای به محصولی وزیر رفاه، خواستار پرداخت هرچه سریعتر مطالبات معوقه بیمهها به جامعه پزشکی شده و گفته بود: آیا فکر شده است که این افراد هزینههای زندگی خود و فرزندان و بهای آب و برق و تلفن و سایر خدمات را چگونه و از چه محلی پرداخت میکنند؟
نماینده ایلام در مجلس هم ضمن طرح سؤالی از صادق محصولی، وزیر رفاه، تصریح کرده بود: پرداخت نکردن هزینههای درمانی از سوی شرکتهای بیمهگر به بیمارستانها و داروخانهها باعث شده است که دفترچههای بیمه بدون استفاده و کارکرد باشند.
قنبری همچنین گفته بود: بیمارستانها و داروخانهها نیز از پذیرش دفترچههای بیمه امتناع میکنند، به این دلیل که توان بیمارستانها محدود است و در نتیجه نمیتوانند خدمات مطلوب و حتی عادی را به بیماران ارائه دهند. سئوال من از وزیر رفاه نیز در همین رابطه است که دلیل عدم نپراختن این هزینه ها چیست.
کارشناسان معتقدند برداشتهای غیرقانونی و بیحساب و کتاب دولت از منابع تامین اجتماعی باعث بروز این مشکلات شده است. برداشتهایی که برخی از انتخاباتی بودن آنها سخن میگویند و برخی دیگر، آن را به دستور رئیس دولت برای پرداخت دیگر تعهدات فراقانونی و خاصهخرجیهای وی در وعدههای استانی و … نسبت میدهند.
اما آنچه واضح است، این است که دود همه این خاصهخرجیها و برداشتهای بیحساب و فراقانونی به چشم مردم میرود و آنچنان که فعالان حوزه دارو و درمان نیز گفتهاند، در نهایت سردرگمی متوجه مردم است و آنها هستند که به هزینههای کلان برای تامین دارو و درمان خود وادار میشوند.
دو ماه قبل، دبیر شورای عالی سازمان تامین اجتماعی از بدهی کلان 18 هزار میلیارد تومانی دولت به سازمان تامین اجتماعی خبر داده و ابراز امیدواری کرده بود که با پرداخت مطالبات سازمان تامین اجتماعی مشکلات نقدینگی این سازمان مرتفع شود.
بر اساس گفتههای محمد اشرفی که در خبرگزاری مهر منتشر شده، در دوره احمدی نژاد و در فاصله سالهای 85 تا 89، بدهی دولت به سازمان تامین اجتماعی از حدود پنج هزار میلیارد تومان به هجده هزار میلیارد تومان افزایش یافته است. وی در عین حال از وعده دولت برای پرداخت این بدهیها پس از هدفمند شدن یارانهها خبر میدهد.
این افزایش 13 هزار میلیارد تومانی بدهیهای دولت در حالی است که منابع سازمان تامین اجتماعی متعلق به مردم است و مشخص نیست دولت با کدام مجوز قانونی از سرمایههای انباشتشده مردمی، برداشت میکند.
در میانه شهریور ماه گذشته، هیئت دولت تصویب کرد که 1200 میلیارد تومان از بدهیهای دولت به تامین اجتماعی، به صورت تهاتری با خرید سهام در بورس مبادله شود. معنای این مبادله برای بیمه، چیزی جز این نیست که در نهایت پولی به جیب سازمان تامین اجتماعی نمیرود و در نهایت تاثیر مثبتی بر بدهیهای این سازمان به پزشکان، داروخانهها و … نیز نخواهد داشت.
اکنون اعتراف وزیر بهداشت به اینکه طلب حوزه بهداشت و درمان از بیمهها به 900 میلیارد تومان رسیده، در ظاهر نوعی طلبکاری از سوی دولت به نظر میرسد. اما در واقع وزیر بهداشت باید از رئیس و همکاران خود در دولت سؤال کند که دلیل برداشتهای پیاپی دولت از منابع تامین اجتماعی و افزایش 13 هزار میلیاردی بدهیهای دولت به بیمهها چیست؛ که فشار آن تنها به فعالان حوزه درمان و دارو و نیز بیماران و اقشار ضعیف وارد میشود.
