در قانون افغانستان سانسور وجود ندارد و هر شهروند حق دارد آنچه فکر می کند را بیان کند
چکیده :روزنامه نگاران در افغانستان از حمایتهای قانونی برخوردارند. قانون اساسی افغانستان از آزادی بیان به صراحت حمایت کرده است. همچنان در این قانون آمده که هر شهروند افغان حق دارد که آنچه فکر میکند را بیان کند از طریق نوشته و دیگر ژانرهای رسانهای. در قانون همگانی هم این حمایت به صورت روشن آمده است. در افغانستان سانسور قبل و بعد از نشر وجود ندارد. اما برخورد حکومت و سیاستمداران رفتار دوستانهٔ نیست و بسیار علاقمند هستند که محدودیتهایی را وضع...
کلمه- آزاده افروز: در هفتهای که گذشت ایران ارسال محمولههای سوختی به افغانستان را متوقف کرد و در پی آن اعتراضات مردمی در کابل شکل گرفت که علاوه بر اعتراض نسبت به توقف محمولههای سوخت، شعارها رنگ و بوی سیاسی داشت و سیاستهای احمدینژاد در راهپیمایی مردم کابل هدف قرار گرفته شد. افغانیها نسبت به اعدام اتباع افغان در ایران و حبسهای طولانی مدت اعتراض داشتند. در اینباره گفتوگو کردهایم با صدیق الله توحیدی روزنامه نگار با سابقه افغانی که حالا در موسسه نی دیدهبان رسانهای مطبوعات افغانستان است. توحیدی معتقد است بهانه دولت ایران که این محمولههای سوختی به دست نیروهای ائتلاف میرسد واهی است و اتفاقا این مردم افغانستان و استانهای غربی این کشور هستندکه با این توقف دچار خسارت شدهاند. از این گذشته با این روزنامه نگار قدیمی که سالها در مبارزه با نیروهای اشغالگر روس و گروه طالبان بوده است درباره وضعیت روزنامه نگاری در افغانستان و آزادی مطبوعات پرسیدهایم و اینکه آیا شهروندان افغانی از جنبش سبز ایران اطلاعی دارند و اخبار ایران راپیگیری میکنند یا نه، توحیدی رسانههای افغانستان و دهها شبکه رادیویی و تلویزیونی که اخبار ایران و جنبش سبز را پوشش میدهند دلیلی دانست بر اینکه مردم افغانستان پیگیر تحولات کشور همسایه هستند. توحیدی که از نزدیکان احمدشاه مسعود بوده است، میگوید گرچه حمله خارجی توانست افغانستان را از دست طالبان نجات دهد اما دموکراسی و دولت ملی زمینههایی میخواهد که با طرحهای وارداتی قابل اجرا نیست. مصاحبه کلمه با این روزنامه نگار افغان را بخوانید.
تاجران افغان در اعتراض به توقف تانکرهای سوخت ایرانی در مرز افغانستان واردات و صادرات کالاهای تجارتی با ایران را قطع کردند. آیا دولت افغانستان فشاری بر تاجران تجار افغانی داشته است برای این تصمیم گیری با بالعکس برای تغییر تصمیم آنها درباره قطع روابط تجاری تلاشی کرده است؟
متاسفانه آنچه مردم افغانستان انتظار داشتند از حکومت افغانستان در مورد متوقف کردن تانکرهای سوخت از سوی ایران، دولت این خواستهها را بر آورده نکرد. به همین دلیل با جمهوری اسلامی مسامحه داشته و این سبب نارضایتی بازرگانان افغانستان و مردم کشور شده است. به همین دلیل در آخرین صحبت که رییس اتاق افغانستان از طریق رسانهها داشت، دقیقا انتقاد بسیار شدیدی از دولتمردان افغان مطرح کرد. دولت افغانستان تجار را تشویق نکرده و از آنها هم نخواسته که چنین کاری را کنند.
دولت ایران دلیل نرسیدن تانکرهای سوخت را این دانسته که نیروهای خارجی مستقر در افغانستان از این سوخت استفاده میکنند آیا این دلیل از سوی افکار عمومی افغانها پذیرفته شده است؟
این ادعای جمهوری اسلامی بسیار واهی است و در افغانستان و درمیان مردم مورد نکوهش قرار گرفت. نه تجار و نه دولت این را نپذیرفت. شما میدانید بعد از اینکه گذرگاه مرز شرقی افغانستان و پاکستان در زمینه انتقال لجستک ناتو ناامن شد، آنها از معبر شمال افغانستان و مرز ازبکستان استفاده میکنند. اینکه تانکرها را دولت جمهوری اسلامی به این بهانه، به کابل نمیرساند حرف غلطی است چون نمیتوانست در اختیار ناتو قرار گیرد. این تانکرها مواد سوختی مورد نیاز هرات و قندهار و هیرمند را تامین میکرد و بسیار کم محتمل بودکه به کابل و به دست ناتو برسد. قوای ناتو هیچ نیازی در این زمینه احساس نمیکنند، بیشترین فشار را مردم عامه متحمل شدهاند. به همین دلیل مردم اعتراض دارند.
