جواد عسکریان آزاد شد

7 پاسخ به “جواد عسکریان آزاد شد”

1. amir hosein گفت:

   2010/02/20 در 10:41 ق.ظ

   man az aghvam agha javad hastam,vaghean ensane pak va azizi hastan,ishun cheshmash dar jang sadame dide,hamin tor baradereshun ye pash tu jang ghat shode
   nemidoonam chera har chi ensane pak tu in shahr hast sar az evin dar miare
   be omide azdiye hamashun

2. روح الله گفت:

   2010/02/20 در 5:07 ب.ظ

   سبز سبزم ريشه دارم

3. بسیجی سبز گفت:

   2010/02/20 در 7:11 ب.ظ

   از اینکه آقا جواد فرمانده دوران دفاع مقدس مان (گردان ابوذر) از بند ظالمان رهایی یافته خدارا سپاس گذاریم

4. رزمنده سبز گفت:

   2010/02/20 در 7:12 ب.ظ

   آقا جواد با غیرت دمت گرم

5. سپاهی سبز گفت:

   2010/02/20 در 7:15 ب.ظ

   سرهنگ پاسدار، رزمنده جانباز حاج آقا عسگریان از رهایی شما خوشحالیم. پاسداران سبز نیروی زمینی سپاه

6. علی گفت:

