ناصر حجازی اسطوره فوتبال ایران درگذشت
چکیده :اين داستان مردي است كه كرنش را بلد نبود. مردي كه هرگز سرخم نكرد و خم نشد. به برابر هيچكس و نه هيچ چيز حتي برابر مرگ. داستان مردي كه ستاره شد، ستاره ماند و ستاره...
ناصر حجازي، صبح امروز(دوشنبه) در بيمارستان كسري تهران درگذشت.
به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، ناصر حجازي ، اسطوره فوتبال ايران، صبح امروز در سن 62 سالگي به دليل ابتلا به بيماري سرطان ريه درگذشت.
حجازي از يك سال و نيم پيش با اين بيماري مهلك دست و پنجه نرم ميكرد و جمعه در حين تماشاي بازي استقلال و پاس دوباره بيمارياش عود كرد و به بيمارستان منتقل شد.
او امروز ظهر در سن 62 سالگي درگذشت.
اين خبر را اصغر حاجيلو در جمع خبرنگاران و مردم اعلام كرد.
اين داستان مردي است كه كرنش را بلد نبود
اين داستان مردي است كه كرنش را بلد نبود. مردي كه هرگز سرخم نكرد و خم نشد. به برابر هيچكس و نه هيچ چيز حتي برابر مرگ. داستان مردي كه ستاره شد، ستاره ماند و ستاره رفت.
ميگويند ستارگان را خاموشي نيست و تنها از ديدگان دور ميشوند. همانند ستارهها، همانند ناصر حجازي كه ديگر قامت پرصلابت او را نخواهيم ديد و دلمان برايش تنگ خواهد شد. براي چهره مردانهاش، حرفهاي صريحاش حالا بايد براي ديدن دوبارهاش به خاطرههايمان برگرديم به عكسها و نوشتهها چرا كه ناصر حجازي ديگر كنار ما نيست. ناصر خان رفت، آن «مرد» رفت.
“من ناصر حجازي هستم. سرد و گرم روزگار را چشيدهام. عمري از من گذشته است. همواره سعي كردم از مردم جدا نباشم. هميشه با مردم بودهام، هرچه دارم از خدا و لطف و محبت مردم است. من و امثال من مديون مردم هستيم. رفتم تا شايد ديگران بتوانند…”
ناصر حجازي مردي از جنس آذر و آتش بود. آرام نبود و قرار نداشت. اهل بازي نبود و هميشه خودش بود. شماره يك آبيها، ايران و آسيا 28 آذر 1328 در محله آرياناي تهران چشم به دنيا گشود و 62 سال بعد زمين و زمينيها را براي هميشه ترك كرد.
او سنگربان نخست ايران و آسيا در دهه 50 بود و در جام ملتهاي آسيا و بازيهاي آسيايي قهرمان شد. در بازيهاي المپيك و جام جهاني به ميدان رفت و با آبيهاي تهران در تخت جمشيد و جام باشگاههاي آسيا به بالاترينها رسيد. هنوز هم ماندهايم كه چرا فدراسيون جهاني تاريخ و آمار فوتبال ناصرخان ما را دومين دروازبان قرن بيستم قاره كهن پس از محمد الدعايه عربستاني ميداند. حجازي ما هميشه اول بود. هميشه يك بود. او فوتبالش را از نادر شروع كرد. از 1345 تا 1348 نادري بود و سپس راه تاج را در پيش گرفت. تا 1356 درون دروازه آبيها تهران ايستاد و پس از يك سال و نيم بازي براي شهباز دوباره به استقلال برگشت و تا پايان فوتبالش در سال 1365 كنار آبيها ماند، ولي در سال 1369 و با پيراهن محمدان بنگلادش دستكشهايش را آويخت!
ناصر حجازي در فاصله سالهاي 1347 تا 1359 شصت و دو بار پيراهن تيم ملي ايران را پوشيد و تنها به خاطر قانوني عجيب و معروف به قانون «29 سالهها» در 29 سالگي از تيم ملي كنار گذاشته شد.
