خودشیفتگی معمولا خود شیفتگی همراه با ظهور چاپلوسی است. وجود انسانهای چاپلوس همانند افراد خودشیفته در همه جوامع بشری امری است طبیعی. مداحی چاپلوسان تنها بر انسانهایی که روانی بیمار و دل های مریض دارند، موثر خواهد بود. این مداحان و ثنا گویان از ابزار های اصلی شیطان در القای توهم کمال در فرد خودشیفته می باشند. نخوت و غرور حاصل از مداحی سبب می شود فرد خودشیفته در مقابل در هر قضا و قدر نا موافق، با بی تدبیری تمام، به داد و فریاد و واکنش غیر معقول نسبت به وابستگان متوسل گشته در نتیجه انسانهای مرتبط با او در ترس و سکون خواهند بود.
