ملت ایران و معضل «بد سرپرستی»

تولید بعنوان نقطه عطف اشتغال و امید به آینده، عملا به حاشیه رفته است. و صد رقم درد و رنج دیگر. ولی آنچه از این بخش عجیب تر هم هست، توصیه به تجهیز بیشتر سپاهیان در زمینه نظامی و امنیتی بود.

مرگ دیکتاتوری دیگر در جهان اسلام!

نگاهی کلی به منطقه نشان می دهد که بیچاره ساکنان خاورمیانه از ترس عقرب جراره «اسلام افراطی داعش گونه» به مار غاشیه «خودکامگان غرب گرا» پناه ببرند. در این میان اما حساب ایران که خود خاستگاه اسلام سیاسی از نوع شیعی بوده و در مقابل جامعه مدنی قدرتمندی دارد، از بقیه همسایگان جداست. ایران اکنون گرفتار دکتاتوری و حکومت خودکامه ای شده که گویا دیکتاتور آن نه تنها از سرنوشت همتایان خود عبرت نگرفته بلکه تمام قد به حمایت از آنها برخاسته و تاکنون از جیب ملت مظلوم ایران هزینه های گزاف و بیهوده ای را در این راه صرف کرده است.

جنگ احتمالی بعدی ایران، «تحمیلی» نیست

آنچه تا کنون این چنین حسی را در این جماعت تقویت می کرد، روحیه جنگ طلبی(یا بقول خودشان شهادت طلبی) توهم شکستن آنچه قدرت پوشالی آمریکا می خوانند و مسائلی جزئی مانند علاقه به جنگ به مثابه یک تفریح پر هیجان که پیروزی در آن افتخار دنیایی و کشته شدن در آن هم پاداشش بهش است.