قطاری که سیاست می برد

چکیده :در چند سال اخیر «مترو» و «منوریل» تبدیل به قطارهایی شده اند که در حال جابجا کردن سیاست با خود هستند و هر بار خالی می روند و تنها مردم هستند که با مشکلات عدیده ای در جابجایی های شهری خود مواجه هستند. مشقت هایی که دولت هر بار بر آن اضافه می...

کلمه: تا جائی که تهرانی ها به خاطر دارند احمدی نژاد چه در زمانی که شهردار تهران بود و چه وقتی که به دولت رفت کمترین توجه را به مترو نشان داد چراکه طرح رویاهای احمدی نژاد منوریلی بود که هم اکنون پایه های آن در گوشه ای از میدان صادقیه در حال تبدیل شدن به آثار باستانی است.

به گزارش خبرنگار «کلمه»، در حالی رئیس دولت دهم در برنامه تهران 20 سخن از گرفتن مترو از شهرداری و واگذاری آن به دولت کرد که در دوران تصدی شهرداری توسط احمدی نژاد با وجود انجام تمام تعهدات دولت نسبت به متروی تهران، این احمدی نژاد بود که به این سیستم حمل و نقلی اعتقاد چندانی نداشت.در آن دوران هیچگاه هیچ یک از مسئولان شهرداری گلایه ای از دولت برای اختصاص ندادن اعتبارات مترو نداشتند و خاتمی با اختصاص به موقع اعتبارات حمایت همه جانیه خود از مترو را نشان داده بود.

مراسم بهره برداری از ایستگاه متروی گلشهر و تقدیر رئیس جمهورخاتمی از محسن هاشمی

وقتی در سال 1382 احمدی نژاد پا در خیابان بهشت نهاد و شهردار پایتخت شد ، محسن هاشمی رفسنجانی بر مسند ریاست متروی تهران قرار داشت. در آن ایام هنوز خاندان هاشمی برای احمدی نژاد تبدیل به کینه شخصی نشده بودند بنابراین محسن هاشمی به فعالیت خود در متروی تهران ادامه داد .

اما اختلاف ها زمانی هویدا شد که بحث منوریل به میان آمد ، منوریلی که قرار بود چهار گوشه تهران را در کوتاه ترین زمان ممکن به یکدیگر بدوزد اما امروز از آن به عنوان یکی از غیرکارشناسی ترین طرح های دوران احمدی نژاد یاد می شود. منوریلی که به گفته حمزه شکیب از یاران آبادگرانی احمدی نژاد در شورای دور دوم و رئیس کمسیون عمران شورای دور سوم تنها دو صفحه مطالعه داشت.

آن دوران با مقایسه مترو و منوریل اختلاف های هاشمی و احمدی نژاد هم بالا گرفت. احمدی نژاد به سیستم مترو اعتقاد چندانی نداشت و معتقد بود ساخت خطوط مترو پروسه ای زمان بر و طولانی است اما این سخنان هر دفعه با واکنش شرکت مترو روبرو می شد.آنها معتقد بودند که مديريت شهري يك خط مونوريل بسازد، بعد درباره سرعت اظهار نظر كند. خطی که هنوز بعد از 6 سال هنوز ساخته نشده است و تنها آثار شش ستون آن در میدان صادقیه باقی مانده است.

مراسم افتتاح ایستگاه ایران خودروی مترو در زمان شهرداری احمدی نژاد

اختلاف های پنهان احمدی نژاد و محسن هاشمی در ایام نزدیک به انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری یکبار دیگر اوج گرفت. در آن ایام بحث برکناری هاشمی از مترو مطرح شد اما با واکنش تند یاران آبادگرانی احمدی نژاد که در شورای دوم رویه اعتدال را پیش گرفتند مواجه شد و این موضوع مسکوت ماند:« طرح اين گونه مطالب بويژه در شرايط حساس فعلي غيرمسؤولانه ، تحريك‌آميز و نشانه سوءتدبير است.» این بخشی از سخنان آن روز نادر شریعتمداری رئیس وقت کمیسیون برنامه و بودجه شورای دور دوم بود که نسبت به این موضوع واکنش صریح اتخاذ کرد.

رقابت های انتخاباتی بین هاشمی رفسنجانی ، احمدی نژاد و قالیباف در دوره نهم انتخابات ریاست جمهوری باعث شد تا احمدی نژاد بعد از رفتن به پاستور برای شهرداری قالیباف بیشترین مانع را ایجاد کند که در این بین سهم سنگ اندازی دولت نسبت به مترو بیشتر نمایان و هویدا شد در حالیکه همه انتظار داشتند با توجه به انتقاداتی که احمدی نژاد در زمان تصدی شهرداری از خاتمی به عنوان رئیس جمهور می کرد دیگر مشکلی از بابت دولت در شهرداری باقی نماند اما نمودار اختلاف های دولت اصولگرای نهم با شهرداری اصولگرای قالیباف نشان از سیر صعودی این اختلاف ها و تشدید روزانه آن دارد.

بعد از توهین های فراوان رئیس دولت نهم در انتخابات ریاست جمهوری دوره دهم به خاندان هاشمی و انتشار فیلمی از محسن هاشمی که گویا چند روز بعد از انتخابات شدیدترین انتقادات را علیه احمدی نژاد بیان می کرد، سایه سیاست بر سر متروی تهران سنگین تر شد.

محسن هاشمی در آن جلسه که گویا چند روز بعد از انتخابات برگزار شده بود وقتی پشت تریبون قرار گرفت گفت:« اگر من دزد هستم چرا در دوره شهرداری خودش به کار من رسیدگی نکرد؟ چرا قالیباف که سپاهی هم هست من را نگه داشت؟ اگر شما علیه ما مدرکی دارید چرا ارائه نمی‌کنید تا پاسخ بدهیم؟ »

اما اینبار احمدی نژاد با حضور در تلویزیون سخن از تغییر مدیریت مترو با در اختیار گرفتن آن کند و موضوع منوریل هم بار دیگر بر سر زبان ها بیاندازد. سخنانی که واکنش شدید کارشناسان و سیاستمداران را به دنبال داشت.به نظر می رسد سخنان احمدی نژاد با توجه به این واکنش ها و به دلیل فقدان مبنای قانونی هیچگاه عملیاتی نخواهد شد و تنها جاروجنجال آن به مانند تمام سخنان او به جای می ماند.

اما به هر حال در چند سال اخیر «مترو» و «منوریل» تبدیل به قطارهایی شده اند که در حال جابجا کردن سیاست با خود هستند و هر بار خالی می روند و تنها مردم هستند که با مشکلات عدیده ای در جابجایی های شهری خود مواجه هستند. مشقت هایی که دولت هر بار بر آن اضافه می کند.