فوتبال در روز تاسوعا و دیانتِ عین سیاست

اصلا اگر کسی خود را قیم دین و دنیای مردم فرض نکند خود آن ها بهتر از هرکس دیگری می‌توانند در چنین مواقعی واکنش مناسب نشان دهند. همین چند سال پیش هم که ماه محرم و عید نوروز با یکدیگر مقارن شدند عده‌ای از دلواپسان همه زورشان را زدند تا یک جشن ملی را در تعارض با یک آیین دینی نشان دهند. الحمدلله مردم به خوبی نشان دادند برخلاف برخی از مدعیان فاضل مآب خیلی خوب بلدند بین دین و دنیای خود جمع ببندند. این پرستندگان و بندیان عاداتند که گمان می‌کنند میان محرم و عید نوروز تعارضی هست

به استناد کدام قانون؟

همین روزها رسانه هایی هستند که به بهانه اتفاقات اخیر عکس ایشان را منتشر کرده اند و همان دشنام ها و اتهامات همیشگی را تکرار کرده اند. آیا کسی متعرض این رسانه ها می شود؟ تا امروز که نشده است و این یعنی بحث بر سر عکس و خبر ایشان نیست بلکه بحث بر سر چگونه پرداختن به ایشان است

چند نفر از مسئولان جمهوری اسلامی در خدمت آمریکا هستند؟

حتما آقای رحیم پور چیزی می داند که این قدر قاطعانه می گوید آمریکایی ها در همه نهادهای جمهوری اسلامی آدم دارند. تعدادشان را هم تا حدودی می داند- پنج هزارتا این ور و آن ور که چیزی نیست- منتهی من نمی دانم چرا آقای رحیم پور به جای این که این اطلاعات مهم و گرانقیمت را در اختیار مسئولان امنیتی قرار دهد آن ها را در نماز جمعه علنی می کند؟ خب، الان اگر آمریکایی ها بفهمند که نقشه شان لو رفته و بخواهند نفوذشان را از طریق دیگری پیگیری کنند چه خاکی باید به سرمان بریزیم؟ الان ما با مسئولان جمهوری اسلامی تکلیفمان چیست؟

حرف حساب معترضان جشن های خیابانی چیست

گفتند چرا پوشش آن ها که به پایکوبی برخاستند موجه نبوده. و نگفتند همین چند روز پیش سایت ها و خبرگزاری ها پر بود از کسانی که به قول آن ها بدحجابند و در راهپیمایی روز قدس شرکت کرده بودند. و نگفتند چرا همین به قول بدحجاب ها در روزهای انتخابات و راهپیمایی های ملی و مذهبی می شوند مردم همیشه در صحنه اما نوبت به روحانی و ظریف و عراقچی که رسید آسمان تپید

چه کسانی جاده‌صاف‌کن ترقی رحیمی شدند

اعلام محکومیت آقای رحیمی معاون اول پاک ترین دولت تاریخ باعث شادمانی خیلی ها شد. همین که مفسد اقتصادی از حالت یک مفهوم فانتزی و انتزاعی خارج شد و مصداقی عینی پیدا کرد و محکومیت یک متهم بدون در نظرگرفتن پست و مقام سیاسی اش به اجرا درآمد-حداقل روی کاغذ- جای بسی امیدواری است و می تواند مقدمه خوبی باشد برای پیگیری پرونده هایی از این دست