هاشمی رفسنجانی: جهل و ناآگاهی، از مهمترين عوامل عقب‌ماندگی و ظلم و ستم است

جهل و ناآگاهي يكي از مهمترين عوامل عقب‌ماندگي و نيز ظلم و ستم است. ملت ايران پيشگام مبارزه در جهت احقاق حقوق خود بوده است و با گسترش آگاهي مردم نسبت به حقوق و مطالبات خود، آينده‌اي بهتر از امروز را براي ملل محروم و تحت ستم نويد مي‌دهد.

نگرانی ائمه و پیامبر از تسلط حاکم ستمگر

پيامبر مي‌فرمايد اگر نخبگان و عالمان و نيكان وظيفه خود را انجام ندهند خداوند دست حمايت خود را از آن جامعه بر مي‌دارد و ستمگران آن جامعه حاكم بر آن خواهند شد و آنگاه آن چيزي كه پيامبر(ص) در حديث ديگر نگراني خود را از آن بيان مي‌كند رخ مي‌دهد و پيشوايان گمراه زمام امور جامعه را در دست مي‌گيرند. حاكماني كه چه بسا از دين مردم براي دنياي خود استفاده كنند و نتيجه‌اش اين مي‌شود كه نه ديني براي مردم بماند و نه دنيايي، هم ديانت و معنويت ملت ويران شود و هم مملكت آنان. منافق زبان‌بازي زمام امور را به دست گيرد و با نفاق و دروغ و فريب خود بر دين و ملك و مملكت مسلط شود و همه چيز را با خودكامگي خود بر باد دهد.

کربلا تجلّی‌گاه ارزش‌های اخلاقی

امام در تاریخ ثبت می کند که هدفش از قیام «سرکشی و آشوب و بلوا»، «فساد» و «ظلم» نیست، بلکه برای «اصلاح امت جدش رسول خدا» خروج کرده است. قصدش «احیای ارزش ها و جلوگیری از زشتی ها»ست و حرکتش در مسیر حرکت پیامبر و پدرش امام علی است؛ تا تحریف کنندگان حقائق تاریخی آن حضرت را به «ایجاد بلوا» و «شقاق در امت اسلامی» متهم نکنند.

آیت‌الله مجتبی تهرانی: امام حسین (ع) در جو خفقان‌زده‌ی زمان بنی‌امیه، با گفتن حق علیه حاکم ستمگر، فضاشکنی کرد

امام حسین(علیه‌السلام) مُصلحی غیور و انسانی ضدّ غرور بود؛ یعنی در این حرکت و قیام نه خود مغرور بود و نه کسی را مغرور کرد، بلکه از این هم بالاتر بود؛ و آن اینکه می‌خواست مغرورین را آگاه کند. چون منشأ غرور جهل است. یعنی آنگاه انسان فریب می‌خورد که بی‌خبر باشد. اگر انسان خبردار شود، کلاه سرش نمی‌رود. بنی‌امیّه آن‌چنان در اجتماع فضاسازی و جوسازی کرده بودند و یک حالت خفقان به وجود آورده بودند که بعضی از آنهایی که بینش هم داشتند و حق را می‌توانستند تشخیص دهند هم جرأت دفاع از حق نداشتند. آنها با آن ابزارهای شیطانی‌شان تطمیع و تهدید و تحمیق‌، جامعه را چنان احاطه کرده بودند که آنکه حق را می‌داند جرأت گفتن حق را پیدا نکند. در چنین جوّ خفقان‌زده‌ای امام حسین چه کار کرد؟ حضرت فضاشکنی کرد. این خیلی مهم است. ایشان جَوشکنی کرد. یعنی آن فضا و آن خفقانی را که اینها درست کرده بودند که کسی جرأت نمی‌کرد حق را بگوید، حضرت آن جو را شکست. پیغمبر اکرم می‌فرماید آگاه باشید که بافضیلت‌ترین جهاد گفتار حق است نزد حاکم ستمگر.

