به حرمت کسانی که افکارشان کلمه می شود/به مناسبت روز خبرنگار

چکیده :کسی که همیشه هزاران فشار را تحمل میکنی اما بازهم می نویسی و به حرمت افکارت که کلمه می شود ،خود را نگاه می داری و تنها برای کشورت کار می کنی.... بدان که دوستت دارم و صمیمانه می...

به مناسبت روز خبرنگار یکی از روزنامه نگاران مطلبی را به پاسداشت تلاش های خبرنگاران نوشته است که مرور آن خالی از لطف نیست.

به گزارش کلمه، متن این نوشتار به شرح ذیل است:

انگار این سالها مد شده که مناسبت های رنگارنگ را بدون شناخت و باور گرامی بدارند .

ما هم که این روزها برای همه چیز می نویسیم و گرامی می داریم، اما کمتر کسی است که حرمت شغل خبرنگاری را به واقع گرامی بدارد.یکی با هدیه ای کم ارزش ، مقامی شامخ را زیر سئوال می برد و دیگری با تعریفی پر از ریا و نیاز می ستایدت .بسیاری به نام تعامل، دم از نزدیکی می زند و فراموش می کنند خبرنگار برای حقگویی و راستی ایستاده و نقد سالم شالوده اش است.

در عجبم چرا در حالی که هنوز هم بسیاری از همکاران خبرنگار پشت میله های زندان هستند کمتر کسانی به یاد آنها می افتند و برخی تنها شعار گونه دربندان به ظاهر آزاد این عرصه را در کلامشان می ستایند،نه در عمل!

هزاران وعده در گرامی داشت های بیهوده داده می شود که چنان می شود و چنان!اما هیچ نمی شود و 18 مرداد همه چیز مانند قبل است.

نمی دانم چرا کسی نمی گوید خبرنگار همان کسی است که هنوز هم بیمه اش کارگری است و در آمدش هم چون ثمنی بخث ،برای کاری زیان رسان به روح ،جسم و آتیه…خون بهایی است ابدی!

فراموش نمی کنم که من و تو که مانده ایم ،هنوز هم شغلمان را عاشقانه دوست داریم و با وجود این مشکلات ادامه می دهیم .اعتراف می کنم بیشتر از شغلم، اعتبار این شغل را دوست دارم که تنها و تنها به واسطه رفاقت های صمیمانه ،با دوستان و همکارانم کسب شده است. دوست وهمکار عزیزم ، کسی که همیشه هزاران فشار را تحمل میکنی اما بازهم می نویسی و به حرمت افکارت که کلمه می شود ،خود را نگاه می داری و تنها برای کشورت کار می کنی…. بدان که دوستت دارم و صمیمانه می ستایمت.

شاید این خطوط ،درد دل های من و تو و از یک جنس باشد اما فکر می کنم دست کم ،مرهمی است برای سختی هایی که می کشی اما نمی گویی. می دانم قدرشناس واقعی این ایثار آنی است که به قلم قسم می خورد…..پس تنها می گویم :

روزت مبارک، راهت سبز ….