آیا خانم وحید دستجردی حاضر است به جای مصاحبه و اعتراض به بیمهها، به تخلفات و پاسخگو نبودن رئیس و همکاران خود اعتراض کند؟














اقای ناصری نیا این هم من اضافه میکنم که این بدهی ها همون بدهی هایی هست که اقایون شب انتخابات از بانکا قرض کردن که به مردم پول بدن بعد از انتخابات هم ادامه ندادن این پول دادن رو . اگر اسم اینا تخلف نیست پس تخلف چیه؟ واقعا با دولت بی صداقتی طرفیم
Ba salam
man gahrib bish az yeksal ast ke minevisam, Dolat, kolahe Sazmane Taamine Ejtemaee ra bardashte ast va Taamine Ejtemaee KOLAHE kargaran, Bimeh shavandegan va mostammaari begiran va moasesate darmani ra
Shesta be – onvane konsersiome Sarmaye gozarie Taamine Ejtemaee rooye Sahame yek mosht sherkat haye varshekaste va dolate varshekaste taar az aan , neshaste ast. Farjam kar baraye bimeh shvandegan Fajeh khahad bood. Gonahe “Khanhe kargar” dar in zamine kamtar az anha ke zakhireh bimeh shavandegan ra bar bad dadand kamtar nist
ازجیب مردم وبیمه شده ها خرج کردند ومنت هم برسرشان گذاشتند!این است دولتی که ناچارا برای حفظ باصطلاح نظام باید پشتیبانش باشیم!دزدان درروز روشن!
سلام /با توجه به اشتراک موضوع و با اجازه ادمینهای محترم و عذرخواهی از طولانی بودن این پیام بخش دوم از مقاله دو قسمتی بیماری تجهزات پزشکی را در اینجا خدمتتان ارسال می کنم/امید است که هرچه زودتر به این مشکل رسیدگی شود./مهرداد نصرتی مهرشاعر
بیماری تجهیزات پزشکی در کشور
بخش دوم
دیر زمانی است که بسیاری از شرکتهای توزیع کننده تجهیزات پزشکی از معامله با واحدهای درمانی زیر مجموعه وزارت بهداشت ، درمان و آموزش پزشکی خودداری می ورزند.وقتی از مدیران این شرکتها علت این امر سئوال می شود معمولا پاسخ واحدی را ارائه می دهند و آن چیزی نیست جز گلایه از بدحسابی مشتری .
شرکتهای بزرگ توزیع دارو نیز علیرغم حفظ حداقل ارتباط تجاری با این مراکز درمانی، سطح معاملات را کاهش داده و در واقع سعی می کنند سقف فروش محدود و معینی را رعایت کنند چرا که بخوبی می دانند بازیافت سرمایه خوابیده در دفاتر مالی شان خود هنری بزرگ است و امید چندانی نیز ندارند که به این زودی ها بتوانند اعداد و ارقام موجود در دفاترشان را در حسابهای بانکی شان زیارت کنند.
عمدتا حسابداران مراکز درمانی مذکور هم هر روز باید یا بار شرمندگی حاصل از عدم توان بازپرداخت بدهی ها را بر دوش بگیرند و یا چنانچه بارها و بارها به چشم خود مشاهده نموده ام درب اطاق را بر روی ارباب رجوع خود ببندند و با چراغ خاموش به حسابها رسیدگی کنند.
از سویی نیاز روزمره بخش های مختلف درمانی به وسائل مورد احتیاج باعث می شود تا کارپردازان تحت فشار شدید قرار گرفته ، از یکسو با سیل درخواست های تامین اعتبار نشده و از سوی دیگر با استنکاف فروشندگان طلبکار از ارائه کالا و خدمات جدید مواجه باشند . فروشندگانی که هر روز با بهانه ای تازه ترجیح می دهند کارپرداز مورد نظر را دست خالی روانه مرکز درمانی اش کنند و در ضمن طوری نیز برخورد نمایند که این حداقل ارتباط به دو دلیل قطع نشود .اول آنکه حساب فردای بهتری را داشته باشند که دوباره این مراکز می توانند مشتریان خوبی برای آن فروشندگان باشند و دوم اینکه تابوده است بستانکاران همیشه دعاگویی سلامتی و آمد و رفت بدهکاران خویش بوده ، هستند و خواهند بود .
اما این بازار آشفته روزهای روشنی را نیز بیاد دارد .روزهایی را بیاد دارد که در پاسخ استعلام قیمت کالاهای مورد نیاز همین مراکز، گاهی به سودهای بسیار تا بسیار ناچیز قناعت می کردند و رقابت چنان شدید بود که صرف دریافت برگه استعلام بها خود توفیقی محسوب می شد.
امروز اما کارپردازان محترم که در این میانه از دو سو فشارهای روانی نابحقی را تحمل می کنند به ناچار به کالایی با هر کیفیت و متاسفانه با هرقیمتی رضایت می دهند و دیگر مهر معروف “با نازلترین قیمت خریداری شد” کارپردازان مدتهاست رنگ جوهر به خود ندیده است چرا که خود مدیران هم بخوبی از شرایط اگاه هستند و می دانند همین که یک کارپرداز سربلند و با دستانی پر از بازار برمی گردد هنر بزرگی را از خود نشان داده است.
در بخش نخست این سلسله مقالات اشاره ای داشتیم به شیوع کالاهای تقلبی در عرصه محصولات پزشکی، آزمایشگاهی و دندانپزشکی در کشور و علل عمومی و اختصاصی این اپیدمی .حال با توجه به شرایط بدهکاری شدید واحدهای درمانی دولتی به فروشندگان چگونه انتظار داشته باشیم که کارپرداز محترم امکان مداقهّ و انتخاب را داشته باشد و با جیبی تهی از پول و حسابهایی که در آنها طوفان جولان می دهد کالای اصلی را خریداری و به دست مصرف کنندگان برساند؟!