آیت‌الله دستغیب: جمهوری اسلامی وقتی می‌ماند که مقابل ظالم بایستد، نه مظلوم

آنها هم که ایمانی ندارند، بی‌پروا از پروردگار خود به هر ظلم و جنایتی دست می‌زنند با این حال خداوند به همه مهربان است و ظالم‌ترین افراد را نیز به سوی خود می‌خواند و اگر بیاید، می‌پذیرد. بشر غافل و جاهلی که همه عالم را تنها همین محدوده پیرامون خود می‌بیند، بهتر از پشه نیست. کسی که گمان می‌کند صاحب اختیار همسر و فرزندان خویش است و می‌تواند هر طور که بخواهد با آنها رفتار کند و در حقشان هر ظلمی روا دارد، فکری بلندتر از آن پشه ندارد یا آنکه کدخدای دهی است یا رئیس شهری یا حاکم کشوری یا… اگر اینگونه فکر کنند، همانند!

هاشمی رفسنجانی: قطره قطره خون شهدای کربلا در امتداد تاريخ، چراغ راه مبارزه با عفريت ظلم و ستم است

بني‌اميه و يزيديان فكر مي‌كردند با كشتن خاندان پيامبر اكرم (ص) در بيابان برهوت، نطفه مبارزه با بني‌اميه خاموش خواهد شد. اما قطره قطره خون شهداي كربلا در امتداد تاريخ به چراغ راه مبارزه با عفريت ظلم و ستم تبديل شد و تا دنيا باقي است، ياريگر مظلومان جهان خواهد بود.

لعن و نفرین، متوجه همه‌ی ظالمان و ستمگران است

غالباً تصور می شود که پیامِ اینگونه مضامین در “لعن بر ظالمان”، اختصاص به همان اشخاصی دارد که در “کربلاء” دست به جنایت زدند و به گونه ای در ریختن خون فرزند پیامبر دخالت داشتند. اما امام خمینی با این تلقی مخالف بود، و لعن بر قاتلان امام حسین (ع) و لعن بر بنی امیه را، سوژه ای برای لعن نسبت به “همه ی ظالمان” دانسته و معتقد بود که این مضامین، زائر حسینی را در زیارت و در عزاداری از “زمان ماضی” به “زمان حال” می آورد.

حسین شهید راه اصلاح است، در برابر همه ستمگران تاریخ

حسين معتقد است كه انسان دربرابر ظلم نمي‌تواند صبر پيشه كند. حسين مي‌فرمايد: «فوالله لا اري الموت الا سعاده و الحياه مع الظالمين الا برماً» وقتي كه ما سالروز واقعه كربلا را فرصتي مغتنم مي‌شمريم و گردهم مي‌آييم و آن حادثه را در گوش، قلب، و وجود خود تكرار مي‌كنيم با آن قهرماني‌های جاويدان پيوند مي‌يابيم. قهرماني‌هايي كه ريشه ستم و ستمگران را بركند و نقاب و پرده از چهره عصيانگران و منافقان برافكند. حسين نه تنها در آن صحرا بلكه در طول تاريخ در برابر ستمگران ايستاد. در آن صحرا در برابر سی هزار نفر بود، اما در تاريخ، در مقابل صدها گروه قرار داشت. حسين شهيد راه اصلاح است. «انی أريد الاصلاح في امه جدي ما استطعت» پس اگر در جهت اصلاح امت جدش كوشيديم، او را ياري رسانده‌ايم و اگر سكوت كرديم يا مانع اصلاح شديم او را وانهاده‌ايم و يزيد را كمك كرده‌ايم.

آیت‌الله جوادی آملی: مسلمانان موظف‌اند نه ظلم كنند و نه زیر بار ظلم بروند

احكام بین المللی قرآن از جمله ظلم ستیزی و عدالت خواهی، اختصاص به یك ملت یا یك دین خاص ندارد و شامل همه افراد عالم می شود كه از آن ها با عنوان احكام انسانی نیز یاد می شود. یعنی رعایت عدل لازم است، چه افراد مسلمان باشند و چه نباشند و ظلم و ستم نیز حرام است و این موضوع تنها اختصاص به افراد موحد یا ملحد ندارد. از نظر اسلام، ظلم حتی اگر در حق یك ملحد و بی دین هم باشد، حرام است و همچنین رعایت عدل، لازم و ضروری است. / نجات مسلمانان فلسطینی از چنگال رژیم صهیونیستی گرچه مهم است و قطعاً باید صورت گیرد، اما مطلب مهمتر، شكست اسرائیل درونی هر انسان است.