از نظر افکار عمومی افغانستان دلیل اصلی توقف تانکرهای سوخت چه بوده است؟
دلیلی که در افغانستان درباره آن صحبتی میشود سه چیز است. یکی اینکه دولتمردان ایرانی فکر میکنند این سوخت به نیروهای ناتو میرسد و در این زمینه میخواهند معامله کنند. دیگر اینکه میخواهند امضای معاهده انتقال گاز در ترکمنستان از طریق افغانستان متوقف شود زیرا که در این زمینه مقامات ایرانی عصبانی هستند و خواستند فشار ایران به افغانستان احساس شود. اما دلیل دیگری هم هست و اینکه روابط جمهوری اسلامی و حکومت افغانستان بسیار حسنهای بوده و دولت افغانستان مشابهتی با دولت ایران دارد که هر دو از انتخابات پر از تخلف بیرون آمدهاند. بنابراین مشابهتهایی میان این دو دولت هست و از جانب دیگر دولت افغانستان تلاشهای بسیار داشته تا مناسباتش را با ایران و پا کستان حسنه کند و نیازش را به آمریکا کمتر کند. حالا بعد این واقعه رابطه گرم پیشین خدشه دار شده است. گرچه سخنگویان رسمی افغانستان بااحتیاط کامل در این زمینه برخورد کردهاند. این نمایانگر این است که دولت افغانستان در صدد است که رابطه مشکلی پیدا نکند. آقای مالکی سفیر جمهوری اسلامی در دیدار با رییس جمهور افغانستان قول داده که تا چند روز دیگر مواد سوختی به افغانستان بیاید. به هر حال مردم ناراحت هستند از دولت ایران و حکومت افغانستان نمیتواند از این ناراحتی جلو گیری کند.
به گمان شما این مساله حل شده است چون خبرهایی رسیده که قرار است نیاز سوختی افغانستان از طریق روسیه و آسیای میانه تامین شود؟
وزیر اقتصاد افغانستان در صحبتی که داشتند گفتند که معاهدهای با کشورهای آسیای میانه درباره واردات سوخت صورت گرفته است اما در عین حال آقای مالکی سفیر ایران گفته است که تا چهار روز آینده تانکرهای متوقف شده اجازه ورود به افغانستان را خواهند داشت. به هر حال صحبتهایی که میان سیاستمداران رد و بدل میشود را نمیتوان اعتماد کرد به دلیل اینکه معاون اول ریس جمهوری افغانستان دو هفته قبل با رحیمی به توافق رسیدند که تانکرها وارد شوند. اما باز هم تنها ده یازه تانکر به صورت روزانه وارد شدند، بنابر اطلاعاتی که ما داشتیم برخی از این تانکرها مواد سوختیشان را تخلیه کرده بودند و لذا اعتمادی به این صحبتها نیست.
اقدام ایران باعث افزایش قیمت سوخت و وقوع اعتراضاتی در افغانستان و انجام تظاهراتی علیه دولت ایران در مقابل سفارت ایران شد، آیا این موضوع توانسته اعتراض گستردهای علیه ایران را در جامعه افغان موجب شود؟
دقیقا این نخستین بار است که تظاهرات گستردهای علیه دولت ایران مشاهده شد. در افغانستان بخشی از گروهها و احزاب سیاسی از دولت ایران گلایه داشتهاند و مخالفت میکردند. البته این گسترده نبود مثلا از تمام اقوام افغانستان اکثرا پشتونها با روابط جمهوری اسلامی یک مقداری مشکل داشتند و درباره مسائل فرهنگی اعتراض داشتند. اما در مساله اخیر نارضایتی در عامه مردم بود، یعنی در افغانستان اکثریت مردم مخالفتشان رابا این سیاست دولت ایران ابراز کردند و مخالفان از گروههای سیاسی تا قومی را شامل میشد.
