سرمقاله حیاتنو/چه کسى به ادعاها دامن زد
چکیده : مدتى است برخى دولتها و رسانههاى خارجى نسبت به یکى از وزراى پیشنهادى آقاى احمدىنژاد مطالب مختلفى را مطرح مىکنند. این ادعاها بیشتر درباره آنچه که دخالت فرد مذکور در انفجار مرکز یهودیان آرژانتین خوانده مىشود، بوده است.بدیهى است وزارت امور خارجه این ادعاها را تکذیب کند و دادستانى دولت آرژانتین را تحت تاثیر لابىهاى...
مدتى است برخى دولتها و رسانههاى خارجى نسبت به یکى از وزراى پیشنهادى آقاى احمدىنژاد مطالب مختلفى را مطرح مىکنند. این ادعاها بیشتر درباره آنچه که دخالت فرد مذکور در انفجار مرکز یهودیان آرژانتین خوانده مىشود، بوده است.بدیهى است وزارت امور خارجه این ادعاها را تکذیب کند و دادستانى دولت آرژانتین را تحت تاثیر لابىهاى صهیونیستى بداند.
اینکه از ابتداى پیروزى انقلاب کشورهاى غربى به بهانههاى مختلف ادعاهایى را علیهجمهورى اسلامى مطرح کردهاند تازگى ندارد. ادعاهایى که عمدتا جنبه تبلیغاتى و تخریبى دارد و همه دولتهاى جمهورى اسلامى خود را ملزم به مقابله با آنها دانستهاند.در حقیقت هر یک از دولتها خود را متعهد به چارچوبهاى کلان نظام دانسته و آنچه که علیه جمهورى اسلامى گفته مىشود را نه علیه یک دولت که علیه نظام مىدانستند.اما در کمال تعجب همه شاهد بودند که این روند در ایام تبلیغات انتخابات به یکباره تغییر کرد و آقاى احمدىنژاد در مناظره تلویزیونى با مهندس میرحسین موسوى با طرح این اتهام که دولت دوران دفاع مقدس اقدام به بمبگذارى در عربستان کرده است تلاش نمود تا عملکرد و سابقه میرحسین را در حوزه سیاست خارجى زیر سوال برده و از رهگذر این کار به مخاطب اینگونه القا کند که موسوى و دولتش ماجراجو بودهاند و خسارتهایى را براى ایران به بار آوردهاند.
آقاى احمدىنژاد در آن لحظات توجه نداشت که اولا چنین کارهایى از حدود اختیارات دولت میرحسین خارج بوده و ثانیا او همان مطالبى را در تلویزیون رسمى ایران مطرح مىکند که تا آن زمان به صورت شایعه و در قالب تبلیغات سوء خارجى علیه جمهورى اسلامى مطرح مىشد.در آن لحظات آقاى احمدىنژاد شاید دولت خود را تافته جدا بافته مىدید و الزامى براى حفظ چارچوبهاى امنیتی، اطلاعاتى و سیاسى نظام در دورههاى پیشین احساس نمىکرد.اما امروز او و کابینهاش با تبلیغات سوء رسانههاى خارجى مواجه هستند. تبلیغاتى از همان جنس که او خود علیه میرحسین مطرح کرد.
احتمالا احمدىنژاد درآن مناظره فقط به محکومیت میرحسین مىاندیشید و امروز بیش از پیش متوجه عواقب سخنان آن شب خود شده است.
آیا اگر یکى از رسانههاى گروهى مستقل و یا فعالان سیاسى همان جملات را مطرح مىکرد به تشویش اذهان عمومی، تبلیغ علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملى متهم نمىشد؟ امروز که به آن مناظره مىاندیشم بیشتر به رمز و راز سکوت میرحسین پى مىبرم. بدون شک اگر میرحسین وارد بحث پیرامون این موضوع مىشد بحرانى به مراتب فزایندهتر متوجه دستگاه دیپلماسى کشور بود.چرا که عزم آقاى احمدىنژاد در آن لحظات جزم بود که حملات پى در پى خود را متوجه عملکرد نظام در آن سالها کند تا چند راى بیشتر به دست آورد و مشخص نیست که اگر آن گفتوگو ادامه مىیافت کار به کجاها مىکشید.سلام و درود خدا بر امام على (ع) که فرمود: «سخن تا زمانى که ایراد نشده تحت فرماندهى انسان است. اما وقتى گفته شد انسان اسیر آن است.»
خدا از ایشان نگذرد که با صحبتهای خود و تهمت به پیروان خط مشی امام (ره) در شب رحلت آن روح خدا جفای به حال آن پیر فرزانه کردند زیاد طول نخواهد کشید
دستشان رو خواهد شد به امید خداوند بزرگوار