نامه فرزند آیت الله جوادی آملی به فرجی دانا: به دانش،اخلاق و ادب شما مباهات می کنم
گرچه آناني كه دنيا را اينگونه نشناخته و دستكم از مهتران نياموختند، همواره دنيا را بسان قمارخانهيي مي بينند كه تنها بايستي برد و هيچگاه نبايستي باخت، و در اين راه باكي نيست كه اگر همه چيز فدا شود يا عالم و آدمي فنا گردد. غافل از اينكه تير و كمان را به سوي خود نشانه رفته و آتش به خرمن خويش ميكشند. اما آنچه در اين ميان بسيار شگفتانگيز است، توصيه غريب دين است، خداوند عالم همواره انسان را در بحبوحه دنيا ميطلبد و فاصله گرفتن از كار وجامعه را موجب كوتاهي و منقصت انساني شمرده و همواره او را به حضور در صحنه اجتماع فرمان ميدهد، از او ميخواهد كه از هيچ فرصتي براي تعالي خود و رشد جامعه غافل نشود
