فرش نفیس متعلق به دوران صفوی در نیویورک حراج میشود
فرش مورد نظر مربوط به اواسط قرن هفدهم ميلادی است و قرار است در یک حراجی که تابستان امسال برگزار خواهد شد به بهای پنج ميليون پوند به فروش گذاشته شود.
به این رفتار قرونوسطایی و این ظلم حقیرانه پایان دهید
مادری که سهمش از سفره انقلاب شش شهید بود!
همۀ راهحل ها به بازداشت ختم میشود!
بیانیه مؤسسه علامه سید محمد حسین فضل الله (ره): جمعه ۵ اردیبهشت ۱۳۹۹٬ اول ماه رمضان است
ستاد استهلال اهلسنت: فردا (جمعه) سیام شعبان است
پارادوکسهای حامیان سیاست خارجی نظام
مشاور اشرف غنی: اگر نسخه حکومت مشارکتی شفابخش است، چرا برای موسوی و کروبی تجویز نشد
اعتراض انجمن دفاع از آزادی مطبوعات به حکم قضایی کیوان صمیمی: به صدور احکام غیرحقوقی پایان دهید
مسیح علینژاد: در محاکمه برادرم به عملکرد من پرداخته شده
تاثیر چهار دهه ‘اسلامی کردن دانشگاه’ بر ‘پایان نامهها’
چهار گروه خاص پزشکی را دگرگونه بنگرید
با اتهام زنی و جاروجنجال هیچ ابهامی رفع نمی شود
محکوم شدم! بخاطر اعتراض علیه کشتار؛ بخاطر همدردی با خانوادههای کشتهشدگان هواپیمای اکراینی
اقدام نهایی اقدم، بیرون پریدن از فضای مجازی
ویروس کرنا و مسئولیت اخلاقی ما در برابر خبر
کرونا: کسانی که مصرف میکنند و کسانی که قدردانی میکنند
با مسجد و مناره شهر اسلامی نمیشود!
روحانیت و پذیرش استراتژی پنجم؛ چراغی در دل تاریکی
ویروس کرونا؛ و سیاست عمربنخطاب در تعامل با بیماری طاعون
پدر و پسران؛ روان شناسی اجتماعی شکست سیاسی
قصه آزادی راهپیماییها و تجمعات اعتراضی
«تمهیداتِ کرونایی» اجاره بهایِ کارگران/ چرا دولت فشار مسکن را از دوش آسیبدیدگان کرونا برنمیدارد؟
بغرنجیهای یک بنیانگذاری؛ ۳۳ مین سالگشت درگذشت «استاد» محمدتقیشریعتی
اماکن امید بخش مذهبی را به سوء تدبیر خود آلوده نکنیم
گزارشی از یک فساد «کنترلشده»؛ ارز۴۲۰۰ تومانی؛ از یک سنت تا ۵ میلیارد دلار
سوال میرزایینیکو، نماینده مجلس از رئیس دیوان محاسبات
دولت کنار ملت یا ملت کنار دولت؟
جناب آقای رئیسی، رئیس قوه قضائیه!
هدف اصلاحات چیست؟ آیا تغییر حکومت است یا خیر؛ می خواهند همین حکومت باشد؟
از زنده به گور کردن جوجه های یک روزه تا دفن مدیریت و برنامه ریزی
محکومین اهانت به مقدسات و مسئولین؛ از بخشش آیت الله سیستانی تا عفو آیت الله خامنهای
» فرش
نقش های ایرانی بر دار؛ چین فاتح بازار فرش
دستبافتههای ایران دیگر در جایگاه نخستین جهان قرار ندارند. هند و چین گوی رقابت را بردهاند و نقشها و رنگهای ایرانی پشت دارهای قالی به دار آویخته شدند. هنرمند ایرانی هم دیگر ذوقی ندارد نه فروشی دارد نه صادرات درست و درمانی. میماند پژوهش که آن هم گویی در ایران حرفی برای گفتن ندارد.