در تصاویری که از تظاهراتهای اخیر افغانستان پخش شد، خواستههای تظاهرات کنندگان صرفا به تانکرهای سوخت محدود نمیشد و اعتراض به اعدام و زندانی بودن افغانها در ایران به دلیل وابستگی به گروههای سیاسی و مسئله مواد مخدر در شعارهای معترضین مشهود بود. آیا این جمعیت معترض که چنین خواستههای را مطرح میکردند از سوی حزب و جمعیت خاصی هدایت شده بودند؟
در این چندسال اخیر چند مساله در روابط افغانستان و ایران مشکل ساز بوده است. یکی اعدام افغانهای مهاجر به اتهام جرایم مختلف و از سوی دیگر اخراج اجباری افغانها از سوی ایران مشکل ساز بوده است و مساله دیگر همین توقف تانکرهای مواد سوختی بود. اما در تظاهراتی که صورت گرفت، شکی نیست که برخی از گروههای سیاسی حضور داشتهاند. ولی مردم عامه بدون تصوری همراهی کردند. در شعارهای تظاهرات کنندگان این قابل مشاهده است.
به نظر میآید که مردم افغانستان بیشتر از کشورهای دیگر همسایه از جنبش سبز ایران اطلاع دارند و با رهبران آن آشنا هستند چون در برخی از شعارهای تظاهرات کنندگان و ابراز نظرهای مقامات رسمی این ارجاع به اعتراضات مردم ایران وجود داشته است، نگاه افغانها به جنبش سبز ایران چگونه است؟
در افغانستان بر خلاف جمهوری اسلامی ایران، با اعلام ریاست جمهوری احمدینژاد و اتفاقاتی که بعدش رخ داد، این اتفاقات از سوی رسانهها و تلویزیونها و رادیوها بازتاب پیدا کرد و مردم افغانستان میدانند جنبش سبز در ایران در مخالفت با سیاستهای استبدادی احمدینژاد از تواناییهای خوبی برخوردار است و لازم است که از این جنبش حمایت شود. به همین دلیل است که در افغانستان هر واقعهای که درباره جنبش سبز رخ میدهد به صورت گسترده منعکس میشود و بیانیههای آقای موسوی و کروبی در افغانستان منتشر میشود. مردم افغانستان با این حساب از آنچه در ایران میگذرد آگاه هستند.
وضعیت مطبوعات در افغانستان چگونه است شما مدیر موسسه دیدهبان رسانهها در افغانستان هستید و در ابتدای صحبت اشاره کردید که همین امروز یکی از روزنامه نگاران مشهور افغان با پاشیدن اسید بر صورتش مورد حمله قرار گرفته است، در حال حاضر آزادی مطبوعات در افغانستان چه طور است آیا منتقدین حق اظهار نظر نسبت به دولت دارند؟
روزنامه نگاران در افغانستان از حمایتهای قانونی برخوردارند. قانون اساسی افغانستان از آزادی بیان به صراحت حمایت کرده است. همچنان در این قانون آمده که هر شهروند افغان حق دارد که آنچه فکر میکند را بیان کند از طریق نوشته و دیگر ژانرهای رسانهای. در قانون همگانی هم این حمایت به صورت روشن آمده است. در افغانستان سانسور قبل و بعد از نشر وجود ندارد. اما برخورد حکومت و سیاستمداران رفتار دوستانهٔ نیست و بسیار علاقمند هستند که محدودیتهایی را وضع کنند. اما چون جایگاه قانونی ندارد به صورت مستقیم نمیتوانند. بنابراین برخی مواقع به صورت تهدیدهای غیرمستقیم عمل میکنند و متاسفانه این تهدیدها ادامه داشته است. بیشترین خشونتها مستثنی از کشتن خبرنگاران موارد تهدید لفظی و ضرب و شتم بازداشتهای موقت بوده است.
میگویید رسانهها در افغانستان سانسور ندارند و میتوانند آزادانه فعالیت کنند اما آیا رسانههای افغان در میان مردم تاثیر گذارند، تیراژ مطبوعات در افغانستان چگونه است؟
متاسفانه میزان سواد در افغانستان پایین است و فرهنگ روزنامه خوانی اشکالاتی دارد. اما رادیوها و تلویزیونها به صورت گسترده وجود دارد و مردم از طریق رسانههای سمعی و بصری اخبار و اطلاعات را کسب میکنند. در افغانستان بیشتر از پنجاه رادیو و تلویزیون آزاد ثبت شده است و بیش از یکصد و ده رادیو افام در سرتاسر افغانستان فعال هستند. این رسانهها خصوصی هستند و بیش از صدها نشریه چاپی شامل روزنامهها و هفته نامهها و ماهنامهها به چاپ میرسد. اما بیشترین اثر گذاری بر عامه مردم را رادیو و تلویزیونها دارند.
