قائم مقام ولایتی در زمان وزارت خارجه؛ آماده مذاکره با آمریکا حتی در قعر جهنم!
چکیده :محمدجواد لاریجانی، برادر رئیس دو قوه و قائم مقام علی اکبر ولایتی در وزارت امور خارجه دولت هاشمی رفسنجانی، برای مذاکره با آمریکا ابراز تمایل کرده است؛ حتی اگر این مذاکره به گفتهی او در قعر جهنم انجام گیرد. این در حالی است که ولایتی هنوز به پرسش های متعدد مطرح درباره مذاکرات خود با والری جارت مشاور اوباما در آمریکا پاسخ نداده است....
کلمه – گروه سیاسی: قائم مقام علی اکبر ولایتی در وزارت امور خارجه دولت هاشمی، برای مذاکره با آمریکا ابراز تمایل کرده است؛ حتی اگر این مذاکره به گفتهی او در قعر جهنم انجام گیرد. این در حالی است که ولایتی هنوز به پرسش های متعدد مطرح درباره مذاکرات خود با والری جارت مشاور اوباما در آمریکا پاسخ نداده است.
به گزارش کلمه، محمدجواد لاریجانی که سابقه مذاکره با نیک براون انگلیسی را در پرونده خود دارد بر این باور است که اگر منافع نظام ایجاب کند با آمریکا و حتی در قعر جهنم هم با همه مذاکره می کنیم.
این برادر رئیس دو قوه پیش از این نیز گفته بود که در مورد شرایط کنونی برای مذاکره با غرب، من یکی از رکگوترین اشخاص هستم. ما مذاکره با آمریکا را ترجیح میدهیم. باید نشست و مذاکره و گفتوگو کرد.
امروز همچنین برادر او، صادق لاریجانی رئیس دستگاه قضایی هم در مورد ارتباط با آمریکا گفت: ارتباط با آمریکا ساده نیست و آمریکاییها گمان نکنند که با آمدن پشت میز مذاکره با ایران میتوانند از ملت ما باج بگیرند.
برادر دیگر آنها، علی لاریجانی، هم چند روز قبل گفته بود که باید همین جا با آمریکایی ها تعیین تکلیف کنیم و اگر جلوتر برویم، کار سخت می شود.
با وجود اعتراف صریح محافظه کاران به علاقه مندی به از سرگیری مذاکره با امریکا، اما خبر کلمه که از مذاکرات پنهانی علی اکبر ولایتی، مشاور امور بین الملل رهبری در آمریکا پرده برداشته بود، با تکذیب رسانه ای این طیف مواجه شد. تکذیب هایی که در واقع بیشتر به نوعی طفره رفتن از بحث می مانند و نه رد اصل موضوع.
کلمه در تحلیل خود صرفا از مقامات مذاکره کننده خواسته بود که منافع ملی را دستمایه توافقات پشت پرده نکنند و یادآوری کرده بود که وفاق ملی بالاترین سرمایه دیپلمات ها برای آغاز هر مذاکره و گفت و گوی مستقیمی است. در آن یادداشت که واکنش های زیادی در فضای رسانه ای و مجازی به همراه داشت، نویسنده تصریح کرده بود بی شک منتقدان حاکمیت از مسئولان فعلی مشتاق ترند به اینکه حاکمیت، عقلانیت به خرج دهد و کشور را بیش از این در معرض خطر قرار ندهد و در مسیر سقوط رها نکند. آیا حاکمان فکر نمی کنند که یک قدم هم آنها باید برای حل مساله بردارند و قبل از حل مشکل با اهالی واشنگتن، مشکل خود را با اهالی تهران حل کنند؟
اینک جواد لاریجانی با اشاره به مذاکره ایران و آمریکا می گوید: مذاکره با آمریکا تابو نیست که ممنوع باشد. اوایل انقلاب عده ای از دوستان اصلاح طلب که سوپررادیکالیسم بوده اند، مذاکره با آمریکا را تابو می دانستند اما انگار روح القدوس در آنان نازل شد و تبدیل به یک سوپرلیبرالیسم شدند.
البته این سیاستمدار پیشین از مذاکرات پشت پرده خود با انگلیس ها سخنی به میان نمی آورد. یک ماه مانده به انتخابات دوم خرداد 76 وی که رییس مرکز پژوهش های مجلس بود در مذاکره ای با نیک براون مدیرکل وزارت خارجه انگلیس، تلاش کرد در دیداری که در لندن برگزار شد نظر انگلیس ها را نسبت به کاندیدای جناح راست تغییر دهد و به آنان اطمینان دهد که منافع غرب در گروی پیروزی این کاندیداست.
