نامه محمد حسن یوسف پور، زندانی سیاسی بند 350 زندان اوین به برادرانش
اینجا که باشی زمان معنا ندارد. انگار همه چیز متوقف شده است. تقویم زندگی یک زندانی، تمام شدن یک روز و کم شدن دوران محکومیت اوست. اینجا به آزادی فکر می کنم، به گسستن زنجیرها، به رهایی. می دانم از هم دور هستیم. یکدل که باشی، همدل که باشی، عشق که باشد، فاصله جغرافیایی و فراق بی معنی خواهد بود.









