برخی از موارد نقض آشکار حقوق زندانیان سیاسی

نادیده گرفتن حقوق زندانیان توسط مقامات امنیتی که متاسفانه بر قوه قضائیه و مقامات قضائی سیطره دارند، شامل تماس تلفنی، ملاقات حضوری، مرخصی، امکانات بهداشتی و پزشکی تخصصی و غیره، بداخلاقی و بدرفتاری با برخی خانواده ها و نیز خود زندانیان و اعمال بعضی تنبیهات براثر کینه توزی، بی توجهی به شکایاتی که تعدادی از زندانیان مورد شکنجه قرار گرفته، داشته اند و تشدید فشارها و محدودیت ها بر روی آنان و خانواده هایشان، در قرنطینه نگاه داشتن طولانی مدت و دور نگه داشتن از سایر زندانیان سیاسی ( مورد آقای تاج زاده و نوری زاد) در انفرادی نگاه داشتن حتی پس از تشکیل دادگاه (مورد خانم ستوده) شرایط سخت و ناگوار بند 209 و عدم تشکیل دادگاه برای بعضی زندانیان این بند، شرایط سخت و تبعیض آمیز برای زنان زندانی سیاسی، شرایط سخت زندانیان تبعید شده به زندان های شهرهای دیگر، بی توجهی به وضعیت وخیم سلامت بعضی زندانیان و ندادن مرخصی به آنان( مانند آقای صفایی، سحرخیز، یزدی، تاجزاده، نوری زاد، میردامادی، کرمی، محمودیان، سلیمانی، مومنی، هنگامه شهیدی، خسروانی و دیگران) و بدتر از همه، فشار بر خانواده ها برای شرکت در جلسات قرآن و دعای هفتگی شان، رسیدگی به مشکلات معیشتی برخی از آنان توسط خیرخواهان همراه و نیز برای اطلاع رسانی هایشان نسبت به رفتار غیرقانونی و عدم رعایت حقوق آنان.

همسرم از حداقل حقوق قانونی محروم است / او همچنان پیگیر شکایت از سردار مشفق است

تاکید همسرم این است که مصرانه پیگیر شکایت خود از سردار مشفق هستند و خواستار رسیدگی به این شکایت از سوی مراجع قضایی هستند. مسئولان قضایی به جای آنکه به شکایت همسرم و 6 اصلاح طلب دیگر رسیدگی کنند، آنها را بازداشت کرده اند. در چهار ماه گذشته، امین زاده از ملاقات حضوری و هم چنین تماس تلفنی با خانواده اش منع شده است. فقط هفته ای یک بار، آن هم به اندازه پانزده دقیقه ملاقات کابینی وقت داریم و همیشه نگرانیم که به موقع به ملاقات کابینی نرسیم و فرصت ملاقات پانزده دقیقه ای از پشت شیشه را هم از دست بدهیم.

نامه محمد داوری به خانواده‌اش: تا وقتی تلفن‌های بند 350 وصل نشده، به ملاقاتم نیایید

هرچند به دیدار شما سخت نیازمندم و اگر هر روز هم شما را به ویژه مادر عزیزم را ببینم باز هم شوق دیدن و گفتن و شنیدن‌ها کاهش نمی‌یابد، اما علی‌رغم اینکه سخت است خودم را از دیدار با شما محروم کنم خواهش می‌کنم شما هم تحمل پیشه نمایید و به اعتراض قطع بودن تلفن زندان، از هفته‌ی آینده به ملاقات من نیایید و چنانچه، مسئولین زندان اقدام به وصل تلفن بند 350 نمودند، من با شما تماس خواهم گرفت و دوباره از فرصت اندک زمان ملاقات استفاده خواهیم نمود.

اعتراض خانواده های زندانیان سیاسی به قطع تلفن های بند 350

جمعی از خانواده های زندانیان بند 350 با نوشتن در خواست کتبی خطاب به دادستان تهران ، جعفری دولت آبادی و تحویل آن به مسوولان دفتر وی خواستار این شدند که دادستان هر چه زودتر امکان تماس تلفنی زندانیان را باخانواده هایشان فراهم کند.

تلفن های بند 350 اوین را وصل کنید

خانواده های زندانیان بند 350 نامه ای را مبنی بر اعتراض به تداوم قطع تلفن های این بند نوشتند و به مراجع قضایی از جمله دادستانی تهران تحویل دادند . برخی از خانواده ها که تنها راه تماس با عزیزان شان همین تماس های کوتاه یک یا دو دقیقه ای است در این نامه از دادستان تهران خواسته اند که هر چه سریع تر نسبت به وصل تلفن های این بند اقدام کند .

مقامات اوین خطاب به زندانیان: ندامت نامه بنویسید تا تلفن ها وصل شود

زندانیان سیاسی بند 350 بارها به قطع تماس تلفنی شان اعتراض کرده اند. اما هربار پاسخ متفاوتی را از مسوولان بویژه بزرگ نیا رییس بند 350 شنیده اند . آنها گاهی رو به زندانیان می گویند که وزارت اطلاعات اجازه وصل مجدد تلفن ها را نمی دهد و قصد دارند شرایط بند امنیتی 209 را بر این بند نیز حاکم کنند. گاهی هم پاسخی متفاوت به زندانیان می دهند و از آنها می خواهند که طی تعهد نامه کتبی از رفتارهای گذشته شان از جمله اعترا ضهای هفته های قبل بویژه اعتصاب غذا اظهار ندامت و از مسوولان زندان طلب بخشش کنند تا دوباره تلفنهای بند وصل شود .