سالروز شهادت امام جعفر صادق تسليت باد

چکیده :در عفو و کرم آن بزرگوار آورده اند که: روزی به امام صادق (ع) خبر رسید که پسر عمویتان وقتی نام شما را بر زبان آورد، چیزی از بدگویی و دشنام کم نگذاشت و ... پس از این سخن حضرت دو رکعت نماز خواندند و فرمودند: ای پروردگار من این حق من بود ، من او را بخشیدم ؛ جود و کرم تو از من بیشتر است پس او را ببخش و او را به خاطر کردارش و عملش جزا،...

کلمه-گروه معارف: نام مبارک آن حضرت، جعفر است و کنیه اش ابو عبدالله و از مشهورترین القاب ايشان «صادق» است.

از امام زین العابدین (ع) پرسیدند : دومین امام بعد از شما چه کسی است؟ فرمودند: «جعفر» که نام او درآسمان ها «صادق» است. گفتند: چرا او را صادق می نامند در حالیکه همه ی شما امامان صادق و راستگویید؟

فرمودند: چراکه پنجمین نسل از فرزندان او جعفر نام خواهد داشت که به دروغ ادعای امامت خواهد کرد و او نزد خداوند ، «جعفر کذّاب» یعنی جعفر دروغگو است.( منتهی الآمال،ص81)

در عفو و کرم آن بزرگوار آورده اند که: روزی به امام صادق (ع) خبر رسید که پسر عمویتان وقتی نام شما را بر زبان آورد، چیزی از بدگویی و دشنام کم نگذاشت و …

پس از این سخن حضرت دو رکعت نماز خواندند و فرمودند: ای پروردگار من این حق من بود ، من او را بخشیدم ؛ جود و کرم تو از من بیشتر است پس او را ببخش و او را به خاطر کردارش و عملش جزا، مده.(منتهی الآمال،ص85)

امام صادق (ع) در ابتدای روی کار آمدن عباسیان به جهت فضای سیاسی بازی که ایشان فراهم کرده بودند تا جایگاه خود را د رمیان مردم به دست آورند فرصت سیاسی مناسبی پیدا شد تا حضرت یک حوزه وسیع علمی ایجاد کرده و دانشگاه بزرگی بوجود آورد که آوازه اش در اعصار بپیچد. شیخ مفید می نویسد: به قدری از آن جضرت نقل شده که زبانزد مردم گشته و آوازه ی آن همه جا پخش شده است.( شیخ مفید ، الارشاد/ ص525)

در کوفه ، بصره ، و حجاز هر قبیله جگر گوشه هایشان را به سوی دانشگاه حضرت می فرستادند و در آن زمان به حدی از ايشان علوم مختلف منتشر شد که عقول را حیران کرد .

شاگردان امام صادق(ع) منحصر به شیعیان نبودند چنانکه چهار امام چهار مذهب اهل تسنن از شاگردان بنام امام صادق(ع) بوده اند ولیکن به جهت آنکه تعلیمات این جناب در شناساندن مکتب تشیع علوی و محکم شدن پایه های آن بسیار موثر و غیر قابل انکار است ایشان را «رئیس مذهب جعفری» می خوانند و د رمکتب حضرت امام صادق (ع) چنین می آموزيم :

1.خوبی از هرکس که باشد نیکوست ولیکن اگر از جانب کسی باشد که به ما منتسب است نیکوتر است و بدی از هر کس که باشد زشت و قبیح است ولیکن اگر از جانب کسی باشد که به ما منتسب است زشت تر و قبیح تر است.( منتهی الآمال،ص84) پس واي بر كساني که خود را دررفتار به منش آل رسول(ص) نزدیک می دانند و نسب خود را به ایشان می رسانند، وليكن در اعمال ورفتار خلاف سيره ی ايشان عمل ميكنند.

2.هرگاه بلایی بر بلایی دیگر اضافه شود پس از آن بلا ، سلامت و عافیت خواهد بود.( منتهی الامال ،ص90)

ای دل صبور باش و مخور غم که عاقبت این شام صبح گردد و این شب سحر شود.

3.هرگاه دنیا بر قومي روی آورد محاسن و خوبی های دیگران بر او پوشیده شود و هرگاه دنیا بر ایشان پشت کند ، محاسن ایشان را برباید.( منتهی الآمال،ص90)

ودر انتها از خداوند منان استعانت مي جوييم تا در اين عصر پر تضاد گام هايمان را در مسيرامامان بزرگوارمان مستحكم بداردتا با تأسي از ايشان بتوانيم از انحراف تعاليم حيات بخش اسلام جلوگيري كنيم.