سرمقاله آفتابیزد/امسال یا پارسال؛كدام را باور كنیم ؟!
چکیده :در فاصله یكسال، نه تنها اكنون از اطمینان قطعی رئیس دولت به »عدم تاثیرگذاری بحران اقتصادی غرب بر اقتصاد ایران« خبری نیست بلكه همان رئیس دولت، تنها عامل مشكل آفرین در اقتصاد ایران را بحران جهانی اقتصادی میداند. اكنون میتوان این سوال را مطرح كرد كه براساس كدام محاسبه یا كدامین تجربه از اظهارنظرها و اقدامات دولتهای نهم و دهم، میتوان هشدار مكرر صدها كارشناس و سیاستمدار را نادیده گرفت و به اظهارنظر رئیس دولت اعتماد...
کلمه:مجتبی واحدی در سرمقاله امروز روزنامه آفتاب یزد نوشته است: این روزها، مهمترین دوقطبی در مدیریت كشور بر موضوع »هدفمندكردن یارانهها« و روش اجرای آن متمركز شده است.
در یك سوی این دو قطبی، احمدی نژاد و همكاران او قرار دارند كه با استفاده از اظهارنظر تكراری تعدادی از تریبونداران، روش مورد نظر دولت را »ناجی اقتصاد ایران« معرفی میكنند. در نقطه مقابل، عده زیادی از افراد وابسته به جناحهای گوناگون كشور هستند كه علیرغم تفاوت دیدگاههای سیاسی – انتخاباتی،به اجماعی دست یافتهاند كه موضوع آن، »اعلام نگرانی از پیامدهای طرح تحول اقتصادی« میباشد.
در این دو قطبی،به نظر میرسد اكثریت نمایندگان مجلسهمراهی با دیدگاههای اجماع غیرسیاسی اخیر را بر پذیرش دیدگاه دولتیها ترجیح دادهاند و همین امر، اعتراض شدید رئیس دولت و یاران تریبونی او را برانگیخته است. اكنون در این دوراهی، بسیاری از مردمبا نگرانی به آینده خویش مینگرند؛ آیندهای كه اگر وعده رئیس دولت محقق شود در آن از »فقر« خبری نخواهد بود و در صورت تحقق پیشبینی نمایندگان مجلس و سایر سیاستمداران برجسته كشور، سفره اقشار ضعیفجامعه از امروز هم خالیتر خواهد بود و زیرساختهای اقتصادی كشور نیز بر هم خواهد ریخت.
قطعا هیچكس نمیتواند آینده را پیشبینی كند، حتی بعضی مدیران دولتیكه حامیان ایشان، شأن ا~سمانی برای آنها قائلند قادر نیستند پیامدهای اجرای طرح تحول اقتصادی – با روش مورد نظر دولت – را به دقت ارزیابی نمایند. اما برخی نشانهها وجود دارد كه میتواند به همه ایرانیان برای اعتماد به هر یك از دیدگاهها یا عدم اعتماد به صاحبان آن دیدگاهها، كمك نماید. یكی از بهترین نشانهها در این زمینه، اصلیترین سوژه اقتصادی جهان در یك سال و نیم اخیر و مواضع سیاستمداران ایرانی در برابر آن است. از اواخر تابستان 87 كه آثار بحران جهانی بر اقتصاد جهان سایه افكند عدهای از سیاستمداران ایرانی، نسبت به تاثیر این بحران بر اقتصاد ایران هشدار دادند.
اما رئیس دولت ایران، یك تنه ایستاد و به طعن كسانی پرداخت كه از این مسئله، نگران بودند. او روز 29 مهر ماه 87 در جمع صادر كنندگان نمونه كشور، بحران مالی غرب را فرصتی تاریخی و استثنایی برای ایران دانست. سخنان رئیس دولت نهم كه نشان دهنده اطمینان دولت به عدم تاثیرگذاری منفی بحران اقتصادی جهان بر اقتصاد داخلی و حتی دستاورد مثبت آن برای ایرانیان بود، بلافاصله واكنشهایی به دنبال داشت كه اغلب واكنش گران، كسانی بودند كه امروز هم از ابراز اعتمادهای احمدی نژاد نسبت به طرح تحول اقتصادی، اظهار نگرانی میكنند .