نیروهای خارجی مستقر در افغانستان بیان کرده بودند که در برخورد با طالبان موفق نبودند و با خروج نیروهای ائتلاف ممکن است که طالبان قدرت را به دست بگیرد، شما فکر میکنید طالبان به دلیل ریشههای فرهنگی ممکن است در یک انتخابات آزاد با رای و دموکراسی به صحنه افغانستان بازگردد؟
من به عنوان یک خبرنگاری که پیوسته حوادث را در افغانستان تعقیب میکنم و در بطن حوادث بودهام و به ویژه در کابل؛ باور ندارم که طالبان از طریق دموکراسی به قدرت برسد. به این دلیل که خود طالبان اصلا پروسه دموکراتیک و انتخابات را نمیپذیرند. پذیرش انتخابات به معنی ارتداد است. طالبان این شیوه انتخابات را که در افغانستان و کشورهای غربی برقرار است را نماد مسیحیت میدانند و نه روشی اسلامی، مساله دوم این است که مردم افغانستان طرفدار طالبان نیستند که به رای اکثریت باز گردد. اکثریت مردم افغانستان در مخالفت با نظرات طالبانی هستند. در شرق افغانستان طالبان به واسطه بدوی بودن و اسلحه نفوذی دارد. افغانستان حتی برای همسایگانش کشوری ناشناخته است. در افغانستان در یک استان به دلایل قوانین عشیرهای مردان با ریش بلند هم نمیتوانند حکومت کنند. اما در ولایتی دیگر یک زن به فرمانداری میرسد. در یک استان دختران به راحتی به مدرسه میرود و دریک ولایت دخترها حتی اجازه انتخاب همسر ندارند و پدر باگرفتن پول دختری ۱۶ ساله را به نکاح یک مرد ۶۰ ساله در میآورد.
شما اشاره کردید به تهدیدات علیه روزنامه نگاران، اخبار انفجارهای پی در پی در مناطق مختلف افغانستان هم اغلب در رسانهها شبیده میشود. شما دلیل این ناامنی را حضور نیروهای خارجی میدانید یا گروههای بنیاد گرا و یا جریانهای دیگری هم در این نامنی دخیل هستند؟
دلایل ناامنی در افغانستان بسیار گسترده است. در افغانستان یک علت برای ناامنی وجود ندارد. در افغانستان حضور گروههای افراطی در لباس مردان عشیرهای و قبیلهای و از جانب دیگر هم مرز بودن با منطقه ناامن بلوچستان پاکستان و مدارس متعصب اهل سنت وجود دارد که این مدارس همیشه در صدد گسیل داوطلب به افغانستان هستند. متاسفانه افغانستان از داشتن یک حکومت کارا و مسلط و مجری قانون محروم است و اشتغال زایی در افغانستان نیست و اکثر جوانان بیکار هستند و سطح زندگی مردم پایین است. این دلایل سبب شده که وضعیت ناامن باقی بماند. برنامههای جامعه جهانی و در راس آن آمریکا هم با توجه به اینکه منطبق با شرایط عینی افغانستان نبوده بر این نامنی افزوده است.
بعضی در ایران ادعا میکنند که تنها راه تغییر در ایران دخالت قوای خارجی است. شما این تجربه را پشت سر گذاشتید. دیدگاه شما در این باره چیست؟
من فکر میکنم شرایطی که در ده سال قبل افغانستان قرار داشت با شرایط جمهوری اسلامی بسیار متفاوت است و یکی اینکه افغانستان در دست یک گروه تروریستی بود که همیشه مردم افغانستان را مورد اذیت قرار میداد. این گروه تا قبل از سال ۲۰۱۰ به کفشهای خانمها هم کار داشتند و اگر براق میبود اذیت میشدند. هیچ خانمی حق نداشت از منزل بدون یک محرم شرعی خارج شود. روزنامهها و مدارس تعطیل شد. تلویزیو ن دولتی یک شبکه بود. نگاهی حاکم بود که سبب شد به خصوص شمال افغانستان اعتراضات گستردهای شکل بگیرد. طالبان در بسیاری از مناطق قتل عام انجام دادند و حتی منازل را تخریب کردند و باغها را آتش زدند و مردم آواره شدند. مردم افغانستان در آن زمان میخواستند که طالبان به هر وسیله هر کس که میشود برود. وقتی نیروهای آمریکایی وارد شدند مردم بسیار حمایت کردند. اما آنچه ایده آل بود یعنی حکومت ملی و دموکرات، به دلیل اینکه از بیرون افغانستان آمد موفقیت نداشت. من فکر میکنم آنها که تصور میکنند با نیروی خارجی میتوان به دموکراسی رسید اشتباه میکنند و بهتر است تحول در ایران از میان و بطن جامعه باشد و مردم ایران یک دولت ملی خواهند داشت که منافع ملی ایران را بیشتر مد نظر داشته باشد.