حجازي پس از جام جهاني 1978 آرژانتين براي مدت كوتاهي با منچستريونايتد تمرين كرد و پنج بازي را نيز درون دروازه تيم ذخيرههاي منچستريونايتد ايستاد. ولي همين مدت كوتاه و يا 5 بازي ناچيز دليلي نشد تا سرالكس فرگوسن و شياطين سرخ احوالپرسي او در دوران بيماري نشوند و از راه دور سراغ بازيكن تمريني خود را نگيرند. آنها از راه دور جوياي احوال بازيكن تمريني خود شدند و ما در همين نزديكي هم حال ستارهمان را نپرسيديم! همينها بود كه دل «مرد» را به درد ميآورد. چنان كه بهار هم نميتواند حال و هواي ابري دلش را دگرگون كند. براي همين بود كه ميگفت و مينوشت كه «غم قفس به كنار، آنچه عقاب را پير ميكند. پرواز زاغها بي سر و پا است.»
ناصر خان. چهل و يكمين دروازهبان شايسته فوتبال جهان آدم عجب و غريبي بود. عجيب و غريب ولي بزرگ، محترم و دوست داشتني. «مرد» فوتبال ما هميشه كارهاي خاص خودش را ميكرد. مثل همان زمان در هجده سال بيشتر نداشت و به خاطر شكستن كتف نامش از سوي رايكوف مربي وقت تيم ملي خط خورد، ولي او را به صحبت قانع كرد و در نهايت هم حرفش را به كرسي نشاند.
يا همان زمان كه راه بنگلادش را در پيش گرفت. دروازهبان و مربي محمدان شد و با اين تيم پرسپوليس مدعي در رقابتهاي آسيايي حذف كرد و در جمع 8 تيم برتر آسيا قرار گرفت.
اين هم تصميمهاي دور از انتظار «ناصرخان» نبود. او يكبار آبيها را با چيدمان 2ـ6ـ2 روانه شهرآورد تهران كرد و در نهايت هم نتيجه را 3 بر صفر واگذار به قرمزهاي تهران.
او در تهران در ديدار پاياني جام باشگاههاي آسيا هم تصميم عجيبي گرفت و محمدعلي يحيوي را به جاي پرويز برومند درون دروازه آبيها قرار داد. شايد اين تصميم باعث شد تا جوبيلو ايواتاي ژاپن در تهران و برابر هواداران آبي در ورزشگاه آزادي جشن قهرماني را برپا كند.
ناصر حجازي تمام عمرش را جنگيد و مبارزه كرد، درست همانند 15 ماه پايان عمرش با سرطان ريه. او در مدرسه عالي ترجمه، مدرك ليسانس مترجمي زبان را گرفت، همانجا با همسرش آشنا شد، گرچه آتيلا و آتوسا حاصل اين پيوند بودند، ولي دروازهبان فراموش شدني فوتبال ايران ستارگان بسياري در فوتبال ايران و جهان به همگان شناساند از جمله علي دايي، آقاي گل فوتبال جهان و رحمان رضايي را.
فوتبال همه زندگياش بود، ولي او هرگز نخواست تا يك بازيكن بازنشسته ولي خوشنام بماند.
او هيچ گاه در سايه نرفت. شنا بر خلاف جهت آب عادت هميشه آقاي شماره يك ما بود. حالا او رفته است، ما ماندهايم بدون ناصر خان حجازي. فوتبال ايران ديگر ناصر حجازي خوش پوش و خوش گفتارش را ندارد. دلمان برايت تنگ ميشود. براي تو، حرفهاي صريحت و رفتار مردانه و مردمدارانهات.
حالا بايد ميان خاطرههايمان آن «مرد» را جستوجو كنيم.
حالا ما ماندهايم و چسبيدهها و خاطرههايي دير و دور. به دورود آقاي هميشه شماره يك . خداحافظ ناصرخان . خدانگهدار آقاي حجازي، روحت شاد و سپاس كه اسطوره بودي، اسطوره ماندي و به دنبال باد نرفتي. ياد مردي و مردانگيات تا هميشه به خير باد.
روحش شاد و یادش گرامی و تا ابد در قلبمان باقی خواهد ماند.
درگذشت اسطوره فوتبال و اخلاق به تمام مردم سبز ایران بخصوص خانواده محترمشان تسلیت میگویم روحش شاد و اخلاق مردانه اش مستدام باد
dark e in ke agar chizi mishavi va kasi
tanha bayad be hemmate khodat bashad va honarat
na ba majiz goyee arbab e zar o zor
in chonin bar tarikh ,naghshi mandergar mibani
darsi ke besyar az ” ghore haye maviz nashode ye” por modea ye moasere ma nadanestand
hame bayad be zoor o zarb e tazahor “be chiz hayee miresidand”
NASER HEJAZI az nazare man yek nemone ast az nasli ke ba talash o khod “mishavan” amma ba serahat
mimanand
mardom bayad ghadr dani in ESTEGHLAL bashand
ESTEGHLAL bozorgtarin vighegi e HEJAZI ast.
