پانایرانیسم افسانه است، نه واقـعیت
در عین حال در یک نظام دموکراتیک و غیراستبدادی و غیرشخصی قدرت مادامالعمر نیست و دورهای و پاسخگوست و این ملت است که حکومت میکند. قانون اساسی سند پایه و میثاق ملی است و ملت براساس آن سند حق حاکمیت خود را اعلام میکند و تمام اعضای ملت در حق حاکمیت شریک هستند و حکومت مثل سرزمین ملک مشاع همه حکومتشوندگان خواهد بود و حکومتکنندگان، نمایندگان دورهای و موقت ملت هستند. در نتیجه حقوق و تکالیف دوشادوش هم پیش میرود و قدرت و اختیار با پاسخگویی همنشین میشود. اینجاست که هویت چتر فراگیر ایجاد میکند و دوگانه دولت – ملت رخت برمیبندد. یکی از مشکلات تاریخ ما بهدلیل استبداد تاریخی همین دوگانگی و شکاف بوده است. تقابل به جای همکاری و تعاون بوده است. استبداد است که تقابل میزایاند.