مصاحبه بسیار خوبی بود . لذت بردیم . دستتون درد نکنه
در پي درخواست سفير ايران در افغانستان براي دستگيري کساني که جلوي سفارت ايران در افغانستان تظاهرات کرده بودند. فردي گفت: آقاي سفير کابل که تهران نيست
از برادران وخواهران مومن افغاني سپاسگزاريم كه در تنگناي مشكلات خودشان شهداي سبز ما و زندانيان سياسي ما را نيز فراموش نكردند..
شعارشان هم خيلي جالب بود مرگ بر استبداد چه كابل چه تهران
خوش به حال افغانی ها
بايد با برادران افغاني مقيم ايران رابطه انساني وبرادرانه داشته باشيم . تازه خدا را چي ديدي با اين سياست…. دولت كه در پيش گرفته شايد يك روزي پيش امد كه ما ايرانيان بريم افغانستان كار كنيم تا شكم زن و بچه مونو در ايران سير كنيم! از يك جهت بد نميشه ها اظهار نظر ازاد / مطبوعات ازاد / تظاهرات ازاد…………. فكرشو بكن ……
این آقای به اصطلاح خبرنگار که ادعای آزادی بیان و حقوق شهروندی دارد فراموش کرد بگوید که مردم افغانستان کشور و جان و مال و ناموسشان در اشغال نیروی بیگانه است و کسی اگر حرف بزند سر از بگرام و ابوغریب در می آورد … چرا نمیگوید که مردم عادی را فقط به جرم اینکه به اشغال کشورشان اعتراض دارند برچسب القاعده و طالبان میزنند و می کشند؟ ایشان بهتر است از آزادی بیان و حقوق شهروندی خودش در مورد اشغال و چپاول کشورش استفاده کند … اگر سانسور نمیکنند بهتر است اول میزان تلفات روزانه مردم بیگناه و میزان قراردادهای شرکتهای پیمانکاری غربی و متیتی آمریکا و میزان کشت تریاک و نام کسانی که در قاچاق مواد دخات دارند و …. اعلام کنند تا ما هم این آزادی را ببینیم و یاد بگیریم … متاسفانه سایت شما ار سر ناچاری و انفعال بدون هیج گونه تحقیقات و ورود به عمق مطالب اقدام به چاپ چنین مطالب خنده داری میکند…. شما هم اگر راست میگویید سانسور نکنید و این نظرات را هم نشان دهید!
كافر همه را به كيش خود پندارد؛فكر كرديد اين سايت هم تلويزيون يا سايتهاى دولتى هست كه فقط نظرات موافق رو بزاره؟
سلام
درجواب برادر عزيز مرادي
بنده يك افغاني مهاجردرايران بوده الان درافغانستان ساكن هستم.
بنده دركابل يا چندشهري رفتم نديدم به نام مخالف ومدعي العموم كسي را بازداشت يا سربنيست كرده باشن.
اگركسي رادستگير مي كنند يا فرد مسلح بوده يا احتمال زياد باطالبان همكاري مي كرده بعدش شما از وطن خود نظر مي دي بنده از اينجا كه ديدم.
خوب حرف شما رو ميگيريم درست ولي اين خارجي ها وبيگانه ها بنام اسلام ومصلحت اسلام مردم را نمي گيرند ودر خيابان باماشين دولتي زير بگيرن يا از پل بندازن پايين يا دربازداشت گاه ها جوان مردم رو آنقدربزنندتا بميرد وبگن مننژيت داشته ويا صدها مورد ديگر كه دركشوراسلامي ايران براي مردم بي گناه رخ داد.
تو موميبيني واوپيچش مو توابرو اواشارتهاي ابرو
الله اعلم بلاعمال
مرادي عزيز!
سپاسگزار خداوند هستم که شما تا اين حد عميق هستين! نظرتون هم که نشان داده شد. لطفا سري به فارس بزنيد و آنجا نظر دهيد ببينيد براي خوانندگان درج ميشود يا حتما بايد سراسر نظر لبريز از چاپلوسي …، دولت خدمتگزار و سپاه باشد تا نشان داده شود.
اول اعماق آزادي کشور خود را ببين چقدر است، سپس سراغ اعماق آزادي همسايه.
شب حمله به کوي دانشگاه کجا بودين؟ موقع فجايع کهريزک مرخصي بودين؟ مسافرت بودين؟ سفر حج تمتع رفته بودين؟ عمره؟
rast mige , keshvare afghanestan ro gereftan zan va bache ha ro mikoshand , oonvaght ina migan ma azadim , be ghole baradar moradi khande dare …
با سلام.
