چشم طمع آنها و چشم بستن ما!

چکیده :مخفي نگه‌داشتن برخي واقعيات و چشم بستن بر بعضي واقعيات ديگر، باعث خواهد كه حتي يك نماينده مجلس هم به جاي درخواست تنبيه طرف روسي تنها از اين موضوع گله ‌كند كه پوتين بهتر از مدودف، قدر بازي با كارت ايران را...

آفتاب یزد- مجتبی واحدی: مردم ايران بايستي هر لحظه خداي بزرگ را سپاسگزار باشند كه تنها راه خبرگيري آنها، صدا و سيماي دولتي ايران نيست. امروز وجود صدها شبكه خبري و دسترسي آزاد آنها به اخبار و اطلاعات، راه‌هاي متعددي در برابر ايرانيان قرار داده است تا به جاي اخبار تنظيم شده و يك‌سويه بعضي رسانه‌هاي داخلي، خبرهايي را بشنوند كه محروميت ايرانيان از آن خبرها يا دسترسي ديرهنگام به آن، مي‌تواند هزينه‌هاي سنگيني براي امروز و فرداي كشور ايجاد كند.

در دو هفته اخير دو نمونه از اين اخبار توسط رسانه‌هاي خارجي منتشر شد. نخستين مورد، خبررساني شفاف تلويزيون دولتي تركيه در خصوص واگذاري امتياز بازاريابي براي 50 درصد از گاز استخراجي تركيه در فازهاي 22 تا 24 پارس جنوبي بود. همزمان با اين خبررساني، رسانه‌هاي دولتي ايران مشغول شادماني از موفقيت دولت در انعقاد قراردادي بزرگ با تركيه علي‌رغم فشارهاي آمريكا و اروپا بودند. البته چند روز بعد از خبررساني تلويزيون دولتي تركيه و نقل قول‌هاي منتشره از نخست وزير آن كشور، بعضي مقامات وزارت نفت ايران اعلام كردند امتياز اعطا شده به تركيه، اجازه استفاده از 50 درصد مورد نظر، براي مصارف داخلي آن كشور بوده است در حالي كه اين توضيح، تنها بر ابهامات افزود زيرا تركيه هنوز نمي‌تواند قراردادهاي قبلي خود براي خريد گاز از ايران را به صورت كامل اجرا كند و بابت ناتواني در جذب حداقلِ تعيين شده در آن قراردادها، موظف به پرداخت 700 ميليون دلار خسارت به ايران شده است.

ضمن آنكه نخست‌وزير تركيه و تلويزيون دولتي آن، تاكنون حاضر نشده‌اند ادعاي قبلي خود – كه خبر آن به سراسر جهان مخابره شده است – را پس بگيرند. دومين خبر كه بازتاب كمتري داشت اظهارات گستاخانه يك جاسوس‌زاده روسي است كه دو روز قبل توسط يكي از خبرگزاري‌هاي رسمي روسيه منتشر شد. گئورگي ميرسكي كه خبرگزاري نووستي روسيه، او را عضو ارشد آكادمي علوم روسيه خوانده است در پاسخ به گلايه نه چندان جدي بعضي مقامات ايران اعلام كرده است: «تحويل ندادن سيستم اس- 300 به ايران به خاطر پاسخ ندادن ايران به پيشنهاد آژانس در مورد ارسال اورانيوم غني شده ايران به خارج است. بر اساس توافق به عمل آمده مـيـان ايـران و 1+5 در ژنـو، ايـران بـايـد اورانـيوم غني شده با خلوص پايين خود را به روسيه مي‌فرستاد تا پس از رسيدن به سطح غناي 75/19 درصد، اين اورانيوم به فرانسه ارسال شده و در آنجا پس از تبديل به ميله‌هاي سوختي، به ايران باز گردانده شود ولي اكنون مي‌بينيم كه ايران در اين زمينه وقت‌كشي مي‌كند». اين خبر كه رسانه‌هاي رسمي ايران بر آن چشم بستند، احتمالا با اغماض سياستمداران علاقه‌مند به رابطه با روسيه در ايران نيز مواجه خواهد شد. اما چشم بستن مسئولان و رسانه‌هاي ايران بر اين خبر، چيزي از اهميت آن نمي‌كاهد. اين خبر اولا نشان مي‌دهد كه روس‌هاي فرصت‌طلب، به دنبال بهانه هستند تا حقي از ايران ضايع كنند و به خاطر اين تضييع حق، پاداشي از اربابان آمريكايي و اروپايي خود بگيرند. دو روز قبل، رئيس سـتـاد كـل نـيـروهاي مسلح ايران، اعلام كرده كه روس‌هادر تحويل سيستم اس – 300 حداقل 6 ماه تاخير و تخطي داشته‌اند ولذا ارتباط دادن نقض عهد روس‌ها در اين زمينه به موضوع ارسال اورانيوم 5/3 درصد به روسيه، چيزي جز يك فرصت طلبي وقاحت‌آميز نيست. ثانيا اين اظهارات نشان مي‌دهد كه طرف روسي، بابت خوش خدمتي به آمريكا و اروپا، احتمالا منتظر دريافت وجوه قابل توجه و برخي امتيازات ديگر از طرف ايراني بوده تا در ازاي آن اورانيوم 5/3 درصد را به غناي 75/19 درصد برساند. لذا تاخير ايران در اين اقدام و احتمال از دست دادن اين امتياز – كه متاسفانه مردم ايران از آن بي‌خبرند – روس‌هاي گستاخ را تحريك كرده تا با ايجاد ارتـبـاطي غيرمنطقي، تاخير غيرموجه خود براي تحويل سيستم دفاعي اس- 300 را موجه جلوه دهند.

