سید علی صالحی: شعر یعنی رویاهای یک ملت، ‌رویا‌ها را نمی‌توان سانسور کرد

در همه ادوار بصورتی پیوسته و همه‌سویه با سونامی سانسور روبه‌رو بوده‌ایم. سانسور در طول تاریخ صاحب ساختار شد. سانسور فقط کم کردن و حذف نیست. اضافه کردن و پیرایه بستن و تهمت زدن و ترور شخصیتی و فرهنگی هم سانسور است.

سید علی صالحی: شادی و امید را تقویت می‌کنم

یقیناً پیش از هر چیز تجربه و دانایی تجربی مدرس بسیار مؤثر است؛ نه این‌که دانش نظری را کنار بگذاریم اما تجربه سالیان، حقیقت راه و راه حقیقت در این کار سخت است. یقین داشته باشید که چنین مدارسی می‌توانند راهگشا باشند، به شرط دوری از نفوذ هرگونه نخاله بازی سیاسی و تأکید و تعهد فرهنگی. سرپرستی چنین آموزشکده‌ای کار دشواری است

انتقاد اهالی فرهنگ به انتصاب ها در وزارت ارشاد: در بر پاشنه دولت احمدی نژاد می گردد

سیدعلی صالحی: تنها میز‌ها و تابلو‌ها تغییر کرده‌اند. / محمد بقایی‌ماکان: پیداست که قرار است در بر همان پاشنه بگردد. / یونس تراکمه: برگشته‌ایم به الگوی غفلت از فرهنگ.

آخرین سروده‌ی سید علی صالحی، برای یاری‌گران مردم لیبی

سرتاسرِ هر سرزمینی / شهر‌های بسیاری هست، / هر شهری حتماً / میدانی به نامِ آزادی خواهد داشت / که جایش، پیدا / روزش، روشن / و راه و چراغ و چکامه‌اش / معلوم است، / و ما شاعرانِ یقین / به امیدِ بی‌پایانِ همان روز / از کفِ خیابان به خانه برخواهیم‌گشت / تا نگذاریم عاشقانه‌ترین ترانه‌ها / هرگز تمام شوند

سید علی صالحی: مردم گرسنه‌اند؛ جایزه‌ها را بگذارید برای بعد

باید مراقب بود و به نیت‌های مخفی در پسِ پُشت بعضی جوایز حبه قندی دقت کرد. امیدوارم همة نیت‌ها خیر باشد، مسئله، مسئلة آبرو و شرفِ قلم است. سلامت جامعة فرهنگی برای امثال من یک اصل خلل‌ناپذیر است. به شدت نگران از کف رفتن این سلامت هستم. می‌ترسم فشارهای مضاعف اقتصادی، فقر و تهی‌دستی. عالی‌ترین میراث این مردم یعنی فرهنگ و معرفت ملی را نابود کند. گاهی نشانه‌هایی می‌بینم که تن‌ام می‌لرزد. انسان ایرانی اهل این همه دروغ نبوده است!

سید علی صالحی: آدم زير آب نمي‌تواند آواز بخواند

سید علی صالحی با اینکه از شعر سیاسی پرهیر می‌کند؛‌ می‌گوید: “اگر شاعر مردمی نیستم، اما شاعر مردم هستم. دنیا را به من بدهند، مردم و آمال‌شان را فراموش نمی‌کنم.”