منیژه حکمت:چطور می شود به این راحتی به انسان ها برچسب زده شود؟

چکیده :سعی کنیم سال های باقیمانده عمرمان را خوش بگذرانیم، آدم باشیم، به یکدیگر احترام بگذاریم، ادب را در همه حال رعایت کنیم و مهم تر از همه کشورمان را دوست داشته...

کلمه: منیژه حکمت سینماگر و تهیه کننده و صاحب سبک سینمای ایران این روزها به شدت در رفت و آمدهای مکرر به وزارت ارشاد برای کسب مجوز اکران جدیدترین فیلمش «پوپک و مش ماشاءالله» است؛ رفت و آمدهایی که با توجه به نزدیکی به نوروز، بیشتر هم شده تا فرصت اکران نوروزی برای این فیلم که از تمی اجتماعی برخوردار است از دست نرود.

به گزارش روزنامه بهار، حکمت هیچ خبری را در حوزه سینما مهم و قابل توجه نمی داند و با تاثری عمیق می گوید: «هیچ خبری که من را به وجد بیاورد یا حتی ناراحت کند این روزها در حوزه سینما وجود ندارد و همه چیز در یک خط ممتد در حال عبور است.»

وی با اشاره به اینکه این روزها هیچ فیلمی که مخاطب را به ذوق آورد وجود ندارد، به علاقه مندان سینما این مژده را می دهد که در آینده نزدیک یک فیلم جذاب با عنوان «ورود آقایان ممنوع» اکران می شود که به نظر وی حتماً مخاطبان را به وجد خواهد آورد.

حکمت در ادامه از دغدغه هایش به عنوان یک شهروند و سینماگر می گوید: «من به عنوان یک شهروند که دغدغه اجتماعی دارد به هیچ عنوان برنمی تابم که به هیچ شهروند ایرانی کوچک ترین خدشه ای وارد شود و شخصیت شان احیاناً زیر سوال برود.»

منیژه حکمت نمی تواند تاثر شدیدش را از انگ زدن های ناجوانمردانه به انسان های مخلص پنهان کند؛ آن زمان که می گوید: «همه ما دغدغه ایران را داریم ولی وقتی می بینیم که به این راحتی به انسان های مخلص انگ چسبیده می شود، دلمان به درد می آید که چطور می شود به این راحتی به انسان ها برچسب زده شود.»

حکمت که اخیراً کتاب «به کسی مربوط نیست» را مطالعه کرده به ترجمه فوق العاده این کتاب توسط گلی امامی اشاره می کند و مطالعه آنکه به نظر او یکی از زیباترین داستان های کوتاهی است که تا به حال مطالعه کرده را به همگان توصیه می کند. سینماگر صاحب سبک ما در ادامه به فیلم «2012» که این روزها سروصدای زیادی هم به پا کرده اشاره می کند و اینکه پس از دیدن این فیلم دچار یأس فلسفی شده است: «ما برای چه این همه تلاش می کنیم در حالی که دو سال دیگر دنیا به پایان می رسد؟»

حکمت با این جمله که از درون مایه ای طنز هم برخوردار است، اینچنین نتیجه می گیرد که «سعی کنیم سال های باقیمانده عمرمان را خوش بگذرانیم، آدم باشیم، به یکدیگر احترام بگذاریم، ادب را در همه حال رعایت کنیم و مهم تر از همه کشورمان را دوست داشته باشیم.»