محکومیت قطعی و بدوی برای دو فعال کُرد
چکیده :حکم 6 سال حبس تعزیری برای محمد عزیزی در مرحلهی تجدیدنظر تایید شد. وی هم اکنون در بند عمومی زندان سقز به سر...
کلمه: حکم 6 سال حبس تعزیری برای محمد عزیزی در مرحلهی تجدیدنظر تایید شد. وی هم اکنون در بند عمومی زندان سقز به سر میبرد.
اتهام این فعال کُرد که در تاریخ 7 اردیبهشت 88 بازداشت شد، ارتباط با یکی از احزاب اپوزیسیون کردستان عنوان شده است.
وی پیش از این نیز به اتهامی مشابه 8 سال را در زندان اردبیل گذرانده است.
همچنین یک شهروند بانهای به نام ناصر سعیدی که در تاریخ 23 آذر 88 بازداشت شده بود، در شعبه اول دادگاه انقلاب سقز به اتهام ارتباط با یک حزب اپوزیسیون کردستان و خروج غیرقانونی از مرز به 4 سال حبس تعزیری محکوم شد.














با سلام
این کامنت می نویسم که نگید فقط انتقاد می کنم. آفرین بر شما که اطلاع رسانی خود را افزایش داده و زندانیان کرد را هم فراموش نکردید.
درورد بر سایت کلمه و مهندس موسوی و جنبش سبز
این دولت به همه جفا کرده و میکنه.
ta diruz ina khodeshun zendanban budan, Jallad budan(sabza), hala zendani, in kheyli jalebe
خوب ما کردها به خاطر این به میر بزرگ رای دادیم چون میدونستیم ایشون نه تهمت به ملت خود میزد و نه پرونده سیاسی درست میکرد با تدبیر
عاقلانه همه ما را زیر یک چتر پناه میداد. فقط خدا به همی ملت ترک فارس کرد عرب لر بلوچ و ادیان دیگه رحم بکنه
مگه میر بزرگ گفته بود کشورو پارچه پارچه میکنم که همی اقوام ایرانی با جانو دل آمدند فقط ایشون به مردم گفت هرچه حقه این مردم نجیب
باید داشته باشن چون لیاقتشو دارن همین به این سادگی
به خدا مردم ایران از همه اقوام گرفته خیلی نجیب هستن
فقط یک دریغ از یک پدر مهربان
بستگان و دوستان بر صندوق های رای در اینجا نظارت داشتند. به جرات می توان گفت در حالی که در انتخابات گذشته فقط 13 درصد مردم شرکت کرده بودند، امسال مردم بصورت بسیار گسترده و به عشق مهندس موسوی بیش از نود درصد آرا را به به صندوق ها ریختند.
متاسفانه آنموقع شجاعت و از خود گذشتگی شیخ کروبی برای کسی قابل تصور نبود، هرچند برخی از احزاب کردستان به مردم توصیه کردند به آقای کروبی رای دهند.
میلیونها کرد زبان ایرانی هم جزو فعالان جنبش سبز هستند و اگر نگوییم بیشتر مطمئنا کمتر از دیگران هم انتظار احقاق حقوق شان را از سوی بزرگوارانی همچون موسوی و کروبی ندارند.
بسیاری از روشنفکران ما تاکید می کنند که برای همزیستی مسالمت آمیز و رشد و پیشرفت ایران چارچوب حق طلبی جنبش می تواند بر این مبنا باشد: اول انسانیت دوم ملیت و زبان و سوم ایدئولوژی و مذاهب و ادیان (قابل ذکر است که در حال حاضر کشور برعکس اداره می شود و نتایج ناگوار آن در عرصه داخلی و خارجی از نظر سیاسی و اجتماعی و اقتصادی کاملا مشهود و غیر قابل انکار است.)