چرا نباید به رییسی رای داد؟!

مناسبات اقتصادی به واسطه ریاست‌جمهوری «تولیت دادستانی» بیش از پیش تحت فشار و مضیقه قرار خواهد گرفت و این یعنی مجالی تازه برای محاصره اقتصادی کشور و از اولویت خارج شدن معیشت مردم

آقایان! حالا دیگر دیر است

ثبت‌نام احمدی‌نژاد در انتخابات به رغم توصیه علنی رهبری، دهن‌کجی به این توصیه بود (و این بسیار مهم است) اما آنچه نباید از یاد برد این است که احمدی‌نژاد از همان ابتدا (نه ابتدای ریاست‌جمهوری بلکه ابتدای شهردار شدن‌اش) نشان داده بود حسابی پاک ندارد و اهل فیل هوا کردن و بی‌حیاست (لااقل واکنش تند و پرخاشگرانه او را به انتقاد سید محمد خاتمی از ترافیک تهران، به یاد آورید)

این طبقه اول است

توزیع «آرد متبرک» و انتشار عکس جناب رییسی کنار خانواده‌های محروم مشهد، البته با روندی که مامون (خلیفه عباسی) برای سود بردن از وجاهت و نفوذ معنوی و نرم امام رضا علیه‌السلام به کار برد، فاصله زیادی دارد ولی جوهر کار یکی است؛ «بر ساختن بنا روی پایگاه اجتماعی کسی که عزت دارد برای انتفاع کسی که پایگاه اجتماعی لرزانی دارد یا اصلا آن را ندارد.»

اولویت اقتصاد: راه ویژه خواری به اسم انقلابی بودن بسته شود

برای تبدیل اقتصاد به اولویت نخست باید راه ویژه‌خواری به اسم متدین و انقلابی بودن افراد بسته شود، باید دستگاه‌های نظارتی و قضایی طوری رفتار کنند که عامه مردم باور کنند آنچه با آن مبارزه می شود «فساد» است نه «رقیب سیاسی» به بهانه فساد.

از وبلاگ‌ها/ دو خاطره از تفاوت مدیریت هاشمی و احمدی نژاد

محمد معینی اسفند سال ۸۶ قرار بود احمدی‌نژاد برای سفر استانی به هرمزگان و آنجا به مجتمع بندری شهید رجایی بیاید تا بزرگترین ترمینال کانتینری کشور را افتتاح کند (قلب تجارت خارجی کشور). من به عنوان نماینده یکی از پیمانکاران، در جلسات هماهنگی افتتاح، عضو بودم. جلسات سنگینی برگزار می‌شد تا ریزترین مسائل فنی نیز […]

عذرخواهی

تیرماه سال ۸۶، در دومین سالگرد پیروزی احمدی‌نژاد در انتخابات، سرداور انتخابات (آیت‌الله جنتی) شادباشانه گفته بود: «خدا خواست در بر آن پاشنه غلط نچرخد.» در بر پاشته درست چرخیده و احمدی‌نژاد رییس جمهوری شده بود. ۸ سال بعد، آنچه بر جای مانده بود، زمینِ سوخته‌ی متعفن بود.

«زمینه» آماده کنند تا «قانع» کنند

مایه عبرت است؛ این که نزدیک به شش سال هر چه بتوانی علیه سه زندانی محروم انجام دهی، هر چه دلت بخواهد بگویی، بنویسی، فیلم و سریال بسازی، سمینار و اردوکشی خیابانی راه بیندازی، منبر و تریبون و میزگرد و صندلی گرم و نرم برای عده‌ای بی‌وجدان تدارک ببینی، تابلو بکاری، کتاب و مجله و روزنامه از جیب بیت‌المال بچاپانی، و بعد این همه مدت، تازه بگویی: «باید مردم را درباره جرائم موسوی و کروبی قانع کرد»؛ خب این یعنی چه؟ اعتراف به شکست مگر چطور می‌شود؟ این را که امروز سخنگوی سابق شورای نگهبان گفته؛ همین هفته پیش هم دادستان کل گفته بود: «اگر «زمینه» فراهم شود سران فتنه محاکمه می‌شوند»؛ چه اسم خوبی برای بی‌ایمانی خودشان به خودشان انتخاب کرده‌اند: «زمینه»!