خوانشی از سوگواری مستقل مردم در مرگ مرتضی پاشایی

این مردم، از محصور شدنشان در چهاردیواری های خانه دلخورند. خسته اند از اینکه حضور آنها با سبک های پوششی و رفتار عرفی که خود آن را منافی عفت و خصائل انسانی نمی دانند، با برخوردهای پلیسی و تحقیرهای تلویزیونی مواجه می شود. به همین دلیل از هر فرصتی که به دست آید، چه دسته های عزاداری عاشورا باشد و چه سوگواری برای یک خواننده همنوعشان، فرصتی برای با هم بودن و در کنار هم خواندن در خیابان می سازند.

تناقض گویی های ناتمام، نشانه ای بر غیرقابل دفاع بودن حصر

این همه آشفتگی در برابر دو پیرمرد انقلابی و زنی روشنفکر و هنرمند که حاضر نیستند از فاز مسالمت جویانه شان خارج شوند. بی ادا و بی صدا در حصر بر سر حرف حقشان ایستاده اند و آن سیستم با آن ید و بیضا، دائم شاخ و شانه می کشد، ولی هر لحظه در برابر آن شیران در زنجیر، آب تر می شود.

هر توهینی را بد بدانیم

در پی دیدار برخی هنرمندان کشورمان با رئیس جمهور، هنرمند دیگری به نام شاهین نجفی به آنها پیامی توهین آمیز داد. این پیام توهین آمیز به مذاق بسیاری از فعالان فضای مجازی خوش نیامد و واکنش های متعددی در برابر این حرکت ناپسند در گرفت. اما جهت رسیدن به یک خودانتقادی و قراری تازه بین خودمان در پایان این نوشته کوتاه، پیشتر یک سوال از خودمان، مجموعه معترضان به این پیام موهن داشته باشیم. اینکه آیا توهین چون خطابش به هنرمندان محبوب کشور بود این گونه اسباب ناراحتی شد و یا اگر این گونه توهین ها به افراد دیگری هم بشود شایسته نکوهش است؟

محکمه موسوی و کروبی، از حرف تا عمل

خلاصه آنکه با چنین سابقه ای، حتی بیدادگاه های انقلاب هم بعید است که جسارت و جرات برگزاری دادگاهی علنی حتی غیرعادلانه را داشته باشند. چون از عواقب آن آگاهند. اما اگر آرمان دادگاه کاملا عادلانه فراهم نباشد، دادگاه علنی جایی است که در آن حجت برای گفتن “همه حرف ها” تمام است.

پایگاه قدرت عضو فعال می پذیرد، حتی شما جاسوس عزیز

هیچ نیروی بالقوه ای را از دست نمی دهند. نه حاضرند قید جنتی با سن بالا و عدم تعادلش را بزنند، نه می گذارند اسلحه هایشان خاک بخورد، همان اسلحه هایی که همه چیزش درست کار می کند جز مگسک نشانه گیری اش که کمر به پایین می گیرد و گردن به بالا می زند. نه از دروغ کم می گذارند و نه از حیا. دین را هم که پیش از همه اینها فروخته اند به دنیای دونشان. وقتی همه اینها خرج می شود، چه باک از همکاری و همدستی با جاسوسان نشان دار.