OO ba esteghlal MANDEGAR SHOD, ba khodash
عقاب براستي زمين جاي تو نبود>بار ديکر اوج گرفتيچشمانم گريان است.
ناصر خان مردم را تنها نگذاشت و تا لحظه مرگش از حقوق ملت دفاع کرد . همین یک ماه پیش بود که از این یارانه ها انتقاد کرد و مردم را ولی نعمت مسئولین می دانست . ما نباید در تشییع جنازه ایشان کوتاهی کنیم و با حضور بی شمار خود اعلان کنیم که دوستدار وی هستیم . من یک استقلالی ام اما از دوستی ایشان و دیگر اسطوره فوتبال ایران یعنی سلطان پروین بسیار می دانم و از عابد زاده که دوران طلایی فوتبال خود را زمانی که با استقلال بود همراه حجازی سپری کرد و حق استاد و شاگردی را با حضور در بیمارستان کسری تهران به جا آورد .
پهلوانان نمی میرند.ناصرخان در دل های ما ریشه دواندی و هرگز فراموشت نخواهیم کرد .
یک پاسدار- (اما پاسداری که مثل ناصرخان درد مردم دارد و مثل ایشان فکر می کند . این دولت نامشروع را به رسمیت نمی شناسد و همیشه منتقد است) .
ناصر خان عزیز تو فقط اسطوره شماره یک فوتبال ایران نبودی.مردی از تبار رستم وآرش هستی که با پایان زندگی خاکی خود آبی وقرمز را سبز خواهی کرد
با سلام
خداوند رحمتش کنه یکی از دلسوزان و فوتبالیست های برتر آسیا از میان ما رفت و هیچ وقت به حق خودش در این فوتبال نرسید و در سیاست هم یک سر و گردن بالاتر از رجال کنونی کشور بود .چه خوب بود اگر مسئولین سایت از طرف خانواده میرحسین عزیز تسلیتی را برای ایشان درج میکردند تا مرهمی برای خانواده این عزیز از دست رفته باشد.
دوستدار همیشگی ات
محمد.ت
یاحسین میرحسین
محمد.ت
Doostan didid ina cheqad tarsu hastand? Hata az SMS ham vahshat darand o SMS haye 90 o qat kardh budan!
B omide inke hame dar maraseme naser khan sherkat kOnim o rahe un aziz o edame bedim va hichvaqt jelo hichkas sar kham nakOnim!
Zende bad azadi. . . Zende bad iran. . . Zende bad adamaye sherafat mandi mesle nasere hejazi mir azizemun va adel e ferdosipoor.
bebinid be nazaram nabaid az esme bozorge hejazi va tashiie in esme bozorg baraie shoar dadan alaihe ye seri afrade koochik estefade konim va az arzesh esme bozorge hejazi baraie bi arzesh neshon dadane in afrade bi arzesh estefade konim…
وعده ما چهارشنبه
9 صبح
روحش شاد و یادش گرامی
برای شادی روحش صلوات
اگه آقایون اجازه می دادند که ناصر خان تو تیم ملی بمونه دروازه بان اول آسیا می شد نه دوم. محمد الدعایه تا 40 سالگیش داشت واسه تیم ملی عربستان بازی می کرد. ناصر خانو هم از تیم ملی کنار گذاشتن هم با ندادن رضایتنامه راه رفتن به منچستر یونایتد رو براش سد کردن.والا نابغه بوده که تونسته در حالی که فقط تا 29 سالگی تو دروازه تیم ملی بوده به مرتبه ی دوم برسه. در جواب اون دوستی که گفته مگه مشکلی از مشکلات مردم رو حل کرده فقط یه علامت سوال و تعجب گنده بالای سرم سبز شد! جالبه…
ناصرخان سلام مارا به پوریای ولی وتختی رستم برسان بگو ایران دگر پهلوان ندارد.روحت شاد.
ruhash shad
shyayad in dowlat be fekre bafgiue ostoorehaye football bashad va barashun kari bokone ke dar hado andazashun bashe
ناصرخان در پاسخ به وعده های توخالی مسئولان جهت کمک های مالی گقت:
من آن گلبرگ مغرورم که میمیرم ز بی آبی
ولی با ذلت و خواری پی شبنم نمی گردم
ما بیشماریم،
به نظر من هیچ کدام از چهره های سرشناس ورزسی بخاطر از دست ندادن موقعیت خودشون جرات انتقاد کردن ندارن مانند علی دایی – قلعه نوعی – علی پروین و…
خداوند رحمتش كند
انسان سبزي بود
ناصر خان حجازی اسوه فوتبال ایران و مرد از جنس فولاد ابدیده که هیچگاه در مقابل زورگویان سر تعظیم فرو نیاورد روحش گرامی و یادش همیشه زنده باد .