   2010/02/21 در 2:00 ب.ظ

   بسمه تعالی
   دوستان زیادی جهت خبر فوق مطلب نوشته اند ولیکن حق مطلب ر ادر مور د اقا جواد ادعا نکردند . من خود نیز نمی توانم این کار ر اانجام دهم ولیکن تا آنجایی که ذهنم یاری کند بعضی مطالب را میگوییم .
   جواد عسگریان در یک خانواده کاملا مذهبی و انقالابی متولد شد و رشد یافت . وی فارغ تحصیل دبیرستان قدس میباشد .دبیرستان قدس مجموعی بود که جمع مدیریتی و دانش اموزان ان مذهبی را داشت .اکثر دانش آموزان یا پدرشان و یا یکی از اقوامشان در زندانهای ستم شاهی محبوس بودند .
   در آ ن دبیرستان شهید باهنر و شهید رجایی و شهید سلمیی جهرمی (که در دفتر حزب جمهوری اسلامی شهید شد ند )تدریس میکردند . و همیشه نماز جماعت به امامت آقای بکایی و یا الهی برگزار میگردید .
   جواد عسگریان در سال سوم دبیرستان بود که انقلاب اسلامی به رهبری حضرت امام (ره)در حال نضج گیری بود این شیفته امام (ره )که خداوند توفیق زیارتی خصوصی و حضوری ویرا با حضرت امام (ره)بواسطه شهادت دایی ایشان شهید علی خانسفید که از یاران و همراهان امام(ره)در پاریس بودند و درزمان حضور امام (ره)در حمله به یکی از پادگانها در زمان انقلاب به شهادت رسیدند را فراهم نمود.
   در دوران دبیرستان از جمله افرادی بودند که اعلامیهای امام را پخش می کردند و دانش آموزان جهت شرکت در تظاهرات ترغیب مینمود. از ان زمان نیز ایشان درا ی آگاهی فراوانی بود.و قوه تشخیص ,هوش ,ذکاوت ,سریع النتقال را به حد لازم دارا بود .بطوری که زمانی که باری اولین بار با ایشان جهت شرکت در تظاهرات عازم دانشگاه تهران شدیم (اوایل سال 57) ایشان اعلام نمودند که هرکسی یا گرو و یا دسته ای که شعار مرگ برشاه یا مرگ بر امریکا را میدهند را همراهی نکنید چون زنده باد چی و کی بعد از شعار مر گ بر امریکا مهم است .
   این یعنی تمیز تشخیص سره از ناسره .و یعنی در خدمت امام حرکت کردند از ان زمان تاکنون.
   بواسطه فرار سربازها از پادگانها اپدر زمان ستم شاهی حضرت امام دستور دادن جوانان موهای سر خود را مانند سربازان کوتاه کنند تا با بودن کثرت اینگونه افراد مشکلی جهت سربازان یاد شده ایجاد نگردد. و آقاجواد عسگریان طبق معمول پیش قراول بودند .
   پس از پیورزی انقلاب اسلامی ایشان بصورت افتخاری در مسجد حضرت امیرالمونین خیابان نصرت مشغول فعالیت بودند .
   در زمان شروع جنگ تحملیی در جبهه های نبرد حق علیه باطل بصورت سرباز عازم سر پل ذهاب پادگان ابوذر شدند . گذشت ,ایثار ,فداکاری ,مهربانی وی باعث شده بود تا نتنهاسربازان بلکه فرمانده ان گردان و مسئولان همیشه به دیده احترام و مشاوره به ایشان بنگرند. سخترین ماموریتها همیشه داوطلبانه نصیب ایشان میشد .
   در زمانی که ارتش از انجام عملیات و تک علیع دشمن معاف بود و سپاه خط شکن آقاجواد (اجازه بدهید از پس بنویسم جواد و یا بقول بچه های گردان ابوذر که جواد را به علت داشتن ریش بلند فیدل جواد می گفتند ).مامور در سپاه میشد و در عملیتها شرکت میکرد . همدوش شهیدان محسن وزوایی ,غلامعلی پیچک ,علیرضا موحد دانش (دمت گرد جواد که همیشه باعث خیری و باعث شد یادی از این شهدا گردد)به نبر میپرداخت .
   همه میدانیم حقوق سربازان ناچیز است حتی با پرداخت فوق العاده جنگی جواد همیشه مازاد حقوق خود را پس یا بهتر بگویم پس از برداشتن مبلغ کمی حهت ایاب و ذهاب و غیره مابقی بیشتر مبلغ نیز به واحد ایدولوزی پادگان ابوذر برمیگرداند جهت صرفه امور لازمه .
   یکی از خصلتهای جالب جواد گذشتن از پول ومادیات و مقام و شهرت بود . بواسطه آشنایی که در همان مسجد امیر با حضرت آیت الله موسوی اردبیلی امام جماعت وقت مسجد پیدا کرده بود لحظه ای به فکر خود نبود .
   بارها و بارها در طول جنگ و در زمان عضویت در سپاه مجروع شد. ولی خم به ابرو نیاورد هر کدام از دوستان و اقوام که میخواست جواد را ببیند و فقط در زمان مجروحیت ایشان در بیمارستان این امر میسر بود .
   به یاد دارم زمانی پدر محترم ایشان که فردی وارسته و فرهنگی میباشند میگفتتند اقوام و فامیل می گویند اینقدر جواد را نگذارید به جبه برود . بعلت کثرت جراحات ولی جناب آقای حاج باقر عسگریان پدر محترم جواد موافق حضور فرزنداشان جواد و حمید در جبهه ها بودند و مادر محترم و مکرمشان افتخار میکردند به اماده کردند لوازم وی جهت اعزام .
   جواد در جنگ از ناحیه چشم مجروع شد پزشکان در ایران تشخیص به تخلیه چشم او دادن با اعزام وی با خارج از کشور همراه دیگر مجروحان بینایی وی بر نگشت و فقط چشم چپ او تخلیه نگردید . جالب است وقتی اعزام شد بنا به رسم آن زمان که هزینه سفر به مجروحان میداند این بار نیز مثل گذشته جواد مابقی پول را به خزانه دولت بگرداند(شاید نمی دانست این پول را میتوان در نمایشگاه هدیه تهرانی خرج کرد).
   وی دارای انشاء قوی میباشد و بارها و بارها جهت کنگره های مختلف سپاه جهت بزرگداشت شدا مقاله نوشته است .
   هر جا هر زمان بلای طبیعی نازل میشد مانند سیل ,زلزله جواد پیش قراول کمک بود (در زلزله بم )
   جواد عاشق مردم ایران است چرا که مراد او در مورد مردم فرموده است ….. ملت عظیمشان ایران ….. کجای کلام و نوشتار حضرت امام (ره)سراغ دارید که در رابطه با مردم ایران ایران بگویند …. این تذهبون…..
   بهر حال با توجه به اوصاف اخلاق جواد میتوان گفت که اینها نشانه ای از معشوق است که عاشق با خود دارد.
   تمام مطالب شمه ای کوچکی بود از جوانمردی و غیرت و همیت جواد .
   اکنون وی دوران بازنشستگی خود را در کمال افتخار و زی طلبگی میگذراند . در همه جای دنیا رسم است و حتی کشورهای که بخاطر کشور گشایی و یا خودخواهی حکمان ان جنگ نموده اند از جانبازان و افراد ی که در جنگ شرکت کرده اند تقدیر بعمل میاورند .و در اینجا بر عکس شده است شرکت در جنگی که بخاطر کشور گشایی نبوده که هیچ بلکه جهت حفظ کیان نظام و مملکت و پیروی از دستور امام باید حبس کشید و محبس رفت .
   براستی جوا و جوادها چه برای انقلاب و نظام کم گذاشته اند .
   مطالب و گفته و ناگفتها ی زیادی در مورد شجاعت و متانتو ابعاد شخصیتی ایشان و فعالیت اجتماعی و عام المنفعه وجود دارد (و حتی در مور د خانوداه وی پدر محترم ,مادر مکرم ,برادر جانباز ,و عموی وی که توسط منافقین مضروب گردیده که الحمدالله جان سالم بدر بردند )وجود دارد ولی چه کنم که ذهن یاری نمی دهد و فکر قاصر است . خدایا شاهد باش قصدم از نوشته ضایع کردن حق جواد نبودولی میدانم پس از بیست واندی سال رفقات نتوانستم حق مطلب را ادعا کنم .
   جواد بخاطر تبعیت از امام (ره)به جبهه ها رفت و بخاطر همین امر ( نگذارید انقلاب به دست نا محرمان بیفتد) نیز به حبس رفت . و چه زود این امی امام را فراموش کردند و اجازه دادن اینان در کوچه و پس کوچه روز مرگیها زندگی بفراموشی سپرده شوند . جواد و امثال جواد موت احمر را بالاترین سعادتها میدانند . اولین زائر حضرت اباعبدالله پس از پایان جنگ تحمیلی و کسی که در دعای قنوت نماز خود ((اللهم الرزقنا توفیقک شهادت فی سبیلک ))را طلب میکرد زندان و بستر جای کوچکی برای اوست .
   همانگونه که اشاره شد مطلب فراوان است و بسیار در مورد ایشان و رفتار اینگونه با این افراد بگذاریم و وبگذریم .

   جواد با عرض معذرت

7. بسيجي سابق! گفت:

   2010/02/21 در 2:43 ب.ظ

   افرادي چون جواد عسکريان ها که عليرغم فراهم بودن شرايط براي بستن بارشان حاضر نشدند مجاهدات خود در راه اسلام و انقلاب وامام عزيز را با دنيا طلبي و رانت خواري معاوضه کنند و به وسوسه هاي گوناگون غنيمت پشت پا زدند را بحق بايد از اولياالله دانست . اينگونه افراد عمار هاي زمان هستند. خدا حفظش کند . راستي درجه سرهنگي براي جواد با درصد بالاي جانبازي ، حضور طولاني در جنگ و در کسوت فرماندهي چه معني دارد!؟