فقط اينو بگم که واقعا براي خودمون متاسفم که اينقدر خوار شديم که افغانستاني که پايگاه بين المللي تروريست و قاچاقه براي ما دم از دمکراسي و آزادي مي زنه و اتفاقايي که اينجا افتاده رو تو سرمون ميزنه.
ديگه به چيه اين مملکت ميشه خوش بود؟
این اقای اقغانی که از ابرازنظرش مشخصه که بسیارسالم و منطقی فکر می کنه موردانتقاداقای مرادی قرار میگیره من از اقای مرادی سوال میکنم نفع این اقا چیه که بخواهد بین اصولگراواصلاح طلب ایران تمایزی قائل شود؟اگرچشمش به جیب ماباشد که اقای احمدی نزادزیرمیزی هم که شده بیشترحال میدهد!
امثال این خبر نگار و امثال آن آقای مدیحه گوی افغان در زمان اشغال روسیه هم بود … آن زمان هم روزنامه نگاران در کابل میگفتند روسیه آمده ما را آزاد کند و برایمان مدرسه بسازد و ما را مدرن کند و آزاد و مستقلمان کند… همان اشخاص و باقیمانده همان آقایان هم الان در رسانه های فارس زبان بیگانه مقام و منصب دارند و مدیحه سرایی آمریکا را می کنند … امثال شما منافقان روشنفکر نما و فرقه ای و ساده لوحان اطرافتان هم در تاریخ انقلاب همیشه بوده و مردم هوشیار ایران به خوبی شما را می شناسند … بغض شما از آگاهی مردم است و خوشبختانه از این بغض خواهید مرد … انشاالله.
علی آقا از افغانستان شما که پیچش مو میبینید بفرمایید بیگانگان را از کشورتان بیرون کنید , کاری که ما (و فقط ما) 3 دهه است انجام دادیم.
پای در زنجیر پیش دوستان
به که با بیگانگان در بوستان
خلایق هر چه لایق
حالا خوب است هر چه دارید از دولتی سر ابرقدرت ایران دارید.اگر باور ندارید بفرمایید از مجاهدان زمان جنگ با شوروی بپرسید که سلاح های صادراتی به افغانستان از مرز کدام کشور (ایران) وارد افغانستان میشد؟که حتی کار به اولتیماتوم و لشگرکشی کشید.
جهت اطلاعتان عرض کنم علت اشغال مملکت شما سیاست آمریکا در مورد محاصره 360 درجه ایران است
ما در جنگ ابهت دو ابرقدرت شرق و غرب را درهم شکستیم
باسلام واحترام
من قصدكش داركردن بحثي روندارم فقط من باب درددل وگفتمان مي خواهم براي برداراني كه ازنظربنده وجناب روزنامه نگارانتقادوگلاله داشتندچندمطلب كوتاه روبيان كنم.
1-هيچ كشوري ازبدوتاسيس نابسامان وبه قول دوستان پايگاه تروريست نبوده وعواملي چون فقر،بي سوادي،ومهمتر دخالت ديگرقدرتها وياكشورهاي همسايه باعث آن بوده وخواهد بود.نمونه اش كمك وهابيون عربستان وامارات ودولت پاكستان به طالبان
2-اين گفته كه روشنفكران وروزنامه نگاران كابل ازروسيه حمايت مي كردند قياس مع فارق هست چون درهنگام رخداديك حادثه مهم دركشورروزنامه ها البته نه همه روزنامه ها ديدگاههاوگرايشهايه يكساني ندارن همان طوركه زماني كه شاه مخلوع ازايران فرار كردگرايشهاي روزنامه هاي تهران متفاوت بود كه حتي بعضي به كمونيستها هم متمايل بودند.
3-برادرعزيز شماعامل بيگانه كه شاه بودرا30سال قبل بيرون كرديد نه خودبيگانه بطورمستقيم ونيز تاريخ رامطالعه فرماييدخواهيدديدكه ايران به اشغال روسيه ازشمال وانگليس ازجنوب درآمد ودست نشانده(رضاخان)برايران حاكم شد.
4-ما(شيعيان افغانستان)زنجيرپايه دوستنما(طالبان) بوديم چه شدوشما برادركجابوديد زماني كه ولله بنام شيعه سرمي بريدند وزنان وكودكان راآواره وخانه ها راويران مي كردند.
