یک زمانشاه و یک «زمان احمدینژاد»
بد دورهای شده است. فکر میکنم که فقط کاریکاتوریستها و طنز نویسها و ما عکاسها، در آینده دلمان برای احمدینژاد تنگ بشود؛ با آن قیافهاش، انگشتان Vاش و لبخند پرووکاتوراش؛ حتی موقعی که لنگه کفشی در قاهره بهسویش پرتاب شده بود.
جمعه آینده انتخابات است، ولی هیچیک از نامزدها، خاطرجمع نیستند. همه منتظر ضدحمله و «قلیچ» پایانی محمود احمدینژاد هستند. اینطور بهنظر میآید که در آینده، ما یک گذشته، یک حال، یک آینده، یک زمانشاه و یک «زمان احمدینژاد» داشته باشیم.