مذاکره ای که بازتاب وسیعی در محافل سیاسی به همراه داشت و حاکی از خط مشی و دیدگاه این بخش از سیاستمداران بود که برای رسیدن به قدرت ابایی ندارند حتی با بزرگترین کشورهای استعماری به مذاکره پنهانی بنشینند.
بدین ترتیب اعتراف جواد لاریجانی به تمایل حاکمیت برای مذاکره و اعلام آمادگی صریح او برای انجام مذاکره حتی در قعر جهنم! نشان می دهد که آنچه مورد نگرانی کلمه بود، کاملا جدی است و این احتمال هست که اگر دلسوزان کشور و انقلاب به موقع فعالیت نکنند و تذکر ندهند، ممکن است حاکمان بخواهند به جای مذاکرات شفاف و از موضع عزت، به زد و بندهای پنهانی و ذلیلانه رو بیاورد.
هر چند لاریجانی از استراتژی تعامل با دشمن سخن گفته است و می افزاید که اگر منافع نظام ایجاب کند با آمریکا و حتی در قعر جهنم هم با همه مذاکره می کنیم. اما نگفته است که این منافع را چه کسی تعیین می کند و آیا نظام مبتنی بر قبیله گرایی و اقتدارطلبی قادر خواهد بود منافع عمومی و ملی ایرانیان را تامین نماید.
پیشتر میرحسین موسوی نسبت به این مساله هشدار داده و در توصیف سیاست خارجی اقتدارگرایان گفته بود همان وقتی که آنان مناسبات بینالمللی کشور را به اغراض تبلیغاتی آلوده کردند و از خردورزی و متانت کناره گرفتند میشد حدس زد که به زودی مصالح بلندمدت مردم را به هیچ معامله خواهندکرد.
وی همچنین تاکید کرده بود که جنبش سبز باید از تمام توان بین المللی خود استفاده کند تا به قدرتهای خارجی نشان دهد به آنها اجازه نمی دهد از ضعف وعدم مشروعیت دولت کنونی استفاده و به استقلال، تمامیت ارضی و منافع عالی کشور آسیب رسانند.
مطالب پیشین کلمه درباره تلاش حاکمیت برای زمینه چینی مذاکره با آمریکا را در این خبرها بخوانید:
با محتوای مقاله شما موافقم و اذعان میکنم که گروههای نزدیک به افکار و
اصول سیاسی شما را بر گروه مقابل ترجیح میدهم اما معتقدم برای تحقق آزادی و
سربلندی ملت ایران نباید حقیقت طلبی و تفکر و قضاوت منطقی را فدای تعصبات
گروهی و تمایلات سیاسی کرد! چه این کار را در ۱۰۰ سال اخیر به کررات مرتکب
شده ایم که وضع و روزمان آن شده که همگان امروزه شاهد آنند، فلذا علیرغم
میل باطنی ناگزیر از انتقاد از مشی دوستان شما هستم و امیدوارم که این حرف
بنده حمل بر ایجاد نفاق و القای ناامیدی از مطالبات به حق سبز اندیشان نشود
که مجبور به سانسور نظر بنده بشوید!
در این که هیچ گروهی نباید در خفا
با هیچ قدرت خارجی به مذاکره ننشیند شکی نیست و حرف شما کاملا متین ولی آیا
شما هم میتوانید به طریق اولی همانگونه که از آقای ولایتی انتظار به حق
پاسخگویی دارید، برای روشن شدن اذهان عمومی و شفاف سازی در مورد رویه سیاسی
جنبش سبز توضیخ بدهید که چه کسی از طرف شما و با اطلاع کدام مردم در اوج
اعتراضات مردمی سال ۸۸ با مقامات آمریکایی مذاکره کرد که در مورد جنبش سبز –
دخالت که هیچ – حتی اظهار نظر هم نکنند که ما بعدها این واقعیت اتفاق
افتاده را نه از زبان فعالین اصلی جنبش سبز که از زبان وزیر امور خارجه
آمریکا بشنویم ؟
دوست عزیز خوب بود با مدرک و نام کسانی که ادعا داری با امریکا از طرف جنبش سبز صحبت کرده اند را افشا می کردی . این طور که شما می گوئی نبوده است . در وزارت خارجه امریکا کار شناسان مربوط به خاور میانه و ایران به مسئولین امریکا وبه ویزه او با ما توصیه می کردند که صلاح نیست از جنبش سبز دفاع کنیید . چون که این را بهانه می کنند و طرفداران سبز را بیشتر می کشند. البته مذاکره برای خامنه ای و دارو دسته سر کوبگرش ازاد است . عوام هم کار به این کار ها ندارد
بابا ،دلاور کی میره این همه راهو تا جهنم غیر از خودت و آق داداشا و … بهتون خوش بگذره اونجا!!! راستی…
دوستانتون رو سلام برسونید! !
