حاشیه های همایش ایرانیان خارج از کشور

چکیده :بر اساس نوشته هاي اين شهروند ايراني ، سخنراني احمدی نژاد در اين همايش پيش بيني نشده بود و تمامي شرکت کنندگان واقعي که از خارج از کشور دعوت شده بودند يکباره با حضور احمدی نژاد شوکه شدند و برخي از اينکه به جاي وعده قبلي تقسيم شرکت کنندگان به کارگروه هاي علمي و تخصصي براي ارتباط با محافل علمي و آکادميک ، بازيگر يک برنامه تبليغاتي و سياسي شده بودند ناراحت شده و سالن جلسه را ترک کردند که در تصاوير پخش شده نيز اين موضوع کاملا مشهود...

یکي از شرکت کنندگان در همايش ايرانيان خارج از کشور در نامه اي نکاتي قابل توجه را از اين همايش بازگو کرد .

به گزارش گروه مجلات همشهری وبه نقل از پايگاه خبري سفير ؛ اين پزشک ايراني مقيم آلمان با انتقاد از اينکه فرصت هم انديشي ميان ايرانيان خارج از کشور شرکت کننده در اين همايش با محافل علمي و مراکز دانشگاهي به يک برنامه تبليغاتي هدفمند تبديل شد در اين نامه نوشت: تا کنون همايش ايرانيان خارج از کشور سه بار در ايران برگزار شده است که دو دوره از اين همايش در دولت هاي نهم و دهم بوده است و جالب است بدانيد از ميان اين سه دوره همايش ، اين دوره از همايش بنا به دلايل خاصي به گونه اي برگزار شد که نتوانست پيام اصلي و هدف غائي خود را بيان دارد .

اين شرکت کننده با اشاره به اينکه قرار بود همايش دو روز باشد ، اما به محض ورود به ايران اعلام شد ممکن است برنامه هاي همايش بيش از دو هفته هم طول بکشد نوشت : در فرودگاه امام خميني حدود 5 ساعت به بهانه تصويربرداري از گذرنامه براي صدور کارت همايش معطل شديم ولي برخلاف وعده اي که داده شده بود ، کارتي به ما داده شده بود که هيچ عکسي بر روي آن نصب نشده بود و فقط مشخصات اوليه بر روي آن نوشته شده بود که بعدها با حضور گسترده افرادي ناشناس در صندلي هاي محل برگزاري همايش که کارشان فقط تشويق و کف زدن بود ، علت عدم صدور کارت عکسدار را متوجه شديم البته جالب است بدانيد فردي که ماهرانه و مانند يک بازيگري که بارها نقش خود را تمرين کرده است و در مقابل يکي از سخنرانان زانو زد نيز از جمله همين افراد بود که نه تنها وي ،بلکه بسياري از مشوقين برنامه ها که به نام مدعوين خارج از کشور حضور داشتند در هيچ يک از سه هتل محل استقرار ديده نشدند.

بر اساس نوشته هاي اين شهروند ايراني ، سخنراني رئيس جمهور در اين همايش پيش بيني نشده بود و تمامي شرکت کنندگان واقعي که از خارج از کشور دعوت شده بودند يکباره با حضور رئيس جمهور شوکه شدند و برخي از اينکه به جاي وعده قبلي تقسيم شرکت کنندگان به کارگروه هاي علمي و تخصصي براي ارتباط با محافل علمي و آکادميک ، بازيگر يک برنامه تبليغاتي و سياسي شده بودند ناراحت شده و سالن جلسه را ترک کردند که در تصاوير پخش شده نيز اين موضوع کاملا مشهود است.

ناهماهنگي ميان وزارت امور خارجه و نهاد رياست جمهوري از ديگر بندهاي مورد اشاره اين نامه است که بر اساس آن ، روز اول همايش در اختيار وزرات امور خارجه بود اما به دليل علاقه شديد نهاد رياست جمهوري به حضور فعال در اين همايش روز دوم کارکنان وزارت خارجه بر سر کارهاي خود حاضر نشدند و پرسنل نهاد رياست جمهوري با يک تعجيل خاصي اجراي برنامه ها را بر عهده گرفتند.البته وجه مشترک تعداد قابل توجهي از اين کارکنان سوالات آنها درباره نحوه تحصيل در خارج از کشور و چگونگي بورسيه شدن بود.

اين پزشک ايراني مقيم آلمان در بخش ديگري از نامه خود با تاکيد بر اينکه بسياري از مدعوين واقعي اين همايش از روز دوم ، هتل محل اقامت خود را ترک کرده و به منازل بستگان خود رفتند نوشت : جالب ترين سخنراني اين همايش مربوط به اظهارات واقع بينانه و زيرکانه پرفسور نجابت بود که بسيار کوتاه و موجز در واکنش به رويدادهاي خاص مکتبي موجود در اين همايش گفت : من در اين مملکت بيش از هزار عمل جراحي بدون مزد انجام داده ام. از جبهه تا پشت جبهه. يک روز امام خطاب به ما گفت: شما به مردم خدمت کرديد و هرکس که به مردم خدمت کند، در هرکجاي دنيا که باشد، اسلام را معرفي کرده است.

در بخش ديگري از اين نامه به بوسيدن پرچم ايران توسط رئيس دفتر احمدی نژاد اشاره شده است که فردي پرچم روميزي ايران را پشت سر آقاي مشائي نگاهداشته بود و به محض پايان سخنراني وي ،پرچم را جلو آورد و رئيس دفتر احمدی نژاد در حالتي نمايشي آن را بوسيد و نوازش کرد و پس از سخنراني آقاي مشائي يکي از پروفسورهاي معروف ايراني مقيم آلمان به ايشان يادآور شد بنا به گفته شما 5 ميليون ايراني در خارج از کشور هستند اما آيا با خود فکر کرده ايد که منابع خبري اين 5 ميليون ايراني آن 10- 15 ميليون ايراني مقيم داخل کشور هستند که با آنها نسبت و قرابت دارند و اخبار و اطلاعات واقعي خود را از آنها دريافت مي کنند .

نويسنده نامه در بخش پاياني خود ماجراي جنجالي حضور هوشنگ امير احمدي را چنين نقل مي کند: من با ايشان در يک هتل بودم. همان شب اول به رسم ادب رفتم پيش و سلام و عليکي کرديم. انساني است مبادي آداب و به همان اندازه هم ديپلمات و هوشيار. پرسيدم که براي شما هم سخنراني در نظر گرفته اند؟ گفت: خير. من اصلا به سالن همايش نمي آيم. گفته اند صلاح نيست و جنجال مي شود.

به شوخي پرسيدم: از اوباما خبري آورده ايد؟

فورا و قاطع پاسخ داد: خير.

پرسيدم: از اينطرف قرار است پيامي ببريد؟

پاسخش با لبخند يک “ببينيم” کشدار بود.