• صفحه اصلی
  • » ‫دو پیامد اجتماعی فساد سیستماتیک‬...

» ناصر فکوهی

‫دو پیامد اجتماعی فساد سیستماتیک‬

اوج این قضیه البته ورود سرمایه بزرگ نفتی در دوره دولت‌های نهم و دهم، کاهش قدرت رسانه‌ها و شفافیت در همین زمان و سرانجام از میان‌رفتن سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی و شورای پول بود و همه دست‌به‌دست هم دادند و گودالی را کندند که هنوز درون‌اش هستیم و بی‌شک تا زمانی که اقتصاددانان نولیبرال را برای همیشه از قدرت دور نکنیم و به اصلاحات ساختاری اساسی در نظام اقتصادی کشور برای تامین خدمات ضروری همه یعنی بهداشت، آموزش و مسکن دست نزنیم، نمی‌توانیم به بهبود اوضاع امیدی داشته باشیم.

سوگ پاشایی نمایش مردم بود نه نخبگان

تصویر جمعیت بزرگی که در شعر او را می خوانند و با گوشی های خود از این ماجرا فیلم برداری می کنند، این صحنه به خودی خود (ولو آنکه خاص ایران نیست) گویای نوعی سوررئالیسم اجتماعی و شگفت آور است …

یلدا و هویت ایرانی

سازگاری یا بهتر بگوییم همسازی، راز موفقیت فرهنگ ایرانی برای بقای آن در طول هزاران سال است: انعطافی که امتیازات خود را می‌شناسد و به جای آنکه نظام‌های گوناگون آیینی، جشن‌ها، سوگواری‌ها، زبان‌ها و اقوام را علیه یکدیگر بشوراند و تلاش کند به تفکر سلسله‌مراتبی و تحقیر این و آن اقلیت و اکثریت‌کردن فرهنگ‌ها دامن بزند، از یک جمع و وحدت در فرآیندهای فرهنگی سخن بگوید و آن را ستایش کند.

ایران و ترکیه، پایه‌های خاورمیانه جدید

ناصر فكوهي با بررسي وقايع سياسي رخ‌داده از اواخر قرن نوزدهم تا به‌امروز و همچنين باتوجه به حوادثي كه هم‌اكنون در پاره‌اي از كشورهاي خاورميانه‌اي ازسوي مردم پيگيري مي‌شود، موقعيت جديدي را براي خاورميانه متصور است و مي‌گويد برای صنعتی شدن کامل آسیا و تداوم بخشیدن موفق به سیاست غیرصنعتی کردن غرب، چاره‌اي جز پرداختن به نظام‌هاي مديريتي پيچيده‌ي اجتماعي وجود ندارد. وي معتقد است در جريان‌هاي سياسي معاصر در خاورميانه، تنها چيزي كه ازسوي سران اين جريان‌ها مورد توجه قرار نگرفت، همانا وجود نظام‌های اجتماعی پیچیده است که هرگز قابل پیش‌بینی نیستند.

خطر هدفمندی یارانه‌ها با «دکترین شوک»

اگر برنامه و قانون هدفمند کردن یارانه ها به صورت آنچه در ادبیات سیاسی – اقتصادی معروف به «دکترین شوک» شده است اجرا شود، بی شک اثرات اجتماعی بسیار نامطلوب و خطرناکی در پی خواهد داشت. ما باید در کنار سیاست هدفمند کردن بیشترین اصل و اساس را بر حفظ سیستم های حمایت و تامین اجتماعی بگذاریم و اگر قرار باشد بین حفظ این سیستم ها و اجرای قانون هدفمند سازی یکی را انتخاب کنیم، بی شک باید حمایت از سیستم اجتماعی را انتخاب کنیم زیرا تمام سیستم اجتماعی- سیاسی – اقتصادی و فرهنگی ما وابسته به داشتن این سیستم تامین اجتماعی و برخورداری مردم از حمایت های اجتماعی است که در کشوری همچون کشور ما با تنوع فرهنگی اجتماعی ای که از آن برخوردار است اصلی ضروری به شمار می آید.