تغییرات گفتمان فکری- سیاسی در ایران معاصر
نشانی از همین درس گرفتن از تجربههای دیگر کشورها را میتوان در گفتههای راشد غنوشی، رهبر حزب اسلامگرای تونس بازجست. او که خود زندانی سیاسی بوده، او بر آن است که شکنجه را در قانون اساسی جدید کشورش ممنوع کند. وی آشکارا از ائتلاف با گروههای غیراسلامی تونس سخن میگوید. نکته درباره جنبشهای جهان عرب این است که در این کشورها شهروندان دگرگون شدند ولی حاکمان دگرگون نشدند. حاکمان سعی میکردند با همان ابزار و ایدههایی که سالها حکومت استبدادی خویش را به پیش برده بودند، ادامه دهند. ولی رشد آگاهی مردم در جهتی دیگر بود و همین، توازن را به سود مردم تغییر داد.
درباره جامعه ایران در کنار همه مسایل، باید دگرگونیهای مثبت را نیز به فال نیک گرفت، به آنها بها داد و طرحهای تازه برای مشارکت مردم در کاروبار سیاست درافکند؛ مانند طرح رای اولیها برای انگیزش نوجوانان به شرکت در انتخابات.