علمای دین چه کردند که کار به عاشورا کشید

ستمكاران را در جایگاه خویش جای دادید و زمام امور خدایی را به دست آنان سپردید، تا به شبهه عمل كنند و به راه خواهش‌های نفسانی بروند. گریز شما از مرگ و خوش داشتن این زندگی، كه به هر حال از شما جدا می‌شود، آنان را بر این مقام، مسلط كرد. شما ناتوانان را به چنگال آنها سپردید كه برخی را بنده و مقهور كنند و پاره‌ای را درمانده از تامین معیشت و مغلوب سازند، مملكت ‌را با خودكامگی، زیر و رو كنند و به پیروی از تبهكاران و جسارت بر خدای جبار، رسوایی هوسرانی‌هایشان را بر خویش، هموار دارند. به هر شهری، سخنرانی زبان‌باز بر منبر دارند و تمام سرزمین اسلام، بی دفاع، زیر پایشان افتاده و دستشان در همه جای آن باز است و مردم، برده‌وار در اختیار آنان‌اند و دست درازی آنان را نمی‌توانند از خود، دور كنند. برخی زورگو و سر سختند كه بر ناتوان به سختی حمله می‌برند و پاره‌ای فرمانروایانی هستند كه از خدا و قیامت پروایی ندارند. شگفتا! و چرا در شگفت نباشم كه مملکت، در دست ستمگری دغل‌پیشه و باجگیری ستمگر و كارگزاری است كه بر مومنان، رحم نمی‌آورد.

بدعت‌ها و ظلم‌های قبل و بعد از عاشورا

مگر نه این بود که حقیقت عاشورا برای ستم ستیزی و ظلم زدایی برآمده بود. اما چرا امیرالمومنین های پس از معاویه و یزید و خلیفه های عباسی و عثمانی و صفوی در کنار تحریف دین ستمهای بیشتری روا داشتند؟ و حقیقت عاشورا و تشیع از عینیت جامعه و زمان به خلوتخانه تکایا و چند روز محرم بازگشت؟

حسین(ع)، معیار حق

اگر وضع تفکر سیدالشهداء – سلام‌الله علیه – همچون بعضی از مقدسین زمان خودش بود که در جوار حضرت رسول(ص) بماند و عبادت کند، دیگر کربلایی پیش نمی‌آمد. اگر ائمه ما – سلام‌الله علیهم – با اهل ظلم و ستم سازش می‌کردند، احترامشان بسیار بیشتر بود. خلفاء حاضر بودند که آنها را هر شکلی احترام کنند تا آنها دست از دعوتشان بر دارند. حضرت موسی‌بن جعفر(ع) من‌باب اتفاق نبود که چندین سال در حبس به سر بردند، تبعید بعضی از ائمه از مدینه و بردنشان به محل خلیفه، بی‌دلیل نبود. اینها مردم عادی نبودند که بنشینند و درسی بخوانند و درسی بدهند و عبادت کنند و … اگر طرز فکر آنها هم این می‌شد، این مذهب، دیگر مذهبی که در طول تاریخ در مقابل ظلم ایستاده است نمی‌شد.

هر کس در راه خدا و علیه ظلم و ستم قدم بردارد، خدا یاری‌اش می‌کند

اگر در اعماق قلب خود کسی را اهل حق دیدید، احترامش بگذارید و بی‏احترامی نکنید، همین کارگشا و دستگیر است و چه بسا اگر ظلمی هم مرتکب شدید، همان احترام نجاتتان دهد، به شرط آنکه اهل حقی را که از درون خود تشخیص می‏دهید، خطاکار نشمارید. هر مؤمنی ممکن است در مدت عمر خود دستخوش ظلمهای بسیاری شود؛ غیبتش کنند، تهمتش بزنند، این همه نسبتهای زشت که به طلاب حوزه و اصحاب این مسجد دادند؛ عکسهایشان را چاپ کردند و به در و دیوار آویختند و هنوز هم ادامه می‏دهند، اما در عوض برای اکثریت دوستان، خدای تعالی چنین قرار داد که مستقیماً متوجه خدای تعالی شوند، روز به روز درونشان تلألؤ دیگری یافته.

دورد برکسی که سخنان ستمگران را در دهانشان شکست

و درود بر آنکس که در روزگار سراسر خفقان ، با وجود فشار روحی فراوان ، به تعلیم مسائل فقهی و ارشاد عملی مسلمین پرداخت و با دعاهایی در نهایت فصاحت و اوج بلاغت ، سخنان ستمگران را در دهانشان شکست و خضوع و خشوع به درگاه پروردگار جهانیان را در حد اعلی به منصه ظهور رسانید.