خود تان که باید بروید به قعر جهنم . مشکل این است که در جریان مسا ئل سیاسی و بین المللی همیشه خوب کشور را که ضعیف کردید و ملیارد ملیارد خسارت جانی و مالی زدید و انگاه که به زانو در امدید به پای میز مذاکره می نشینید
نامش را هم یا می گذارید پیروزی یا به عوام و مزدورانتان می گوئید برای حفظ نظام این خفت کاری ها را قبول کردیم
این ها همه به برکت خا منه ای و شما مزدوران دزد و رانت خور و سر کوبگر و تهمت زن و دروغگو اتفاق می افتد هر کس هم که به شما ها اعتراض کند . سا واکتان و شکنجه گرانتان و قاضی های قصی القلب و مزدور را سرغش می فرستید حتی اگر موسوی یا کروبی یا بهزاد نبوی و.. باشد. اگر از انسان های معروف نباشند که مانند ستار بهشتی اینقدر شکنجه می کنید که بمیرد . ننگ تاریخ ایران شما هستید به خدا تمام جنایت هایتان و واپسگرا ئیاتتان و جهل های که گفتید و کارهائی که به نام دین کردید در تاریخ ایران ثبت شده است و ایند گان قضاوت های بدی در مورد شما متحجران و زور گویان و سر کوبگران رانت خواران ودزدان خواهد داشت
دوست عزیز مذاکره عیب ندارد .مشکل این است که این ها تا می توانند شعار می دهند .و خسارت بر کشور وارد می کنند .هنگامی که به خفت و شکست رسیدند و ملیارد ملیارد خسارت جانی و مالی بر کشور و مردم وارد کردند انگاه می نشینند پای میز مذاکره
در زمينه مذاكره پنهاني اقاي ولايتي با مقام امريكايي اگر در حدكنكاش وارزيابي نظريات طرف مذاكره باشد هپچ اشكالي نيست چانچه علاقمندي طرفين براي ارتقاي سطح مذاكرات كفايت كند مذاكرات اشكار وجدي اغاز شود
در زمينه مذاكره پنهاني اقاي ولايتي با مقام امريكايي اگر در حدكنكاش وارزيابي نظريات طرف مذاكره باشد هپچ اشكالي نيست چانچه علاقمندي طرفين براي ارتقاي سطح مذاكرات كفايت كند مذاكرات اشكار وجدي اغاز شود
“آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا……؟!” نمی دانم چرا حاکمان ما این قدر دیر به یاد جام زهر می افتند ؟! این جام زهر زمانی می توانست شیرین ترین نوشدارو باشد آنهم برای ملت ایران نه اینکه امروز لزومش برای حفظ وسلامتی حاکمان ظلم وجور و تلخی اش تحمیلی برذائقه ی ملت بیچاره ! البته “کاچی به از هیچی” نمی خواهم زیاد سیاه ببینم اما سابقه ی مذاکراتی حضرات چندان خوب نیست . چون معمولا” آقایان مذاکره را اگر بپذیرند فقط برای پیچاندن و وقت خریدن است نه آنکه واقعا” بخواهند مذاکره کنند. خدا کند که اینبار چنین نباشد!
“آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا……؟!” نمی دانم چرا حاکمان ما این قدر دیر به یاد جام زهر می افتند ؟! این جام زهر زمانی می توانست شیرین ترین نوشدارو باشد آنهم برای ملت ایران نه اینکه امروز لزومش برای حفظ وسلامتی حاکمان ظلم وجور و تلخی اش تحمیلی برذائقه ی ملت بیچاره ! البته “کاچی به از هیچی” نمی خواهم زیاد سیاه ببینم اما سابقه ی مذاکراتی حضرات چندان خوب نیست . چون معمولا” آقایان مذاکره را اگر بپذیرند فقط برای پیچاندن و وقت خریدن است نه آنکه واقعا” بخواهند مذاکره کنند. خدا کند که اینبار چنین نباشد!
“آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا……؟!” نمی دانم چرا حاکمان ما این قدر دیر به یاد جام زهر می افتند ؟! این جام زهر زمانی می توانست شیرین ترین نوشدارو باشد آنهم برای ملت ایران نه اینکه امروز لزومش برای حفظ وسلامتی حاکمان ظلم وجور و تلخی اش تحمیلی برذائقه ی ملت بیچاره ! البته “کاچی به از هیچی” نمی خواهم زیاد سیاه ببینم اما سابقه ی مذاکراتی حضرات چندان خوب نیست . چون معمولا” آقایان مذاکره را اگر بپذیرند فقط برای پیچاندن و وقت خریدن است نه آنکه واقعا” بخواهند مذاکره کنند. خدا کند که اینبار چنین نباشد!