البته ممكن است بعضي مسئولان ايراني مدعي شوند كه گوينده اين خبر، يك مقام غيررسمي است و اظهارات او اعتباري ندارد. اما مگر كسي مي‌تواند در روسيه بر خلاف سياست‌هاي جاسوس سرشناس كاگ‌ب يعني ولاديمير پوتين و رئيس جمهور دست نشانده او، سخن بگويد؟ در 10 ماه گذشته، حداقل سه روزنامه‌نگار روس، تنها به خاطر مخالفت با سياست‌هاي دولت روسيه به قتل رسيده‌اند. قبل از آن هم از سال 2006 تا پايان سال 2008 تعداد ديگري از دست‌اندركاران رسانه‌هاي منتقد پوتين، به دست افراد مسلح ظاهرا ناشناس ترور شدند و «استانيسلاو ماركلوف» كه تصور مي‌كرد با پذيرش وكالت آنها، مي‌تواند حقي را احقاق كند نيز به سرنوشت موكلان خود دچار شد. پس مي‌توان با اطمينان ‌گفت كه نه خبرگزاري رسـمي نووستي در روسيه اجازه دارد خبري را برخلاف سياست‌هاي رسمي زوج »پوتين- مدودف« مخابره كند و نه يك عضو آكادمي علوم روسيه، جرأCت خبرسازي بر خلاف ديدگاه‌هاي سران روسيه را دارد. لذا بايد پذيرفت آنچه بر زبان گئورگي ميرسكي جاري شده، بازتاب دهنده سياست‌هاي رسمي دولت آن كشور است.

البته به نظر نگارنده، تقصيري متوجه روس‌ها و ساير كساني كه به منافع ايران، چشم طمع دوخته‌اند، نيست. بلكه اشكال از ‌خودي‌هاست كه چشم بر بعضي اظهارات و اقدامات گستاخانه و غيرقابل قبول روس‌ها، ترك‌ها، سران عرب و چيني‌ها بسته‌اند.

روسيه مي‌بيند كه 10 سال در ساخت نيروگاه بوشهر تاخير داشته در عين حال يك مقام ايراني مي‌گويد «به خاطر تاخير در راه‌اندازي نيروگاه بوشهر به دنبال گرفتن غرامت از روسيه نيستيم… ضمن آنكه مجموع اين وقفه‌ها زياد نبوده است» پس به خود حق مي‌دهد با گستاخي هر چه تمام‌تر، در تحويل سيستم اس- 300 تاخير كند و باز هم منتظر چشم بستن مقامات ايراني بر اين خلف وعده باشد. همانطور كه چين پس از چند بار همراهي با آمريكا و اروپا براي اعمال تحريم عليه ايـران، شاهد جانشيني شركت‌هاي نه چندان معتبر خود در پروژه‌هاي بزرگ نفتي ايران به جاي شركت‌هاي معتبر اروپايي است. لذا مطمئن است راي بعدي آن كشور به قطعنامه تحريم ايران يا عدم ايستادگـي در برابر آن نيز بـار ديگر بـا اغماض ايراني‌ها مواجه خواهد شد. سران عرب وقتي مي‌بينند كه هر بار در قـطعنامه‌هاي خود با گستاخي تمام، ايران را اشغالگر مي‌خوانند و مسئولان مهرورز ايراني چشم خود را تنها به اين بهانه كه اين ادعا، يك سخن روتين است بر اين «چشم طمع اعراب»مي‌بندند حق دارند كه كشور برادر ما، سوريه را نيز در اين ادعاها با خويش همراه كنند و از هيئت لبنان در سازمان ملل نيز بخواهند كه به هنگام سخنراني احمدي نژاد، سالن مجمع عــمــومــي را تـرك كند. وقتي سياستمداران ايراني در برابر شهيدسازي برخي گروههاي فلسطيني از زرقاوي و صدام سكوت مي‌كننـد و چشم خود را بر اين نمك‌نشناسي مي‌بندند آنگاه سران همين گروه‌ها به خود حق مي‌دهند همراه كساني ‌شوند كه از نام مجعول خليج عربي استفاده مي‌كنند و به جزاير سه‌گانه ايراني «چشم‌طمع» دارند.

به هر حال به نظر مي‌رسد بــه جاي عصبانيت از رفتار همراه بــا سـوء استفـاده روس‌ها و هراس از افزايش رو بــه گسترش «چشم‌هاي طمع»به منافع كوتاه مدت و بلند مدت ايران، بهتر است از سياستمداران خود بخواهيم از ميزان اغماض و تعداد دفعات «چشم بستن»هـاي خود در برابر هر كسي كـه رفتار او مي‌تواند منافع ملي ايران را به خطر بيندازد، بكاهند. اگر هم منافع بزرگ‌تري وجود دارد كه مردم و رسانه‌هاي ايران از آن بي خبرند، بهتر است به جاي مخفي نگه‌داشتن اصل اخبار، پشت پرده‌ها و منافع درازمدت را با مردم در ميان بگذارند.

مخفي نگه‌داشتن برخي واقعيات و چشم بستن بر بعضي واقعيات ديگر، باعث خواهد كه حتي يك نماينده مجلس هم به جاي درخواست تنبيه طرف روسي تنها از اين موضوع گله ‌كند كه پوتين بهتر از مدودف، قدر بازي با كارت ايران را مي‌دانست!