مدتها بود که برای مرگ کسی گریه نکرده بودم چون می دانم که مرگ در این دنیا پایان راه نیست و شروعی تازه است اما هر چه کردم نتوانستم خودم را کنترل کنم که در غم از دست دادن این بزرگ مرد نگریم. خدایش قرین رحمت گرداند.
zendegi sahneye yektaye honarmandie mast
har kesi naghmeye khod khanad o az sahneh ravad
khorram an naghmeh keh mardom beseparand be yad
روحش شاد .صلوات
رحمت خدا بر این اسطوره فوتبال ایران زمین ونفرین ابدی خدا برفتنه گرانی که از جسد در گذشتکان نیز برای مقاصد شوم ضد خدا و ضد دین وضد میهنی شان سو استفاده میکنند خدا سایه ایشان را کم کم از سر ما کم نکند
درود به شرفت ناصرخان…. بهشت خوش بگذره …
سبز بود ،سبز زیست ،وسبزرفت ،وفرادنشان دهیم که راه سبز نمرده.
پهلوان همیشه همراه مردم است حجازی پهلوان بود
heyder baba dunya yalan dunyadi
nasir xan ureklerde yashiyip yashiyir ve yashiyacax
از این به بعد میخواهم سعی کنم مثل ناصر زندگی کنم
یادش همیشه زنده باد که هیچگاه در مقابل زورگویان سر تعظیم فرو نیاورد
سعی کنیم قوی باشیم تا دشمن شاد نشویم
خدا اگر بخواهد به کسی آبرو دهد اینگونه می دهد ، چند صباحی قبل از مرگش ، دولت کودتا را به باد نقد و انتقاد شدید گرفت و از فشارهایی که روی مردم است به شدت برخورد نمود و زبان به اعتراض گشود که از جیب مردم به خود مردم می دهید بعد منت سرشان می گذارید .
با خود می اندیشم چرا فردی چون حجازی اینگونه ملت برایش اشک ریختند ولی بسیاری هستند که شاید از نظر قهرمانی بسیار بالاتر از حجازی نیز باشند ولی هیچ وقت در یاد و قلب مردم باقی نمانند .
برای نمونه از قهرمان جهان و المپیک رضا زاده نام می برم که با چاپلوسی و خود فروختگی ، برای دو روز دنیا از دل مردم بیرون رفت .
به خدا قسم خدا به هر کس که لایقش باشد احترام و بزرگی هدیه می کند ، اگر شایستگی این جایگاه را از خود نشان دهد و مردمی باشد ، او را بالاتر می برد و اگر نا اهل و کثیف باشد از آن بالا با سر به پایین پرتاب می کند .
خدا حجازی را بیامرزد .
من پرسپولیسی هستم ولی زمانیکه حجازی سرمربی استقلال بود وقتی بازی روان تیمش را می دیدم و عدم نتیجه گیری مناسب ، اشک در چشمانم جمع می شد و برای حجازی نگران می شدم . او فراتر از رنگها بود .
امثال حجازی و پروین به واقع اسطوره هستند و اسطوره باقی می مانند
engar hamin dirooz bood ke oghab too darvaze bood. vaaaaaaaaaaay
chand rooze ke az raftane in MARD migzare ama man nemitunam jeloye geryeye khodamo begiram,yadesh ke miyoftam na khodagah ashk mirizam,roohesh shad
هراس من – باری – همه از مردن در سرزمينی است
که مزد گورکن
از آزادی آدمی
افزون تر باشد. همیشه در قلب ما می مانی ای بزرگ موندنی.
خدا بیامرزتش . اشک مجال نمیده بنویسم . روحش شاد
به نام حی لا یموت
خدایا ! ما که خوبی از او دیدیم و بدی از وی ندیدیم. و تو به او نسبت به ما دانا تری! خدایا تو امروز روح او را قبض کردی و او به رحمت تو محتاج!
خدایا او را بیامرز!
یادش گرامی روحش شاد…
یادش گرامی , روحش شاد…