در آغاز سخن امیددارم چون چند کلامی که داشتم به تیغ و تقطیع
دچار نشود این کلام.اما بعد:باز خوانی نقش محمدجواد لاریجانی یکی از کارهای مهم
اهل پژوهش تاریخ معاصر می باشد.بی پرده و گاهی به دور از حیای ایرانی سخن گفتن از
مواردی است که مکررا در سخن این عضو ارشد خانواده ذی نفوذ و برادران لاریجانی به
چشم آمده.قیاس قرائات مختلف از دین با پخت قورمه سبزی و یا استفاده از واژه ل…س
زدن سیاسی و نیز جست و جو در ارتباطاتی که به گپ ایشان با نیک براون انجامید.و در
دست نوشته مذاکره به وضوح بود که خود را لیبرال خوانده بود.امیدوارم فقط بسان
مرداد 32 ملت ما تاوان برادران دیگری را -رشیدیان-پس ندهند.روزی پژوهش در مورد نقش
و نفوذ و ارتباطات بسیاری کسان از جمله محمدلاریجانی گره گشایی نقاط تاریک بسیاری
خواهد بود.
سیاست خارجی ما می بایستی حول محور منافع ملی ما باشد. ما نه با کشوری برای ابد دشمن هستیم و نه با کسی تا ابد و بدون جهت دوست. اما درست ترین سیاست آنست که بتوانیم با کلیه کشور ها رابطه حسنه داشته باشیم. البته اگر باکشوری اختلافی اساسی پیدا کردیم یا جنگ آغازشد، درآنصورت رابطه ما با آنها متفاوت خواهد بود. مثل رابطه ما با عراق. اما در حال حاضر از آنجا که با هیچ کشوری در حال جنگ نیستم، می بایستی با همه آنها رابطه حسنه داشته باشیم. تعجب نکنید حتی با اسرائیل. به من ایرانی شیعه که نه عرب هستم و نه برادران مسلمان در هنگامی که لازمشان دارم به فریاد من نمی رسند و بلکه لگدی هم حواله ام می کنند(جنگ ایران و عراق، اختلاف بر سر سه جزیزه، اختلاف بر سر نام خلیج فارس) خوب چه کاری است که من به سبب اختلاف اعراب با اسرائیل خودم را با شاخ گاو اسرائیل و درنتیجه آمریکا و غرب طرف کنم. عربها خودشان حاضر به صلح با اسرائیل هستند، عرب ها و مسلمانان اصلا ما را بعنوان کشوری مسلمان قبول ندارند، حال در این شرایط من بیایم و از روی بی سیاستی و هوچیگری بگویم پیش تا محو کاملل اسرائیل؟ واقعا که.
اما در رابطه با آمریکا از ابتدا هم ما تند رفتیم. کار ما در گروگانگیری کاملا اشتباه بود، همین مساله باعث شده که پس از چند ماه آمریکایی ها رابطه خود را با ما قطع کردند. اما در طول این سالها همواره با ما مماشات داشته اند و چندین بار نیز رسما بین مقامات ما با آمریکایی ها مذاکره و حتی همکاری شده است. منتها حکومت ما، ملت را محرم ندانسته و آنها را درجریان نگذاشته است. از یک سو به ما توصیه کرده مرگ برآمریکا یادتان نرود، ازآن سو با مک فارلن و آمریکایی ها در عراق و افغانستان و پاکستان و ژنو همکاری تنگاتنگ داشته است. حال دیگر مردم آگاه شده اند. شعار مرگ بر آمریکا هم دیگر جذابیتی ندارد. ما اکنون باید گذشته زخمی را ترمیم کنیم و آشکارا اعلام کنیم با آمریکا و تمام کشور ها در جهنم چرا در هرجای خوب و بد حاضر به مذاکره هستیم تا جایی که منافع ملی ما حفظ شود. ما خط به کشی نداده و تعهد نسپرده ایم که برای دلخوشی این وآن مرگ برآمریکا و مرگ بر اسرائیل سردهیم. باید مذاکرات صورت گیرد اما نه به صورت تفریطی. متاسفانه ما ملتی افراط تفریطی هستمیم در دوستی و دشمنی اسیر احساسات می شویم. در دشمنی تا حد حذف فیزیکی دشمن ایدوتولوزی خود نیز پیش میرویم و در دوستی تا زیر پاگذاشتن منافع ملی و استقلال هم باز پیش میرویم نمونه ها را هم در آن رژیم و هم در این رژیم بارها دیده ایم. درنهایت باید رابطه خود را با تمام کشور و اصولفا جامعه بین المللی به ویژه سازمان ملل بهبود بخشیم. ما در بین جامعه بین المللی زندگی می کنیم و باید با همه کشور عامل و رابطه داشته باشیم.