5-گفتيدسلاح وخاك ايران باعث پيروزي مجاهدين شده ؟بنده خدايي ناكرده قصدبي حرمتي به شهدايه پاك راندارم ولي درست است كه بنده بگويم درجنگ عراق باايران اين سلاحها وهواپيماهاي اف14 وتانكهاي تي14 آمريكا وروسيه كه توسط شاه خريداري ودپوشده بود كه ايران راپيروزكرد؟
يعني اين وسط كمك الهي وخون پاك شهدادرافغانستان دربرابرروسيه هيچ بوده؟
6-بنده ازشما وكشورتان به خوبي يادكرده وخواهم كردولي نظردادن درمورديك بحثي كه مثل روزروشن وبراي همه ثابت شده كه همان روش ومنش امروزي حكومت ودولت وقت برمردم ايران مي باشد جايه بحث دارد نه توهين برادرعزيز!!
حرف براي گفتن بسياراست كه دراينجابصورت اجمالي وخلاصه بيان شد
الله اعلم بلاعمال
سلام خدمت تمام دوستان ایرانی و افغانی.
من از خارجی ها(آمریکایی و انگلیسی و….) خیلی خوشم میاد.!!
چرا؟؟
چون اینقدر روی ما کار کرده اند و جا برای تفرقه افکنی درست کرده اند که تا 100 سال دیگه هم به جون هم بیافتیم و همدیگه رو بکویم هنوز جا داره.
همه می دونیم که چه اوضایی داریم.
جالبه!!!!
دوستان عزیز و ارجمند و هموطنان فرهنگی ما در ایران سلام!
به نظر می رسد که همه ما دچار مشکلات، نابسامانیها، نارساییها و معضلات بنیادی مشترک بی شماری هستیم. بیش و پیش از هرچیز به نظر می رسد باید با خودمان، صادقانه و منتقدانه رویارو شویم. آنچه این روزها در کشور من(افغانستان) و کشور شما(ایران) می گذرد، ریشه در فرهنگ و سنتها، نگرشها و گرایشهای زیسته شده ما دارند. پیش از بیان آرمانهای مان که بزرگترین آنها رسیدن به دموکراسی و آزادی است، باید تکلیف مان را با خومان روشن کنیم و در یک ارزیابی همه جانبه، بفهمیم که براستی چه قدر آمادگی و ظرفیت لازم (به لحاظ فکری، فرهنگی و….)، برای داشتن عملی چنین آرمانهایی را داریم. ما مردمان متعلق به یک جهان تاریخی و فرهنگی، هنوز در سطحی از توسعه یافتگی نرسیده ایم که مستحق داشتن یک دموکراسی توسعه یافته باشیم. همین است که دیگران برای ما دموکراسی می آورند یا هنوز کسانی با توجه وجود پشتوانه هایی در بخشهای بسیار جوامع ما به خودکامانه به دیکتاتوری شان ادامه می د هند؛ چه اینکه اگر ظرفیتها و استعداد، پیش شرط ها و پیش فرضهای تحقق یک نظام توسعه یافته موکراتیک در قلمروهای ما فراهم بود بی گمان ما برای موفقیت راه این چنین پرهزینه و طولانی در پیش نداشتیم. ما همه در درون دیکتاتورهایی هستیم و داریم و بازتولید می کنیم. امروز جوامع اروپایی را ببنید که تمام تنوعات شان جامعه متحد و واحدی را تشکیل می دهند اما ما با این همه مشترکات فرهنگی و تاریخی حتا ظرفیت لازم را برای شنیدن نظر/نظرات هم نداریم و واکنشهایی پیش از آنکه مبتنی بر ادبیات اخلاقی و مستند باشد با تحقیر و توهین و قطعیت و… همراه است. ما همه خودخواهیم و جزمیت گرا و خشن. کشور من نه بهشته که جهنم چنانکه هرکشوری به صورت نسبی قوتها و ضعفهای خود را دارد. و کشور من مثل کشور شما درگیر خیلی از مسایل و ناهنجاری هاست که تلاش می کند با اسفاده از امکانات، ظرفیتها و فرصتهایی که ممکن است وجود داشته باشد یا به صورت اتفاقی یا اجباری یا… پدید آمده است آنها را اگر نه به کلی حل کند حداقل به طور نسبی از سر راه بردارد. دوستان من! این قدر به هم توهین نکنیم و همدیگر را تحقیر نکنیم. تا کی؟ نه همه خوبیهای نظام خلقت را ایرانی دارند نه افغانی ها با تفاوتهایی همه تا حدود زیادی باتوجه زبان، تاریخ، باورها، سنتها و…از یک جنسیم. از خودخواهی بکاهیم و تلاش کنیم با رواداری، شکیبایی، مهربانی و به رسمیت شناختن تنوع و دگراندیشی/باشی به کمک هم بشتابیم و از همدیگر حمایت کنیم. ما بی شک به دنبال جنگ ویرانگر و مسایل ناخواسته و خواسته بی شماری مشکلات بسیاری داشته ایم، چنانکه به نحو دیگر شما. ولی این همه باعث و توجیه نمی شود که شناخت مان را از همدیگر بالانبریم و سوتفاهمها و سؤبرداشتهایی را که بیشتر ریشه در پایین بودن آگاهی ما از هم و ویژگیهای فرهنگی و… ما دارد، از میان برداریم. ما در این جا همواره جنبش سبز تعقیب می کنیم و روز به روز اخبار مربوط به آن را پی می گیریم و آرزوی پیروزی همه جانبه داریم. چه اینکه موفقیت آن ما را در موففقیت نهایی دموکراسی و نهادینه شدن فرهنگ و ارزشهای دموکراتیک در منطقه و وطن فرهنگی مشترکمان یاری می رساند. روز و روزگارتان خوش! غزنوی، کابل.