از جمله اكبر هاشمی رفسنجانی در خطبههای نماز جمعه سوم آبان ماه 87 به انتقاد از كسانی پرداخت كه بحران اقتصادی غرب را به نفع ایران میدانند و از آن ابراز خوشحالی مینمایند. اشاره رفسنجانی، هم به سخنان احمدینژاد بود و هم پاسخی بود به سخنان احمد جنتی كه در خطبههای نماز جمعه دوازدهم مهر ماه 87اظهار داشت: »ما خوشحالیم كه اقتصاد آمریكا به پریشانی افتاده، خدا آنها را مجازات میكند و این موضوع در حال سرایت به اروپاست«.
سخنان رفسنجانی بیپاسخ نماند. احمدینژاد روز 29 آبان87 در همایش تحول اقتصادی، به كسانی اشاره كرد كه میگویند: »نباید از بحران مالی كه در غرب اتفاق افتاده، خوشحال شد.« او در انتقاد از این افراد، اظهار داشت: »برخی افراد، جوری حرف میزنند كه چون آنها به زمین خوردهاند، ما باید گریه كنیم.« البته احمدینژاد چند روز بعد برای آنكه نشان دهد همچنان بر دیدگاههای خود استوار است باردیگر اظهار داشت: »با قاطعیت میگویم تحولات اقتصادی كه در حال متلاشی كردن بنیان اقتصاد غرب است، حتما بر اقتصاد ما تاثیری نخواهد داشت.«[ واحد مركزی خبر چهار آذرماه 87] خبرگزاری فارس كه نزدیكی آن به دولت، غیر قابل انكار است نیز به نقل از احمدینژاد اعلام كرد: »سخنان برخی افراد كه اقتصاد ایران را متاثر از اقتصاد جهانی میدانند، بسیار ناشیانه و از روی عدم اطلاع به اقتصاد كشورمان است. البته بعضی از این افراد، بااطلاع كامل این سخنان را میگویند.
در خارج از كشور سرما میخورند و اینها عطسه میكنند.« [4 آذر ماه 87] یكسال بعد از این اظهارات، احمدی نژاد در یك گفتگوی مستقیم كه روز دهم آذر ماه 88 از تلویزیون پخش شد، گفت: »در این چهار سال، اگر بحران جهانی نبود، اصلا در كشور ما چه مشكلی پیدا میشد؟«.
این اظهارات نشان میدهد كه از نظر رئیس دولت ایران، اگر مشكلی در اقتصاد ما وجود دارد تنها دلیل آن، وقوع بحران اقتصـادی در جهـان بوده است؛ همان بحرانی كه محمود احمدینژاد روز چهارم آذرماه 87 با قاطعیت اعلام كرده بود: »حتما بر اقتصاد ما تاثیر نخواهد داشت«.
مقایسه این دو اظهارنظر نشان میدهد كه در فاصله یكسال، نه تنها اكنون از اطمینان قطعی رئیس دولت به »عدم تاثیرگذاری بحران اقتصادی غرب بر اقتصاد ایران« خبری نیست بلكه همان رئیس دولت، تنها عامل مشكل آفرین در اقتصاد ایران را بحران جهانی اقتصادی میداند. اكنون میتوان این سوال را مطرح كرد كه براساس كدام محاسبه یا كدامین تجربه از اظهارنظرها و اقدامات دولتهای نهم و دهم، میتوان هشدار مكرر صدها كارشناس و سیاستمدار را نادیده گرفت و به اظهارنظر رئیس دولت اعتماد كرد كه میگوید: »از نخستین روز اجرای طرح تحول اقتصادی، آثار آن بر زندگی مردم آشكار خواهد شد و با اجرای كامل آن، هیچ فقیری در جامعه باقی نخواهد ماند«؟ این نگرانی، آنگاه قویتر میشود كه به یاد بیاوریم اولا اغلب منتقدان فعلی طرح تحول اقتصادی، همان كسانی هستند كه سال گذشته، دولت احمدی نژاد را از ابراز خوشحالی نسبت به بحران اقتصادی غرب برحذر میداشتند و پیامدهای این بحران بر اقتصاد ایران را اجتناب ناپذیر میدانستند.
ثانیا برخی حامیان صددرصدی طرحهای تحول مورد نظر دولت، همان كسانی هستند كه سال گذشته، بحران اقتصادی جهانی را معجزهالهی می پنداشتند و آن را یك فرصت طلایی برای ایران بر میشمردند. راستی مردم باید كدام حرفهارا بـاور كننـد؛ حـرفهـایهمـراه بـا اعتماد به نفس پارسال یا اظهارنظرهای قاطع امسال؟!
نون به نرخ روز خوردن یعنی همین ؟؟؟