پس از مرگ پیامبرگرامی اسلام(ص)
پیشوایان بر امتم را تذکر می دهم که بر مسلمانان بی رحمی نکنند. سالخوردگان را بزرگ شمرند، بر محرومان رحم آورند، عالمان و دانشمندان را بزرگ دارند. مبادا آنان به ذلت بیفتند. جامعه را به فقر و ناداری نکشانند که کفر به دنبال دارد، درهای حکومت را به روی مردم باز بدارند، تا مردم آزادانه سخنشان را بگو یند و زورمندان به جان ضعیفان نیفتند. سپس فرمود: پیامم را ابلاغ کردم و نصیحتم را رساندم، همگی شاهد باشید. امام صادق می فرماید: هذا آخر کلام تکلم به رسول الله علی منبره (بحار ج22ص495) این گفتار پیامبر نشان می دهد که دغدغه های آن حضرت پس از مرگش نسبت به زمامداری مسلمین زیاد بوده است. لهذا از چگونه حکومت کردن سخن می گوید. تا استبداد و خودرایی، که ریشه همه فسادها است، به نام اسلام در جامعه نوپای اسلامی به وجود نیاید.