اون پدر امرزیده ای که از سه دهه انقلاب خودجوش نوشته فقط دودهه کار و سازندگی ژاپن را ببینه.برام نه مهم است تو دهن امریکا بزنیم نه اسرائیل نه هیچ جای دیگه دنیا.برام مهم است که مردم سرزمین من گرسنه نباشند بیکار که می شن حقوق بیکاری بگیرن بتونن کار جدید پیدا کنن از کشاورزی دل نکنن برای شهرهایی که هیچ توسعه ای نیافته.خواهشا دورغ به خودمون نگیم 30 سال طبیعی است همین رشد حداقلی و باید بگم بسیار تاسف بار اگر فکر کنیم پیشرفت کردیم.هر بار که برای کاری رفتم دبی و یا جزیره دیگری در امارات گفتم به خودم مگر من ایرانی نمی تونستم مشاور برای پیشرفت و سازندگی بگیرم مگر ایران جوان کم دارد برای ساختن.نه.اما همه دارن فرار می کنن با مهاجرت برای داشتن اینده ای که مادران و پدر هاشون دچار شک هستند از اطمینان ان.جوان ایرانی خسته ای که از دروغ وعد ه و عید شعار های بی خودی و دین ابزاری دیگر بیزار است .چندین مدرک بین المللی دارم تا سال دو سال پیش به ماندن و ساختن باور داشتم هر بار که برای موسسه خیریه فعالیتی می کردم امیدی داشتم اما وقتی می بینم حتی موسسه های حمایت از کودکان کار هم تهدید می شه.دیگه فکر می کنم 1000سال هم اباد نمی شه ایران احترام به عقیده و زندگی خصوصی ادم ها را بلد نیستیم دائم فقط شعار می دیم شعار.بسه.کی باید بسازیم کی؟باید باز هم نسل دیگری مهاجرت کنه.خسته نشدیم اینهمه مردم بدبخت داریم در بلوچستان در کردستان در خرمشهر در اهواز در خلخال .به خودمان دروغ نگیم.خواهشا بسه
آقای ناشناس
امام خمینی:
کدام افتخاری بالاتر و والاتر از این که آمریکا با همه ادعاهایش و همه ساز و برگهای جنگیش و آن همه دولتهای سر سپرده اش ((مثل ژاپن و آلمان که آلترناتیوهای آمریکا در منطقه هستند)) و به دست داشتن ثروت های بی پایان ملتهای مظلوم عقب افتاده ((مثل عراق و افغانستان که چوب محاصره ایران را میخورند)) و در دست داشتن تمام رسانه های گروهی و در مقابل ملت غیور ایران و کشور حضرت بقیة الله ارواحنا لمقدمه الفداء آنچنان وامانده و رسوا شده است که نمیداند به که متوسل شود و رو به هر کس میکند جواب رد میشنود و این نیست جز به مددهای غیبی حضرت باری تعالی جلت عظمته که ملتها را به ویژه ملت ایران اسلامی را بیدار نمود و از ظلمات ستمشاهی به نور اسلام هدایت نمود.
برادر ناشناس اولویت برای ما این است: گوشت تنت را بخور منت قصاب را نکش
برادران افغان ضمن عرض معذرت از سوتفاهم پیش آمده:
همانگونه که در مملکت ما به جای پلیس لباس شخصیها اقدام میکنند
در مملکت شما هم به جای سازمان ملل آمریکای منافق اقدام میکند
آنچه که بنده را متاسف نمود در نظراتتان این اصل مهم فراموش شده بود و بالواقع بر عکس شده بود:
و اشدا علی الکفار و رحما بینهم