امضا و اعلام حمایت اعظم طالقانی، نرگس محمدی و مینو مرتاضی از نامه مردمی به رییس جمهور برای رفع حصر

اعظم طالقانی از مبارزان و زندانیان سیاسی پیش از انقلاب و نرگس محمدی و مینو مرتاضی از زندانیان سیاسی سال های اخیر که پیش از این نیز بارها به ضرورت رفع حصر تاکید کرده و پس از تولد جنبش سبز از همراهان و همدلان همیشگی خانواده های زندانیان سیاسی بوده اند، به خیل هزاران امضاکننده ای پیوسته اند که از رئیس جمهور، وفای به عهد در رفع حصر را خواستار شده اند.

احضار و آزادی مینو مرتاضی به قید وثیقه

این فعال ملی ـ مذهبی در پی احضاریه‌ای، روز یک‌شنبه 22 دی ماه 92 با شکایت وزارت اطلاعات، به دادسرای واقع در اوین مراجعه کرد. پس از بازجویی و تفهیم اتهام، بازپرس پرونده قرار بازداشت برای این فعال مدنی صادر کرد، که با تودیع وثیقه 150 میلیون تومانی، به آزادی موقت تبدیل شد.

درس آزادی نرگس در زندان اوین

از خانم رحمانی احوالپرسی می کنم و از حال و روز بچه ها جویا می شوم. با چشم اشاره ای به بچه ها می کند که ظاهر مشغول بازی اند، اما انگشتان کوچک شان که بی حرکت روی کیبورد قرار گرفته به ما می فهماند که تمام حواس شان پیش ماست. خانم رحمانی نگاهم می کند و لبخندی می زند. افکار یکدیگر را بی یاری کلام می خوانیم و حرف یکدیگر را بی نیاز از پرگویی های رایج در می یابیم. نگاه و لبخند و سکوت… سکوت. کیانا که سکوت ما را می شنود ، چشم از صفحه مونیتور برمی دارد و به من می گوید: «خاله مامان نرگس رفته دانشگاه درس آزادی بخونه، من بهش میگم زودتر بیاد، من دلم براش تنگ شده، ما کوچیکیم و نمی تونیم بریم دانشگاه مامان.» خانم رحمانی سرش را بالا میگیرد تا اشکی که در چشم اش لانه کرده را به جای نخست اش برگرداند. محترم در حالیکه چایی تعارفم می کند به صدای بلند می گوید همه ما دعا می کنیم تا مامان نرگس هر چه زودتر درس اش تموم بشه و پیش علی و کیانا برگرده. در این موقع زنگ در را می زنند.