با این اوصاف شاید به گمان خواننده محترم برسد که لابد در این میان عرصه ترکتازی بر فروشندگان باز شده است و آنان از این شرایط بهترین استفاده یا حتی سوء استفاده را می کنند اما واقعیت غیر از این است.کافی است در نظر داشته باشید که قیمت روزافزون این کالاها به نحوی است که اگر فروشنده ای ناجوانمردانه ترین نرخ سود را هم برای خود در نظر بگیرد و با چنین منفعتی کالایش را در اختیار مراکز مذکور قرار دهد باز هم ضرر کرده است.
برای روشن شدن موضوع به مثال ذیل توجه بفرمائید:
حدود دو سال پیش درخواست خرید مقدار قابل توجهی دستکش معاینه (که جز کالاهای بسیار پر مصرف درمانی است) به یکی از فروشندگان تجهیزات پزشکی داده شد.ایشان پس از آنکه قانع شد تا این کالا را در اختیار واحد درخواست کننده قرار دهد کالای فوق را با سودی حدود 35% فروخت.اینک پس از دوسال قیمت آن کالا حدود 115% افزایش قیمت داشته است اما هنوز ایشان موفق به دریافت وجه آن فاکتور فروش نشده است.جالب بود که ایشان می فرمودند به مرکز مذکور مراجعه کرده و اعلام کرده بودند حاضرند کالای خود را حتی با کسر 20% از اصل کالا پس بگیرد (یعنی یک پنجم کالا را ببخشند و باقی را پس بگیرند) و از کل بستانکاری اش بابت این مورد صرف نظر کند اما دریغا که نه از کالا خبری بود و نه از پول کالا.
و اما باید دانست که داستان فوق یک مورد استثنایی نیست نبوده و نخواهد بود . اینچنین است که فروشندگان واقعا از فروختن کالا به این مراکز خودداری می کنند و هیچگونه رغبتی به همکاری با چنین مشتریانی ندارند.
از سوی دیگر نیم نگاهی نیز داشته باشید به بیماری که بی خبر از تمام این مشکلات روی تخت بیمارستان درد می کشد و منتظر است تا عملیات درمانی در مورد وی انجام گیرد.
از آنجا که برخی کالاهای تخصصی و گران قیمت جزء وسائلی است که در موقع لزوم باید در کمترین فرصت در اختیار تیم درمانی قرارگرفته و برای بیمار استفاده گردد این کالاها معمولا باید از قبل در استوک هر واحد درمانی موجود باشد آن هم به تعدادی قابل قبول ،تا چنانچه مورد نیازی برای آن پیدا شد فورا در دسترس باشد.اما با توجه به شرایط بالا کاملا عادی است که در اوج اورژانسی ترین شرایط ،همراهی بیمار ، حیران و سرگردان به بازار آشفته ای روانه شود که در آن روباه شیر را می درد و چه بسا در این میان زمان حیاتی از دست رفته و کالای مورد نظر زمانی به دست تیم درمانی برسد که دیگر حکایت نوشداروی پس از مرگ سهراب باشد.
چاره چیست:
پیش از این نیز وزارتخانه مذکور تلاشی کرد تا با تاسیس شرکت هایی وابسته به همان وزارتخانه کالاهای مورد نیاز خود را تامین نماید اما این تلاش با شکست مواجه شد و امروز از آن شرکتها جز نامی و فعالیتی بسیار محدود چیز باقی نمانده است لذا حال که سیستم های تامین اجتماعی توان پوشش تامین کالاهای مورد نیاز بیماران را ندارند ، وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی باید قدردان همکاران تجهیزات فروش خود باشد و تلاش کند به هرنحوی بدهی های سابق خود را پرداخت کرده ، حسابهایش را به روز نموده و فصل تازه ای از روابط را با آنان شروع نماید . در غیر اینصورت شرایط همین است که ملاحظه می فرمایید و در نهایت حاصلی نخواهد داشت جز دلخوری روزافزون واحدهای درمانی و فروشندگان تجهیزات مربوطه و مهمتر از همه انتظار نافرجام بیماران منتظر بر روی تختهای بیمارستانها برای آنکه از درد و رنج و بیماری رهایی یابند.
مهرداد نصرتی
چندی است از شرکت شستا و حضور پسر اقای احمدی نزاد در ان صحبتهای زیادی میشود اگر کسی اطلاعات دقیقی ددر این مورد دارد در اختیار هموطنان قرار داده تا هم از نقش این شرکت در حیف و میل بیت المال و اقا زاده یی که قبل از ریاست پدر محترمشان استخر را ندیده بودند.(به نقل از فیلم تبلیغاتی دوره اول ایشان)اگاه شویم