سیدعباس حسینی قائم مقامی « سایت خبری تحلیلی کلمه

ممکن است کسی در زندگی شخصی خود بسیار ساده زبست و محتاط در مصرف منابع عمومی باشد ولی با یک تصمیم خود و یا کارگزاران و منصوبانش در جایگاه مدیریتی ای که در جامعه دارند آسیب هایی را به حقوق وسرمایه های عمومی وارد کند که هرگز قابل مقایسه با احتیاطات فردی خُرد و اندک نباشد. در اینصورت آیا معقول است که همان رفتار فردی اورا مبنای قضاوت در مورد صلاحیت ها و شایستگی هایش قرار دهیم؟! بی تردید این یک مغالطه زیرکانه و از نگاه اسلام یک داوری جاهلانه و یا فریب کارانه است . در کنار دینداری ، اخلاق ، عدالت ، زهد ، ایثار و تمام ارزشها و فضایل فردی ، دو نوع دیگر از دینداری ، اخلاق ، عدالت ، زهد ، ایثار ، ارزش و فضیلت وجود دارد که برآیند رفتار و تصمیم های شخصیت جمعی و اجتماعیِ ” فرد ” می باشد. خوب و بد عملکرد افراد در جامعه ، تابع رفنارهای جمعی و اجتماعی آنان می باشد ، نه رفتارهای فردی شان ! در واقع تمام ارزشهای اخلاقی و دینی در سه سطح تحقق می یابند و هیچیک جایگزین دیگری نمی گردد. ولی به دلیل اینکه از میان این سه ، وجه فردی کثرت و غلبه دارد متأسفانه معمولاً دو وجه دیگر مورد غفلت قرار می گیرد .